Gids Dieter

14/06/2026

Goed terug thuis na een gezellige driedaagse in en rond Arras.

07/06/2026

Sommige plekken voelen meteen bijzonder aan, nog voor je er een voet hebt gezet. Pompeï was voor mij zo'n plek: een stad die al eeuwen verdwenen is, maar nog steeds verrassend tastbaar aanvoelt.

Sommige plekken voelen meteen bijzonder aan, nog voor je er een voet hebt gezet. Pompeï was voor mij zo’n plek: een stad die al eeuwen verdwenen is, maar nog steeds verrassend tastbaar aanvoe…

07/06/2026

Tweeduizend jaar geleden liepen hier dagelijks mensen naar hun werk, naar de markt of naar huis.

Vandaag zijn enkel de stenen gebleven.

Op Verhalen Onderweg blik ik terug naar mijn bezoek aan Pompeï, zovele jaren geleden.

🔗 Link in bio

23/05/2026

Geschiedenis voelt anders wanneer je recht voor de objecten staat.
Niet als een hoofdstuk uit een boek, maar als iets tastbaar.

Deze zalen tonen niet alleen kunst of erfgoed, maar ook de complexe relatie tussen België en Congo.
Schoonheid en ongemak bestaan hier naast elkaar.

Sommige objecten bewonder je.
Andere dwingen je om langer stil te staan.

21/05/2026

Niet alles in een museum draait om grote namen of monumentale zalen.
Soms zit de kracht net in de details.

Littekens als identiteit.
Maskers tussen kunst en spiritualiteit.
Objecten die tegelijk schoonheid, ritueel en geschiedenis dragen.

Hoe langer je kijkt, hoe meer vragen er ontstaan.

19/05/2026

Een museum vertelt nooit alleen wat we zien.
Het vertelt ook wat een samenleving belangrijk vond om te bewaren.

Van prehistorische werktuigen tot koloniale collecties, het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika blijft één van de meest fascinerende plekken om stil te staan bij geschiedenis, macht en beeldvorming.

Sommige zalen voelen bewonderend.
Andere confronterend.
En net dat maakt het interessant.

16/05/2026

Sommige nachten brengen je nergens.
En toch blijf je rijden.

Langs lege bruggen, donkere gevels en lichten die nog branden lang nadat iedereen verdwenen is.
De stad slaapt nooit echt. Ze wordt alleen stiller.

Dit was geen zoektocht naar een bestemming.
Alleen naar beelden die goed voelen wanneer de wereld eindelijk vertraagt.

14/05/2026

De stilte buiten de stad klinkt anders.
Zwaarder. Trager. Alsof de nacht hier langer blijft hangen.

Hier verdwijnen straatnamen.
Hier volg je gewoon de lichten tot er niets meer overblijft behalve asfalt, elektriciteitskabels en het geluid van een motor die afkoelt.

Soms zijn de leegste plekken de enige die nog iets laten voelen.

12/05/2026

Sommige nachten voelen groter dan de kaart waarop je rijdt.
Alsof elke lege straat, elk rood licht en elke natte stoep even iets probeert te zeggen.

Geen specifieke bestemming deze keer.
Alleen rijden.
Alleen kijken.

De stad slaapt anders na middernacht.

09/05/2026

Onder het oppervlak vertraagt alles.
Geluid wordt stil. Beweging wordt traag.

En ergens daar beneden...
Glijdt iets voorbij alsof het nooit echt haast heeft gehad.

Boven gaat het leven gewoon door.
Maar hier lijkt tijd even niet te bestaan.