15/09/2024
*रंगरंगुल्या, सानसानुल्या,*
*गवतफुला रे गवतफुला*
*असा कसा रे मला लागला,*
*सांग तुझा रे तुझा लळा.*
आज साधारण 5 वर्षांनी मनीषा सोबत लळिंग किल्ल्यावर फिरण्याचा योग आला.
एरवी मी एकटाच किंवा मित्रांसोबत जंगलात भटकंती करत असतो. मात्र बायको सोबत फिरण्याची परवणी अशी अनुभवता आली.
कसं असतं ना!
मी जंगलात फिरताना माझ्या आवडी नुसार पक्षी व त्यांचे आवाज ओळखणे, पाली, झाडे, सरडे, कीटक, फुलपाखरं, साप, प्राणी व त्यांचे पायांचे ठसे पाहणे ते ओळखण्याचा प्रयत्न करणेअश्या गोष्टी बघत गवत तुडवत चालत असतो.
तर मनिषाचं तिच्यातील कलाकाराच्या नजरेने आणि आवडीनुसार त्याच गवतातील अगदी सगळ्यांकडून तुडवल्या जाणाऱ्या आणि दुर्लक्षित अश्या गवत फुलांवर लक्ष गेलं.
*तुझी गोजिरी, शिकून भाषा,*
*गोष्टी तुजला सांगाव्या;*
*तुझे शिकावे खेळ आणखी,*
*जादू तुजला शिकवाव्या.*
एकाचं ठिकाणी काही वेळ भटकल्या नंतर तिच्या लक्षात आलं की, यंदा खूप वेगवेगळी गवत फुलं दिसत असून त्यांचे एक आठवणीतले छायाचित्रं तर झालच पाहिजे..!
असं म्हणून तेवढ्या भागातील मोजकी पण थोडीच फुलं गोळा करून त्याचं हे शब्दात न मांडता येणारं असं छायाचित्रं मनिषाने टिपलं.
मनिषाचा ती खाली पडलेली फुलं गोळा करण्याचा आणि त्यांना तिच्या नजरेत टिपण्याचा उत्साह इतका अफाट होता की,
लहान पणी शाळेत बालभारतीच्या पुस्तकात शिकवलेली बालकवी (त्र्यंबक बापुजी ठोंबरे)
यांची वरील कविता स्मरणात आली.
*आभाळाशी हट्ट करावा*
*खाऊ खावा तुझ्यासवे*
*तुझे घालुनी रंगीत कपडे,*
*फुलपाखरां फसवावे.*
आज हे सगळं मांडण्याचा खटाटोप या साठीच आहे की, मान्य आहे आजची जीवनशैली खुप जलद आणि अश्या गोष्टीं साठी वेळ न काढता येणारी आहे. मात्र सुट्टीच्या दिवशी देखील रोज सारखे नेहमीच्या वेळेत उठून आपण स्वतःला व आपल्या कुटुंबासोबत अशा वातावरणात थोडा वेळ जरी घालवला, तरी मिळणारा जो आनंद आहे त्याची तुलना कशाशीही होऊ शकत नाही.
मात्र या सर्वात ती फुलं तोडून किंवा जंगल ओरबाडून एन्जॉय...! का काय म्हणता ते न करता, हे नष्ट होणारं सुख डोळ्यात साठवून घ्या, आणि यातच खरा आनंद आहे हे मुलांना अनुभवू द्या.
*मलाही वाटे लहान व्हावे*
*तुझ्याहूनही लहान रे*
*तुझ्या संगती सदा रहावे,*
*विसरुनी शाळा घर सारे...*
रोहित कुलकर्णी.
