Pugmarks Wild Tours Jungle Safaris

01/01/2023

നമ്മിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റോ ..
എന്നിലെ മാർക്സിസ്റ്റോ വിശ്വമാനവികതയ്ക്ക് ഏറെ മുതൽക്കൂട്ട് ...?

🐻🐻🐻🐻🐻

"കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ദേശത്ത് നിന്നുമാണ് വരുന്നതെന്നറിയുന്നു, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ എന്നാൽ ആരാണ്...?" നൈറോബിയിലെ ഒരു മദ്യശാല തൊഴിലാളിയായ കരോളിന്റെ സംശയം.

"കമ്മ്യൂണിസം ഇഷ്ടരാഷ്ട്രീയതത്വമായി സ്വീകരിച്ച ഏതൊരാളെയും അങ്ങനെ വിളിക്കാം."

"അങ്ങനെയെങ്കിൽ കമ്മ്യൂണിസമെന്നാൽ...?"

"ലളിതം... കമ്മ്യൂണിന്റെ ഇസം, അതായത് കൂട്ടായ്മയുടെ രാഷ്ട്രീയതത്വം."

"അതെങ്ങനെ...? അങ്ങനെയെങ്കിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ആവുമല്ലോ...?"

"അല്ലെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ലല്ലോ...
അവിടം മുതലാളിമാരുടെ (അതും ഫ്രീ മാർക്കറ്റ്-വാദികളായ) ഒരു സിൻഡിക്കേറ്റ് തന്നിഷ്ട പ്രകാരം, ഭൂരിഭാഗം സാധാരണക്കാരുടെയും (തൊഴിലാളികളുടെ) രാഷ്ട്രീയഭാഗദേയങ്ങൾ നിർണ്ണയിച്ച് ഭരണം നടത്താത്തിടത്തോളം കാലം എനിക്കങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും പറയാനാവുമോ...? ഒട്ടുമിക്ക ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രങ്ങളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ തന്നെ."

എങ്കിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ അല്ലാത്ത രാജ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമോ ഈ ലോകത്ത്...?"

"പിന്നെന്താ... കുറേ ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ ഇന്നും ജനക്കൂട്ടായ്മയുടെ രാഷ്ട്രീയതീരുമാനങ്ങൾക്ക് പകരം ഏകാധിപത്യമോ കുടുംബാധിപത്യമോ ഒക്കെയല്ലേ പുലർന്നുപോരുന്നത്...? എന്നാൽ അവിടെയും ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നുള്ളത്, നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് രാജാവിന്റെ ചാട്ടവാറടി ഏറ്റുവാങ്ങി സ്മാരകങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയ അടിമകളുടെ പിന്തുടർച്ചക്കാരിന്ന് ആകർഷകമായ ശമ്പളപ്പാക്കേജുകൾ ആസ്വദിച്ച് കുടുംബങ്ങൾക്കൊപ്പം അന്തസ്സോടെ ജീവിച്ച് തൊഴിൽ ചെയ്തുപോരുന്നു എന്നതാണ്."

"ഓഹോ... അപ്പോൾ കമ്മ്യൂണിസം എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും ഇരുമ്പുലയ്ക്ക രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വത്തിലുപരി രാഷ്ട്രീയങ്ങൾക്ക് മേൽ നിരന്തരം ജനകീയ തിരുത്തലുകൾ വരുത്തിപ്പോരുന്ന ഒരാശയസംഹിതയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ...?"

"അല്പം കൂടി ആഴത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ അപഗ്രഥിക്കുന്നവർക്ക് ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും കൂടി ചേർക്കാൻ തോന്നിയേക്കാം...
എന്തായാലും ഞാനില്ല ഒരു സംവാദത്തിന്..."

"അപ്പൊ മാർക്സിസം...?"

"ക്ഷമിക്കൂ സഖാവേ... ഞാനും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്...
അറിയും മുറയ്ക്ക് ബന്ധപ്പെടാം..."

*********************************************

മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ബെൽഗ്രേഡിൽ നിന്നും ബായിന ബസ്ത എന്ന മലയോരപട്ടണത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഞങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിച്ച് താരാ പർവ്വതാടിവാരത്തിൽ നിന്നത് മിക്കി (മിലോയെ യോവാനോവിച്ച്) എന്ന ഒരു കടുത്ത മാർക്സിസ്റ്റായിരുന്നു... (അദ്ദേഹം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയത്).

താരയിൽ തവിടൻ കരടിയെ കാണണമെന്ന് ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവച്ച പ്രഥമ ആവശ്യത്തോട് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായ ഉപാധികൾ നിരത്തിയാണ് പ്രതികരിച്ചത്. ഔദ്യോഗിക വൃത്തങ്ങൾ നടത്തിപ്പോരുന്ന കരടി നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ ശൈത്യകാലത്തോടനുബന്ധിച്ച പൂട്ടിയിടലിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ ശേഷിക്കുന്ന മാർഗ്ഗം വേട്ടക്കാർക്കൊപ്പം പോവുക മാത്രമെന്നായിരുന്നു അത്.

"ഞങ്ങൾക്കതിന് കഴിയുമോ മിക്കി... ഇത്രടത്തോളം തേടിവന്ന ഓമനമൃഗം മുന്നിൽ ചോരയിൽ കുളിച്ച് പിടഞ്ഞുജീവൻവെടിയുന്ന കാഴ്ച കണ്ടുനിൽക്കാൻ...? ക്ഷമിക്കണേ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളായിപ്പോയില്ലേ..."

"എനിക്കുമാവില്ല സഖാക്കളെ. എന്നാൽ ഇവിടെ കരടിവേട്ടയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരിൽ വലിയൊരുപങ്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ തന്നെയാണെന്നും ഞാൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തട്ടെ."

"അങ്ങനെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളോ...
ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ മിക്കീ..."

"എങ്ങനെ അവരെ തെറ്റ് പറയാൻ കഴിയും? അവർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളല്ലേ... അവരെതിർത്തതോ എതിർക്കുന്നതോ മനുഷ്യൻ ചൂഷണവിധേയമാകുന്നതിനെ മാത്രമല്ലേ... അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരുടെ മുൻഗണനയാകുന്നു മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ സുഖക്ഷേമങ്ങൾക്ക് ഉപകരിക്കുന്ന ഏതൊന്നും. കരടി കാലാകാലങ്ങളായി ഇവിടത്തെ മനുഷ്യരുടെ വേട്ടമൃഗമാണ്. അതിന്റെ വേട്ട ഇനി ഒരുപക്ഷെ ഇവിടത്തെ മനുഷ്യരുടെ കേവലവിനോദത്തിന് വേണ്ടിയെന്നാൽ പോലും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ശരിതെറ്റുകളിൽ എവിടെയും അതൊരു വിഷയമേ ആകുന്നില്ല. അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നിഘണ്ടുവിൽ പെടുന്ന ഒരുതരം കമ്മ്യൂണിലും കരടി അംഗമല്ലാത്തിടത്തോളം പ്രത്യേകിച്ചും."

"എങ്കിൽ അങ്ങെയ്ക്കെങ്ങനെ മിക്കീ, നായാട്ടിന് വിരുദ്ധമായ നിലപാട് കൈക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നു...?"

"നല്ല ചോദ്യം. മറുപടിയിൽ ഒട്ടും സങ്കീർണ്ണത ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല - എന്നോട് കാറൽ മാർക്സ് പറയുന്നു നായാട്ടിൽ നീതിയുക്തമായി ഒന്നുമില്ലയെന്ന്..."

"കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കൂ..."

"തന്റെ തന്നെ പാരീസ് നോട്ടുകളുടെ ഭാഗമായി മാർക്സ് രചിച്ച സാമ്പത്തിക ദാർശനിക മാനുസ്ക്രിപ്റ്റിലൂടെ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറയുന്നു - 'പ്രകൃതി മനുഷ്യന്റെ അജൈവ ശരീരമാകുന്നു (Inorganic body). ആയതിനാൽ മനുഷ്യന്‍ പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. അതര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് പ്രകൃതി അവന്റെ ശരീരമാണെന്നുമാണ്. മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുമായി നടത്തുന്ന നിരന്തര കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകളിലാണ് അവന്റെ അതിജീവനം കുടികൊള്ളുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ ജീവിതം പ്രകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാല്‍ അവനും പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗം തന്നെ.'

തുടർന്ന് തന്റെ ഗ്രുൻഡ്രിസ്സേയിൽ അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു... 'എല്ലായിടത്തും കടന്നുകയറി മൂലധനം പ്രകൃതിയേയും മനുഷ്യരുടെ സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളേയും നിഷ്പ്രഭമാക്കിക്കൊണ്ട് ബൂര്‍ഷ്വാസമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി പ്രകൃതി ഉപയോഗിക്കപ്പെടാന്‍ മാത്രമുള്ള കേവലവസ്തുവായി തരം താഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ സഹജമായ ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവുകള്‍ നശിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയെ ഉല്‍പ്പാദനത്തിനുള്ള ഉപാധിയായോ വെറും ഉപഭോഗത്തിനുമാത്രമുള്ള വസ്തുവായോ മാറ്റുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി മാത്രം അധീനപ്പെടുത്തുന്നു. അങ്ങനെ മൂലധനം എല്ലാവിധ പരിധികളേയും പ്രതിബന്ധങ്ങളേയും ലംഘിക്കുന്നു...'
എനിക്ക് മൃഗയാവിനോദങ്ങളെ എതിർക്കാൻ ഇതിലും നല്ല പ്രചോദനം വേറെ ലഭിക്കാനുണ്ടോ സഖാക്കളെ...?"

**********************************************

തിരികെ നാട്ടിൽ എത്തിയശേഷം ആദ്യമായി ചെയ്തത് നൈറോബിയിലേക്ക് കരോളിനെ വിളിക്കയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽക്കൂടി കെനിയയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുവാനുള്ള ഒരു കാരണം നൽകിയിരിക്കുന്നു ഒരു സെർബിയക്കാരൻ മാർക്സിസ്റ്റ്, എന്ന വിശേഷം അവളെ അറിയിക്കാനായിരുന്നു അത്. ഒപ്പമറിയിക്കാൻ, ഇക്കുറി ഒരുപാട് സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്നും...

18/12/2021

https://youtu.be/8KaAvza81vQ

A Travel diary through the mighty GAVI.

25/05/2021

Dear ones,

When we had endeavored into our first wild venture ten years back, we hadn't an iota of clue that someday we'd reach a juncture where we could turn all we gained from thence into a memoir. Nonetheless, here we stand this day with a book titled "Western Ghats: Find our pugmarks here"; thanks to publisher Prabhath Books.

Our's is just light chronological writing down of things that had transpired before us, besides what we had infered along that timeline. Being naturalists we could've trespassed a bit more into the complacency of the trespassers. Then we have also tried best to avoid using lacerating expressions to typify their actions.

Finally, let us also not hide here, we'd be absolutely excited if you return to us saying, "We've just done a trip with you so lively, colourful and hope inspiring, against a never ending backdrop of sacrosanct verdancy".

love

Prathap Bose and Gavaz Kanjiramnilkkunnathil,
Authors of the book, Western Ghats; Find our pugmarks here.

11/08/2020

08/01/2020

02/01/2020

മാനവേതരമാനവീകരണം കാനനാന്തരേ .........
🐆🐆🐆🐆🐆🐆🐆🐆🐆🐆

"ജീക്കേ .....ആന്ത്രോപ്പോമോർഫിസം (മാനവേതരമാനവീകരണം) എന്ന വാക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ....?"

മൂവന്തിനേരത്ത് ഏകദേശം പത്ത് മിനിറ്റോളമായി തുടരുന്ന കേഴമാനിന്റെ നിർത്താതെയുള്ള അലർച്ച പിന്തുടർന്ന് തീർച്ചയായും അവിടെ നടന്നിരിക്കാനിടയുള്ള പാതകത്തിന്റെ മുഖ്യ ഉത്തരവാദിയെ കണ്ടെത്തുവാനുള്ള ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിനും ഈ ജാർഗണും തമ്മിൽ എന്ത്‌ ബന്ധമാവാം ...?

"കേട്ടിരിക്കാം ...എന്തോ ഇപ്പൊ ഓർമ്മകിട്ടുന്നില്ല ....ബോസ് തന്നെ പറയ്. എന്തായാലും സൂവോളജിക്കൽ ടേമാവണം........"

ഫിലോസഫിക്കൽ എന്ന് പറയുന്നതാവാം കൂടുതൽ യുക്തം. മനുഷ്യസഹജമായ ചിന്താപ്രവർത്തനശൈലികളും വികാരങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും മനുഷ്യേതരമായ എന്തിലേക്കെങ്കിലും - അത്‌ ജീവജാലമാവട്ടെ വസ്തുവാവട്ടെ - പകർന്നുകാണുന്നതിനെയാണ് ആന്ത്രോപ്പോമോർഫിസം എന്ന് പറയുന്നത്.......

ഇവിടെ ഇത് പ്രകടമായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നാലിൽ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളോളം നാലടിമൺപാതയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന ആ വനഖണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഏറെ നേരമായി സ്ഥാനമാറ്റമില്ലാതെ ഉയർന്നുകേൾക്കുന്ന രോദനം ഒരു നഷ്ടപ്പെടലിന്റേതാവാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത. മനുഷ്യരിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഏത് വസ്തു നഷ്ടമായാലും ഈവിധ രോദനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാമെങ്കിൽ മൃഗങ്ങളിൽ ഈ പ്രഹേളിക കുഞ്ഞ് നഷ്ടപ്പെടുന്ന അമ്മയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതായാണ് പൊതുവെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്; വിരളമായി ഇണ നഷ്ടമാവുമ്പോഴും. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇവിടെ നമ്മൾ ഈ കേൾക്കുന്ന തീക്ഷ്ണത തീർച്ചയായും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് നഷ്ടമായ ഒരു മാതാവിന്റെ കണ്ഠത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ വരുന്നതാവണം. ......"

പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല ഞങ്ങളുടെ ജീപ്പ് കിടന്നിരുന്നതിന് അല്പദൂരത്തായി പൊന്തയിൽ ശക്തമായ അനക്കം കേട്ടു. അധികനേരത്തെ തിരച്ചിൽ ആവശ്യമായി വന്നില്ല ആ പൊന്തയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത് നാട്ടുപൂച്ചയോളം മാത്രം പോന്ന ഒരു പുലിക്കുഞ്ഞായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ. നിർത്താതെ ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനിടയിലും ബോസ് തന്റെ നിഗമനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഭംഗം വരുത്തിയുമില്ല.

"അവിടെ കരയുന്ന കേഴപെണ്ണിന്റെ കുഞ്ഞിനെ അല്ലെങ്കിൽ ഇണയെ വേട്ടയാടി കീഴടക്കിയ പുലി ഈ കുഞ്ഞിന്റെ മാതാവാകാം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇരയെ എത്രയും വേഗം അടുത്ത ഒരു മരത്തിന്റെ സുരക്ഷിതമായ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയിട്ട് തീർച്ചയായും തിരിച്ചിറങ്ങി വരും, കുഞ്ഞ് സുരക്ഷിതമാണോ എന്ന് നോക്കാൻ. ഇപ്പൊ അതിനെ അലട്ടുന്ന വലിയ കാരണങ്ങളായ കടുവ, ആൺപുലി, കാട്ടുനായ്ക്കൂട്ടം, പരുന്തുകൾ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം നമ്മളുമുണ്ട്....."

"ബോസ് സാർ പറഞ്ഞതാണ് ശരിയെങ്കിൽ ഇപ്പൊ നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് ഇവിടെ നിന്നും അല്പം ദൂരേക്ക് മാറിക്കൊണ്ട് പുലിക്ക് അതിന്റെ കുട്ടിയിലേക്ക് എത്താനുള്ള വഴി വിട്ടുകൊടുക്കുകയാണ്..........", സന്തോഷ് ഞങ്ങൾക്ക് കബനി, ജെ എൽ ആർ (jungle lake resort) തരപ്പെടുത്തി തന്ന സാരഥിയാണ്. ഞങ്ങൾ അനുവാദം നൽകും മുന്നേ തന്നെ

വണ്ടി ഏതാണ്ട് മുന്നൂറ് അടി ദൂരെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അത്‌ ശരിയായ തീരുമാനവുമായി. കാരണം ഇപ്പോൾ സമയം 5:35 ഇനി ഏറിയാൽ പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് മാത്രമേ കാട്ടിൽ തങ്ങാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ബാക്കിയുള്ളൂ; കൃത്യം 6 ന് ചെക്ക്പോസ്റ്റ്‌ താണ്ടി കാരാപുരയിൽ എത്തണം. അതാണ്‌ ചട്ടം. ആ സമയം കേഴയുടെ ശബ്ദവും നിന്നു.

പാതയിൽ ഒരു വളവുള്ളതിനാൽ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വാഹനം കിടക്കുന്ന ഇടത്തുനിന്നും നോക്കിയാൽ പുലിക്കുഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന സ്ഥലം കാണാൻ കഴിയില്ല. തുടർന്ന് അഞ്ച് മിനിറ്റ് നീണ്ട അസന്ദിഗ്ദ്ധതയുടെ കാത്തിരിപ്പ്. അപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും കേഴയുടെ നിലവിളി ഉയർന്നുകേൾക്കാറായി.

"ജീക്കേ, എന്റെ ഊഹം ശരിയെങ്കിൽ പുലിയുടെ കോമ്പല്ലുകളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടന്ന ഇരയെ ഇനി തിരിച്ചുകിട്ടില്ല എന്ന ബോധ്യത്തിൽ നിലവിളിക്ക് വിരാമമിട്ട മാനിന് പുതിയ പ്രതീക്ഷ നൽകിക്കൊണ്ട് പുലി അവിടം വിട്ട് സ്വന്തം കുഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഇടത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരിക്കും. പ്രത്യേകിച്ച് നമ്മൾ മാറിക്കൊടുത്ത വിടവിൽ. ഇതാവണം മാന് വീണ്ടും വിളി തുടങ്ങാൻ ഉള്ള പ്രേരണ ആകുന്നതും. ഇരയിൽ എന്തെങ്കിലും ജീവൻ ബാക്കിനിൽക്കുന്നെങ്കിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഓടി രക്ഷപെടാൻ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നമുക്കും ഇതാണവസരം. സമയം കൃത്യം, മുന്നോട്ട് പോകാം.

സന്തോഷ് ജീപ്പ് മുന്നോട്ടെടുത്ത് വളവ് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇടതുവശത്തെ കാട്ടിൽ നിന്നും വെളിമ്പ്രദേശത്തെത്തിയ പുലി ഞങ്ങളുടെ വാഹനത്തിന് കുറുകെ കടന്ന് അതിവേഗം കുഞ്ഞ് കിടക്കും പൊന്തയിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ബോസിന്റെ നിഗമനം കൃത്യം. പക്ഷെ ഒരു ചിത്രമെങ്കിലും എടുക്കാനുള്ള സമയമോ സാവകാശമോ അത്‌ ഞങ്ങൾക്ക് തന്നുമില്ല.

"സന്തോഷ്, ഇത്ര വേഗം വേണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല കടുവയെ പോലെയല്ല പുലി. പ്രത്യേകിച്ച് ഇവളെ പോലെ കൗമാരം വിട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മാതാവ്. പുലിയുടെ സൈറ്റിങ് കിട്ടിയാൽ അല്പം ദൂരെ നിന്ന് പതിയെ ശ്രദ്ധയോടെ മുന്നേറുന്നതാവും എപ്പോഴും അഭികാമ്യം. പക്ഷെ വിഷമിക്കണ്ട ഇനിയും സാധ്യത മങ്ങിയിട്ടില്ല. കുഞ്ഞിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പ് വരുത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുലി വീണ്ടും മറുവശത്തെ കാട്ടിൽ കൊന്നിട്ടിരിക്കുന്ന ഇരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങും. കാരണം കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടണമെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഇരയെടുത്തേ മതിയാവൂ. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ രണ്ട് ജീവനുകൾ ആണ് ആ ഇരയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് - അവളുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും......"

ആ നിഗമനവും തെറ്റിയില്ല! വാഹനം തിരിച്ച് മുന്നോട്ട് എടുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ കണ്ടു ദൂരെയായി പൊന്തവിട്ട് പുലി വീണ്ടും വെളിമ്പ്രദേശത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് അല്പം മുന്നിലായി. ഇക്കുറി പക്ഷെ സന്തോഷ് ആവേശം കാട്ടിയില്ല. ദൂരം കാത്തുകൊണ്ട് തന്നെ ജീപ്പ് പതിയെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഇര കിടക്കുന്ന കാട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്നവൾ പക്ഷെ ഇക്കുറി ഏറെ ജാഗ്രതയിലാണെന്നും തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ കേഴയുടെ കാട് കുലുക്കുന്ന ആർത്തനാദം ഇരതേടിയിറങ്ങിയ മറ്റൊരു മൃഗത്തെ കൂടി ആകർഷിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലോ.......

പുലി ഞങ്ങളിൽ നിന്നും ഏകദേശം നൂറുമീറ്ററോളം അകലത്തിൽ ഇരകിടക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി മണംപിടിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു അൽപനേരം; പിന്നെ ഇരുന്നു, രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ ആ കാട്ടിൽ കാര്യമായ ഒരു കാഴ്ച്ചപോലും കിട്ടാതെ ഉഴലുകയായിരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ ആവശ്യത്തിന് സമയം തന്നുകൊണ്ട്.

*****************************************

വനത്തിൽ എല്ലാം കൃത്യതയോടെ പൂർണ്ണ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ കാക്കുവാൻ ഒരു ശക്തിയുണ്ടെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഭൂമധ്യരേഖയോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ആമസോൺ, കോംഗോ, പശ്ചിമഘട്ട, ഇൻഡോനേഷ്യൻ കാടുകളുടെ മുഖ്യാഭിമുഖ്യത്തിൽ ഭൂമിക്ക് മുകളിലെ ഓസോൺ പാളിയും ധ്രുവങ്ങളിലെ മഞ്ഞും മുതൽ ഭൂമിയിൽ ജീവൻ നിലനിർത്തുവാൻ മനുഷ്യവികസനപ്രമാണങ്ങളോട് പൊരുതുന്ന സമുദ്രവും നദികളും ഇതരജന്തുസസ്യജാലങ്ങളും വരെ കാത്തുപോരുന്ന അതിനെ ഞങ്ങൾ അമ്മയെന്ന് വിളിക്കും പലപ്പോഴും. 'അമൂർത്തമായതുമായുള്ള ഒരാകസ്മിക ആശയവിനിമയം' എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് ഇത് മറ്റേ പട്ടുസാരിയുടുത്ത് കൈകളിൽ മാരകായുധങ്ങളുമായി വരും ടിപ്പിക്കൽ അമ്മസങ്കല്പം ഒരിക്കലുമല്ല. ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമാവാൻ ബോസിന്റെ വാക്കുകളിൽ, "നതിങ്ങ് ആന്ത്രോപ്പോമോർഫിസം ഇൻ ഇറ്റ് .....!!"

*****************************************

പോസ്റ്റ്‌ സ്ക്രിപ്റ്റ്: അടുത്ത ദിനം തന്നെ നാഗർഹോളെ രാജീവ് ഗാന്ധി വൈൽഡ് ലൈഫ് സാങ്ച്വറിയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് നിന്നും പൂർണ്ണ വളർച്ചയെത്തിയ ഒരാൺപുലിയെ കിട്ടിയതിന്റെ ചിത്രവും ഇതോടൊപ്പം ചേർക്കുന്നു.

ഈ വരികളും ചിത്രങ്ങളും സമർപ്പിക്കുന്നത്, 2019 വർഷത്തിന്റെ ആദ്യ നാല് മാസങ്ങളിൽ തന്നെ നമുക്ക് 218 പുലികളെ മനുഷ്യാധിനിവേശത്തിന്റെ ഭാഗമായി നഷ്ടമായെന്ന വസ്തുതയ്ക്ക് മുന്നിലാവട്ടെ. 2018 ൽ ആകെ ഈവിധം 500 പുലികളാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. കണക്കുകൾക്ക് കടപ്പാട്: വൈൽഡ്ലൈഫ് പ്രൊട്ടക്ഷൻ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യ (WPSI).

07/08/2017

The Prince and the Frog

The Frogmouths are a group of nocturnal birds related to theNnightjars. They are found from the Indian Subcontinent across Southeast Asia to Australia.They are named for their large flattened hooked bill and huge frog-like gape, which they use to capture insects. Their flight is weak. They rest horizontally on branches during the day, camouflaged by their cryptic plumage. Up to three white eggs are laid in the fork of a branch, and are incubated by the female at night and the male in the day.Many mistake them to be owls as well in the night. Our bird of interest for the day but is the Ceylon Frogmouth (Batrachostomus moniliger), which is a small frogmouth found in the Western Ghats of south India and Sri Lanka. Related to the nightjars, this bird is nocturnal, found exclusively in forest habitats.

For getting a decent photograph of a Ceylon Frogmouth bird an aspirant needs to wait until daytime for the Sun's blessings. But then he may not be getting the images of a lively bird; instead could possibly manage only pictures of an almost blind bird that was resting after an eventful and adventurous night. This was the reason why we decided to set out a bit before daybreak; so that even though we might fail to get some clear pictures in the absence of light, we could still watch the routines of a totally nocturnal being at its best as it would be its day's fag end. Knowing the best place to get the CFB is Thattekad we had started from our starting place Chengannur as early as 2 am to reach the famous bird sanctuary before daybreak. We also knew that the sanctury gates would be officially opened by 6.30 am, but then there are spots around and outside the Thattekad bird sanctuary where we might find ourselves getting a surprise sight of the elusive bird if our lucky stars permit.

Here, we must admit that we had not been so fortunate to locate a Frogmouth, or to be fair any bird such as a nightjar or an owl expected to pop up at that time of the clock. Still you know better than us that every moment spent in or around the forest is priceless as regards to the spiritual, physical and psychical wellness imparted on the roamer by that bare ambience. The man with the better set of lenses between us Mr Bose Prathap showed not an iota of the early morning drive fatigue as we found ourselves pressing at the gates at the first squeaking sounds of it by 6.30 am in the morning. The officials of the sanctuary were sharply punctual and so were we. As we moved into the massive dark green cavern of nature with our guide Mr Haridas of Thattekad, we had as always great expectations toward achieving our prime target of the day - photographing the CFB.

The CFB is rarely seen during the day except at roost sites or when flushed. But our chances lied in the fact that it regularly used the same roost spot for months.When alarmed at its perch, it slowly moves its head, pointing its bill upward, and it can easily be mistaken for a jagged, broken branch. It relies on this camouflageand is often seen sittting still a long time before making an escape. It may also open its mouth wide in a threat display. Like its congeners, it feeds on insects, catching them in flight or gleaning them from the ground or tree branches. Although the prime heckler of these birds are the elephant troops that hit on them inadvertently in their march, they are sometimes mobbed at their day roost by small songbirds as well.

The CFB is generally vocal at dusk; the call of the female being a loud, screechy "shkeerauuw" which drops in volume and ends is a series of hiccups. Another call is a series of rapid "skwar-skwar-skwar" which is produced by both male and female. But we least expected to track it listening to the calls since it had been well past dawn. But still we had our ears sharpened as regulation for any sort of sound from the forest shrouding us that could open up a thousand different gates of exciting instances for us. Then suddenly the atmosphere was enlivened by a few echoing chirps and short shrieks much resembling the passive calls of a common Rufous Treepie.

Nope! It was definitely not a CFB but an Oriental Dollarbird (Eurystomus orientalis) from the roller family, so named because of the distinctive blue coin-shaped spots on its wings. This bird can grow to a length of up to 30 cm. It is dark brown but this is heavily washed with a bluish-green sheen on the back and wing coverts. Its belly and undertail coverts are light coloured, and it has glossy bright blue colouring on its throat and undertail. Its flight feathers are a darker blue. Its bill is short and wide and in mature animals is coloured orange-red with a black tip. It has very light blue patches on the outer parts of its wings which are highly visible in flight and for which it is named. The females are slightly duller than the males but overall the two are very similar. Immature birds are much duller than the adults and do not have the blue colouring on their throats. They also have brown bills and feet instead of the red of the adults.

What a pleasant sight to behold is the Oriental Dollerbird particularly placing itself on a near dry bark set against the early rays of the Sun! But we had to move ahead, for our prime target still was the CFB. As a start-up ploy we combed the lake side for a roost but in vain. The walk then had started taking its toll as we were fast running out of energy as the Sun's rays had begun gradually picking up their devastating midnoon self. Our eyes had started meeting often with that nescient tint as anyone could go through after a lengthy and seemingly futile stroll of more than four hours in the forest. And mind you, Thattekad is a riverine forest where you seldom have the air conditioning effects you get in the hilly forests of the Ghats.

Then suddenly Haridas' 'rowing' eyes glued on to something glittering amid a motley of dried leaf and lichen patterns. Yes! Those were unmistakably two pairs of white shiny yellow sapphires in a near canopy. Our stars were shining high and bright; what we have so close to us is a CFB couple roosting in felicity after an obviously eventful night. Now that our eyes have had a plentyful it was the turn of our machines. We were armed with a Nikon D500 with a Nikkor AF-S 200-500 lens, a Canon D60, and a couple of bridge cameras. As always they did not fail us once again doing their best even without disturbing the roosting lovebirds who were allowed not even the faintest hint of suspicion that they were being optically and digitally stalked and captured.

The breeding season of the CFB in southern India is January to April, and in Sri Lanka February to March, which says wew have been extremely lucky to have this sighting in the month of July under a constant threat of torrential rains. The nest is a small pad made of moss lined with down and covered on the outside with lichens and bark. The bird incubates a single white egg, covering the nest and holding the tail flush with the tree, taking on the outline of a lichen-covered snag. The male often broods during the day, while both parents share the duty during the night.After the chick fledges, the male destroys the nest. The parents often use the same branch for multiple nestings.The juvenile may stay with the parents for a couple of months, huddling between them at the roost.


05/08/2017

Lo and Behold! Omens led us to the tiger...

Do you believe in omens? I too don't to be frank. But last day and night fairly made me comprehend that something ending so massively well for someone in serious pursuit of the thing might simply lull him into considering with respect the essence of certain portentous precedents. When three Buddhist monks from Hunsur definitely not drunk, a rustic restaurateur who touted his obnoxiously oily ghee-cakes and a much mistaken rogue single tusker led us to a very much elusive tiger....err.....beg your pardon...a 'Striped Panther' as actor Mohanlal and co would like it to be,left overwhelmed by the happenings, a sceptically disposed mate of mine as a rule, who had been in charge of the imaging machine at the time intrigued me with an innocuous proposition, "Should we more earnestly muse on ominous illustrations in the future?"

"More northwards shall you find your tiger", had the monks told us. Nothing else might do, if my ghee cakes'auspice wont lead you to it", had the restaurateur of Tirunelly averred."This interception by me might be taken by you as an objectionable act; but for which you might simply miss the bus", seemed to be saying to us those shining but inoffensive looking eyes of the defiant beast that had pushed the enforcers to ignite a couple of crackers to force it off our way. Strange had been the omens.

Yes, we had been pushed to the northern boundaries of our own land following the baffling beast, as foreboded by the old monks. Then the reflux discomfort in our food pipes triggered by the extravagant oil presence in the restaurateur's prodigious ghee-cakes had ended up keeping our sleep up at bay even during those decisive midnight hours. And the tusker's arrogant effrontery ensured that we had been there in the right place at the right time.

Jokes apart, congratulations Bose Prathap for the exceptional lens work, even in the darkest of night-hours. Thanks Sujoy and Soju Alex for daring the initial stage fright to give us ideal company throughout the venture. For it was not any trivial beast you had successfully laid eyes on. Not least of all Mohanlal's deceptively imaginary striped panther; but the pride of our land, the guardian angel of our environmental well being and our very national animal - the Royal Bengal Tiger!

PS: If you can endure the loathsome oil content in the restaurateur's ghee-cakes they are reasonably tasty and his idli sambar combination was, to be fair, a taste to behold for idli-vada gourmets.