24/08/2026
බී. ඩී. රාම්පාල මහතා සහ ශ්‍රී ලංකාවට M2 ඩීසල් එන්ජින් හඳුන්වා දුන් මුල් යුගයේ සිදුවූ, දුම්රිය ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් ලියැවුණු තවත් අමතක නොවන සත්‍යකතාවක් මෙන්න.
1954 වසරේදී කොළඹ ක්‍රමය (Colombo Plan) යටතේ කැනඩාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට M2 වර්ගයේ ඩීසල්-විදුලි එන්ජින් 12ක් ලැබුණි. ඒ වන විට උඩරට දුම්රිය මාර්ගයේ කඩුගන්නාව වැනි ඉතා තේජාන්විත, එහෙත් දුෂ්කර කඳු බෑවුම් සහ තියුණු වංගු සහිත මාර්ගවල ධාවනය වූයේ වාෂ්ප එන්ජින් (Steam Engines) පමණි. කැනඩාවෙන් පැමිණි විදේශීය ඉංජිනේරුවන් තරයේ කියා සිටියේ, මේ අධික බරැති ඩීසල් එන්ජින් කඩුගන්නාවේ 1:44 (අඩි 44කට අඩියක නැග්ම) දරුණු නැග්මට දැමුවහොත්, වංගු ගැනීමේදී පීලි පැන මහා ප්‍රපාතයට පෙරළීමට ඉඩකඩ ඇති බවයි.
නමුත් එවකට ලංකා රජයේ දුම්රිය සේවයේ ප්‍රධාන යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරුවරයා වූ බී. ඩී. රාම්පාල මහතාට තමන්ගේ තාක්ෂණික ගණනය කිරීම් ගැනත්, දේශීය දුම්රිය මාර්ගයේ ශක්තිය ගැනත් පූර්ණ විශ්වාසයක් තිබුණි. එතුමා විදේශිකයන්ගේ තර්ක බාරගත්තේ නැත. දිනක් උදෑසනම M2 569 'ඔන්ටේරියෝ' (Ontario) එන්ජිම රත්නමලානෙන් පිටත් කර රඹුක්කනට ගෙන එන ලදී. විදේශීය ඉංජිනේරුවනුත්, ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරිනුත් බියෙන් ගැහෙද්දී, රාම්පාල මහතාම එන්ජින් කාමරයට (Cab) ගොඩවිය. එදා ඩ්‍රයිවර් අසුනේ වාඩිවූයේ නාවලපිටිය ඩිපෝවේ සිටි දක්ෂතම රියදුරෙකි.
"බය නැතුව Throttle එක ඇදපන්... මේ යකඩ යක්ෂයා අද අපි කඩුගන්නාව මුදුනට අරන් යනවා!" රාම්පාල මහතා දැඩි විශ්වාසයෙන් යුතුව අණ දුන්නේය.
දුම්රිය රඹුක්කනින් පිටත්වී, මීපිටිය වංගුව පසුකර, කඩුගන්නාව දරුණු නැග්මට අවතීර්ණ වෙද්දී එන්ජිමේ ඩීසල් ගොරහැඬි ශබ්දය මුළු කඳුවැටිය පුරාම රැව් දුන්නේය. මීදුම අතරින් ඇදී යන එන්ජිමේ රෝද ලිස්සා යාමට (Wheel Slip) තැත් කරද්දී, රාම්පාල මහතා තමන්ගේම අතින් 'සෑන්ඩර්' (Sander) එක ක්‍රියාත්මක කරමින් රේල් පාරට වැලි හැලීමට සැලැස්වීය (ඝර්ෂණය වැඩි කිරීමට). අන්තිමේදී, විදේශිකයන්ගේ සියලු අනතුරු ඇඟවීම් බොරු කරමින්, කිසිදු අනතුරක් නැතිව එන්ජිම කඩුගන්නාව දුම්රිය ස්ථානයට ජයග්‍රාහීව සප්‍රාප්ත විය.
එදා වේදිකාව පුරා රැස්වී සිටි ජනතාව ජයග්‍රාහී ලෙස අත්පොලසන් දුන්හ. රාම්පාල මහතා එන්ජිමෙන් බිමට බැස, තෙල් තැවරුණු තමන්ගේ සුදු අත්ලේන්සුවෙන් රියදුරු මහතාගේ නළලත තෙත මාත්තු කරමින් පැවසුවේ, "අපේ කොල්ලන්ට බැරි දෙයක් නෑ... මේක අපේ රේල් පාර!" කියාය.
එය උඩරට මාර්ගයේ ඩීසල් යුගයේ අභිමානවත් ඇරඹුම සනිටුහන් කළේය.
English Version
Here is another unforgettable true story written in Sri Lanka Railways history, from the early days when B. D. Rampala introduced the M2 diesel locomotives.
In 1954, under the Colombo Plan, Sri Lanka received 12 M2 class diesel-electric locomotives from Canada. At that time, only steam engines operated on the Upcountry line with its steep inclines and sharp turns like Kadugannawa. The foreign engineers from Canada insisted that putting these heavy diesel locomotives onto Kadugannawa’s grueling 1:44 gradient would risk derailment and send them plunging into the abyss around the tight curves.
However, B. D. Rampala, the Chief Mechanical Engineer of Ceylon Government Railway, had complete confidence in his technical calculations and the strength of the tracks. He rejected the foreigners' arguments. Early one morning, locomotive M2 569 'Ontario' was dispatched from Ratmalana to Rambukkana. While foreign engineers and senior officials trembled with fear, Rampala himself stepped up into the driver’s cab. At the controls sat the most skilled driver from the Nawalapitiya depot.
"Pull the throttle without fear... This iron monster takes us to the top of Kadugannawa today!" Rampala commanded with absolute conviction.
As the train left Rambukkana, rounded the Meepitiya curve, and tackled the steep Kadugannawa incline, the roar of the diesel engine echoed across the mountain range. When the wheels began to slip on the misty rails, Rampala manually operated the sander to drop sand onto the tracks to gain traction. Ultimately, shattering every foreign warning, the locomotive made a victorious and safe arrival at Kadugannawa railway station.
The crowd gathered across the platform cheered triumphantly. Rampala stepped down from the engine, used his grease-stained white handkerchief to wipe the sweat from the driver's forehead, and said, "There is nothing our boys cannot do... This is our railway line!"
It marked the glorious beginning of the diesel era on the Upcountry line.
Tamil Version
பி. டி. ராம்பாலா (B. D. Rampala) அவர்களும் M2 டீசல் எஞ்சின்களும் இலங்கைக்கு வந்த ஆரம்ப காலத்தில் நிகழ்ந்த, ரயில்வே வரலாற்றில் பொறிக்கப்பட்ட மற்றொரு மறக்க முடியாத உண்மைச் சம்பவம் இதோ.
1954 ஆம் ஆண்டு கொழும்பு திட்டத்தின் (Colombo Plan) கீழ் கனடாவிலிருந்து இலங்கைக்கு 12 M2 வகை டீசல்-மின்சார எஞ்சின்கள் கிடைத்தன. அக்காலத்தில் மலைநாட்டுக் பாதையின் கடுகன்னாவ போன்ற மிகவும் சவாலான, செங்குத்தான ஏற்றங்களும் கூர்மையான வளைவுகளும் கொண்ட பாதைகளில் நீராவி எஞ்சின்கள் (Steam Engines) மட்டுமே இயக்கப்பட்டு வந்தன. இந்த கனரக டீசல் எஞ்சின்களை கடுகன்னாவையின் 1:44 செங்குத்தான ஏற்றத்தில் இயக்கினால், வளைவுகளில் தடம் புரண்டு கணவாயில் விழக்கூடிய அதிக ஆபத்து இருப்பதாகக் கனடாவிலிருந்து வந்த வெளிநாட்டுப் பொறியியலாளர்கள் அடித்துக் கூறினர்.
ஆனால் அன்றைய இலங்கை அரச ரயில்வேயின் தலைமை இயந்திரவியல் பொறியியலாளரான பி. டி. ராம்பாலா அவர்களுக்குத் தனது தொழில்நுட்பக் கணிப்புகள் மீதும், உள்ளூர் ரயில் தண்டவாளத்தின் வலிமை மீதும் முழு நம்பிக்கை இருந்தது. அவர் வெளிநாட்டவரின் வாதங்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஒரு நாள் அதிகாலையில் M2 569 'ஒன்டாரியோ' (Ontario) எஞ்சின் ரத்மலானையிலிருந்து புறப்பட்டு ரம்புக்கனைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. வெளிநாட்டுப் பொறியியலாளர்களும் சிரேஷ்ட அதிகாரிகளும் பயத்தில் நடுங்கிக் கொண்டிருக்க, ராம்பாலா அவர்களே எஞ்சின் அறைக்குள் (Cab) ஏறினார். அன்று சாரதி இருக்கையில் அமர்ந்தவர் நாவலப்பிட்டி டிப்போவைச் சேர்ந்த மிகவும் திறமையான ஒரு சாரதியாவார்.
"பயமில்லாமல் Throttle-ஐ இழு... இந்த இரும்பு அரக்கன் இன்று நம்மை கடுகன்னாவையின் உச்சிக்கு அழைத்துச் செல்வான்!" என்று ராம்பாலா உறுதியுடன் உத்தரவிட்டார்.
ரயில் ரம்புக்கனையிலிருந்து புறப்பட்டு, மீபிட்டிய வளைவைக் கடந்து, கடுகன்னாவையின் கடுமையான ஏற்றத்திற்குள் நுழைகையில், டீசல் எஞ்சினின் கர்ஜனை முழுக் மலைத்தொடரிலும் எதிரொலித்தது. பனிமூட்டத்திற்கு மத்தியில் எஞ்சினின் சக்கரங்கள் வழுக்க முயன்றபோது (Wheel Slip), ராம்பாலா தனது சொந்தக் கையால் 'சாண்டர்' (Sander) சாதனத்தை இயக்கி தண்டவாளத்தில் மணலைத் தூவிப் பிடிப்பை ஏற்படுத்தினார். இறுதியில், வெளிநாட்டவரின் அனைத்து எச்சரிக்கைகளையும் பொய்யாக்கி, எவ்வித அசம்பாவிதமும் இன்றி எஞ்சின் வெற்றிகரமாகக் கடுகன்னாவ ரயில் நிலையத்தை வந்தடைந்தது.
அன்று மேடை முழுவதும் கூடியிருந்த மக்கள் வெற்றி ஆரவாரம் செய்து கைதட்டினர். ராம்பாலா எஞ்சினிலிருந்து கீழே இறங்கி, எண்ணெய் படிந்த தனது வெள்ளை கைக்குட்டையால் சாரதியின் நெற்றி வேர்வையைத் துடைத்து, "நம் பசங்களால் முடியாதது எதுவும் இல்லை... இது நமது ரயில் பாதை!" என்று கூறினார்.
இது மலைநாட்டுக் பாதையில் டீசல் யுகத்தின் பெருமைமிக்க தொடக்கமாக அமைந்தது.
#රේල්කතා
