14/08/2026
'Het is meer dan een camping, het is ook een sociale activiteit'
Kamperen op zorgterrein Landgoed Ursula
RIET EN ROEL OP DE CAMPING OP LANDGOED URSULA. FOTO MEREL KLIJZING
Op Landgoed Ursula van Ipse de Bruggen in Nieuwveen wonen 450 mensen met een verstandelijke beperking. Ook vind je hier camping Het Groene Hart. Die werd ooit opgericht om ouders dichtbij hun kinderen te laten zijn, maar tegenwoordig is iedereen er welkom.
BABETTE TURKENBURG
JOBBE MET BEGELEIDER ESTHER. EIGEN FOTO
Wie met auto en caravan Landgoed Ursula in Nieuwveen oprijdt, moet even alert zijn. Camping Het Groene Hart ligt helemaal achterop het 40 hectare grote terrein van de zorglocatie van Ipse de Bruggen. Bordjes wijzen de weg, stapvoets rijden is het devies. Zoekende gasten kunnen bewoner John treffen. Hij wacht vaak caravans op en wijst hen op zijn fiets de weg naar de camping.
De camping bestaat bijna dertig jaar. Die begon ooit vanuit de wens van ouders en familieleden van bewoners om voor langere tijd dichter bij hun familie te kunnen zijn. "Zo konden bewoners in een vertrouwde omgeving vakantie vieren", vertelt Linda Drischmann, coördinator van de camping.
Honden mogen niet
Maar al snel ging de kleine camping ook open voor gasten zonder familie bij Ursula. Alleen gasten met honden mogen niet op het landgoed en dus ook niet op de camping komen. De camping heeft twaalf kampeerplaatsen en twee kleine huisjes en is van begin april tot eind september geopend.
Op deze zonnige middag staat Trudy Zekveld (70) bij de Pimpelmees, de receptie. Samen met haar man Wouter beheert ze, vanuit hun eigen caravan, de komende weken de camping. Net als twintig anderen doet ze dat geheel vrijwillig. Om de b***t staat een stel op de camping om gasten te ontvangen, onderhoud te plegen en andere taken te doen.
Trudy Zekveld is zelf al vijf jaar vrijwilliger. Ze ontdekte de camping toen ze in coronatijd met haar broer, die op het terrein woont, hier rond liep. "We liepen denk ik wel 85 keer over deze camping heen", stelt ze.
Haar broer wil eigenlijk altijd het terrein af, naar Trudy toe. Mede daarom besloot ze beheerder van de camping te worden, zodat ze drie weken dicht bij hem kan zijn. "Hij roept al weken: 'Wanneer kom je nou?'"
"Daarnaast is het ook gewoon heel erg leuk om te doen", zegt ze. "Er komen veel verschillende mensen: familieleden, fietsers, mensen uit het buitenland. En natuurlijk zijn er de bewoners die hier langskomen."
Opa en oma
Een van de bewoners die met enige regelmaat op het terrein komt buurten is Jobbe (25). Hij komt voor één specifiek plekje op het terrein: De Torenvalk. Zijn opa en oma kamperen vaak op de camping en staan altijd op die specifieke plek. "Als er dan andere mensen zijn, zegt hij dat dit de plek van opa en oma is en dat ze moeten verhuizen", glimlacht zijn oma Riet.
Gelukkig voor Jobbe staan oma Riet (87) en opa Roel (89) deze middag gewoon op hun vertrouwde plek. Ze zitten aan het eind van de middag ontspannen voor hun caravan met een biertje en een glas rosé.
Ze hebben net Jobbe en zijn groep van de dagbesteding uitgezwaaid. Die komen altijd een middagje op bezoek op de camping. "Dat vinden we zo leuk om te doen", zegt opa Roel. "Daardoor kennen andere bewoners ons ook. Als ik over het terrein loop, hoor ik vaak: 'Hé, opa!'"
"Wij komen hier al jaren", vertelt hij. De familie komt uit De Kwakel. Om hun dochter te ontzien, ontstond de traditie om haar zoons, die allebei een beperking hebben, mee naar de camping te nemen. Het echtpaar vindt het heerlijk om dicht bij hun kleinzoon te zijn. "Hij werkt hier bij het tuincentrum. Als we daar zijn laat hij trots zien waar hij mee bezig is", zegt Riet.
Beheerders
Omdat ze al zo lang op de camping staan, kennen ze vrijwel alle beheerders, onder wie Marja Thiers en Nico van den Brakel, die al 12 jaar beheerder zijn. Zij schuiven gezellig aan bij het echtpaar. Marja en Nico hoorden ooit van de camping, omdat hun zoon hier als kok werkte. Nu staan ze hier elke zomer als beheerders. "Het is meer dan een camping, het is ook een sociale activiteit", zegt Marja.
Ze vertelt dat een paar bewoners hier af en toe een klusje komen doen. Zo gooit iemand het afval weg en komen soms mensen uit de bakkerij op het landgoed langs om koekjes te verkopen.
Linda Drischmann hoopt dat zij ooit dagbesteding op de camping kan realiseren. "Het lijkt me heel leuk als cliënten ook echt op de camping kunnen werken en hier wat taken kunnen doen. Tot nu toe is me dat nog niet gelukt", vertelt ze.
De camping moet zich aan de regels van het landgoed houden, maar werkt verder min of meer zelfstandig. Een groot deel van de opbrengst vloeit terug naar Ursula. Zo kocht de camping een ijskar voor de horeca, sponsorde ze jubileumshirtjes voor G-voetbalteam de Bumpelaars en spaart ze nu voor nieuwe ovens in de bakkerij.
Niet alle kampeerders deze middag zijn vaste gasten op de camping. Dinifred Kooiman en Gerard Hollander uit Limmen zijn er deze week voor het eerst. Hun zoon uit Amerika kwam over en wilde graag Gouda bezoeken, dus ergens in de buurt verblijven. Het stel houdt van kleine campings en kwam zo hier terecht.
Landgoed Ursula
Bij het boeken had Dinifred gezien dat de camping op landgoed Ursula ligt, maar dat leek haar juist leuk. "Dat voegt iets toe", dacht ze. En nu de familie hier een paar dagen is, blijkt dat gevoel te kloppen. "Het is fantastisch om te zien hoe de bewoners hier hun gang kunnen gaan", zegt Dinifred.
Anne-Marie (71) en Fons Elsgeest (75) uit Roelofarendsveen komen ook al twintig jaar op deze camping. Anne-Marie begon ooit als vrijwilliger bij het Theehuis op het landgoed en ontdekte zo de camping. Deze middag is hun dochter Sanne samen met haar kinderen op bezoek. "Het is een thuiswedstrijd hier. Ook al is het hemelsbreed maar 10 kilometer, hier is het gewoon vakantie. Weg is weg", geniet Anne-Marie.
Op dit stukje van Nieuwveen leeft iedereen met elkaar. Mede daarom logeren deze nacht haar kleinzoon en een vriendje bij Trudy Zekveld. "Ik vind het belangrijk dat zij met alle mensen in aanraking komen. We zijn niet allemaal perfect en dat niet zijn, is ook perfect", besluit de beheerder.
