Przewodnicy Emtur

25/02/2026

Kadaň potrafi zachwycić od pierwszego kroku. 🇨🇿

Spacer wzdłuż murów nad Ohrzą, widok na kolorowe kamienice i cisza, która ma w sobie coś z dawnych wieków. Nad miastem czuwa klasztor franciszkanów, a z murów roztacza się pejzaż, który chce się zapamiętać na długo.

Niby niewielkie miasto, a tyle historii, detali i klimatu. Czechy mają w sobie tę magię – odkrywasz miejsce, o którym mało kto mówi… i nagle nie chcesz wyjeżdżać. ✨

04/02/2026

🎂 3 lutego rocznica urodzin Jana Blažeja Santiniego-Aichela 🎂
Dziś warto przypomnieć postać absolutnie wyjątkową dla krajobrazu Czech 🇨🇿 – Jan Blažej Santini-Aichel (1677–1723), architekt, który potrafił połączyć to, co z pozoru niemożliwe: gotyk z barokiem. Tak narodził się jego znak rozpoznawczy – barokowy gotyk, pełen symboliki, geometrii i ukrytych znaczeń.
Santini nie tylko projektował budowle, on opowiadał nimi historie. Kościoły, klasztory i pielgrzymkowe sanktuaria według jego koncepcji są jak architektoniczne łamigłówki – im dłużej się im przyglądasz, tym więcej odkrywasz. Gwiazdy, kręgi, liczby, światło… wszystko miało sens.
Do jego najsłynniejszych dzieł należą m.in.
⭐ kościół pielgrzymkowy św. Jana Nepomucena na Zelené Horze (UNESCO)
⭐ przebudowa klasztoru w Kladrubach (na zdjęciach poniżej)
⭐ opactwo w Žďárze nad Sázavou
Choć żył zaledwie 46 lat, zostawił po sobie dzieła, które do dziś zachwycają, intrygują i zmuszają do zatrzymania się na chwilę. Idealny pretekst, by planując wędrówkę po Czechach, zejść z utartych szlaków i poszukać Santiniego na żywo.
🚶‍♂️ I wciąż odkrywamy na nowo.

19/01/2026

W ten weekend pogoda naprawdę dopisała. Korzystając z uprzejmości Kurs Przewodników Górskich Sudeckich SKPS Wrocław mogłem pospacerować zarówno z przyszłymi przewodnikami, jak i z tymi, którzy mają już za sobą drogę kursową i zdobyte uprawnienia.

Humory były równie dobre jak aura, ale najważniejsze jest coś innego: czas spędzony z ludźmi otwartymi, życzliwymi i serdecznymi wobec siebie nawzajem. Właśnie takich relacji i takiej atmosfery potrzebuje świat przewodnicki. 🌄🤝

12/01/2026

Spontaniczny wypad tuż za miedzę 🎨🏛️ Sponsorami wrażeń i doznań estetycznych byli tym razem liczni Włosi doby baroku – i to w najlepszym wydaniu! 🇮🇹✨
A skoro już o nich mowa, to zaledwie rzut kamieniem od przejścia granicznego w Náchodzie odnajdziemy prawdziwe architektoniczne i artystyczne perły stworzone przez takich mistrzów jak Jan Blažej Santini, Carlo Lurago, Bernard Matthias Braun czy Peter Brandl.
🔥🍽️ Schronisko, które odwiedziliśmy w Piekle, położone w niezwykle malowniczym przełomie rzeki Metuje, zachwyca nie tylko piękną stolarką Dušana Jurkoviča, ale także… kuchnią 😍
Idealne miejsce, by nakarmić i oczy, i ducha, i ciało. Wszystkie te doznania możemy wam zaserwować w anturażu barenych opowieści☺️ Zapraszamy


🇨🇿✨

06/01/2026

Szopka w okresie Bożego Narodzenia przyjmuje różne formy ale często jest to rozbudowana w formie i przekazie, konstrukcja. Dzisiaj zajmiemy się jedną z najpiękniejszych :
szopką neapolitańską (presepe napoletano) to znacznie więcej niż bożonarodzeniowa dekoracja. To rozbudowana, pełna symboli opowieść o narodzinach Jezusa, osadzona w realiach codziennego życia Neapolu. Łączy wiarę, sztukę, folklor i wielowiekową tradycję.
📜 Geneza
Początki tradycji szopek sięgają 1223 roku i szopki św. Franciszka z Asyżu w Greccio. Jednak to w Neapolu, zwłaszcza w XVIII wieku za panowania Karola III Burbońskiego, szopka przybrała swoją charakterystyczną, bogatą formę. Stała się dziełem sztuki i ważnym elementem życia rodzinnego oraz miejskiego.
👥 Znaczenie postaci
W centrum szopki znajduje się Święta Rodzina: Maryja, Józef i Dzieciątko Jezus – symbol nadziei i zbawienia. Towarzyszą im aniołowie i pasterze, a Trzej Królowie symbolicznie pojawiają się 6 stycznia.
Charakterystyczne dla szopki neapolitańskiej są liczne postacie z życia codziennego: rzemieślnicy, sprzedawcy, piekarze, rybacy czy karczmarze. Przypominają one, że cud Bożego Narodzenia dokonuje się pośród zwykłych ludzi.
Szczególne miejsce zajmuje Benino – śpiący pasterz, symbol ludzkości pogrążonej we śnie, którą budzi narodzenie Chrystusa.
🔮 Cyganka (La Zingara)
Jedną z najbardziej tajemniczych postaci szopki neapolitańskiej jest Cyganka, często przedstawiana z dzieckiem, koszykiem lub garścią gwoździ. Gwoździe są wyraźnym symbolem przyszłej męki Chrystusa i Jego ukrzyżowania. Postać ta łączy w sobie proroctwo, los i zapowiedź przyszłych wydarzeń — radość narodzin splata się tu z cieniem cierpienia.
Cyganka nawiązuje także do dawnych wierzeń ludowych i podkreśla uniwersalny wymiar Bożego Narodzenia — obejmujący wszystkich ludzi, także tych stojących na marginesie społeczeństwa.
🕊️ Święta Stefania – matka św. Szczepana
W niektórych tradycyjnych szopkach neapolitańskich pojawia się również św. Stefania, matka św. Szczepana – pierwszego męczennika Kościoła. Według legendy, nie mogąc mieć dzieci, owinęła kamień becikiem i udawała że ma dziecko w momencie przekroczenia, progu szopki kamień zapłakał, tak pojawił się Św.Szczepan. Cud sprawił, że została matką.
Postać św. Stefanii symbolizuje cierpienie, nadzieję i zapowiedź męczeństwa, a jej obecność w szopce przypomina, że radość Narodzenia Chrystusa od początku związana jest z ofiarą i wiarą aż po kres.
🎄 Tradycja
Budowanie szopki neapolitańskiej to rodzinny rytuał przekazywany z pokolenia na pokolenie. Słynna ulica Via San Gregorio Armeno w Neapolu przez cały rok tętni życiem, oferując ręcznie wykonywane figurki i elementy szopek.
Szopka neapolitańska to niezwykłe połączenie sacrum i codzienności — tradycja, która od wieków porusza, uczy i zachwyca ❤️

01/01/2026

Spacer po Wołowie to coś więcej niż zwiedzanie. To podróż w czasie. ❤️ Szczególnie że zwiedzaliśmy go z Jankiem Żakiem

Dziś patrzyliśmy na miasto oczami kogoś, kto urodził się tutaj, dorastał na tych ulicach i zna każdy zakamarek – nawet ten, którego nie znajdziecie na mapie. Nasz przewodnik nie tylko opowiadał historię Wołowa, ale dzielił się wspomnieniami, emocjami i drobnymi anegdotami, które sprawiały, że mury, place i zaułki zaczynały mówić własnym głosem.
Takie zwiedzanie zostaje w sercu na długo. Janku – dziękujemy za opowieści, do których chce się wracać.

31/12/2025

Dzisiaj dla odmiany trochę wspomnień z ciepłych dni i wędrówek po południowych Czechach🇨🇿
Jeśli marzy Ci się podróż w czasie, to to miejsce jest strzałem w dziesiątkę. Kratochvíle to renesansowy zamek jak z bajki – z arkadami, malowniczą fosą i pięknymi ogrodami w stylu włoskim. Powstał w XVI wieku jako letnia rezydencja rodu Rožmberków i do dziś zachwyca swoją harmonią oraz spokojną atmosferą.
To idealne miejsce na spacer, zdjęcia i chwilę wytchnienia od zgiełku miasta. Historia, architektura i natura spotykają się tu w jednym magicznym punkcie na mapie południowych Czech. Jeśli planujesz wycieczkę do Czech – koniecznie wpisz Kratochvíle na swoją listę! ✨

30/12/2025

Historia czeskiego gotyku i neogotyku to także historia szkła i światła. W tym kontekście spotykają się Jan Kryšpín i jego praska manufaktura szklarska, Benedikt Rejt (Rejsek) oraz Josef Mocker – twórcy i idee, które łączą dwie wybitne budowle: kościół św. Mikołaja w Lounach oraz katedrę św. Barbary w Kutnej Horze ⛪✨

Kościół w Lounach, wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku według projektu Benedikta Rejta, zachwyca późnogotycką konstrukcją i przemyślaną grą światła. To właśnie światło stało się przestrzenią dla sztuki szkła – w XIX wieku świątynia została wyposażona w witraże wykonane przez praską manufakturę szklarską Jana Kryšpina, znaną z wysokiego poziomu artystycznego i nawiązań do średniowiecznej tradycji.

Podobny dialog epok widoczny jest w Kutnej Horze. Gotycka katedra św. Barbary, zaprojektowana m.in. przez Rejta, została w XIX wieku gruntownie odrestaurowana i uzupełniona przez Josefa Mockera. W ramach tej neogotyckiej wizji pojawiły się również witraże z warsztatu Jana Kryšpina, które dopełniły architekturę, podkreślając wertykalizm wnętrza i jego sakralny charakter.

Dwie świątynie, trzy nazwiska i jedno miasto – Praga – jako centrum idei architektonicznych i artystycznych, które przez stulecia kształtowały czeski krajobraz kulturowy.

28/12/2025

Dzisiaj proponuję wycieczkę do Kostelca nad Černými lesy. Miasteczko z duszą i długą historią, której sercem jest tutejszy zamek 🏰
Pierwsza wzmianka o Kostelcu pojawia się już w 1348 roku, za panowania Karola IV Luksemburskiego, króla Czech i cesarza rzymskiego. To właśnie z jego inicjatywy rozpoczął się rozwój osady i warownego zamku.

W kolejnych wiekach zamek przechodził w ręce znamienitych rodów, m.in. panów z Smiřic w XV wieku, a później był przebudowywany w stylu renesansowym i barokowym. Każda epoka zostawiła tu swój ślad, tworząc wyjątkową mieszankę architektury i historii.

Dziś Kostelec nad Černými lesy zachwyca spokojem, klimatycznym rynkiem i bliskością natury, a zamek wciąż przypomina o czasach średniowiecznych królów i czeskiej szlachty ✨

28/12/2025

27/12/2025

Dzisiaj trochę inny post jako że powiało chłodem przenieśmy się w malownicze miejsce stworzone nie fylko przez przyrodę ale i geniusz ludzki😎Dušan Jurkovič (1868–1947) był jednym z najwybitniejszych architektów Europy Środkowej przełomu XIX i XX wieku. Jego twórczość wyróżniała się oryginalnym połączeniem secesji, modernizmu oraz inspiracji architekturą ludową Słowacji, Moraw i Wołoszczyzny. Jurkovič postrzegał architekturę nie tylko jako sztukę użytkową, lecz także jako nośnik tożsamości kulturowej i narodowej. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują koliby na Pustevnách oraz most w Nowym Mieście nad Metują – dzieła, które doskonale ukazują różnorodność i konsekwencję jego myślenia twórczego.
Koliby na Pustevnách w Beskidach Morawsko-Śląskich, zaprojektowane pod koniec XIX wieku, należą do najbardziej rozpoznawalnych realizacji Jurkoviča. Najsłynniejsze z nich – Maměnka i Libušín – pełniły funkcję schronisk turystycznych, jednak ich forma znacznie wykraczała poza typową architekturę użytkową. Jurkovič czerpał inspiracje z budownictwa ludowego regionów górskich, zwłaszcza z drewnianych chat wołoskich, łącząc je z secesyjną dekoracyjnością. Charakterystyczne, bogato zdobione elewacje, intensywna kolorystyka oraz ornamentalne detale sprawiają, że koliby te przypominają baśniowe budowle. Jednocześnie architekt zadbał o funkcjonalność i harmonię z otaczającym krajobrazem, dzięki czemu obiekty te stały się symbolem regionalnej architektury i idei „stylu narodowego”.
Z kolei most w Nowym Mieście nad Metują, wzniesiony na początku XX wieku, stanowi element dekoracyjno funkcjonalny w ogrodzie zamkowym. Lekki, zadaszony i trochę tajemniczy.
Architekt konsekwentnie dążył do stworzenia stylu, który byłby zakorzeniony w lokalnej kulturze, a zarazem odpowiadał potrzebom współczesności. Dzięki temu jego dzieła do dziś pozostają ważnym punktem odniesienia w historii architektury Europy Środkowej i świadectwem poszukiwania narodowej tożsamości w sztuce przełomu wieków.

26/12/2025

Jako że znajdujemy się s świątecznym nastroju (za karpie nie wypowiadam się, bo jak wiadomo ryby głosu nie mają) zatem kilka słów o 🐟 Třeboňu – miasta karpia i południowoczeskiej tradycji 🇨🇿

Třeboň to urokliwe miasteczko w południowych Czechach, znane przede wszystkim z wielowiekowej tradycji hodowli karpia. To właśnie stąd pochodzi jeden z najważniejszych symboli czeskiej kuchni i świąt Bożego Narodzenia.

Już od XVI wieku w okolicach Třebonia rozwijano unikalny system stawów rybnych, tworzony m.in. przez słynnego Jakuba Krčína. Największy z nich – staw Rožmberk – jest do dziś największym stawem rybnym w Czechach 🌊

Hodowla karpia to nie tylko gałąź gospodarki, ale prawdziwa lokalna tradycja i duma regionu. Jesienne odłowy przyciągają turystów, a karp z Třebonia słynie z wysokiej jakości i wyjątkowego smaku. To właśnie on trafia na czeskie stoły wigilijne w całym kraju 🎄🍽️

Oprócz rybnych tradycji Třeboň zachwyca również: 🏰 renesansowym zamkiem
🌿 uzdrowiskowym klimatem
🚴 trasami rowerowymi wśród stawów i lasów

To miejsce, gdzie historia, natura i tradycja spotykają się w idealnej harmonii 💚