Dzieje Ziemi Sandomierskiej

Dzieje Ziemi Sandomierskiej Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Dzieje Ziemi Sandomierskiej, Sandomierz.

Strona związana z historią i dziejami ziemi sandomierskiej: Powiatu Sandomierskiego, Opatowskiego, Staszowskiego, Ostrowieckiego oraz Tarnobrzeskiego, a także Stalowowolskiego

Marcin Adamczyk

Sandomierz - Królewskie Miasto Miasto Sandomierz Ziemia Sandomierska Koza Sandomierska 🐐Koza domowa rasy sandomierskiej ...
18/03/2026

Sandomierz - Królewskie Miasto Miasto Sandomierz Ziemia Sandomierska

Koza Sandomierska 🐐

Koza domowa rasy sandomierskiej to rodzima rasa kozy wywodząca się z Niziny Nadwiślańskiej w rejonie ujścia rzeki San do Wisły, w pobliżu Sandomierza. Z czasem straciła na popularności względem ras wyższej produktywności. Była bliska wymarciu, na szczęście została objęta programem ochronnym. Występuje w umaszczeniu dwu- lub trójbarwnym.
Koza sandomierska jest mało wybredna pokarmowo, odporna na choroby oraz wysokoplenna. Walory smakowe mleka od kozy sandomierskiej nie przypominają charakterystycznego smaku mleka koziego. Podczas laktacji (250-270 dni) samica może dawać średnio 462-523 kg mleka, czyli ok. 1,8 kg dziennie.
Koza sandomierska jest jedną z trzech polskich ras kóz, obok karpackiej i kazimierzowskiej. Powstała wraz początkiem chasydyzmu w Polsce, na przełomie XIX i XX w. w dorzeczu Wisły i Sanu. Wypasana była w Puszczy Sandomierskiej. Niestety, była już bliska całkowitego wymarcia. Od 2016 r. na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie są prowadzone prace odtwarzające tę rasę. Niewątpliwym plusem kozy sandomierskiej są walory smakowe mleka, gdzie charakterystyczny kozi zapach jest niewyczuwalny.

źródło: zoolubin.pl

🔴Filmy:
https://youtu.be/fsuK97IzCO0?is=kxvcK-7SLP5CWd_y

https://youtu.be/U0afLuzhA7U?is=QA9zLB3Hge4vbAwe

Miasto Sandomierz Sandomierz - Królewskie Miasto Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska Diecezja Sandomierska Co łączy ...
15/03/2026

Miasto Sandomierz Sandomierz - Królewskie Miasto Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska Diecezja Sandomierska

Co łączy i ma wspólnego Sandomierz🏰 i Rzym🏛️?

1. Położenie na siedmiu wzgórzach
To najbardziej znana analogia. Podobnie jak antyczny Rzym, Sandomierz jest rozlokowany na siedmiu wzgórzach W Sandomierzu to Wzgórze Staromiejskie, Zamkowe, Katedralne, Świętojakubskie, Świętopawelskie, Collegium Gostomianum, Salve Regina, a w Rzymie to wzgórza Kwirynał, Wiminał, Kapitol, Eskwilin, Palatyn, Celius, Awentyn.
Choć różnią się wysokością i skalą, pofałdowany teren nad rzeką nadaje obu miastom zbliżony charakter krajobrazowy. Co więcej, oba miasta mają swoje rzeki – przez Rzym przepływa Tyber, a przez Sandomierz Wisła.

2. Podziemia i labirynty
Oba miasta kryją pod sobą rozbudowaną sieć korytarzy. Rzym słynie z katakumb chrześcijańskich katakumb w których się spotykali na modlitwe, natomiast Sandomierz posiada rozbudowaną trasę podziemną. Są to dawne piwnice i składy kupieckie, które tworzą wielopoziomowy system korytarzy pod rynkiem jest to Podziemna Trasa Turystyczna. ( Link do postu: https://www.facebook.com/share/p/18BjiiemK4/ )

3. Dziedzictwo Jerzego Ossolińskiego
Postać ta jest jednym z najsilniejszych łączników historycznych. Jerzy Ossoliński, blisko związany z ziemią sandomierską (fundator zamku w Ossolinie i kościoła w Klimontowie), zasłynął w 1633 roku spektakularnym wjazdem poselskim do Rzymu.
Wjechał do Wiecznego Miasta z niesłychanym przepychem (m.in. wielbłądy, konie podkute złotymi podkowami, które celowo gubiły).

4.Duchowość i Męczeństwo ⛪
Sandomierz, podobnie jak Rzym, jest miastem o ogromnym zagęszczeniu zabytków sakralnych ( link do postu: https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=122206756346512336&id=61565370089447 ) i silnej tradycji męczenników.
Dominikanie i rzeź tatarów: Podczas najazdów tatarskich na Sandomierz ( link do postu: https://www.facebook.com/share/p/1Bkk8WhxP4/ ) , Tatarzy wymordowali mieszkańców Sandomierza, że aż ich krew spływająca ze wzgórz do Wisły zabarwiła wodę na czerwono. W 1260 r. w sandomierskim kościele św. Jakuba zginęli bł. Sadok i 48 towarzyszy.
Martyrologium Romanum: W Bazylice Katedralnej w Sandomierzu znajduje się cykl 12 wielkich płócien Karola de Prevot, które obrazowo przedstawiają rzymski kalendarz męczenników Kościoła na każdy dzień roku.

5.Popkultura: Ojciec Mateusz i Don Matteo 🎬
Współczesnym łącznikiem jest postać detektywa w sutannie. Serialowy „Ojciec Mateusz” jest bezpośrednio wzorowany na włoskim formacie „Don Matteo”. Tak jak włoski pierwowzór jeździ rowerem po uliczkach Gubbio (często kojarzonego z klimatem rzymskim), tak polski ksiądz stał się symbolem Sandomierza, przyciągając tysiące turystów szukających „włoskiego klimatu” w Polsce.

6. Rukola 🥬
Sandomierz, niczym włoskie metropolie jak Rzym, skrywa w swoich murach niezwykły kulinarny i przyrodniczy skarb – rukolę.
Przyjmuje się, że rukola zagościła w Sandomierzu już w XVI wieku. Mógł ją tu sprowadzić z Italii sandomierski kanonik Marcin z Urzędowa – słynny botanik i lekarz. To czyni Sandomierz jedynym regionem w Polsce, gdzie ta roślina występuje w stanie dzikim od tak dawna. Największe skupiska zasiedlają Wzgórze Katedralne, okolice Bazyliki Katedralnej oraz tereny przy Urzędzie Miasta. Jeszcze do niedawna można ją było spotkać niemal wszędzie: w załomach bruku, między cegłami starych murów (np. przy ul. Szpitalnej) czy w szczelinach zaniedbanych ścian.
Sandomierska rukola kwitnie na żółto, tworząc gęste połacie przypominające złociste dywany. Wydzielają one niezwykle miły, słodkomiodowy i bardzo delikatny aromat.
W przeciwieństwie do łagodnej rukoli z marketów, ta sandomierska jest znacznie ostrzejsza i ma intensywniejszy zapach. Mieszkańcy mogliby zaopatrywać się w nią całkowicie za darmo podczas spacerów, ciesząc się produktem świeżym i ekologicznym.
Niestety, ze względu na regularne koszenie trawników i dbałość o estetykę miejskich murów, ta historyczna roślina powoli zanika w niektórych miejscach, choć wciąż stanowi żywy dowód na niezwykłe, wielowiekowe więzi łączące Sandomierz z kulturą Italii.

7. Błogosławieni i święci
Wątek błogosławionych i świętych to jeden z najsilniejszych duchowych pomostów łączących Sandomierz z Rzymem. Oba miasta są ośrodkami, w których kult męczenników i wybitnych postaci Kościoła wpisał się w tkankę miejską.

🔴Błogosławiony Wincenty Kadłubek: To postać symboliczna dla obu miast. Choć kojarzony z Sandomierzem (gdzie był prepozytem kolegiaty) i Jędrzejowem, jego proces beatyfikacyjny toczył się w Rzymie. Został beatyfikowany przez papieża Klemensa XIII w 1764 roku, co na stałe wpisało sandomierskiego kronikarza w poczet rzymskich rejestrów świętych. ( Link do postu: https://www.facebook.com/share/p/1CZCFG3wwq/ )

🔴Męczennicy Sandomierscy (Bł. Sadok i 48 Towarzyszy): Ich historia przypomina losy pierwszych chrześcijan w rzymskich katakumbach. Dominikanie zamordowani przez Tatarów w 1260 roku zostali beatyfikowani przez Piusa VII w 1807 roku. Kult sandomierskich męczenników jest żywy w Rzymie, szczególnie w środowiskach dominikańskich (np. w bazylice Santa Sabina).

🔴Święty Jacek Odrowąż: Choć święty, a nie błogosławiony, jest kluczowym łącznikiem. To on sprowadził dominikanów do Sandomierza prosto z Rzymu. Jego postać widnieje na kolumnadzie Berniniego na Placu św. Piotra, co jest najwyższym rzymskim uznaniem dla kogoś, kto budował podwaliny chrześcijańskiego Sandomierza.

🔴Błogosławiony Antoni Rewera: Sandomierski proboszcz i społecznik, męczennik z Dachau. Jego proces beatyfikacyjny, jak każdego kandydata na ołtarze, wymagał ścisłej współpracy diecezji sandomierskiej z rzymską Kongregacją Spraw Kanonizacyjnych. Został wyniesiony na ołtarze przez Jana Pawła II. ( Link do postu: https://www.facebook.com/share/p/18PTDYh6uX/ )

8. Dziedzictwo papieskie ⛪
Oba miasta odwiedził papież św. Jan Paweł II ( link do postu: https://www.facebook.com/share/p/1NHDjmpDQf/ ) , który był biskupem Rzymu. W 1999 roku papież odprawił w Sandomierzu mszę świętą na błoniach sandomierskich, co dla mieszkańców stało się symbolicznym pomostem między stolicą chrześcijaństwa a miastem nad Wisłą. Co ciekawe Sandomierz w 1918 r. odwiedził nuncjusz apostolski Achille Ratti ( link do postu: https://www.facebook.com/share/p/1DzCtrVSZD/ ), który od 1922 został wybranym papieżem Piusem XI

9. Historyczne znaczenie
Rzym był stolicą imperium, a Sandomierz przez wieki pełnił funkcję jednej z głównych siedzib królestwa (obok Krakowa i Wrocławia) i był ważnym ośrodkiem administracyjnym oraz politycznym dawnej Polski.

10. Tradycje winiarskie 🍇
Zarówno okolice Rzymu (region Lacjum), jak i Sandomierz stoją winem. Sandomierski Szlak Winiarski dynamicznie się rozwija, nawiązując do tradycji zapoczątkowanych przez zakonników w XIII wieku. Degustacja lokalnego wina na nasłonecznionym wzgórzu to doświadczenie bardzo „rzymskie”.

Sandomierz - Królewskie Miasto Miasto Sandomierz Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska Diecezja Sandomierska Istniejąc...
17/02/2026

Sandomierz - Królewskie Miasto Miasto Sandomierz Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska Diecezja Sandomierska

Istniejące i nieustające kościoły w Sandomierzu

🔴 Bazylika Katedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/1C9Vv4D7cm/)

🔴 Kościół św. Jakuba
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/19vVz38nyn/ )

🔵 Kościół św. Marii Magdaleny (link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/17vNxaM2Vz/)

🔴 Kościół Nawrócenia św. Pawła
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/1DNonfTcAG/ )

🔵 Kościół św. Jana
Dawne akta kapituły sandomierskiej wspominają, że na tzw. Starym Mieście, niedaleko zamku na pochyłym wzgórzu (tam, gdzie obecnie znajduje się ogród Juliana Skorupskiego), stał niegdyś drewniany kościół pw. św. Jana. Była to prawdopodobnie jedna z najstarszych świątyń w Sandomierzu, wzniesiona u progu chrześcijaństwa w Polsce. Gdy około 1180 roku Kazimierz Sprawiedliwy ufundował kolegiatę, z jej dochodów sfinansowano jedną z kanonii, zwaną „turebską”.
Kościół ten podlegał kapitule i miał jedynie kapelana. Pod koniec XVI wieku został odnowiony i ponownie poświęcony w 1583 roku. Niestety, w 1656 roku, podczas potopu szwedzkiego, świątynia spłonęła. Pożar był tak silny, że stopiły się dzwony; dwa z nich przeniesiono później do kolegiaty.
W 1717 roku biskup Kazimierz Łubieński podczas wizytacji nakazał przeniesienie nabożeństw do kolegiaty, ponieważ kościół był w ruinie, a brakowało funduszy na jego remont. Ostatecznie w 1736 roku kapituła oddała niszczejący budynek księdzu Stanisławowi Waldanowiczowi. Drewno z rozbiórki posłużyło do budowy domków przy szpitalu św. Hieronima. Odkrycia z 1870 roku (liczne kości podczas prac w ogrodzie) potwierdziły, że dawniej był to kościół parafialny, przy którym grzebano zmarłych.

🔵 Kościół św. Hieronima
Niewielki kościół z drewna modrzewiowego pw. św. Hieronima ufundował w 1604 roku Hieronim Gostomski, starosta sandomierski. Świątynia znajdowała się poniżej zamku, nad Wisłą. Fundator założył przy niej szpital i przeznaczył 5 tysięcy złotych na jego utrzymanie. Szpital ten, pod nadzorem proboszcza kościoła św. Piotra, a później kapituły, opiekował się dziesięcioma ubogimi.
Przy kościele tradycyjnie grzebano osoby, które utonęły w Wiśle. W 1795 roku, pod rządem austriackim, fundusze kościoła połączono z funduszami szpitala św. Ducha. Opuszczony budynek niszczał, aż w 1816 roku został rozebrany. Z pozyskanego drewna zarząd szpitalny wybudował karczmę w Głazowie, a obraz św. Hieronima przeniesiono do kościoła św. Ducha.

🔴 Kościół św. Ducha
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/1L72tCx8JS/ )

🔵 Kościół św. Piotra ( św. Piotra i Pawła)
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/1DHDdpiim9/ )

🔵 Kościół św. Wojciecha
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/15fnFj7wE22/ )

🔴 Kościół św. Józefa
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/1JaNRNpdvg/ )

🔴 Kościół św. Michała Archanioła
(link do postu pod tym linkiem
➡️ https://www.facebook.com/share/p/16fSXTQsZi/ )

🔵 Kościół św. Mikołaja
W miejscu, gdzie obecnie wznosi się katedra sandomierska, stał dawniej drewniany kościół pw. św. Mikołaja. Powstał on w pierwszych latach po zaprowadzeniu chrześcijaństwa w Polsce i pełnił funkcję kościoła parafialnego oraz kaplicy zamkowej. Około połowy XII wieku kościół ten rozebrano. Na jego miejscu Kazimierz Sprawiedliwy wzniósł około 1180 roku nową świątynię pw. Najświętszej Maryi Panny (kolegiatę). Z drewna pochodzącego z rozebranego kościoła św. Mikołaja wybudowano pierwotny kościół św. Piotra, do którego przeniesiono parafię.

źródło: Na podstawie Monografii Sandomierza
ks. M. Bulińskiego

🛑Filmy z wnętrza Bazyliki Katedralnej:
https://youtu.be/3swKGa2FooQ?si=5gzcz_BPDXeqLvYa
https://youtu.be/TAqgfyeJagQ?si=WlWEN6cuWoxdfK2g

🛑Film Kościół św. Michała Archanioła
https://www.facebook.com/share/r/1KE1TEGDTq/

🛑Film Kościół św. Piotra
https://www.facebook.com/share/r/1CMDN3d6kc/

25/12/2025
Tarnobrzeg Miasto Powiat Tarnobrzeski Ziemia Sandomierska Dwór Padewiczów Tarnobrzeg - Nagnajów Dwór Padewiczów został w...
09/12/2025

Tarnobrzeg Miasto Powiat Tarnobrzeski Ziemia Sandomierska

Dwór Padewiczów Tarnobrzeg - Nagnajów

Dwór Padewiczów został wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku dla Padewiczów . Miejsce, w którym go zbudowano, było wówczas opisywane jako naprawdę przepiękna okolica, którą również dziś warto odwiedzić.
W 1866 roku nastąpiła rozbudowa. Dwór został sprzedany Rathlerom, a następnie Biegelaisenom.
Wiek XX przyniósł znaczne zniszczenia. Dwór został zniszczony w czasie II wojny światowej. W 1944 roku został przejęty na rzecz Skarbu Państwa. Niestety, w 1958 roku w wyniku huraganu uległa całkowitemu zniszczeniu więźba dachowa, która nie była zabezpieczona od 1944 roku.
Dwór Padewiczów jest obiektem reprezentującym klasycyzm. Charakteryzuje go przepiękny i stylowy czterokolumnowy ganek.
Obecnie dwór jest w rękach prywatnych i został wystawiony na sprzedaż.

Miasto i Gmina Bogoria Powiat Staszowski  - Forum mieszkańców Ziemia Sandomierska Kościół pw. św. Jerzego w Szczeglicach...
08/12/2025

Miasto i Gmina Bogoria Powiat Staszowski - Forum mieszkańców Ziemia Sandomierska

Kościół pw. św. Jerzego w Szczeglicach

Parafia Szczeglice została erygowana przed 1326 r., bowiem w tym czasie płaciła już świętopietrze. Być może pierwotnie (początek XIII w.?) znajdował się tu drewniany kościół, a później murowany maleńki kościółek – dzisiejsze prezbiterium, do którego Jan Grot, kantor krakowski, ok. 1380 r. dobudował nawę. Szczeglice wraz z parafią przynależały do rodu Jugoszowskich (XV-XVI w.), Bystrojowskich (koniec XVI–XVIII w.) oraz Moszyńskich (XIX w.). W XVI w. nadzór nad świątynią czasowo przejęli kalwini. Kościół parafialny pw. św. Jerzego wzniesiony został ok. 1380 r., jednak uroczystego poświęcenia świątyni dokonał dopiero bp T. Oborski w dniu 22 lipca 1633 r., o czym przypomina tablica wmurowana w ścianie prezbiterium. Kościół został gruntownie przebudowany w 1879 r., przez co zatracił nieco swój gotycki charakter. Miejscowy proboszcz ks. Feliks Brażewicz rozebrał jego fronton łącznie z wieżą, a z uzyskanego materiału przedłużył świątynię o dalsze 8 metrów. Restauracja kościoła miała miejsce w 1939 r. za czasów ks. Wacława Nowakowskiego oraz w czasach współczesnych (2006-2016). Świątynia została zbudowana z kamienia wapiennego, a konstrukcja budowli wzmocniona przez skarpy boczne przy prezbiterium. Wnętrze jest jednonawowe, przykryte w prezbiterium sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W prezbiterium i w nawie zachowały się gotyckie portale. Wyposażenie stanowią neogotyckie ołtarze, barokowa ambona oraz późnobarokowa chrzcielnica i rzeźby. Chór muzyczny, urządzony przez ks. F. Brażewicza, wspiera się na dwóch słupach.

źródło: Diecezja Sandomierska

Parafia św. Mikołaja w Zaleszanach Gmina Zaleszany Powiat Stalowowolski Ziemia Sandomierska Kościół św. Mikołaja w Zales...
07/12/2025

Parafia św. Mikołaja w Zaleszanach Gmina Zaleszany Powiat Stalowowolski Ziemia Sandomierska

Kościół św. Mikołaja w Zaleszanach

Powstanie parafii i miejscowości Zaleszany związane jest z pierwszym najazdem Tatarów na ziemie Polskie w 1241 r. Można przypuszczać, iż właśnie wtedy ludność lewobrzeżnej Sandomierszczyzny w obawie przed tatarską agresją schroniła się na tym terenie. W podzięce za ocalone życie wybudowano kaplicę, którą w 1242 r. właściciel Zaleszan rozbudował, zamieniając w drewniany kościółek. Pierwsi fundatorzy parafii i kościoła nie są jednak znani. Pierwotna drewniana świątynia przetrwała do 1616 r. Kolejna, również drewniana, istniała w latach 1616-1903, konsekrował ją bp T. Oborski w 1636 r. Wielokrotnie remontowany kościół został ostatecznie rozebrany w początkach XX w., a na jego miejscu wybudowano nową murowaną świątynię. Kościół parafialny pw. św. Mikołaja Biskupa został wybudowany w latach 1903-1905 wg projektu architekta Jana Sas-Zubrzyckiego. Budowę świątyni prowadził Maksymilian Okoń, a nad całością prac czuwał komitet budowy. Inwestycję sfinansowali parafianie oraz właściciel Zaleszan, baron Franciszek Ksawery Konopka. Kościół uroczyście poświęcił bp K. Fuscher w 1912 r. Świątynia została poważnie uszkodzona w czasie I wojny światowej i odremontowana w okresie międzywojennym. Kolejne remonty miały miejsce w latach 80-tych (wymiana belek dachowych i pokrycia), 90-tych XX w. (renowacja polichromii i ołtarzy) oraz na początku XXI w. Świątynia jest murowana z cegły wypalanej, w stylu neoromańskim, na planie krzyża łacińskiego, z wieżą wtopioną w fasadę oraz sygnaturką na przecięciu nawy i transeptu. Wnętrze jest otynkowane, trójnawowe, z nawą główną wyższą od bocznych, sklepione kolebkowo z lunetami. Sklepienie prezbiterium dekoruje sieć żeber. Na ścianach i sklepieniu umieszczono w poł. XX w. malowidła autorstwa Józefa Lisa. Wyposażenie kościoła jest z przełomu XIX i XX w: ołtarz główny i dwa boczne, chrzcielnica, stalle, ambona, dwa konfesjonały, organy i witraże fundowane przez rodzinę Horodyńskich.

źródło: Diecezja Sandomierska

Gmina Bałtów Powiat Ostrowiecki Ziemia Sandomierska Pałac Druckich-Lubeckich w Bałtowie 1828 r. – przejęcie majątku Bałt...
06/12/2025

Gmina Bałtów Powiat Ostrowiecki Ziemia Sandomierska

Pałac Druckich-Lubeckich w Bałtowie

1828 r. – przejęcie majątku Bałtów przez Księcia Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, ministra Królestwa Kongresowego, w rękach rodziny do 1944 roku.

Nad wejściem do pałacu wykuto napis, który miał witać gości – „Boże! Ci wszyscy, którzy tu bywają, czego nam życzą, niechaj sami mają”. Pałac został wybudowany w latach 1894-1899 przez ówczesnych właścicieli, rodzinę Druckich-Lubeckich. Obiekt składał się z 36 pokoi, sali balowej, biblioteki oraz kancelarii księcia Aleksandra Druckiego-Lubeckiego. Ściany komnat pałacowych, w pierwszej połowie XX wieku, były zdobione gobelinami, makatami i portretami przodków właścicieli. W kolekcji księcia znajdowały się także zbroje rycerskie.

W 1926 roku w pałacu wybuchł pożar. Spłonął dach. Zniszczeniu uległa też część pierwszego piętra oraz prawie całe drugie. Budynek został jednak odbudowany.

W czasie okupacji, właścicielem był Ksawery Drucki-Lubecki. Wspierał on żołnierzy Armii Krajowej oraz pomagał ukrywającej się ludności żydowskiej. Rodzina opuściła Bałtów w 1944 roku. Jedynie niewielka część cennego wyposażenia rodowej siedziby została przez nich uratowana. W trakcie ucieczki z pałacu zaginęło archiwum oraz wiele pamiątek. Pod koniec II wojny światowej spaliła się duża część księgozbioru, resztki umeblowania zostały natomiast rozkradzione przez oddziały żołnierzy niemieckich, a potem rosyjskich.

W 1945 roku pałac był siedzibą posterunku Milicji Obywatelskiej. Od 1952 roku w obiekcie istniało Technikum Rolnicze. Było to również miejsce zamieszkania nauczycieli. Pod koniec lat czterdziestych miało tu powstać muzeum regionalne, ponieważ pałac pełnił wtedy rolę magazynu sprzętu i mebli z okolicznych dworów i pałaców. Tak się jednak nie stało, pałac przestał być użytkowany i przez lata niszczał. W latach osiemdziesiątych podjęto próbę remontu pałacu, do którego jednak nie doszło. W 2007 roku zostały skradzione dwa kamienne lwy, które dawniej pilnowały wejścia do pałacu.

W Bałtowie zachowały się także ruiny kaplicy, która została wzniesiona w 1786 roku. Mieszkańcy twierdzą, iż pomiędzy kaplicą, a pałacem istnieje podziemny tunel – oba obiekty dzieli zaledwie kilkadziesiąt metrów.

W 2014 roku pałac powrócił do spadkobierców księcia Druckiego-Lubeckiego. Nie podjęto jednak prac remontowych.

W przypałacowym parku został pochowany ukochany koń Aleksandra Druckiego-Lubeckiego, który nazywał się Cyklop.

Nieistniejący pałac Chomentowskich – w archiwach rodziny Druickich-Lubeckich zachowała się informacja o nieistniejącym obecnie pałacu, który został wybudowany przez Chomentowskich. Budynek został założony w pierwszej połowie XVIII wieku i istnieje przypuszczenie, że w jego miejsce powstał pałac Druckich-Lubeckich.

źródło: zabytek.pl
źródło: dipp.info.pl

🔴 Filmy:
https://youtu.be/HE4YjveeHy4?si=Lu1WzxnE-TNz-GB5
https://youtu.be/ihVUHh58qb4?si=lSrzmwR_dvk-Z5LA

Miasto i Gmina Szydłów Powiat Staszowski  - Forum mieszkańców Ziemia Sandomierska Odkrywaj Szydłów Parafia Szydłów Kości...
05/12/2025

Miasto i Gmina Szydłów Powiat Staszowski - Forum mieszkańców Ziemia Sandomierska Odkrywaj Szydłów
Parafia Szydłów

Kościół św. Władysława w Szydłowie

Najstarszy kościół w Szydłowie był drewniany i powstał przed 1325 r., kiedy to po raz pierwszy odnotowano w źródłach funkcjonującą przy nim parafię. Wśród jego domniemanych fundatorów najczęściej badacze wskazują na Władysława Łokietka. W latach 50.-60. XIV w. Kazimierz Wielki wystawił na jego miejscu obecną świątynię, wg Jana Długosza w ekspiacji za zabójstwo wikarego katedry krakowskiej Marcina Baryczki w 1349 r. (ob. takie okoliczności fundacji są kwestionowane). W latach 1580-1604 w trakcie jednego z remontów dobudowano do niej od zachodu kruchtę, a od północy kaplicę Literacką. W 1630 r. w czasie pożaru miasta całkowitemu zniszczeniu uległy dach i sklepienie kościoła. Najpewniej tego roku rozpoczęto jego remont, połączony z rozbiórką filarów i sklepień nawowych. Prace te ukończono szybko, bo już w 1633 r. odnowioną świątynie konsekrował sufragan krakowski bp Tomasz Oborski. Ponownie została uszkodzona w 1655 r. tym razem przez wojska szwedzkie. Konieczne naprawy wykonano dość szybko, skoro już w 1664 r. konsekrowano znajdujące się w niej ołtarze. W 1693 r. była ponownie odrestaurowana po pożarze. W 1724 r. zaadaptowano na dzwonnicę sąsiadujący z kościołem element umocnień miasta, wówczas dodano do niego piętro i wieżę schodową. Najpewniej w końcu XVIII w. wraz z plebanią zbudowano główną bramę kościelną. W XIX w. budowle tego zespołu były kilka razy remontowane (1836, 1868). W 1872 r. dobudowano do świątyni kruchtę południową. Trudnym okresem w ich dziejach była druga połowa 1944 r., ponieważ wówczas w skutek działań wojennych zostały poważnie uszkodzone lub zniszczone (dom wikariuszy, plebania). Sam kościół stracił wtedy w wyniku pożaru dachy, całe wyposażenie, a jego mury zostały nadwątlone. Wobec takiego stanu kierujący jego odbudową Jerzy Żukowski postanowił rozebrać wtórne dobudówki (kruchty zach. i pd.) i przywrócić go do domniemanego stanu pierwotnego (zrekonstruowano układ pseudodwunawowy i sklepienia), w czym pomogły odkrycia pozostałości filarów sklepiennych. Wspomniane prace wykonano w latach 1945-58. Około 1957 r. sprowadzono do świątyni ze Zwanowic późnogotycki tryptyk, a w latach 1958-60 odbudowano dzwonnicę. W latach 2009-12 przy kościele wykonano gruntowne prace restauratorskie, dzięki nim wyeksponowano oryginalne wątki murów, kamieniarkę (portal pd. i detal architektoniczny w zakrystii) i naprawiono dach kościoła. Wówczas również przeprowadzono konserwację części wyposażenia, m.in.: ołtarz boczny z pocz. XVII w. (wraz z późnogotyckimi rzeźbami) i obraz Zwiastowanie z lat 1600-20.

Zespół kościoła par. pw. św. Władysława położony jest na wzniesieniu, we wsch.-pd. części miasta lokacyjnego. Jego elementy gotycka świątynia, barokowa dzwonnica (o średniowiecznych zrębach), d. cmentarz i brama z k. XVIII w. zajmują wnętrze trapezoidalnej działki, obwiedzionej murem, w tym fragmentem obwarowań miejskich.

Orientowany, pseudodwunawowy kościół stoi pośrodku dawnego cmentarza. Składa się z dwufilarowego, halowego, prostokątnego korpusu, węższego i niższego od niego dwuprzęsłowego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie. Do prezbiterium od pn. przylega prostokątna, niska zakrystia, zamknięta wielobocznie z wieżą schodową od zachodu. Od pn. do nawy przylega, niższa od niej, prostokątna kaplica Literacka. Świątynię wymurowano z cegły w wątku polskim i kamienia, częściowo wytynkowano (kaplica i zakrystia) oraz opięto przyporami. Nakrywają ją dachy: dwuspadowy (nad nawą z wieżową sygnaturką), czterospadowy (nad prezbiterium) i pulpitowy (nad zakrystią i kaplicą). Wśród elewacji kościoła wyróżniają się ceglane ściany korpus i prezbiterium, rozczłonkowane poziomymi gzymsami i ostrołukowymi oknami w kamiennych oprawach. Fasada budowli jest dwuczęściowa, trójosiowa o trójkątnym szczycie z blendami. Wejścia główne i boczne akcentowane są gotyckimi, ostrołukowymi i bogato profilowanymi portalami (rekonstruowane, w pd. kapitele z dekoracją roślinną). Wnętrze świątyni nakrywają sklepienia: trójpodporowe (w nawie na dwóch filarach, zrekonstruowane w latach 1957), krzyżowo-żebrowe (oryginalne w zakrystii z płaskorzeźbionymi wspornikami i zwornikami), kolebkowe z lunetami (w prezbiterium), beczkowe (w kaplicy). Wejście z prezbiterium do zakrystii akcentuje portal z 1630 r. (wyk. warsztat pińczowski). Wśród wyposażenia kościoła godnymi uwagi są m.in.: gotycki tryptyk NMP i śś. Piotra i Pawła z 1518 r. (warsztat śląski), manierystyczny ołtarz z lat 1600-20, w nim późnogotyckie rzeźby Matki Bożej z Dzieciątkiem i św. Jan Chrzciciela z 1 ćw. XVI w., obraz Zwiastowanie z lat 20. XVII w. (warsztat krakowski?, d. w ołtarzu gł. kolegiaty skalbmierskiej), Grupa Ukrzyżowania w tęczy z ok. 1630 r. (?), epitafium „marmurowe” ks. Józefa Ptaszyńskiego z 1809 r. (warsztat z Dębnika?).

Dzwonnica znajduje się w linii murów miejskich, na pd.-wsch. od kościoła. Kwadratowa w rzucie budowla, z okrągłą wieżą schodową od pn. i skarpą od zach., ma dwie kondygnacje, z których górna jest wieloboczna o ściętych narożach. Wymurowano ją z kamienia i cegły, wytynkowano i nakryto dachem namiotowym. Elewacje budynku są skromne.

Dawny cmentarz kościelny otoczony jest murem, w którego pd.-zach. narożniku znajduje się dwuprzelotowa brama o trójkątnym szczycie. Wymurowana została z kamienia i wytynkowana. Elewację frontową ma podzieloną toskańskimi pilastrami

źródło: zabytek.pl

🔴Filmy:
https://youtu.be/iOIDatMruik?si=9yxdSjVGmV7rUzVz

https://youtu.be/OcxKOf4KYEw?si=oMANEGm_S4UtLviL

https://youtu.be/wFaDy4mYZiY?si=vmMTpgb1hyZGTLyi

Miasto Sandomierz Sandomierz - Królewskie Miasto Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska O tym, jak cesarz Józef II Habs...
04/12/2025

Miasto Sandomierz Sandomierz - Królewskie Miasto Powiat Sandomierski Ziemia Sandomierska

O tym, jak cesarz Józef II Habsburg wybrał się incognito na zwiedzanie Sandomierza,

"W Pamiętnikach Ludwika hr. De Laveaux". Wydanych w Krakowie nakładem "Czasu" w roku 1879 na stronicy 115 do 119 znajdujemy opis zdarzenia ciekawego dla historii Sandomierza:

„Gdy po wcieleniu do cesarstwa austriackiego części Polski, Galicją przezwanej, cesarz Józef II objeżdżał granice nowo przybyłego kraju i widział z przeciwnego brzegu Wisły Sandomierz, korzystnie się wydający, podobało mu się zwiedzić incognito to sąsiednie miasto. W tym samym czasie znajdowała się tam pani Wicesgierentowa ze swą najmłodszą córką, a dowiedziawszy się, że cesarz przeprawia się przez Wisłę i Łachę na ten brzeg, podyktowała córce po francusku prośbę o danie miejsca rewizji pewnego procesu, jaki miała w Galicji, poczem oczekiwała na placu przed kościołem P. Marji, kolegiatą zwanym, gdzie cesarz koniecznie miał przechodzić.

Zasadzka się udała, prośba została doręczona. Dodać należy, że pani Wicesgierentowa była siostrą ministra Polskiego Corticelli'ego, akredytowanego przy dworze wiedeńskim stąd wywiązała się rozmowa i pytania o historyczne dane o Sandomierzu. Na te pytania odpowiadała córka p. Wicesgierentowa i wreszcie zaprowadziła cesarza do Katedry. Józef II pod wrażeniem obrazów rzekł wychodząc.

Przyjemniej nam było słyszeć z ust pięknych opowiadań niż patrzeć na te okropne grymasy w twarzach męczenników i na szkaradne paszcze tatarów. Winszujemy wam moje Panie, żeście nie były na świecie w tak opłakanej dla Polski epoce.

"I my, odrzekła pani Wicesgierentowa najuprzejmiej winszujemy Waszej Cesarskiej Mości, a raczej jego stolicy, że nie doznała podobnych okrucieństw, jakie niechybnie byłyby ją spotkały gdyby nie...

"Gdyby nie pomoc waszego Króla Jana", podchwycił ironicznie cesarz.

"Najjaśniejszy Panie! chciałam mówić: gdyby nie łaska wszechmocnej Opatrzności, bez której żadna potęga świata nic nie dokona".

"Jednak my przyznajemy, że Wasz Sobieski (votre Zobiski) najwięcej się przyłożył do oswobodzenia wówczas naszej cesarskiej stolicy".

"Najjaśniejszy Panie! z uśmiechem rzekła młoda ciceronka, to Wasza Cesarska Mość zawdzięczyłeś [odwdzięczyłeś się] prawnukom owych wojowników, biorąc ich pod swoje berło".

źródło: kielce.wyborcza.pl



Zdjęcie Cesarza Józefa II Habsburga
( źródło: Wikipedia)⬇️

Adres

Sandomierz
27-600

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Dzieje Ziemi Sandomierskiej umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij