12/05/2026
វត្ថុរាវលើសពី ១០០ មីលីលីត្រ (100ml) មិនអនុញ្ញាតអោយឡើងលើយន្តហោះ តែនៅ Gate អោយទិញឡើងបាន!
១. ដើមកំណើតនៃច្បាប់នេះ
ច្បាប់ហាមឃាត់វត្ថុរាវលើសពី ១០០មីលីលីត្រ ចាប់ផ្តើមអនុវត្តបន្ទាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃទី ១០ ខែសីហា ឆ្នាំ ២០០៦ នៅពេលដែលប៉ូលិសអង់គ្លេស (MI5) បានបង្ក្រាបគម្រោងភេរវកម្មមួយ ដែលមានបំណងប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីរាវលាក់ក្នុងដបភេសជ្ជៈ ដើម្បីធ្វើការបំផ្ទុះលើយន្តហោះចំនួន ១០ គ្រឿងក្នុងពេលដំណាលគ្នា។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រលានយន្តហោះជុំវិញពិភពលោកបានកំណត់ច្បាប់តឹងរ៉ឹងលើការកាន់វត្ថុរាវ។
២. ហេតុអ្វីបានជាដបដែលមានទឹកបន្តិចបន្តួច ក៏ត្រូវគេរឹបអូស?
ម៉ាស៊ីនអ៊ិចរ៉េ (X-ray) នៅកន្លែងត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាព មិនបានពិនិត្យលើ **"បរិមាណទឹកដែលនៅសល់"** ក្នុងដបនោះទេ ប៉ុន្តែគេពិនិត្យលើ **"ទំហំរបស់ដប"**។ បើទោះជាទឹកនៅសល់តិចតួច ប៉ុន្តែបើដបនោះមានចំណុះលើស ១០០មីលីលីត្រ វានឹងត្រូវរឹបអូស ព្រោះចន្លោះទំនេរក្នុងដបអាចធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធវាស់កម្រិតដង់ស៊ីតេមានការភាន់ច្រឡំ និងអាចលាក់សារធាតុគ្រោះថ្នាក់បាន។
៣. មូលហេតុបច្ចេកទេស (រូបវិទ្យា)
តួលេខ ១០០មីលីលីត្រ មិនមែនកំណត់ឡើងដោយចៃដន្យឡើយ។ នៅពេលយន្តហោះហោះហើរក្នុងកម្ពស់ខ្ពស់ (ប្រហែល ៣៥,០០០ ហ្វីត) តួយន្តហោះស្ថិតនៅក្រោមសម្ពាធខ្យល់ខ្លាំង។ ប្រសិនបើមានការផ្ទុះពីវត្ថុរាវក្នុងបរិមាណតិចតួច តួយន្តហោះអាចគ្រាន់តែរងការខូចខាតបន្តិចបន្តួច (កំពិត) ប៉ុន្តែបើបរិមាណច្រើនពេក វាអាចបណ្តាលឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធយន្តហោះផ្ទុះបែក និងបង្កគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរ។
៤. ហេតុអ្វីទឹកដែលទិញនៅខាងក្នុង Gate (កន្លែងរង់ចាំឡើងយន្តហោះ) អាចយកឡើងបាន?
ទំនិញ ឬភេសជ្ជៈដែលលក់នៅក្នុងតំបន់ Gate បានឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពយ៉ាងហ្មត់ចត់ពីប្រព័ន្ធរបស់ព្រលានយន្តហោះរួចជាស្រេចហើយ ទើបគេអនុញ្ញាតឱ្យយកឡើងយន្តហោះបាន។ វាខុសពីរបស់ដែលយើងយកមកពីខាងក្រៅ ដែលមិនទាន់បានឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យតាមស្តង់ដារសុវត្ថិភាពខ្ពស់ដូចគ្នា។
សេចក្តីសន្និដ្ឋានដែលត្រូវដឹងមុនឡើងយន្តហោះ៖
* រាល់វត្ថុរាវដែលចង់កាន់ឡើងយន្តហោះ ដបត្រូវមានចំណុះមិនលើសពី ១០០ មីលីលីត្រ។
* ទោះបីក្នុងដបនៅសល់ទឹកបន្តិច ប៉ុន្តែបើដបធំជាង ១០០ មីលីលីត្រ ក៏ត្រូវរឹបអូសដែរ។
* ភេសជ្ជៈដែលទិញក្នុងតំបន់ Gate អាចយកឡើងបានធម្មតា។
* ប្រសិនបើមានវត្ថុរាវច្រើន គួរដាក់ក្នុងវ៉ាលីផ្ញើ (Check-in baggage) ជំនួសវិញ។
សង្ឃឹមថាព័ត៌មាននេះមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នក! ប្រសិនបើម
