03/09/2026
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းရဲ့နိဂုံး
🔷🔷🔷🔷🔷🔷
လောကမှာ ...
လူတွေဟာ ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာ ချည်းပဲ
အကုန်လုံး
- တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
- တစ်ဖွဲ့နဲ့ တစ်ဖွဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
- တစ်ရွာနဲ့ တစ်ရွာ ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
- ရပ်ကွက် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
- တစ်မြို့နဲ့ တစ်မြို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
- တစ်နိုင်ငံနဲ့ တစ်နိုင်ငံ ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
အဲဒီ ယှဉ်ပြိုင်မှုဟာ
ဘယ်တော့မှ နိဂုံးချုပ်မလဲ ? ဆိုတာ
သိဖို့လိုတယ် မဟုတ်လား
လောကကြီးဟာ
ယှဉ်ပြိုင်မှုနဲ့ သွားနေတာ ။
ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ ကောင်းတာရှိသလို
မကောင်းတာတွေလည်း ရှိတတ်တယ် ။
ဘုန်းကြီးတို့ တစ်တွေဟာ
အကောင်းဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှုကို
ရွေးချယ်နိုင်မှသာ ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ နိဂုံး -
အဆုံးကို ရောက်မှာဖြစ်တယ်
မြတ်စွာဘုရားက
ဘုန်းကြီးတို့ကို ဆုံးမသြဝါဒပေးထားတဲ့
စကားလေး တစ်ခွန်းရှိတယ်
ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားကြရမယ်
ဘာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ရမလဲ ?
တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး
အဆင့်မြင့်သထက် မြင့်
ကောင်းသထက် ကောင်းအောင်
ကြိုးပမ်း အားထုတ်ခြင်းဖြင့်
နောက်ဆုံး
အမြတ်ဆုံး လွတ်မြောက်မှုကို
ရရှိသွားအောင် ကြိုးစားကြရမယ် ။
ဒါ ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ပြောတာ။
အဲဒီတော့မှ
ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ နိဂုံးကို တွေ့မယ်
အဲဒီနိဂုံးဟာ အေးချမ်းတဲ့နိဂုံးပေါ့ ။
တကယ့်အဖြစ်အပျက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး
မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားထားခဲ့တယ် ။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ( ၂၅၀၀ ) က
အိန္ဒိယနိုင်ငံမှာ ကောသလတိုင်းဆိုတာ ရှိတယ်
အဲဒီကောသလတိုင်းမှာ မြတ်စွာဘုရားက
ရဟန်းတော်တွေနဲ့ ဒေသစာရီကြွတယ် ။
လမ်းမှာ တောအုပ်ကြီးတစ်ခု တွေ့တယ်
အဲဒီတောအုပ်ကြီးထဲမှာ
အင်ကြင်းပင် အများအပြားရှိတယ် ။
အဲဒီအင်ကြင်းတောကြီးကို ကြည့်ပြီး
မြတ်စွာဘုရား ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်တယ်
ဒီလိုပြုံးတာကို အနီးနားမှာ
ခစားလုပ်ကျွေးနေတဲ့ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်က သတိထားမိလိုက်တယ်
ဘုရားရှင်တို့မည်သည် ဘယ်တော့မှ
အကြောင်းမဲ့ပြုံးတာ မရှိပါဘူး ။
အရှင်ဘုရား တဲ့
ဘာလို့ ပြုံးရသလဲ ?
ဒီနေရာကို ကြည့်ပြီးတော့ ပြုံးတာဟာ
အကြောင်းတစ်ခု ရှိပါသလား တဲ့ ။
မြတ်စွာဘုရားက - အာနန္ဒာတဲ့
ကဿပ ဘုရားရှင်လက်ထက်တုန်းက
ဒီနေရာဟာ တကယ့်ကို စည်ကားတဲ့
မြို့ကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ် ။
အဲဒီမြို့ကြီးမှာ ထူးထူးခြားခြား
ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ဒကာတစ်ယောက် ရှိတယ် ။
သူ့နာမည်က " ဂဝေသီ " လို့ ခေါ်တယ် ။
သူ့ အဖွဲ့ထဲမှာ လူ ၅၀၀ ပါတယ်
အဲဒီလူဟာ ဘုရားရဲ့ ဥပသကာ ,
ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူလို့သာ ဆိုတယ်
သူက ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းသူ
မဟုတ်ဘူး။ အကျင့်သီလ မပြည့်စုံဘူး
သူ့အဖွဲ့သား ၅၀၀ ဟာလည်း
ကိုယ်ကျင့်သီလ မပြည့်စုံဘူးတဲ့ ။
ဂဝေသီ ဟာ စဉ်းစားတယ်
သူစဉ်းစားပုံလေးက ကောင်းတယ်
ဒီလူတွေ ငါ့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဖြစ်ပြီး
ဘုရားတရား ကိုးကွယ် လာတယ် ။
ငါက ကိုယ်ကျင့်သီလ မပြည့်စုံဘူး
ငါ့အဖွဲ့သားတွေလည်း တစ်ယောက်မှ
ကိုယ်ကျင့်သီလ မပြည့်စုံဘူး ။
ငါက ခေါင်းဆောင် ဆိုတော့
သူတို့နဲ့ မတူသင့်ဘူး ။
ငါက တစ်ခုခုတော့ သာသင့်တယ် ။
သူတို့က သီလ မရှိဘူးဆိုရင်
ငါ သီလရှိသူဖြစ်အောင် လုပ်မယ်ဆိုပြီး
ငါးပါးသီလကို
တိတိကျကျ ဆောက်တည်ပြီး
သီလရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ကြေငြာလိုက်တယ်
သူ့နောက်က လူတွေလည်း
ဟာ တို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး သီလရှိပြီ
တို့လဲ သီလရှိအောင် လုပ်မယ်ဆိုပြီး
ယှဉ်ပြိုင်တော့ တူသွားတယ်ပေါ့ ။
အရည်အချင်း တူတော့ မဖြစ်ဘူး
ငါအိမ်ထောင်နဲ့ မနေတော့ဘူး ဆိုပြီး
ဂဝသေီက အဗွဟ်မစရိယ သိက်ခာပုဒျကို
ဆောက်တည်လိုက်တယ် ။
ကျန်သူတွေလည်း
တို့ဆရာကြီးတောင် လုပ်နိုင်တယ်
တို့လည်း ဆောက်တည်မယ်ဆိုပြီး
အကုန်လုံး အိမ်ထောင်နဲ့ ခွာကြမယ်ပေါ့ ။
လူ ငါးရာဟာ
ကိုယ်ကျင့်သီလကို တိုးမြှင့်
ဆောက်တည် လိုက်ကြတယ်
အဲဒါနဲ့ ဂဝေသီက စဉ်းစားပြန်တယ်
အကုန်လုံး ငါနဲ့ တူနေပြီ။
သူတို့ထက်သာအောင် လုပ်မယ်ဆိုပြီး
သူတို့က ညနေစာ စားတယ် ။
ဒီနေ့ကစ နေ့လွဲညစာ မစားတော့ဘူး
ကျင့်လိုက်တယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း
လိုက်ပြီးတော့ ယှဉ်ပြိုင်တယ်
ညနေစာ မစားတော့ဘူး ဆိုပြီး
အကုန်ရှောင်လိုက်တော့
ဟာ ! ငါနဲ့သူတို့ တူနေပြန်ပြီ
မတူစေရဘူး ။ ဒီကောင်တွေ ငါလုပ်တာ
မလုပ်နိုင်အောင် ငါ လုပ်မယ် ။
ကဿပ ဘုရားရှင်ထံသွားပြီး
ရဟန်းခံပေးပါဘုရားလို့ တောင်းဆိုတယ်
ဆံ , မုတ်ဆိတ်တွေ ပယ်ပြီး
သင်္ကန်း ဝတ်လိုက်တယ်
သင်္ကန်းဝတ်ပြီး
ကဿပဘုရားရှင်ထံမှာ ကမ္မဋ္ဌာန်းယူ
တစ်ပါးထဲ ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ အရပ်မှာ
နိဗ္ဗာန်ကို ဦးတည်ပြီး
တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်လိုက်တာ
ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ် ။
သူ့ကိုယ်သူ အကုန်လုံး သိသွားတယ်
ငါ့ဘဝဟာ အပြီးသတ်သွားပြီ
နောင်ဘဝဆိုတာ မရှိတော့ဘူး
သူ့ရဲ့နိဂုံးကို သူ မြင်လိုက်တယ်
အဲဒီအချိန် သူ့ဘက်က
ယှဉ်ပြိုင်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီ ။
ကျန်တဲ့သူတွေက သူ့ကို အားကျတယ်
ဆရာကြီးတောင် ဝတ်နိုင်သေးတာပဲ
ဒို့ဘာလို့ မဝတ်နိုင်ရမှာလဲ
အားလုံး ကတုံးတုံးပြီး
ဘုန်းကြီးဝတ်လာတဲ့ အခါကျတော့
ခေါင်းဆောင် ဂဝေသီ ရဟန်းက
ခါတိုင်းလို စိတ် မရှိတော့ဘူး
လုံးဝ လွတ်လပ်တဲ့ ချမ်းသာကို
ငါရထားသလို သူတို့တတွေ ရရှိရင်လည်း
ကောင်းမှာပဲ တဲ့
ဒါက
ယှဉ်ပြိုင်မှု အဆုံးသတ်သွားတာ ဖြစ်တယ်
ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ နိဂုံးသို့ ရောက်လာတယ်
အဲဒီတော့ သူက
ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ တိုက်တွန်းတယ်
မကြာခင် သူ့တပည့်တွေလည်း
ကိလေသာ အာသဝေါတွေ ကင်းကွာပြီး
ရဟန္တာရှင်တွေ ဖြစ်သွားတယ်
အားလုံးဟာ
လွတ်မြောက်မှု ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ
တူညီတဲ့ နိဂုံးကို ရရှိသွားကြတယ်တဲ့ ။
အဲဒီလို
ယှဉ်ပြိုင်မှုဟာ အင်မတန် မွန်မြတ်တဲ့
ယှဉ်ပြိုင်မှုနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လိုက်ကြတာ။
နောက်ဆုံးမှာ ရဟန္တာဖြစ်ပြီး
ဝိမုတ္တိသုခ ပန်းတိုင်ကြီးကို
လှမ်းကိုင်နိုင်သည်အထိ
သူတို့ဟာ ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်
နောက်ဆုံး
ယှဉ်ပြိုင်မှုကို အဆုံးသတ်သွားကြတယ်
အဲဒီ ယှဉ်ပြိုင်မှုကသာလျှင်
အကောင်းဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှု ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့်မို့
မြတ်စွာဘုရားရှင်က အဲဒီသုတ္တန်အဆုံးမှာ
ချစ်သားရဟန်းတို့ ဒီလိုကျင့်ကြရမယ်တဲ့
သူများထက် သာအောင်ဆိုတာ -
ကောင်းသထက် ကောင်းအောင်
ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းဖြင့်
အကောင်းဆုံးသော လွတ်မြောက်တဲ့
ချမ်းသာကို ရအောင် ယူနိုင်အောင်
ကြိုးစားကြရမယ်လို့
ဒီလိုသာ
ယှဉ်ပြိုင်သင့်တယ် , ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်လို့
ဒီသုတ္တန်မှာ မြတ်စွာဘုရားက
ညွှန်ကြား ဆုံးမပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါ့ကြောင့် ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ နိဂုံးဆိုတာ
ရဟန္တာဖြစ်မှ နိဂုံးဆုံးနိုင်တာ။
အဲဒီ နောက်မှာ
ယှဉ်ပြိုင်စရာ မရှိတော့ဘူးတဲ့
လူတွေရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်ဟာ
အရဟတ္တဖိုလ်မှာပဲ အဆုံးသတ်သွားပါပြီ တဲ့
ဒါကြောင့်မို့
တရားချစ်ခင် သူတော်စင်
ပရိတ်သတ်တို့သည်လည်းပဲ
ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ နိဂုံးဖြစ်တဲ့
အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရောက်ရှိအောင်
ဝိမုတ္တိသုခ ရရှိအောင်
တစ်ဦးထက် တစ်ဦးသာအောင် ,
မွန်မြတ်သထက် မွန်မြတ်အောင်
ကြိုးပမ်းအားထုတ်နိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း
ပါမောက္ခချူပ်ဆရာတော်
ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ
