01/05/2023
🇷🇺 Должен признаться, что иногда я перебарщиваю...
Дело в том, что иногда я выражаю свою любовь к нашему городу и стране, бесконечно рассказывая о них. Не всегда, но часто, независимо от меня, я даю нашим гостям подробную информацию об исторических событиях, людях, архитектурном наследии, что слишком много для одной экскурсии. И все это превращается в информационный поток, который трудно запомнить и переварить посторонним. Теперь добавьте к этому бесконечное передвижение. В результате мои гости сильно уставшие, с опухшими головами и довольно голодными, строят планы, как избавиться от своего болтливого гида. 😁
В этот раз вроде бы то же самое, но со счастливым концом... Три замечательные девушки, которые были настолько вежливы, что героически терпели до конца и, несмотря на перенасыщенную экскурсию, остались всем довольны и взяли с собой немного красивых воспоминаний о нас...
Не так ли, Марина? 😀
----------
🇦🇲 Պետք է խոստովանեմ, որ ես երբեմն չափն անցնում եմ...
Բանն այն է, որ մեր քաղաքի, երկրի հանդեպ իմ սերը երբեմն արտահայտվում է նրանց մասին անվերջ խոսելով։ Ոչ միշտ, բայց հաճախ, անկախ ինձնից մեր հյուրերին տալիս եմ հանգամանալից տեղեկատվություն պատմական իրադարձությունների, մարդկանց, ճարտարապետական ժառանգության մասին, որոնք մի քանի ժամանոց էքսկուրսիայի համար շատ շատ է։ Եվ այդ ամենը վերածվում է տեղեկատվական հեղեղի, որն անծանոթ մարդկանց համար դառնում է դժվար հիշվող և մարսվող։ Հիմա դրան գումարեք նաև անվերջ տեղաշարժվելը։ Արդյունքում հյուրերս վերջում լավ հոգնած, գլուխները ուռած և մի լավ քաղցած, մտքերում պլաններ են մշակում իրենց շատախոս գիդից ազատվելու։ 😁
Այս անգամ էլ կարծես այդպես եղավ, բայց երջանիկ ավարտով... Երեք հրաշալի աղջիկներ, որոնք այնքան քաղաքավարի էին, որ հերոսաբար դիմացան մինչև վերջ և համոզված եմ, որ չնայած գերհագեցած էքսկուրսիային, իրենք գոհ մնացին ամեն ինչից և իրենց հետ տարան շատ գեղեցիկ հուշեր մեր մասին...
Այդպես չէ՞, Մարինա։ 😀