Հերմինե Ավանեսյան

Հերմինե Ավանեսյան 📜

Երկար տարիների ընթացքում խոշոր գորգեր գործելու մասին տեղեկություն  կա հայ միջնադարյան ժողովրդական տաղերի մեջ, օրինակ , մ...
01/06/2026

Երկար տարիների ընթացքում խոշոր գորգեր գործելու մասին տեղեկություն կա հայ միջնադարյան ժողովրդական տաղերի մեջ, օրինակ , մի տաղում ասվում է. «Սփռել սէրէսէր խալի, որ գործած տասերկու տարի»

Ի դեպ Արևելքում տարածված «խալի» անունը կապում են Կարնո քաղաքի հետ Արաբ պատմաբանները գրում են, որ «Քալիքալայում» (Կարնո քաղաքում) մի տեսակ գորգ են պատրաստում, որի իր քաղաքի անունով կոչվում է խալի»։ Այս վկայությունը կարևոր է այն տեսակետից, որ Հայաստանը համարվում է խալիի արտադրության հայրենիք։

Հայկական գորգերն ու գործվածքները շատ հարգի էին և նրանց հետ, որպես լավագույնների հետ , համեմատվում էին ուրիշ երկրների գորգեր, օրինակ՝ եգիպտակականները, որոնք , ի դեպ , ներկվում էին որդան կարմիրով և ետ չէին մնում հայկականից 🇦🇲

Ժամանակն է երևի Ցինցինատուսի կերպարը արդիականացնել) Լուցիուս Կվինկտիուս Ցինցինատուսը (մոտ մ.թ.ա. 519–430 թթ.) Հին Հռոմի ...
30/05/2026

Ժամանակն է երևի Ցինցինատուսի կերպարը արդիականացնել)

Լուցիուս Կվինկտիուս Ցինցինատուսը (մոտ մ.թ.ա. 519–430 թթ.) Հին Հռոմի պատմության ամենահայտնի և լեգենդար քաղաքական ու ռազմական գործիչներից է։ Նա պատմության մեջ մնացել է որպես քաղաքացիական պարտքի, համեստության և անձնազոհության բացարձակ խորհրդանիշ։
Նրա կերպարը իդեալական առաջնորդի էտալոն է համարվում։

Ցինցինատուսը հին հռոմեական պատրիկ (ազնվական) էր, որն իր կյանքի մի շրջանում թողել էր քաղաքականությունը և ապրում էր համեստ պայմաններում՝ սեփական ձեռքերով մշակելով իր փոքրիկ հողակտորը։
Մ.թ.ա. 458 թվականին Հռոմեական հանրապետությունը հայտնվում է սարսափելի ճգնաժամի մեջ. հարևան էկվերի ցեղը շրջափակման մեջ էր վերցրել հռոմեական բանակը, և քաղաքին կործանում էր սպառնում։ Սենատը ծայրահեղ որոշում է կայացնում՝ Ցինցինատուսին նշանակել դիկտատոր (Հռոմում դա պաշտոն էր, որը ճգնաժամային իրավիճակներում անձին տալիս էր բացարձակ, անսահմանափակ իշխանություն)։

Պատվիրակությունը գալիս է նրա մոտ այն պահին, երբ նա դաշտում արորով հող էր վարում։ Լսելով հայրենիքի վտանգված լինելու մասին՝ նա անմիջապես սրբում է քրտինքը, հագնում տոգան և ստանձնում հրամանատարությունը։

Ցինցինատուսին օրենքով տրված էր 6 ամիս բացարձակ իշխանություն, բայց նա ընդամենը մի քանի օրում հավաքագրում է նոր բանակ, ռազմավարական փայլուն քայլով ջախջախում է թշնամուն և փրկում շրջափակված հռոմեացիներին, հաղթանակից անմիջապես հետո՝ իր պաշտոնավարման 15-րդ օրը, վայր է դնում բացարձակ իշխանությունը, հրաժարվում բոլոր արտոնություններից և վերադառնում իր դաշտը՝ շարունակելու հողագործությունը։

Գուցե հարց առաջանա թե ինչո՞ւ է նրա կերպարը կարևոր դեր խաղացել պատմության մեջ , և անգամ լսած կլինեք, օրինակ «ամերիկյան Ցինցինատուս» արտահայտությունը։
Բանը նրանում է, որ այն ժամանակաշրջանում, երբ պատմությունը լի էր իշխանության հետևից վազող, գահի համար մեկը մյուսին սպանող քաղաքական գործիչներով, Ցինցինատուսն ապացուցեց, որ կարելի է ունենալ բացարձակ իշխանություն, բայց այն օգտագործել բացառապես հայրենիքին ծառայելու, այլ ոչ թե սեփական հարստացման կամ փառքի համար։

Ցինցինատուսի կերպարի հիմնական գաղափարը կայանում է նրանում, որ իսկական քաղաքացին նա է, ով պատրաստ է վտանգի պահին վերցնել սուրը և պաշտպանել հայրենիքը, իսկ խաղաղության ժամանակ՝ վերադառնալ իր առօրյա աշխատանքին՝ առանց իշխանության մոլուցքի։

#քաղաքականացնել

Գաղտնիք չէ, որ մաֆիան ծագել է Սիցիլիայում 18-րդ դարում, բայց դուք գիտեք որ այն ձևավորվել է ի պատասխան օտարկերկրյա կառավա...
21/05/2026

Գաղտնիք չէ, որ մաֆիան ծագել է Սիցիլիայում 18-րդ դարում, բայց դուք գիտեք որ այն ձևավորվել է ի պատասխան օտարկերկրյա կառավարման և ավատատիրության մնացուկների պայմաններում։ Մաֆիայի ներկայացուցիչները պայքարում էին օտարերկրացիների և վերջիններիս հետ համագործակցող իտալացիների դեմ։ Հետևաբար սկզբում մաֆիայի անդամ կամ հայրենասեր լինելը հոմանիշներ էին։ Ժողովրդական լայն զանգվածները համագործակցում էին մաֆիայի հետ։ Մաֆիայի հաջողությունները բացատրվում էին նաև նրանով, որ այն ներթափանցեց արդարադատության համակարգ, կառավարման ամենաբարձր կառույցներ։ Նրա համախմբվածությունը բացատրվում էր ոչ այնքան ամուր կազմակերպչական հիմքերով, որքան առանձնահատուկ ենթամշակույթ ստեղծելու գործում ունեցած հաջողություններով։ Մասնավորապես մշակվեցին վարքագծային չգրված նորմեր, ինչպես , օրինակ , «օմերտա» (լռություն) և «վենդետտա» ՝ (վրեժխնդրություն) սկզբունքները։
Մաֆիան նաև ֆինանսական աջակցություն էր ցույց տալիս պետությանը, իր հերթին պետությունը իր դիրքերն ամրապնդելու նպատակով «արտահանում» էր մաֆիան դեպի արևմուտք, մասնավորապես ԱՄՆ։

Հայկական ազգանունների ծագման և զարգացման պատմությունը հայ լեզվաբանների ու պատմաբանների կողմից ամենալավ ուսումնասիրված թե...
14/05/2026

Հայկական ազգանունների ծագման և զարգացման պատմությունը հայ լեզվաբանների ու պատմաբանների կողմից ամենալավ ուսումնասիրված թեմաներից է։ Այն հիանալի հիմք է հայկական ինքնության փոփոխությունները հասկանալու համար՝ սկսած հինավուրց տոհմերից մինչև մերօրյա անհատական ազատությունը։
Հին Հայաստանում ազգանունը միանգամից մատնանշում էր կրողի ստատուսը և համարվում էր նրա սեփականության վկայականը։ Օրինակ՝ մեզ քաջ հայտնի «-ունի» վերջավորությունը, ինչպիսիք են Ամատունի, Ռշտունի կամ Բագրատունի անվանումները, փաստում էր տվյալ գավառի կամ տոհմի տիրակալ լինելը։ Իսկ «-յան» վերջավորությունը, որն առկա էր դեռևս Արշակունյանց տոհմի անվան մեջ, նշանակում էր «սերունդ» կամ «զավակ»։

Հայկական ազգանունների ձևավորման ընթացքն ուշագրավ է իր պարզությամբ ու տրամաբանությամբ։ Քանի որ հասարակ ժողովրդի ներկայացուցիչները չունեին ժառանգական տոհմանուններ, նրանց ինքնությունը կերտվում էր կենցաղային երեք հիմնական սկզբունքների շուրջ, որոնք էլ ժամանակի ընթացքում դարձան մերօրյա ազգանունների հիմքը։
Առաջին և ամենատարածված սկզբունքը կապված էր մարդու արհեստի և զբաղմունքի հետ։ Եթե գյուղական համայնքում կար ընդամենը մեկ դարբին, նրա ընտանիքին ու զավակներին հարևանները պարզապես կոչում էին Դարբնենց։ Հենց այսպես են ծնվել այնպիսի մասնագիտական ազգանուններ, ինչպիսիք են Դարբինյանը, Ոսկերչյանը կամ Ժամագործյանը։
Հաջորդ կարևոր գործոնը մարդու աշխարհագրական ծագումն էր։ Երբ մարդը տեղափոխվում էր նոր բնակավայր, նրան նույնականացնում էին իր հայրենի քաղաքի անունով։ Այսպես են առաջացել տեղանվանական ազգանունները, օրինակ՝ Մարաշից եկածներին կոչում էին Մարաշյան, իսկ Էրզրումից տեղափոխվածներին՝ Էրզրումցյան։
Երրորդ սկզբունքը հիմնված էր անհատի արտաքին հատկանիշների և բնավորության վրա։ Անհատի ֆիզիկական տվյալները կամ աչքի ընկնող բնավորությունը հաճախ դառնում էին նրա «այցեքարտը»։ Դրա վառ օրինակներն են Կարճիկյան, Ճերմակյան կամ Չալոյան ազգանունները, որոնք սկզբնական շրջանում եղել են պարզապես բնութագրական մականուններ։

Մինչև պաշտոնական ազգանունների ներդրումը հայկական գյուղերում գործում էր տոհմական հասցեագրման մի յուրօրինակ համակարգ։ Սա ավելին էր, քան պարզապես անուն. այն «թաղային» կամ համայնքային ինքնություն էր, որը մատնանշում էր մարդու պատկանելությունը մի մեծ ու ազդեցիկ գերդաստանի։ Այս երևույթը տարբեր նահանգներում ուներ իր ինքնատիպ դրսևորումները. օրինակ՝ Լոռիում և Արցախում տարածված էին Թևանանց կամ Բակունց ձևերը, իսկ Գավառում և Շիրակում ընդունված էր ասել Հենոյենց կամ Վարդանենց։

Այսօր մենք թևակոխել ենք անհատական ազատության մի դարաշրջան, որտեղ ազգանունը դադարել է լինել կանխորոշված ճակատագիր։ Իրավական տեսանկյունից յուրաքանչյուր մարդ ազատ է ընտրելու իր ինքնությունը՝ լինի դա նախնիների պատմական ազգանունի վերականգնումը, ինչպես օրինակ հինավուրց «-ունի» վերջավորությանը վերադառնալը, թե բոլորովին նոր անվան ստեղծումը։ Հոգեբանական առումով անվանափոխությունը հաճախ ընկալվում է որպես նոր կյանքի սկիզբ կամ անցյալի ծանր ժառանգությունից ձերբազատվելու միջոց։
Այս զարգացումների համապատկերում ուշագրավ է նաև պատմական մի դրվագ 19-րդ դարից։ Երբ Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում էր, բազմաթիվ հայկական ազգանուններ ենթարկվեցին «ռուսականացման»՝ ստանալով «-ով» կամ «-և» վերջավորությունները։ Սակայն ազգային զարթոնքի տարիներին մարդիկ սկսեցին զանգվածաբար վերադարձնել իրենց հարազատ «-յան»-ները, ինչը դարձավ յուրօրինակ դիմադրության և ազգային ինքնապահպանման խորհրդանիշ։

#ազգագրություն

Ներկայումս ձեռքսեղմումը լայնորեն տարածված է ամբողջ աշխարհում և դիտվում է որպես առօրյա, գրեթե ինքնաբուխ վարքաձև՝ ոչ միայն...
04/05/2026

Ներկայումս ձեռքսեղմումը լայնորեն տարածված է ամբողջ աշխարհում և դիտվում է որպես առօրյա, գրեթե ինքնաբուխ վարքաձև՝ ոչ միայն գործարար և մասնագիտական հարաբերություններում, այլև մարդկանց կենցաղային շփումներում։ Մինչ օրս ձեռք չսեղմելը՝ հատկապես մեկնած ձեռքը մերժելը, ընկալվում է որպես լուրջ վիրավորանք, ինչի հետևանքով աշխարհի տարբեր վայրերում հաճախ առաջանում են հակասություններ՝ թե՛ անհատների, թե՛ նույնիսկ ամբողջական համայնքների միջև։

Սակայն քչերին է հայտնի, որ ձեռքսեղմման ավանդույթի ծագման վայրը համարվում է հենց Հին Հունաստանը։

Ձեռքսեղմման ամենահին պատկերավոր վկայություններից մեկը հայտնաբերվել է հնագետների կողմից՝ լավ պահպանված մի խճանկարի վրա, որը թվագրվում է մ.թ.ա. V դարով։ Դրա սյուժեն պարզ է․ դիցուհի Հերան սեղմում է դիցուհի Աթենայի ձեռքը՝ ակնհայտորեն արտահայտելով համաձայնություն։
Ձեռքով ողջունելու և ձեռքսեղմումով պայմանավորվածություններ հաստատելու ավանդույթը աշխարհով մեկ տարածվեց արդեն Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճողական արշավանքներից հետո։

Ուստի, հաջորդ անգամ ձեռք մեկնելիս արժե հիշել այս պատմական հանգամանքը։

Ընկերներ,Դեռ անցած տարվանից նպատակ ունեմ սկսել իմ «Սերմնացան» ծրագիրը, սակայն եղանակային պայմանները չէին նպաստում։ Հիմա ...
23/04/2026

Ընկերներ,

Դեռ անցած տարվանից նպատակ ունեմ սկսել իմ «Սերմնացան» ծրագիրը, սակայն եղանակային պայմանները չէին նպաստում։ Հիմա կարծում եմ՝ ճիշտ ժամանակն է այն կյանքի կոչելու։

Գիտեք, թե որքան մեծ հարգանք ունեմ գյուղական կյանքի, հողի ու բերք ու բարիքի հանդեպ։ Այս ծրագրով ուզում եմ նաև ձեզ ներգրավել այս գաղափարի շուրջ։

Ձեր աջակցությունը կարող է լինել շատ պարզ․ WB հարթակից կարող եք պատվիրել տարբեր տեսակի սերմեր և ուղարկել ինձ հարմար ստացման կետ։ Ես դրանք կհասցնեմ տարբեր գյուղաբնակ ընտանիքների, և մենք միասին կհետևենք արդյունքներին։

Շատերը նույնիսկ չեն պատկերացնում, թե որքան փոքր ծախսով կարելի է ստեղծել գեղեցիկ այգի և ապահովել սեփական բերքը։ Բացի այդ, դուք հնարավորություն կունենաք ավելի մոտիկից ճանաչելու որևէ գյուղ և այնտեղ ապրող մարդկանց՝ ունենալով ձեր փոքր, բայց կարևոր ներդրումը այս գործում։

Շատ ուրախ կլինեմ, եթե մեր հավաքական ուժերով կարողանանք իրականություն դարձնել այս երազանքը 🥰

Ի դեպ, մեկնաբանություններում անպայման նշեք ձեր այն ընկերներին, ովքեր ապրում են գյուղում կամ սիրում են գյուղական կյանքը․ դա ինձ հետո շատ պետք կգա 😇

Միշտ մտածել եմ՝ իսկ ի՞նչ պետք է անենք, որ մեր գյուղերն ապրեն, բարգավաճեն, մարդաշատ լինեն։ Պատասխանը կարծում եմ պարզ է՝ պ...
15/04/2026

Միշտ մտածել եմ՝ իսկ ի՞նչ պետք է անենք, որ մեր գյուղերն ապրեն, բարգավաճեն, մարդաշատ լինեն։ Պատասխանը կարծում եմ պարզ է՝ պետք է հատուկ ուշադրություն դարձնենք մեր գյուղերին 🏡

Օրինակ գնե՛նք տեղական բերքը, թեկուզ մի փոքր թանկ, կազմակերպե՛նք գյուղաճանաչ արշավներ՝ բացահայտելու մեր արմատները։
Բայց ամենակարևորն այն է, որ յուրաքանչյուր գյուղ ունենա իր փոքրիկ արհեստանոցը կամ արտադրամասը, որտեղ տեղական հումքից՝ տեղական ձեռքերով կարտադրվեն ապրանքներ, որոնք կդառնան ոչ միայն գյուղի այցեքարտը, այլև նրա տնտեսական կայունության ու առաջընթացի բանալին։

Օրինակ՝ Լոռու Գարգառ գյուղում՝ սալորից և հատապտուղներից կարելի է ստանալ չրեր, մուրաբաներ , բնական հյութեր։ Արդյունքում մի փոքր չորանոց, մի քանի տարա, փաթեթավորում՝ ու մեր գյուղացին ողջ տարին կարող է ունենալ կայուն եկամուտ։

Բարեբախտաբար, արդեն կան գյուղեր, որոնք հաջողությամբ իրականացնում են նման նախաձեռնություններ։ Օրինակ՝ Դսեղը՝ իր մշակութային ժառանգությամբ, Թումանյանի տուն-թանգարանով և զբոսաշրջային ենթակառուցվածքներով, դարձել է գրավիչ վայր այցելուների համար։ Գյումրիի շրջանի Ախուրյան գյուղում զարգանում է տեղական ձեռագործության արտադրությունը, իսկ Տավուշի Բերդ համայնքում՝ մեղվաբուծությունը։ Այս օրինակները ցույց են տալիս, որ համայնքային նախաձեռնությունները կարող են բերել կայուն զարգացում։

Եվ այս ամենը հնարավոր է իրականացնել անվճար հիմունքներով՝ հատուկ կրթական ու ձեռներեցության ծրագրերի միջոցով, որոնք ուղղված են գյուղերի համակողմանի զարգացմանը։

Մասնավորապես, կարելի է մեկնարկել կրթական ծրագրեր, որոնք գյուղերում հնարավորություն կտան մարդկանց սովորել տարբեր ոլորտներում՝ սկսած գյուղատնտեսությունից մինչև ձեռագործություն ու փոքր բիզնեսի վարում։

Եվ վերջապես՝ չենք կարող մոռանալ գյուղի կանանց ու մայրերի մասին։ Պետք է ստեղծել սովորելու, զարգանալու, անկախանալու հնարավորություններ։ Առցանց կամ տնային պայմաններում նրանք կարող են սովորել հումանիտար հետաքրքիր առարկաներ՝ պատմություն, գրականություն, մշակույթ, թեև՝ նաև բիզնես վարելու կամ մասնագիտական հմտություններ ձեռք բերելու մասին։ Տնային կրթությունը՝ առանց գրանցման կամ տեղաշարժի դժվարությունների, կդարձնի հնարավոր ցանկացած գյուղացու զարգացմանն մասնակցել, իսկ այսպիսով նպաստել հայրենիքի զարգացման գործին։ Մարդկային զարգացումն է ամենակայուն ներդրումը։

Իսկ դուք որ գյուղից եք, և ձեր գյուղը ի՞նչ կարող է տալ աշխարհին ⁉️
Գրե՛ք մեկնաբանություններում ձեր մտահոգությունների մասին

#ՀայաստանիԳյուղեր #ԱզգայինԿրթություն #ՆորՀորիզոններ #ԳյուղԱջակցություն #Հայրենիք #Ստեղծագործություն

Միջնադարում մարդկային ռեսուրսը հանդիսանում էր ամենաթանկարժեք ու հեշտ վաճառվող ապրանքը, որից լավագույնս օգտվում էր Օսմանյ...
08/04/2026

Միջնադարում մարդկային ռեսուրսը հանդիսանում էր ամենաթանկարժեք ու հեշտ վաճառվող ապրանքը, որից լավագույնս օգտվում էր Օսմանյան կայսրությունը։
Օսմանցիները XIV դարի կեսից գործողության մեջ դրեց մի ինստիտուտ, որը կոչվեց «դևշիրմե» ։

Հայկական միջնադարյան աղբյուրներում այն անվանվում է մանկահավաք կամ տղայահավաք։ Յուրաքանչյուր երեք, հինգ կամ յոթ տարին մեկ, ուժի օգնությամբ ծնողներից խլում, ստրկացնում ու թուրքացնում էին օսմանյան իշխանության տակ գտնվող քրիստոնյաների արու զավակներին: Ընդ որում, հավաքագրման ենթակա էին 8-ից մինչև 20 տարեկան առողջ և պիտանի պատանիները։ Ընտրությունը կատարվում էր որոշակիորեն մշակված չափանիշների հիման վրա: Նրանք, ովքեր պիտանի չէին զինվորական ծառայության համար, վերածվում էին ստրուկների:

Հավաքագրվածները պետք է ունենային համապատասխան և ֆիզիկական և մտավոր հատկանիշներ: Կարևոր է նշել, որ զինվորական ծառայությունից ազատվելու արտոնությունը չէր տարածվում քրիստոնյա տղաների վրա։

Դևշիրմեի միջոցով հավաքված բոլոր պատանիներին անխտիր դավանափոխ էին անում, թլպատում ու սովորեցնոում թուրքերեն լեզուն, անվանակոչում թուրքական (մահմեդական) անուններով: Այնուհետև այդ իսլամացած ու թուրքացած «աջեմիօղլաններին» (0տար տղաներ) ուղարկում էին հատուկ զինվորական դպրոցներ, որտեղ նրանց ուսուցանում էին ռազմական գործ, դաստիարակում էին ամեն տեսակի դժվարություններին դիմանալու, հնազանդության ու հրամանատարներին ենթարկվելու, ինչպես նաև երկաթյա կարգապահության ոգով։ Այդ խմորից ի վերջո կերտում էին մոլեռանդ ղազիներ և կույր նվիրվածությամբ սուլթանին նվիրված զինվորներ: Նրանք բոլորը համարվում էին սուլթանի ստրուկները, նրա սեփականությունը։ Ենիչերիներին սկզբում արգելում էին ամուսնանալ և ընտանիք կազմել, բայց հետագայում այդ արգելքը այլևս չէր պահպանվում: Նրանք ենիչերիական զորամասերում ծառայում էին այնքան ժամանակ, քանի դեռ ի վիճակի էին զենք գործածել: Անկասկած դևշիրմեն որպես ռազմաավարի յուրահատուկ տեսակ, խթանում էր օսմանյան պետության ձգտումը կազմակերպելու նորանոր արշավանքներ:

Հարկ է նշել, որ թեև դևշիրմեն հակասում էր շարիաթի սկզբունքներին, սակայն օսմանյան իշխող շրջանները չէին խորշում այն կիրառելուց, քանի որ նրա միջոցով ոչ միայն հզորացնում էին բանակը, այլ նաև պահպանում սուլթանի իշխանությունը քրիստոնյա բնակչու թյան նկատմամբ։

Իսկ դուք գիտեք, որ համաձայն դաշտային ազգագրական նյութերի, սովորաբար նորածնի ու հատկապես առաջնեկի պարագայում օրորոց և բար...
03/04/2026

Իսկ դուք գիտեք, որ համաձայն դաշտային ազգագրական նյութերի, սովորաբար նորածնի ու հատկապես առաջնեկի պարագայում օրորոց և բարուրաշորեր բերելը հանդիսանում էր մայրական տոհմի պարտադիր պայման, այն արխայիկ, յուրահատուկ տարածում ունեցող ավանդույթ էր։ Ավելին. երեխային կնքելու տանում էին պարտադիր մայրական տատի բերած շորերով ։ Ի դեպ շատ տեղերում երեխայի հորն ու մորը արգելվում էր ներկա գտնվել մկրտության խորհրդին։ Հետաքրքիր է նաև այն ավանդույթը, երբ մկրտության տանելիս տանից եկեղեցի ճանապարհը հաղթահարում էին մոգական առանձին հնարներով։ Մասնավորապես, եկեղեցի մկրտելու տանելիս տանողի ետևից մոր բարձի տակ պահած չարխափան գլուխ սոխ էին պահում հետո շպրտում, ասելով՝ «առ ծանրությունդ, տուր թեթևությունդ»։

#ավանդույթներ #ազգագրություն #հետաքրքիր

Գիտեք, ինձ թվում է՝ Ագռավաքարը ո՛չ զնդան, ո՛չ էլ քարե դամբարան կոչելն է ճիշտ, ինչպես ազգագրագետներից ու բանասերներից ոմա...
02/04/2026

Գիտեք, ինձ թվում է՝ Ագռավաքարը ո՛չ զնդան, ո՛չ էլ քարե դամբարան կոչելն է ճիշտ, ինչպես ազգագրագետներից ու բանասերներից ոմանք են անում։ Կարծում եմ՝ ավել շատ բնության արգանդի է նման՝ նյութական անգոյություն ծնող։ Կարելի է ժողովրդի ողնաշար, քրոմոսոմ, հոգևոր բանականություն էլ անվանել կամ էլ հավերժական արժեքների, նպատակների և երազանքների խորհրդաբանություն, որտեղ ազգը , միլիոնավոր տարիների ընթացքում մեղվի նման աշխատելով, հոգևոր հարստություն էր կուտակել։

📕Խեչոյան «Մհերի դռան գիրքը»

Address

Армения
Sevan
1505

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Հերմինե Ավանեսյան posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share