Pied à Terre

23/03/2026

Dankzij mijn lieve vriendin Nadine is ons huisje alweer in de Paasstemming!

Kunnen de gasten weer gezellig genieten van ons plekje!

💛🙏🌿🥚🌼

01/03/2026

Na de sneeuw was het tijd om te feesten. 🎉

Ons Lune werd 18 jaar🥳 dus volgde een sleepover met de neven en nichten. En een heus familietuinfeest.🎁🎈🥣🌭🥞

Het was miezerig, maar dat weerhield mijn vader er niet van om uren lang heerlijke pannekoeken te bakken voor de hele bende.
Het was gelukkig niet echt koud dus met een tas lekker moeke en vake soep en een zalige zoete pannekoeken kon iedereen het best uithouden op ons terras.

Onze Pied à Terre maakte zijn naam weer waar!! 🥰

We creëerde onvergetelijke herinneringen en vlogen met een vol hart weer richting Portugal. 🙏💛

15/02/2026

Wat zijn we dankbaar dat we nu net hier zijn.

Prachtig winterlandschap in eigen tuin.

14/02/2026

Hier word ik steeds zo blij van!

Ondanks het frisse winterweer krijg ik bij het zien van de mini narcissen in onze tuin steeds het lentegevoel.

Ook de tulpen, narcissen en blauwe druifjes komen bijna piepen.

Laat dat zonnetje maar komen!

06/02/2026

Kijk hoe interessant!

Zouden ze dat ook in België doen?

In onze bostuin zitten er alvast!

DOE MEE!
Tel je mee? Molshopen tellen en doorgeven aan de Zoogdiervereniging dit weekend!.
Sommige dieren zijn moeilijk te bestuderen. Bijvoorbeeld de ondergronds levende mol. Een prachtig diertje, maar zien doen we ze niet vaak.
Door molshopen te tellen, bijvoorbeeld in je tuin, sportpark, plantsoen of een weiland, help je mee met het bestuderen door wetenschappers hoe het met de populatie mollen in Nederland gaat. Dit heet Citizens Science, oftewel burgerwetenschap. Je helpt de wetenschap echt vooruit door mee te tellen, dus doe mee!

29/01/2026

Daarom ziet onze tuin er dus wat 'wilder' uit.

Bij ons natuurhuisje mag je een natuurlijke bostuin verwachten. 🍁🍂🍃🌱🐛🐜🪲🐝🐞🦗🕷🪳🕸🪱🪰🦟

I want you to be dirty! 😎
Don't clean your garden; let it bee

Now is a very precarious time for our little friends who live in your garden.
Some of them are sleeping 🐝
Some of them are frantically looking for food to survive the barren winter months

But.... if you transform your garden into a desert
Because society has conditioned you to be clean
You are doing more harm than good

👉🏼 If you have to decide between your mother-in-law being happy with your garden or saving the lives of millions of insects

The choice is clear, right?

This is a call to non-action (for a change 😅)

🌳 If you REALLY do want action: now is the time to plant trees 💪🏼
So if you want to shovel around, go and dig some holes and plant as many as you can.

Illustration shared from

15/01/2026

De Nisse en zijn mooie vondst

Een oud volkswezen uit Scandinavië.
De Nisse hoort bij een huis of een erf, daar waar mensen wonen en werken.
Hij waakt over de schuur, het vee, de voorraad, de kleine orde van alledag.
Onopvallend, zwijgzaam, praktisch.
Hij is er het hele jaar door.
Juist ook in de rommelige tijden: dooi, modder, druppelende daken, wanneer de winter zijn grip verliest maar de lente nog ver weg is.

In oude verhalen verspilt hij niets.
Wat voor mensen versleten of afgedaan is, kan voor hem nog waarde hebben.
Hij ziet nut waar anderen afscheid nemen. Niet uit sentiment, maar uit zorg voor wat blijft.
En aan dat wezentje moest ik vanmorgen denken, toen ik met mijn honden op stap wilde gaan in de dooiende sneeuw.

Toen ik buiten kwam met de honden, vond ik iets onverwachts terug op de oprit.
Een handschoen, helemaal nat, half kapot, opgedoken uit de dooisneeuw.
Het was de handschoen die Eric vlak voor de zware sneeuwval was verloren, toen hij bezig was met de auto’s. Dat raakte me, omdat deze handschoenen ooit van mijn vader waren geweest.

Waarschijnlijk had hij al die dagen onder de sneeuw gelegen: verdwenen, en nu ineens weer daar. Een herinnering die terugkwam.
Helaas was de handschoen beschadigd en niet meer draagbaar. Misschien een teken van mijn vader dat het tijd is om oud zeer los te laten.
En terwijl ik hem oppakte, moest ik ineens denken aan huiskabouters.

Niet de kabouters van paddenstoelen en puntmutsen, maar die stille soort.
Die onder het huis wonen, of bij de schuur.
Die alles zien, maar zich zelden laten merken.
Behalve dan… als het dooit.

De Nisse
Toen het begon te dooien, werd de Nisse mopperend wakker van het water dat van het dak drupte, langs de stenen, precies op de plek waar hij altijd sliep. Dat was nieuw. De winter hoorde stil te zijn.
Hij kroop overeind, trok zijn jas recht en keek naar buiten.
De sneeuw was weggezakt en dun geworden.
Hier en daar stak de aarde door het wit heen.
Modder. Nat en donker.

Alles was anders dan gisteren.
Hij liep een rondje, schopte tegen een bergje natte sneeuw en bromde:
“Altijd hetzelfde. Eerst kou, nu nat. Dat wordt weer modder aan m’n voeten.”
En toen zag hij de handschoen.
Al die tijd bewaard onder het wit.

De Nisse bekeek hem, vond dat dit geen plek meer was voor zoiets, en sleepte hem naar zijn plek onder de schuur. Hij schudde het water eruit, vouwde hem een beetje op en knikte tevreden.
Een perfecte voorraadzak.
Voor zaden, steentjes, touwtjes. Dingen die nog van pas komen.
Tevreden vulde hij zijn nieuwe voorraadkast en veegde zijn huisje schoon.

Daarna ging hij weer naar buiten en ging op een steen zitten.
Luisterend. Ruikend. Kijkend. Wachtend.
Want de dooi, dat wist hij, is geen einde.
Het is het moment waarop dingen weer tevoorschijn komen.

Wat voor mij een afscheid is, wordt voor hem iets nieuws.
En misschien is dat precies wat de dooi doet:
niet alles teruggeven zoals het was,
maar wel laten zien dat loslaten ook ruimte maakt voor iets nieuws.

19/12/2025

Dankzij Nadine is ons huisje weer helemaal in kerstsfeer. 🙏🎄✨️

Wij gaan er zelf de Kerstdagen doorbrengen en dan nadien komen er weer verschillende gasten genieten van deze bijzondere gezellige tijd van het jaar.

19/10/2025

Tussen 2 boekingen door genoten we weer enkele dagen van ons prachtige plekje.

Natuurlijk moest er ook weer gewerkt worden in de tuin, maar de weergoden waren ons gunstig gestemd dus dat viel goed mee.

🍃🍄🍁🍂🕸🕷

17/10/2025

Altijd een bezoekje waard! 🍁🍃🍂🍄

17/10/2025

Omdat de door mijn vader, met de hand, gemaakte kerstboom in Portugal is, kochten we de laatste jaren telkens een mini exemplaar met kluit om in ons boshuisjes te zetten.

Na de feestdagen gaat hij achter in de tuin de grond in en kijk hoe goed ze het allemaal doen!!

Verschillende soorten en maten, allemaal hebben ze het gered en groeien ze flink. 🙏🎄💚