22/03/2021
De voorbije dagen kon je geen krant inkijken of je zag wel ergens de vraag opduiken ‘waar was jij op 22 maart 2016?’. Ook ik herinner mij die ochtend nog heel precies. Ik werd wakker in een prachtige kamer van het Amaronhotel in het Zwitserse Davos. Niet voor het Wereld Economisch Forum, maar wel om er met een 40-tal reisagenten deel te nemen aan de Jetair Skicup (de allerlaatste editie zou achteraf blijken). Ik keek vanop mijn balkon naar de besneeuwde Alpentoppen en die beloofden opnieuw een stralend zonnige dag op de latten.
Net voor ik mijn kamer wou verlaten om te gaan ontbijten zette ik mijn telefoon aan. Het was kort na 8u. Die keer waren het niet de meldingen van e-mails, Facebook of WhatsApp die mijn aandacht trokken, maar wel de ene na de andere pushmelding van verschillende kranten die binnenliepen : “zware knallen gehoord bij de luchthaven van Zaventem”. Veel meer nieuws was er toen nog niet voorhanden, maar met het klimaat van terreur dat toen in Europa heerste wist iedereen meteen hoe laat het was …
Mijn gedachten gingen dadelijk naar talrijke vrienden en kennissen die op de luchthaven werkten. Via een berichtje probeerde ik meteen te weten te komen of ze OK waren. Er waren quasi zeker ook stagiairs van Erasmushogeschool ter plekke en het zou al heel hard moeten foutlopen om niet één of andere klant te hebben gehad die het vliegtuig moest nemen die ochtend. Ik kreeg ook al snel telefoon van mijn broer die ergens had opgevangen dat ik die week naar Zwitserland zou gaan en vreesde dat ik die ochtend ook op Zaventem zou zijn.
Toen ik beneden in het restaurant kwam was er een duidelijke tweedeling te zien : een groep die het nieuws al had gehoord en aan zijn smartphone gekluisterd zat en een groep die nog niets van het drama had opgevangen en zich vrolijk opmaakte voor een zorgeloze dag in de Zwitserse sneeuw …
Aangezien we ons op 800 km van huis bevonden en de beschikbare informatie zich tijdens die eerste uren maar mondjesmaat aandiende trokken de meesten toch met de skilift naar boven. Bij elke stop aan een lift of een Zwitsers terras dook iedereen meteen in zijn smartphone op zoek naar een update over de situatie. Ondanks alles probeerde iedereen nog het beste te maken van de dagen die ons restten, maar de gebeurtenissen op het thuisfront hingen als een donkere sluier over deze Skicup. Meteen werden er parallellen getrokken met de aanslagen in Parijs enkele maanden eerder, die een donkere rand hadden gegeven aan de Travel Magazine Awards.
Ik herinner mij tot slot nog de uitbaatster van een winkeltje op een Zwitserse snelwegparking tijdens de terugreis. Helemaal ontdaan van de gebeurtenissen in Brussel en bijna tot tranen toe bewogen wenste zij ons veel moed en sterkte. Onze bus reed de donkere nacht in op weg naar huis, maar ook Europa stond toen nog voor een donkere periode van verschillende terreuraanslagen.
Kristof De Smet
22 maart 2021
