02/06/2026
Iedereen is reisagent.
Tot er iets misloopt.
Vanmorgen vertrok Stef naar Brussels Airport voor zijn studiereis naar Sri Lanka.
Een paar uur later lag het luchtverkeer boven België stil.
Niet gepland.
Niet aangekondigd.
Gewoon plots.
Terwijl duizenden reizigers probeerden uit te zoeken wat er aan de hand was, zat Stef in de lounge tussen onze klanten die getroffen werden door de annuleringen.
En toen begon voor ons het werk waar niemand foto’s van maakt.
Bellen met luchtvaartmaatschappijen.
Hotels zoeken in de buurt van de luchthaven.
Transfers contacteren.
Alternatieven bekijken.
Interne informatie proberen verzamelen.
Klanten geruststellen terwijl er vaak nog geen antwoorden zijn.
Want dat is het lastige aan zulke situaties.
Mensen verwachten oplossingen op het moment dat zelfs de betrokken partijen nog niet weten wat er zal gebeuren.
Onze klanten konden we uiteindelijk onderbrengen in een hotel dicht bij de luchthaven.
Geen zoektocht meer.
Geen stress over waar ze moesten slapen.
Geen uren aan een balie aanschuiven.
Gewoon even rust.
Terwijl wij verder opvolgen wat er morgen gebeurt.
En Stef?
Die zit op dit moment nog steeds op de luchthaven.
Als alles volgens plan verloopt, vertrekt hij vanavond alsnog richting Sri Lanka.
Wat mijn mening over deze actie is, doet eigenlijk niet ter zake.
Wat wel telt, is dat er vandaag mensen waren die hun vakantie zagen verdwijnen nog voor ze begonnen was.
En dat zij niet alleen stonden.
Dat is waarom onze klanten bij ons boeken.
Niet voor de mooie foto’s.
Niet voor de brochures.
Maar voor de momenten waarop reizen plots iets anders wordt dan vakantie.
Voor de momenten waarop iemand de telefoon opneemt en zegt:
“Komt goed. We zoeken het uit.”
Dat is misschien geen zichtbare service.
Maar vandaag was het wel de belangrijkste.
