Κερυνεια

Κερυνεια ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ!!!

Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 6 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ, ΟΠΩΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΚΑΙ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΔΙΑΣΩΖΕΙ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΗΣ ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΣΟΥ.
Η ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΛΑΠΗΘΟ [ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΓΡΑΦΙΚΗ ΚΩΜΟΠΟΛΗ ΣΗΜΕΡΑ] ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ.
ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΕΙΧΑΝ ΟΧΥΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 11ο και 12ον ΑΙΩΝΑ. ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΣΠΟΖΕΙ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ. ΑΠΟ ΤΟ 1192- 1489 ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 1489- 1570 ΟΙ ΒΕΝΕΤΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΜΑΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. Η ΠΟΛΙΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟ 1210 -1233 ΟΤΑΝ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Β ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΚΥΡΙΕΥΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΤΟ 1570 ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΜΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΚΥΠΡΟΣ. ΤΟ 1878 ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ. ΤΟ 1960 Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΓΙΝΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ Η ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΕΤΑΙ ΜΕ ΓΟΡΓΟ ΡΥΘΜΟ ΙΔΙΩΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ.
ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΥΞΗΣ ΔΙΕΚΟΠΗΣΑΝ ΑΠΟΤΟΜΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1974 ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ.
Η ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΤΕΛΗΦΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974 ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!

Η εντύπωση μία μήπως βρισκόμαστε στα Μετέωρα; Μια πολύ πετυχημένη φωτογραφία του φίλου Ανδρέα Χειμωνίδη. Ο βράχος όπου...
20/09/2026

Η εντύπωση μία μήπως βρισκόμαστε στα Μετέωρα; Μια πολύ πετυχημένη φωτογραφία του φίλου Ανδρέα Χειμωνίδη.

Ο βράχος όπου βρίσκεται η Γ' Αστική, η εκκλησία της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας και ο ξενώνας στην ενορία Αγίας Αναστασίας στη κατεχόμενη Λάπηθο.

Έχει πολλές σπάνιες ομορφιές η κατεχόμενη Κερύνεια μας !!!

Αφήσαμε τελευταίο τον Δήμο της Κερύνειας τον μητροπολιτικό Δήμο της Επαρχίας.Αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβ...
20/09/2026

Αφήσαμε τελευταίο τον Δήμο της Κερύνειας τον μητροπολιτικό Δήμο της Επαρχίας.

Αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβει ο οποιοσδήποτε να μας το αναφέρει. Θα είναι ευπρόσδεκτο.
Ο Δήμος Κερύνειας αποτελεί ένα από τους τρεις δήμους της επαρχίας Κερύνειας. Είναι ο μητροπολιτικός δήμος και η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας Κερύνειας.

Ο Δήμος Κερύνειας λειτουργούσε ως επίσημος θεσμός ήδη από το 1878 όταν ξεκίνησε η Αγγλοκρατία στην Κύπρο . Αποτελούσε το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Κερύνειας. Οι Άγγλοι κατασκεύασαν δρόμο για τη σύνδεση με τη Λευκωσία και διαμόρφωσαν το λιμάνι της πόλης. Ο Δήμος Κερύνειας ξεκίνησε προσπάθειες εκσυγχρονισμού της πόλης. Κατασκευάστηκε νοσοκομείο, νέο σχολείο, σπίτια, ξενώνες και το πρώτο ξενοδοχείο.

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των δεκαετιών, δηλ. μέχρι την ίδρυση του νέου κτηρίου οι δημοτικές αρχές στεγάζονταν και λειτουργούσαν κανονικά σε παλαιότερα κτήρια της πόλης για να εξυπηρετούν τους δημότες. Συγκεκριμένα, μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1960, το Δημαρχείο και η Δημοτική Βιβλιοθήκη στεγάζονταν στον πάνω όροφο της παλιάς Δημοτικής Αγοράς (ένα ιστορικό πέτρινο κτήριο στην οδό Βικτωρίας, που είχε χτιστεί αρχικά γύρω στο 1891)

Το έμβλημα του Δήμου Κερύνειας απεικονίζει το ιστορικό Κάστρο της Κερύνειας, το οποίο αποτελεί το πλέον αναγνωρίσιμο μνημείο της πόλης. Συμβολίζει την πλούσια, μακραίωνη ιστορία και τη στρατηγική σημασία της πόλης ανά τους αιώνες (από τη βυζαντινή περίοδο, τους Λουζινιάν και τους Ενετούς). Παράλληλα, αντιπροσωπεύει τη σταθερότητα και την ανθεκτικότητα της πόλης στον χρόνο.

Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου (1960) κατασκευάστηκε νέο δημαρχείο και ιδρύθηκε λαογραφικό μουσείο. Επιπλέον, αυξήθηκαν οι πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες του Δήμου Κερύνειας. Πλέον η πόλη της Κερύνειας δεν ταυτίζεται με τον Δήμο Κερύνειας, αφού επεκτείνεται και στα γύρω χωριά.
Αυτό που άλλαξε το 1969 ήταν η ανέγερση του νέου, εμβληματικού και μοντέρνου Δημοτικού Μεγάρου στον Δημοτικό Κήπο της πόλης, το οποίο σχεδιάστηκε από τους αδελφόυς Φιλίππου και έγινε το σύγχρονο ορόσημο της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι υπηρεσίες μεταφέρθηκαν εκεί, ενώ στο παλαιότερο κτήριο παρέμειναν άλλες δευτερεύουσες υπηρεσίες του δήμου. Όλα αυτά μέχρι την τουρκική εισβολή του 1974.

Υπήρχαν δημοτικά σχολεία και το Ελληνικό Γυμνάσιο Κερύνειας όπως και άλλες σχολές, όπου φοιτούσαν μαθητές από την πόλη της Κερύνειας αλλά και από τη γύρω περιοχή.

Γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα αναπτύχθηκε η Π.Α.Α.Ε.Κ. η οποία προσπαθεί με τη δράση της να θυμίζει ότι υπάρχει και η κατεχόμενη Κερύνεια.

Επίσης στο Γ.Σ.Πράξανδρος γινόντουσαν πολλές εκδηλώσεις επετειακές, σωματείων και όλων των σχολείων της Επαρχίας και πολύς κόσμος τις παρακολουθούσε.

Να σημειώσουμε ότι οι εκδηλώσεις των ανθεστηρίων εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη πόλη της Κερύνειας όπου αρκετός κόσμος τα παρακολουθούσε.

Τη δεκαετία του 1920 κατασκευάστηκαν τα πρώτα σύγχρονα ξενοδοχεία κοντά στη θάλασσα, τα οποία προσέλκυσαν ξένους επισκέπτες. Ο συνδυασμός θάλασσας βουνού, λιμανιού, αρχαιοτήτων και πλούσιου φυσικού τοπίου κατέστησαν την Κερύνεια δημοφιλή τουριστικό προορισμό, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί η πόλη.

Ο πληθυσμός του Δήμου Κερύνειας, έως το 1974, αποτελείτο από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, με τους πρώτους να πλειοψηφούν. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Δήμου Κερύνειας αυξανόταν συνεχώς έως το 1973.

Την περίοδο των δικοινοτικών διαταραχών (1963-1964), όταν οι Τουρκοκύπριοι στις άλλες πόλεις συγκεντρώνονταν σε θύλακες, οι Τουρκοκύπριοι της Κερύνειας παρέμειναν στα σπίτια τους αλλά περιορίστηκαν στη γειτονιά τους.

Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του Δήμου Κερύνειας διέφυγαν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Πολλοί σκοτώθηκαν, ενώ άλλοι συνελήφθησαν και εκδιώχθηκαν το επόμενο διάστημα. Η Κερύνεια λεηλατήθηκε από χερσαίες δυνάμεις αλλά και την τουρκική αεροπορία.

Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, οι περισσότεροι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι διέφυγαν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Μερικοί παρέμειναν στην Κερύνεια ως εγκλωβισμένοι. Τα επόμενα χρόνια δεν έμεινε κανένας Ελληνοκύπριος κάτοικος στον Δήμο Κερύνειας.

Οι κάτοικοι του Δήμου Κερύνειας εγκαταστάθηκαν σε περιοχές στο νότιο τμήμα Κύπρου αλλά και σε χώρες του εξωτερικού.
Παρότι ο Δήμος Κερύνειας δεν εδρεύει εντός της διοικητικής του έκτασης, συνεχίζει τη λειτουργία του διατηρώντας την νομική του υπόσταση, όπως και οι υπόλοιποι δήμοι και κοινοτικά συμβούλια των περιοχών που δεν ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του Δήμου Κερύνειας και οι απόγονοι αυτών εξασκούν τα εκλογικά δικαιώματα τους εκλέγοντας δήμαρχο και δημοτικό συμβούλιο.

Ο Δήμος Κερύνειας πραγματοποιεί εκδηλώσεις με στόχο την διατήρηση της ενότητας των δημοτών, ώστε να κρατήσει ζωντανές τοπικές παραδόσεις, ήθη και έθιμα που υπήρχαν στον δήμο πριν το 1974. Το δημαρχείο Κερύνειας βρίσκεται κοντά στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας, στα δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας.

Μια ομορφιά τυπωμένη σε μια card postal !!!
19/09/2026

Μια ομορφιά τυπωμένη σε μια card postal !!!

Μιας και αναφερθήκαμε στο Δήμο Λαπήθου κατόπιν εισήγησης ενός φίλου, θεώρησα ότι καλό θα ήταν να αναφερθούμε και στο Δήμ...
19/09/2026

Μιας και αναφερθήκαμε στο Δήμο Λαπήθου κατόπιν εισήγησης ενός φίλου, θεώρησα ότι καλό θα ήταν να αναφερθούμε και στο Δήμο Καραβά όπως και στο Δήμο Κερύνειας.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τον Δήμο Καραβά και αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβει ο οποιοσδήποτε να μας το αναφέρει. Θα είναι ευπρόσδεκτο.

Με τον ερχομό των Άγγλων και τη δημιουργία των πρώτων δημαρχείων, ο Καραβάς ανακηρύχθηκε σε Δήμο το 1884. Όλα τα Δημοτικά Συμβούλια που υπηρέτησαν στον Καραβά, καθώς και τα αθλητικά και πολιτιστικά Σωματεία της κωμόπολης ανέπτυξαν πλούσια δραστηριότητα με αποτέλεσμα ο Καραβάς να παρουσιάζει αξιόλογη οικονομική άνθηση και ξεχωριστή δράση σε κοινωνικές, πολιτιστικές, εθνικές και αθλητικές εκδηλώσεις.
Από την επίσημη ίδρυσή του Δήμου στις 7 Ιουνίου 1884 επί Αγγλοκρατίας μέχρι και τον μαύρο Ιούλιο του 1974, ο Δήμος Καραβά διέγραψε μια εντυπωσιακή και πολυδιάστατη πορεία ανάπτυξης. Όλα τα Δημοτικά Συμβούλια που υπηρέτησαν την κωμόπολη κατάφεραν να τη μετατρέψουν σε ένα από τα πιο προοδευτικά, οικονομικά εύρωστα και πολιτιστικά ανεπτυγμένα κέντρα ολόκληρης της Κύπρου.

Το επίσημο έμβλημα του κατεχόμενου Δήμου Καραβά φέρει ως κεντρικό του σύμβολο την αψίδα από τους περίφημους ασημένιους δίσκους της Λάμπουσας. Η αψίδα προέρχεται απευθείας από τις ανάγλυφες παραστάσεις των βυζαντινών ασημένιων δίσκων του 7ου αιώνα μ.Χ. (που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή του Δαυίδ).

Τα κυριότερα επιτεύγματα και οι σταθμοί του Δήμου κατά την περίοδο αυτή είναι τα πιο κάτω,

Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της τοπικής αυτοδιοίκησης ήταν η οικοδόμηση ενός μεγαλοπρεπούς Δημοτικού Μεγάρου στη Λεωφόρο Πραξάνδρου το 1958. Το κτίριο αυτό δεν στέγαζε μόνο τα γραφεία του Δήμου, αλλά αποτελούσε το επίκεντρο της κοινωνικής ζωής, καθώς περιλάμβανε Δημοτική Βιβλιοθήκη, σύγχρονο κινηματοθέατρο και τη Δημοτική Αγορά. Ο Δήμος αξιοποίησε υποδειγματικά τα πλούσια πηγαία νερά της περιοχής (με κυριότερη την ξακουστή πηγή του Κεφαλόβρυσου), κατασκευάζοντας δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης που τροφοδοτούσαν τις κατοικίες και τις απέραντες εκτάσεις λεμονοδένδρων και άλλων εσπεριδοειδών.

Πολύ νωρίς, ήδη από το 1883, ο Καραβάς απέκτησε δικό του Παρθεναγωγείο. Μέχρι το 1974, ο Δήμος διέθετε δύο σύγχρονα Δημοτικά Σχολεία.

Ο Δήμος Καραβά, μαζί με τη Λάπηθο, αποτελούσαν τους μοναδικούς αγροτικούς δήμους της επαρχίας Κερύνειας. Το Δημοτικό Συμβούλιο στήριξε έμπρακτα την παραγωγή εσπεριδοειδών, καθιερώνοντας την παγκύπρια γνωστή «Γιορτή του Λεμονιού», η οποία προσέλκυε χιλιάδες επισκέπτες και ενίσχυε την τοπική οικονομία. Καταγράφηκε τεράστια επιτυχία στην εμπορία προϊόντων (σιτηρά, ελιές, βαμβάκι, κολοκάσι), καθώς και στη μεταξουργία / χειροτεχνία, με τον Δήμο να προβάλλει διεθνώς τα περίφημα καραβιώτικα υφαντά και δαντέλες.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Δήμος είχε εισέλθει σε μια χρυσή εποχή τουριστικής ανάπτυξης. Είχαν ανεγερθεί σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες, ενώ πριν από τον Ιούλιο του '74 εκκρεμούσαν αιτήσεις για την ανέγερση ακόμη 3 μεγάλων ξενοδοχείων και συγκροτημάτων διαμερισμάτων, συνολικής δυναμικότητας 1.500 κλινών.

Ο Δήμος ενίσχυσε τη δημιουργία δραστήριων αθλητικών και πολιτιστικών οργανώσεων, με αποκορύφωμα την Αθλητική Ένωση Καραβά (ΑΕΚ), που πρωταγωνιστούσε στα αθλητικά δρώμενα.

Οι δημότες του Καραβά δήλωναν πάντα παρόντες στους εθνικούς αγώνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, 46 Καραβιώτες κατατάχθηκαν εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό, ενώ μαζική ήταν η συμμετοχή τους και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, καθώς και στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955-59.

Όλη αυτή η λαμπρή πορεία προόδου, που είχε καταστήσει τον Καραβά ένα πραγματικό «στολίδι» της Κερύνειας, ανακόπηκε βίαια και βάναυσα τις πρωινές ώρες της 20ής Ιουλίου 1974 με την τουρκική απόβαση στο «Πέντε Μίλι».

Ο Καραβάς χαρακτηρίζεται ως ο «πρωτομάρτυρας» της τουρκικής εισβολής. Στις 20 Ιουλίου 1974, η πρώτη απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων έγινε στην παραλιακή τοποθεσία «Πέντε Μίλι», η οποία ανήκει στα όρια του Καραβά. Μετά από σφοδρές μάχες τον Αύγουστο του 1974 (κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής), η κωμόπολη καταλήφθηκε πλήρως. Οι κάτοικοί του εκδιώχθηκαν και προσφυγοποιήθηκαν, ενώ πολλοί Καραβιώτες περιλαμβάνονται στους πεσόντες και αγνοουμένους της τραγωδίας.

Σήμερα, ο Δήμος Καραβά λειτουργεί στην προσφυγιά με έδρα τις ελεύθερες περιοχές της Λευκωσίας. Βασικός στόχος του προσφυγικού Δήμου είναι η διατήρηση της μνήμης, η σύσφιξη των σχέσεων των εκτοπισμένων κατοίκων και ο αγώνας για επιστροφή στις πατρογονικές εστίες.

Υπάρχει και μια αθέατη πλευρά στο πολύ κόσμο, το θέμα των αγνοουμένων. Σ’ αυτή τη φωτογραφία θα δείτε αναρτημένες όλες τ...
18/09/2026

Υπάρχει και μια αθέατη πλευρά στο πολύ κόσμο, το θέμα των αγνοουμένων. Σ’ αυτή τη φωτογραφία θα δείτε αναρτημένες όλες τις φωτογραφίες των αγνοουμένων μας

Το εκκλησάκι του Αγίου Αλεξάνδρου στον Κόρνο είναι ένα ιστορικό ξωκκλήσι αφιερωμένο στη μνήμη των αγνοουμένων,

Κτισμένο σε μια φυσική περιοχή ανάμεσα σε πεύκα και κυπαρίσσια. Βρίσκεται εκτός του οικισμού, στη διαδρομή από τον Κόρνο προς τα Πυργά της επαρχίας Λάρνακας.

Είναι περιτριγυρισμένο από αραιά πεύκα και κυπαρίσσια, προσφέροντας ήσυχη ατμόσφαιρα. Αποτελεί τόπο μνήμης και προσκυνήματος, συνδεδεμένο με δεήσεις για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριμυθούντος.

Το ξωκλήσι (Ιερός Ναός) του Αγίου Αλεξάνδρου στον Κόρνο το οποίο κτίστηκε από τον Οικονόμο Χριστόφορο και τη σύζυγό του Έλλη, στο πλαίσιο της ίδρυσης του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Παπαχριστοφόρου». Ο ναός αφιερώθηκε στη μνήμη του αγνοούμενου γιου τους, Αλέξανδρου Παπαχριστοφόρου, και όλων των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής του 1974. Η κατασκευή του ναού ολοκληρώθηκε το 1995.

Στη φωτογραφία θα δείτε τον νάρθηκα στο εσωτερικό μέρος του ναού, όπου είναι αναρτημένες όλες οι φωτογραφίες των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας.

Ένας χώρος που σίγουρα πρέπει να βρεθεί ο καθένας μας για να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος των αγνοουμένων.

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία ενός φίλου που μας ζήτησε να ασχοληθούμε με το Δημαρχείο της Λαπή...
18/09/2026

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία ενός φίλου που μας ζήτησε να ασχοληθούμε με το Δημαρχείο της Λαπήθου.

Αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβει ο οποιοσδήποτε να μας το αναφέρει. Θα είναι ευπρόσδεκτο.

Η Λάπηθος αποτέλεσε ένα από τους πρώτους δέκα δήμους, που εγκαθίδρυσαν οι Άγγλοι το 1878, με διοριζόμενο Συμβούλιο και Δήμαρχο όταν ξεκίνησε η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο εκλεγόταν δημοκρατικά από τους κατοίκους της Λαπήθου και αυτό είχε αποτέλεσμα να εκλέγονται ικανοί και άξιοι Δήμαρχοι και Δημοτικά Συμβούλια που προσπαθούσαν για την πρόοδο της κωμόπολης.

Το Δημαρχείο της Λαπήθου οικοδομήθηκε το 1923 στο κέντρο του δήμου και έμβλημα του είχε τη κερασφόρο Αθηνά, η οποία βρέθηκε σε αρχαίο νόμισμα στην αρχαία Λάπηθο.

Από την ανακήρυξή της το 1878 σε δήμο μέχρι το τραγικό καλοκαίρι του 1974, η Λάπηθος εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ζωντανούς, πλούσιους και προοδευτικούς δήμους της επαρχίας Κερύνειας, γνωρίζοντας τεράστια οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη. Η Λάπηθος αναδείχθηκε στην μεγαλύτερη κωμόπολη της περιοχής Κερύνειας. Η οικονομία της βασίστηκε κυρίως στη γεωργία. Η Λάπηθος έγινε παγκυπρίως γνωστή για τα απέραντης έκτασης περιβόλια με λεμονόδενδρα και γενικά τα εσπεριδοειδή. Ιδρύθηκε η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λαπήθου (1928) και η ΣΕΛΕΚ (Συνεργατική Ένωση Λεμονοπαραγωγών Κερύνειας), που στήριξαν έμπρακτα τους ντόπιους παραγωγούς. Η περιοχή φημιζόταν για την αγγειοπλαστική της (τα περίφημα «λαπηθιώτικα» αγγεία), την κατασκευή χειροποίητων μαχαιριών, τα μεταξωτά υφαντά και πολλά άλλα.

Μέχρι το 1974, ο Δήμος είχε δημιουργήσει σύγχρονες υπηρεσίες και υποδομές που ζήλευαν πολλές μεγάλες πόλεις. Το νερό μεταφέρθηκε από το ιστορικό Κεφαλόβρυσο απευθείας σε όλα τα σπίτια κατά τη δεκαετία του 1960. Η ασφαλτόστρωση και η συντήρηση των δρόμων είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί.

Λειτουργούσε σύγχρονο Δημαρχείο με εσωτερική αγορά, σφαγείο, οργανωμένη υπηρεσία καθαριότητας, καθώς και ονομασία δρόμων με κατ' οίκον διανομή αλληλογραφίας.

Δημιουργήθηκε ο Δημοτικός Κήπος (που φιλοξενούσε παγώνια ακόμη και ενδημικά αγρινά), η Δημοτική Βιβλιοθήκη και ο δημοτικός κινηματογράφος «Cine Iris». Η Λάπηθος διέθετε τρία Δημοτικά Σχολεία, Δημοτικό Νηπιαγωγείο και το Εξατάξιο Ελληνικό Γυμνάσιο Λαπήθου, το οποίο αποτελούσε πνευματικό φάρο για όλη την γύρω περιοχή. Από το 1963 λειτουργούσε Περιφερειακό Νοσοκομείο που κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων.

Η λαμπρή αυτή πορεία διακόπηκε βίαια. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, και παρά την επίσημη εκεχειρία, τα τουρκικά στρατεύματα εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση. Στις 6 Αυγούστου 1974, μετά από μια εξαιρετικά άνιση και αιματηρή μάχη, η Λάπηθος καταλήφθηκε. Οι περίπου 5.500 Έλληνες κάτοικοί της εκδιώχθηκαν βίαια, μετατράπηκαν σε πρόσφυγες, και έκτοτε ο Δήμος Λαπήθου λειτουργεί στην προσφυγιά, διατηρώντας άσβεστη την επιθυμία της επιστροφής.

Όλες αυτές οι θύμησες έρχονται στο μυαλό του κάθε Λαπηθιώτη και ο πόνος γίνεται αβάσταχτος. Αναμένει την πολυπόθητη ώρα του γυρισμού στα πατρώα εδάφη που τόσο πολύ αγάπησε και οι κατακτητές του τα έχουν στερήσει για μισό αιώνα και βάλε και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα !!!

Φωτό : το έμβλημα της Λαπήθου ανήκει στο φίλο Ανδρέα Χειμωνίδη

Πηγή : Δήμος Λαπήθου

ΜΠΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ «Η ΑΓΑΠΗ» ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΤΥΠΑΝΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ Μ...
17/09/2026

ΜΠΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ «Η ΑΓΑΠΗ» ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΤΥΠΑΝΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΙΓΟΨΥΘΥΡΙΖΟΥΜΕ.

"ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΑΣ» ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙ !!!

Παραθέτω πιο κάτω τους στίχους ενός φίλου

ΠΟΙΟΙ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΟΥ..
Εγώ χριστιανή γεννήθηκα πως τούρκικα μιλάω
ποιοί μου πετάξαν τον σταυρό και φερετζέ φοράω ..
Ποιοί με αρματώσανε με κόκκινες σημαίες
ποιοί στην καρδιά μου κάρφωσαν δεκάδες μιναρέδες ..
Ποιοί τις εκκλησιές μου λήστεψαν και κάψαν τους Αγίους
ποιοί μου τους κουβάλησαν τους μόγγολους κι' αγρίους...
Αυτοί οι ποιοί και κάποιοι άλλοι σε ξεπούλησαν σου ζήλεψαν τα κάλλη
αυτοί οι ποιοί και κάποιοι άλλοι θα σε παραδώσουν σε χώρα άλλη.

Κωνσταντίνος Κυπριανού από τη Λευκωσία

Φίλοι μου γνωρίσαμε το Κάστρο και το Λιμάνι της Κερύνειας καιρός να γνωρίσουμε και το πολυσυζητημένο ναυάγιο που έφερε σ...
17/09/2026

Φίλοι μου γνωρίσαμε το Κάστρο και το Λιμάνι της Κερύνειας καιρός να γνωρίσουμε και το πολυσυζητημένο ναυάγιο που έφερε στο φως το «Καράβι της Κερύνειας», το οποίο βρίσκεται εντός του Κάστρου, αιχμάλωτο και αυτό των τούρκων κατακτητών.

Ένα καράβι εμπορικό, μόλις 15 μέτρων, κατασκευής του 389 π.Χ., επισκεπτόταν τακτικά το λιμάνι της Κερύνειας, μια και ήταν μέσα στη ρότα του, από τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τα παράλια της Συρίας και της Παλαιστίνης.

Γύρω στο 288 π.Χ., το καράβι, μεταφέροντας 29 μυλόπετρες και 380 αμφορείς με φορτίο 10,000 αμύγδαλα και άλλα προϊόντα, με πλήρωμα τεσσάρων ατόμων, σάλπαρε από το λιμάνι της Κερύνειας για τον επόμενο προορισμό του. Κατά κακή του τύχη όμως, η θάλασσα τελικά το νίκησε και το βούλιαξε, τρία μόλις μίλια έξω από το λιμάνι.

Η Κερυνειώτικη θάλασσα το κράτησε σφιχτά στην αγκαλιά της για περισσότερο από δυο χιλιάδες χρόνια, μέχρι το 1965 που ο συμπατριώτης μας δύτης μ. Ανδρέας Καριόλου το ανακάλυψε απέναντι από την ακτή της Χρυσοκάβας.

Τρία χρόνια δούλευαν 54 αρχαιολόγοι, δύτες και άλλοι επιστήμονες, για να το ανελκύσουν, να το επανασυναρμολογήσουν και να το τοποθετήσουν τελικά στο Κάστρο της Κερύνειας, ζωντανεύοντας την ιστορία του και ενώνοντας το σχοινί της ιστορίας των χρόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Κύπρου του τότε, με το σήμερα.

Μετά την Τουρκική εισβολή του 1974 και την κατοχή της Κερύνειας, το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο ναυάγιο του κόσμου, (σώθηκε το 70%), βρίσκεται φυλακισμένο στο μουσείο του κατεχόμενου Κάστρου της Κερύνειας. Όσο κι αν οι κατακτητές στις αναφορές και ξεναγήσεις τους προσπαθούν να αλλοιώσουν την ιστορική αλήθεια της καταγωγής του, το αιχμάλωτο καράβι μας παραμένει αδιαμφισβήτητη μαρτυρία των ακατάλυτων από το χρόνο ή οποιουσδήποτε κατακτητές, ή σκοπιμότητες, δεσμών της Κερύνειας με την Ελλάδα, σύμβολο επιστρο¬φής των Κερυνειωτών στην αγαπημένη πόλη και επαρχία μας.

Σωτήρια εξέλιξη για τη διάσωσή του αποδείχτηκε το γεγονός ότι η UNESCO, λόγω της μεγάλης επιστημονικής αξίας και σημασίας του, το ανακήρυξε αντικείμενο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και ανέλαβε την επίβλεψη και συντήρησή του.

Να πούμε και δυο λόγια για τη συνέχεια. Κατασκευάστηκε μετά το «Κερύνεια ΙΙ» και στη συνέχεια το «Κερύνεια Ελευθερία» το οποίο έγινε σύμβολο αγώνα για επιστροφή στο γραφικό λιμανάκι της Κερύνειας μας.

Πηγή : Δήμος Κερύνειας

Ένα ποίημα με ακροστιχίδα το :Λάπηθος μου σ' αγαπώ.Ίσως να φταίει η τόση μαγεία του περιβάλλοντος που τόσο απρόσμενα στ...
16/09/2026

Ένα ποίημα με ακροστιχίδα το :
Λάπηθος μου σ' αγαπώ.

Ίσως να φταίει η τόση μαγεία του περιβάλλοντος που τόσο απρόσμενα στερηθήκαμε, που κάνει τον καθένα μας να εκφραστεί σύμφωνα με τις δικές του προσωπικές ευαισθησίες !!!

Εφόσον δεν είχαμε προς το παρόν καμιά άλλη εισήγηση για κάποιο θέμα, σκέφτηκα να ασχοληθούμε έστω και για λίγο με το γρ...
16/09/2026

Εφόσον δεν είχαμε προς το παρόν καμιά άλλη εισήγηση για κάποιο θέμα, σκέφτηκα να ασχοληθούμε έστω και για λίγο με το γραφικό λιμανάκι της Κερύνειας μας, να μάθουμε κάτι παραπάνω μιας και για το κάστρο το κάναμε ήδη αυτό.

Λοιπόν, το γραφικό λιμανάκι της Κερύνειας που βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της Κύπρου αποτελεί μοναδικό τοπίο το οποίο συνδυάζει αρμονικά τις απότομες πλευρές της οροσειράς του Πενταδάκτυλου με την ολογάλανη άγρια Κερυνειώτικη θάλασσα.

Το λιμανάκι από μόνο του, σε συνδυασμό με το Ενετικό Κάστρο της πόλης, συγκινεί τον κάθε επισκέπτη με την γραφικότητα και την διάταξη των διαφόρων κτιρίων που περιβάλλουν αμφιθεατρικά την λεκάνη του.

Όπως αναφέρει η Ρήνα Κατσελλή στο βιβλίο «Της Κερύνειας μας – Ιστορία της Πόλης» όταν η Κύπρος περιήλθε στους Ρωμαίους (58 π.Χ. -395 μ.Χ.) «...θεμελιώνουν το σημερινό Κάστρο της Κερύνειας και κτίζουν κυματοθραύστη μπροστά του, για να προστατεύονται τα πλοία τους από την άγρια τραμουντάνα ...ο κυματοθραύστης ήταν ορατός πριν γίνει επέκταση του σύγχρονου λιμενοβραχίονα και ονομαζόταν «Σειρά καγιάδες»».

Την εποχή των Λουζινιανών (1192 – 1489 μ.Χ. πάντα κατά την κα Κατσελλή, «...το λιμάνι έχει την δική του αυτοτέλεια. Χωρίζεται από την πόλη με ψηλά τείχη για να μπορεί να αντισταθεί ακόμα και στην περίπτωση που θα κυριεύονταν από εχθρούς οι υπόλοιπες οχυρώσεις. Μια χοντρή αλυσίδα, που σηκώνεται με μηχανικά μέσα, φράσσει την είσοδο εχθρικών πλοίων σε περιπτώσεις πολέμων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι λειτούργησε τούτη την εποχή και εσωτερικό λιμάνι για προστασία και επιδιόρθωση των πλοίων, ακριβώς κάτω από το φρούριο, μέσα στην τάφρο».

Με την εγκατάσταση των Άγγλων στην Κύπρο (1878 – 1960) η κα Κατσελλή αναφέρει «...το 1886 αρχίζουν οι επισκευές για το λιμάνι και η Κερύνεια αναπτύσσεται αργά και σταθερά ...οι επιδιορθώσεις που κάνουν οι Άγγλοι στο λιμάνι δεν είναι επιτυχημένες, γιατί οι δυο λιμενοβραχίονες αφήνουν άνοιγμα προς τον βορρά από όπου μπαίνει η τραμουντάνα ανενόχλητη και όχι λίγες φορές κατατσακίζει τα καΐκια».

Με την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, «...την δεκαετία του 1960 γίνεται αναδιαμόρφωση του λιμανιού της με την προέκταση του ανατολικού και το χάλασμα του δυτικού μόλου.

Νέα ώθηση στο λιμάνι δίνει η προέκταση του παλιού λιμενοβραχίονα που ακολουθεί τα χνάρια του παλιού Ρωμαϊκού κυματοθραύστη μπροστά από το φρούριο και το κάνει, επί τέλους, ασφαλισμένο καταφύγιο για μικρά πλοία αναψυχής».
Όπως είδαμε πιο πάνω, μέχρι το 1950 η είσοδος του λιμανιού ήταν βόρεια και το λιμανάκι βρισκόταν εκτεθειμένο στους δυνατούς βοριάδες και τις άγριες θαλασσοταραχές οπόταν και η είσοδός του μετατοπίστηκε. Το σημερινό λιμάνι της Κερύνειας έχει την είσοδό του προς ανατολάς.

Στο λιμανάκι της Κερύνειας μέχρι την κατάληψή του από τα στρατεύματα κατοχής το 1974, δεν υπήρχαν διευκολύνσεις για χειρισμό φορτίων, δηλαδή γερανοί, αποθήκες ή άλλος εξοπλισμός. Χρησιμοποιείτο κυρίως από γιοτ και μικρά ψαράδικα και, όπως είναι φυσικό, το πολύ λίγο φορτίο που έως το 1974 περνούσε από το λιμάνι ήταν κυρίως ψάρια.

Αξίζει να αναφερθεί πως στη θαλάσσια περιοχή έξω από το λιμανάκι της Κερύνειας σε βάθος 30 περίπου μέτρων, βρισκόταν από το μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα μέχρι το 1965 οπόταν και εντοπίστηκε από τον δύτη Ανδρέα Καριόλου, ένα αρχαίο καράβι μήκους 14.75 μέτρων και πλάτους 4.30 μ.

Το καράβι το «Ναυάγιο της Κερύνειας» ή όπως έγινε ευρύτερα γνωστό το «Αρχαίο Καράβι της Κερύνειας» ανελκύστηκε και συναρμολογήθηκε στο Κάστρο της Τουρκοκρατούμενης Κερύνειας όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Στις δύο φωτογραφίες θα δείτε τη διαφορά εξόδου του λιμανιού.

Πηγή ; Αρχή Λιμένων Κύπρου

Address

Nicosia

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Κερυνεια posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category