10/07/2013
JOON SCHOOL
Hoe het begon
Sinds John en ik in Dahab komen (2007) hebben wij (maar ook veel gasten die gebruik maakten van Huize Habibi) in Nederland kinderkleding verzameld voor de bedoeïnen in de Sinai-woestijn.
We hebben van vrienden, bekenden en collega's al heel wat mooie kleertjes en (klein) speelgoed ontvangen waarmee we inmiddels veel arme mensen mochten blij maken.
Ons overbuurmeisje Fedeija was samen met haar vriendin Monna een “schooltje” gestart midden in de bedouinenwijk Assalah.
Bouwval
De beide meisjes (beiden 20 jaar oud) waren erg enthousiast en deden hun uiterste best. Het schooltje was iedere ochtend geopend van 8 tot 12 uur. Echter, de school op zich kon je nauwelijks een school noemen. Het was een bouwval en had meer weg van een kippenhok. Ook was er geen stromend water en geen toilet. John heeft een kleine ruimte wat opgepimpt door de wanden wit te schilderen en ook wist hij een schoolbord op de kop te tikken die hij daar heeft opgehangen zodat het toch engiszins op een lokaaltje leek.
De meisjes vonden deze actie van John geweldig en al gauw hadden zij de naam JOON SCHOOL op de buitendeur van de muur geschilderd. Een hele eer voor John uiteraard. Weliswaar een beetje fout gespeld maar dat maakte natuurlijk helemaal niks uit.
Omdat de kindjes op kleden op de grond zaten gingen John en ik op zoek naar de mogelijkheden om tafeltjes en stoeltjes voor hen te regelen. Bij een timmermannetje in Assalah hebben we vervolgens een lage lange tafel laten timmeren met daarbij twee lange schoolbankjes. Hier konden in totaal 16 kindjes aan zitten.
Het ging dus steeds meer op een schooltje lijken. We bakten pannekoeken voor de kinderen en sleepten een TV scherm en een DVD-speler naar het schooltje zodat we een filmochtendje konden houden. De kinderen vonden het prachtig.
Maar Joon School liet nog veel te wensen over......
Overbuurman Ali (de vader van Fedeja) heeft een stuk land
Op een avond waren we bij de overburen op de thee en opperde John gekscherend dat Ali eigenlijk best een stukje van zijn erf beschikbaar kon stellen. Weliswaar met handen en voeten want Ali spreekt geen woord Engels. Tot onze grote verbazing vond Ali het een goed plan. Op deze manier zouden de meisjes geen huur meer hoeven te betalen.
De bouw van de nieuwe Joon School
We hebben een schets gemaakt en als alles mee zat zouden we op het stukje land van Ali twee lokalen kunnen realiseren, een klein binnenplaatsje met een spoelbak (stromend water), een klein toiletje, een grote ruime werkkast en elektriciteit..
Geld
Omdat er geld voor dit project moest komen hebben we de kleertjes die we verzamelden samen met de meisjes op de plaatselijke markt verkocht voor heel weinig geld. Op deze manier sneed het mes aan twee kanten: de bedoeinen kwamen voor weinig geld aan kleding en het schooltje was er bij gebaat!
We bleven doorgaan met verzamelen van kleding en een aantal collega's en vrienden doneerden zelfs uit eigen beweging een geldbedrag!
Opening nieuwe school 10 juli 2012
John heeft samen met een vriend (Ahmed) heel hard gewerkt aan de bouw van het nieuwe schooltje.
En jawel: op 10 juli hebben we de school feestelijk geopend! We konden alles op dat moment financieel niet helemaal rond krijgen dus er was toen 1 lokaaltje af.
Het andere lokaaltje hebben John en Ahmed in maart 2013 afgemaakt.
De buitenkant van de school hebben we met behulp van Martina onze buurvrouw en Charlotte onze dochter, beiden zeer creatief, vrolijk opgeschilderd. Ook heeft Martina de dierenschilderingen op het binnenplaatsje gemaakt, ze zijn prachtig geworden!
En Clara en Dicky hebben de wanden van het 1e lokaaltje mooi opgepimpt.
Kinderen
Er zitten nu ongeveer 16 kinderen op school. Ze betalen 40 Pond (= 4,50 Euro) per maand en gaan dan 5 dagen van 8 uur tot half 1 naar school (zondag tot en met donderdag). Iedere ochtend krijgen ze iets te eten en te drinken. De juffen Fedeija en Monna wisten zelfs geld van dit bedrag te sparen.
Tandenpoetsen
Omdat de gebitten van de bedoeienen veel te wensen over laten (veelal afgebrande dorpen en bruin van kleur in plaats van wit....) hebben we getracht de kinderen hierop te wijzen. Van onze mondhygieniste Beitske Heida hebben we heel veel tandenborstels gekregen met kindertandpasta. We hebben bij de Action etuitjes gekocht en elk kind heeft zijn eigen etuitje met daarin zijn of haar tandenborstel en tandpasta. Als de kinderen op school komen wordt er eerst uitgebreid aandacht besteed aan de tandjes en wordt er goed gepoetst.
Verdiensten Juffen
Omdat de juffen hard gewerkt hadden de afgelopen maanden waren wij van mening dat ze ook wel wat extra's verdiend hadden. We vroegen hen wat ze het liefst wilden doen en ze lieten ons weten dat ze zelf ook graag hun gebitten wilden oppimpen. We hebben hen meegenomen naar de tandarts die een heel behandelplan heeft opgezet voor de beide meisjes. Het zou een hele ingreep worden, compleet met wortelkanaalbehandelingen en implantaten. Deze meisjes hadden dit zonder de hulp van al onze vrienden en collega's nooit kunnen doen! Hun gebitten zien er ondertussen weer prachtig uit!
Schoolreisje
In maart 2013 heeft John een schoolreisje voor Joon School georganiseerd. Ze zijn met z'n allen naar een speeltuintje geweest in de oude jeep van Ali. Aan de andere kant van Dahab, in Dahab-City, ongeveer twintig minuten rijden staat een speeltuintje en daar hebben ze een hele gezellige middag gehad.
Bijdragen van gasten
Komt u ook naar Dahab en wilt u mee helpen? Probeer dan wat kleding te verzamelen en neem dat mee. De meisjes Fedeija en Monna zorgen dat de kleding verkocht wordt. Ook schoolspulletjes zijn van harte welkom. Twee collega's van mij hebben in april ter plaatse nog allerlei spullen aangeschaft, echt super.
Onderhoud Joon School
Omdat het schooltje continu onderhoud vraagt, blijven we doorgaan met het verzamelen van kleding. We hebben thuis nog dozen vol mooie kleding staan en omdat het bagagebeleid bij de luchtvaartmaatschappijen heel erg is aangescherpt en duur is geworden kunnen we lang alles zelf niet meenemen. Dus mocht u zelf geen kleertjes hebben, maar toch wat mee willen nemen, laat het ons weten dan zorgen wij dat er wat kleding van ons met u mee kan gaan naar Dahab.
Els de Vries en John Jansen