31/08/2024
Die glimmertjes, daar ben ik nog verder over gaan nadenken. Want ik heb ze altijd al gezien. Gewoon in het dagelijks leven. En het kan van alles zijn, dat je even raakt met zijn schoonheid. Waar je hart even een sprongetje van maakt, of dat een glimlach op je gezicht tovert. Het kleine menneke in de épicerie vanmorgen, die zelf yaourt nature had uitgezocht, die hij als een trofee stevig tegen zijn kleine lijfje klemde. Ik mocht de yoghurt ternauwernood scannen, zo verguld was hij met zijn schat. De zes potjes yoghurt innig omarmend liep hij naar buiten met een dikke lach op zijn snoet. De hele prille baby'tjes, die sinds vandaag ineens aanwezig zijn. Een moment van vertedering; en herkenning, oh zoete herinneringen, toen ik een kleintje driftig en verontwaardigd in zijn moeder zag happen toen ik met haar stond te praten. Honger! De aardige Franse meneer, die met zijn kleinkinderen en even zo lieve vrouw, een paar dagen vanuit het bassin van Arcachon, waar hij woont, naar de camping kwam en zich prima vermaakt. Vanmorgen praatten we eerst toen hij zijn baguette kwam kopen, en later op het terras, Bij orangina's en cola's, en een extra bakje nootjes en "gateaux" die ik voor hen neerzette. Ze maken mijn dag! De vele vlindertjes die voor me uitfladderen als ik het pad boven de camping loop met Yoda. Yoda die sprinkhanen achterna zit. De ragondins die ik vanavond vredig zag grazen. Een ree die ervandoor ging en begeleid werd door een luid roepende Groene specht. Maar ook melkschuim, voor een cappuccino, dat mooi omhoog komt, of een mooi getapt biertje, want dat lukt me nog niet altijd. De perfecte Latte, die ik van Anne leerde maken, ik moet nog steeds aan haar denken als ik een latte macchiato maak, met geduld, en mooie lagen in een hoog glas. Yoda, Laicka en Mila, de drie buurhonden die samen rennen in het veld. De Leemwespen met hun mooie urntjes van klei op een muur. Een plantje dat zich dapper opricht uit een scheur in het asfalt. Of een mooie, fluffy witte wolk. Het kan van alles zijn, die glimmertjes, maar ik zie ze, ik ervaar ze, en ik adem en geniet. Ze maken mijn dagen, het leven, mooi. Ik voel me intens verbonden op die momenten, met alles dat is. Als ik ze niet meer zie, die glimmertjes, en dat weet ik nu, dan ben ik ergens niet op mijn plaats. Dan zijn er heel veel kleine "papercuts" geweest, die mijn energie, mijn levensvitaliteit hebben uitgehold. Die wie ik ben in twijfel hebben getrokken en geprobeerd hebben te veranderen. Als ik niet meer opsta met een liedje in mijn hoofd en zin in een nieuwe dag, dan is er iets, of veel, in mijn leven dat mijn ziel aantast. Mij te ver van mijn pad van persoonlijke groei en leren heeft afgebracht. Van verbinding met alles wat is heeft afgebracht. Mij te ver van mijzelf heeft afgebracht. Mijn grenzen heeft doen verwateren. Als alles wat je zegt continue wordt weerlegd, als er continue kleine kritieken zijn, op kleding, schoenen, dingen die je doet, suggesties voor kledingstijlen die niet bij je passen, als je het idee hebt dat je niet jij mag zijn, het idee hebt dat je moet knokken voor een plek in iemands leven, dat je geen prio bent, dan schaadt dat je energie enorm. Het brengt twijfel, energieverlies, en, uiteindelijk, depressie. Je raakt jezelf kwijt door aanpassen in plaats van jezelf uit die situatie te verwijderen. En dat geldt voor persoonlijke, maar ook arbeidsrelaties. Het geeft geen energie, wat het wel zou moeten doen, maar het trekt je saldo leeg. Als je elke dag opziet tegen een nieuwe dag, met lood in je schoenen naar je werk gaat, of naar huis, dan is het tijd om een gedegen zielsonderzoek te doen. Wie ben je, wat wil je, wat maakt je gelukkig? Wat heb je nodig om de glimmertjes (weer) te zien, de schoonheid van de complexiteit van het alledaagse? Zit je het uit, kies je voor veiligheid, je al dan niet verstoppend achter een scherm, kies je voor routine, het bekende, slapen, terwijl het leven, het zijn met alles wat je bent, aan je voorbij glijdt? Of kies je voor ervaren, leven, voelen, zijn? Kies je voor dingen die je ziel laven, zoals genieten van een sterrennacht en de Melkweg boven je hoofd? Een zonsondergang ondergaan of een volle maan in al zijn kracht en schoonheid? Kies je voor bewust kiezen, bewust kijken, bewust zijn, of kies je voor controle, angst misschien die controle te verliezen, of niet goed genoeg te zijn, angst voor falen of je bloot te geven? Angst om kwetsbaar te zijn? Kies je voor je verleden of je toekomst? Angst voor de toekomst? Het is een keus, en voor elke keuze is wat te zeggen. Elke keuze is persoonlijk, maar ik weet wat ik kies. Ik ben.... Het leven is mooi, en zo voorbij.....
