16/06/2024
Αγαπημένε πατέρα,
Μας έφερε η ζωή την στιγμή αυτή να είμαστε όλοι μαζί εδώ.
Χωρίς όμως εσένα...
Κοινοί θνητοί εμείς, φανταζόμαστε πως ακόμη μπορούμε να νοιώσουμε…
πως είναι να είμαστε μέσα στην αγκαλιά σου,
πως είναι να σου κρατάμε το χέρι, πως είναι να ακούμε την θαραλλέα σου φωνή..
και να που μείναμε μοναχοί τώρα να σκεφτόμαστε τι θα κάνουμε με την ξεκάθαρη συμβουλή σου...
Ν’ αγαπάς την ευθύνη
να λες εγώ, εγώ μονάχος μου
θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.
Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…
Στα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη, βλέπω ξεκάθαρα τις πράξεις σου.
Κάθε στιγμή που τα μεγάλα σου πράσινα μάτια αντίκριζαν το πρόβλημα,
την ερώτηση, το πρώτο σου μέλημα ήταν να βοηθήσεις.
Μια βαθιά ευθύνη χρέους προς τον συνάνθρωπό σου σε κυρίευε.
Με μια δρασκελιά ήσουν έτοιμος να αναλύσεις σε βάθος την πρόκληση,
να σκεφτείς στρατηγικά όλες τις πιθανές πτυχές του προβλήματος.
Να συζητήσεις με όλους για μέρες εβδομάδες και μήνες αν χρειαζόταν.
Δεν σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις, δεν σκέφτηκες ποτέ να σταματήσεις.
Μικρό παιδί κοντά σου αναρωτιόμουν πως είναι δυνατό να θυμάσαι όλες τις συζητήσεις.
Πως είναι δυνατό να εμψυχώνεις και να συμβουλεύεις τόσους πολλούς γύρω σου.
Πως είναι δυνατό αυτή η ενέργειά σου να είναι τόσο αστείρευτη.
Οι συνδέσεις που δημιουργούσες αριστοτεχνικά σαν αόρατο μεταξένιο πλέγμα, είχαν ένα μόνο σκοπό..
Το καλό.
'Ήσουν το στήριγμα της μαμάς Πηνελόπης για περισσότερο από 50 χρόνια….πρoσέφερες τα πάντα.
Στην αδερφή μου Μαρουσώ, στη νύφη σου Yolanda στον γαμπρό σου Ηρακλή, στην αγαπημένη σου Μάνια και Γαρυφαλιά,
στα εγγόνια σου Yvonne, Σοφία, 'Άλεξ, Αναστασία, στους αγαπημένους μας συγγενείς και φίλους.
Σε όσους είναι εδώ, και όσους δεν μπόρεσαν σήμερα να είναι κοντά μας.
Με ανιδιοτέλεια, με αγάπη, με ευθύνη με καλοσύνη, με υπομονή. Τα προσέφερες όλα…
Το πιο πολύτιμο από όλα όσα προσέφερες όμως, είναι ένα!
Αυτό που θα κρατήσουμε, αυτό που θα πολλαπλασιάσουμε, αυτό που θα μοιραστούμε απλόχερα.
Το παράδειγμά σου πατέρα.
Στην αδικία δεν θα κοιτάξουμε αλλού. Θα προστατέψουμε τον αδύναμο. Τον αδικιμένο.
Το σκοτάδι θα το φωτίσουμε. Τον συνάνθρωπό μας θα τον βοηθήσουμε. Τον απογοητευμένο θα τον εμψυχώσουμε.
Η υπόσχεσή μας σήμερα είναι να κρατήσουμε το παράδειγμα της ζωής σου, του χαρακτήρα σου και των πράξεων σου.
Ζωντανό. Για πάντα.
Σήμερα, δεν μας παίρνει άλλο ο χρόνος να πλατιάσουμε. Ούτε να αφηγηθούμε για την ζωή που ζήσαμε μαζί.
Ο κάθε ένας από εμάς έχει τις πολύτιμες στιγμές μαζί σου, στην χούφτα της καρδιάς του.
Θα τις φυλάξουμε για πάντα. Φυλαχτό που θα μας προστατεύει. Και θα μας καθοδηγεί.
Αντίο πατέρα...χαιρετισμούς στον παππού Σταμάτη, τον παππού Πάνο, την γιαγιά Μαρία, την γιαγιά Σοφία, τον θείο Γεράσιμο.
Χαιρετισμούς στους αγγέλους πατέρα. Ο Κύριος να σε υποδεχθεί στο Βασίλειό του.
Χάρις χάριν γαρ εστίν η τίκτουσ’ αεί.
Η καλοσύνη γεννάει πάντα καλοσύνη.
Σοφοκλής
To my dear beloved Dad.
Life brought us all together in this moment. But you are not here with us..
We, mere mortals, imagine we can still feel; what it's like to be in your arms, what it's like to hold your hand, what it's like to hear your courageous voice… and now we're left alone with thoughts of what we are going to do with your clear and precious advice.
"Love the responsibility”
you say to me, for me alone can save the world, as if it gets lost, it will be my fault.
“Love the man because he is you…"
In the words of Nikos Kazantzakis, I clearly see your life in actions.
Whenever your big green eyes saw a problem, a question, your first concern was to help, to support.
A deep sense of indebtedness to your fellow man urgently embraced you. In a flash you were ready to analyze the challenge in depth, to think strategically about all possible aspects of the problem. Your insight and instincts were a wonder to all who knew you.
You talk to everyone always in search of the solution, for days weeks and months if needed. You never thought of giving up, you never thought of stopping. Your compassion was relentless.
As a young kid, I wondered in awe how it was possible for you to remember all the countless conversations. How is it possible to encourage and advise so many people around you?
How is it possible that this energy of yours is so inexhaustible?
The connections you masterfully created, like an invisible silk web, had only one purpose..
To do good.
You were Mom Penelope's incredible support for more than 50 years...you gave everything to us:
To my sister Marousso, to your daughter-in-law Yolanda, to your son-in-law Iraklis, to your beloved Mania and Garifalia, to your grandchildren Yvonne, Sofia, Alex, Anastasia, to our beloved relatives and friends. To those who are here, and those who could not be with us today.
With selflessness, with love, with responsibility, with kindness, with patience. You gave it all…
The most valuable of all that you offered, however, is your example, your way of life. This is what we will keep, what we will multiply, what we will share.
We will not look away in the face of injustice. We will protect the weak.
We will light up the darkness. We will help our fellow man. We will encourage all those needing support.
Our promise today is to keep the example of how you lived life, we will keep your character and your actions alive.
Forever.
Now I will now leave you to your own memories of precious moments with him, in the depths of your hearts. We will keep them forever. Like an amulet that will always protect us and guide us.
Goodbye dad… warm greetings to grandpa Stamatis, grandpa Panos, grandma Maria, grandma Sophia, uncle Gerasimos.
Greetings to the Angels Dad. May the Lord welcome you to His Kingdom.
"Kindness always begets kindness.”
Sophocles
