20/07/2020
ანატორის აკლდამების შესახებ ალბათ ბევრს გსმენიათ და გინახავთ კიდეც.
ვისაც ჯერ არ გაუგია ამ საოცარი ადგილის შესახებ გეტყვით, რომ ეს არის სამარხები, ძვლებით სავსე ნაგებობა, რომელიც ინახავს თავგანწირვის საოცარ ისტორიას იმ ადამიანებისა, რომლებმაც სხვისი კეთილდღეობის მიზნით თავის ცოცხლად დამარხვა გადაწყვიტეს. სავარაუდოდ XVIIIს-ში ანატორის მოსახლეობას საშინელი შავი ჭირის ეპიდემია დაატყდათ თავს. დაავადებას თავად ხევსურები "ჟამს" უწოდებდნენ სწრაფად გავრცელდა და რომ მიხვდნენ გადამდები იყო, არსად არ წასულან, პირიქით ჩაკეტეს სოფელი რომ სხვა სოფლებში არ გავრცელებულიყო, სოფელთან ახლოს ეს აკლდამები ააგეს და როდესაც ნიშნები აღენიშნებოდათ ამ დაავადების თავისი ფეხით მიდიოდნენ აკლდამაში და სიკვდილს ელოდებოდნენ, ასევე იძახიან რომ აღმოჩენილია აკვანი, ჩონგური რომელსაც უკრავდნენ, რომ გაჩერდებოდა მუსიკა ხვდებოდნენ რომ ის ადამიანი გარდაიცვალაო. ეს დამთრგუნველი ისტორია კიდევ ერთხელ შეგვახსენებს რაოდენ ძლიერი და გამტანი ხალხი იყვნენ მთიელი მოსახლეობა.
