16/10/2015
Τα ταξίδια είναι πηγή ζωής, ανακάλυψη άγνωστων τόπων, ανθρώπων με διαφορετικούς πολιτισμούς, γλώσσα, ήθη και έθιμα...
Είναι η περιήγηση στον κόσμο μέσα από τα μνημεία, τα μουσεία, τις πλατείες, τα σοκάκια, τα πλακόστρωτα…
Νέος κόσμος, μέρη πρωτόγνωρα, μουσικές, φαγητό, παζάρια, ηλιοβασιλέματα, θάλασσες που αξίζει να δεις. Γιατί το ταξίδι είναι μια απόπειρα να μετατρέψουμε το όνειρο σε παργματικότητα.
Ταξίδι σημαίνει ο κάθε δρόμος να σε πηγαίνει στην άκρη του εαυτού σου. Μέσα από το ταξίδι μπορεί ο καθένας να μάθει ποιος είναι. Ή καλύτερα ποιον ρόλο αντιπροσωπεύει στην ζωή του.
Ποιος είναι ο ρόλος που του ταιριάζει. Μπορεί να είναι πολλοί. Διαλέγεις και παίρνεις. Ονειρεύομαι να ταξιδέψω παντού», είχε γράψει πριν λίγα χρόνια η Μαλβίνα Κάραλη.
Από εκεί αντλείς εμπειρίες, γνωρίζεις νέους ανθρώπους και αποκομίζεις μια διαφορετική νοοτροπία που θα σε οδηγήσει στο να δεις την άλλη πλευρά της ζωής.
Οι άνθρωποι χτίζουμε τη ζωή μας έτσι ώστε να μην μπορούμε να ξεκολλήσουμε από αυτήν. Δημιουργούμε υποχρεώσεις καθημερινά, που γκρεμίζουν τα όνειρα μας και συνθέτουν το άλλοθι για να μην τα κυνηγάμε.
Πάντα θα υπάρχει μια ανειλημμένη υποχρέωση για να μην ασχολούμαστε με τα μεγάλα πράγματα της ζωής: Το ταξίδι, τον έρωτα ή την τέχνη.
Τελικά όλοι κάνουμε αυτό που μας αξίζει, κι ας μην το παραδεχόμαστε. Αυτό που μπορούμε είναι αυτό που θέλουμε στη ζωή.
Το ταξίδι σαν έννοια είναι μεγαλύτερο από τον καθένα μας. Τα περισσότερα πράγματα δεν τα παίρνεις εσύ, σου τα δίνει Εκείνο.
Τυχεροί όσοι το έχουν καταλάβει. Το καλύτερο ταξίδι είναι πάντα το επόμενο, αυτό που δεν έχεις κάνει ακόμη.
Όταν βγαίνεις από τον μικρόκοσμό σου συνειδητοποιείς πόσα περισσότερα σε ενώνουν παρά σε χωρίζουν με τους ανθρώπους.
Ο Μιγκέλ ντε Ουναμούνο είχε γράψει ότι «ο φασισμός γιατρεύεται με το διάβασμα και ο ρατσισμός με τα ταξίδια». Στην Ελλάδα έχουμε έλλειψη και από τα δύο.
Κάθε εικόνα και ιστορία που ζεις στο ταξίδι έχει να σου προσφέρει κάτι διαφορετικό.
