Tarih-Gezi

12/10/2021

16. Kattan

19/04/2021

Filistin'li çocukların elinde en çok gördüğüm oyuncak silahlar. Bu coğrafyada gözünü açanlar için ne hazin bir durum. Herkes kendi yaşadığı mekanın çocuğu. Buralarda o kadar kanıksanmış ki savaş, silah. Bir yandan mahrumiyet ve mazlumiyetlerinin bitmesini arzularken diğer taraftan kimsenin kanının dökülmemesini diliyorum. Hele baba olduktan sonra çocukların masumiyet ve iyi yüreklerine daha bir şefkatle şahit olarak, dünyanın onların kin nedir bilmez gönülleriyle şekillenmesini hayal ediyorum...

14/04/2021

Al-î Imran Evi
Hz Meryem’in babası ve annesi işe yaşadığı ev.

Aksa alanın kuzeyinde bizi bekleyen süpriz Kur'an'da haklarında sure inmiş olan İmran ailesinin evinin bulunduğu bölüm idi. Yani Hz. Meryem'in ve ailesinin mekanı. İmran, Hz. Meryem'in babasının ismi( Hristiyanlar Joachim der).
Hz. Meryem'in Hz. Zekeriya'nın eşi olan teyzesi gibi annesinin de uzun süre evladı olmamıştı.
Hanne (Ann) ismindeki bu hanım, bir gün evinin bahçesinde bir anne kuşun yavrusunu şefkatle beslediğini görünce rikkate gelmiş ve Allah'a şöyle yakarmıştı. : " Ya Rabbi eğer bana da bir yavru verirsen sana ahdim olsun ona sana vakfedeceğim.. Bu dua kabul olmuş ve Hanne kısa süre sonra hamile kalmıştı. Hamileliği süresince olağanüstü hadiseler yaşamış ve bu durum o zaman için çevresi tarafından bebeğin beklenen Mesih (as) olduğu düşüncesini uyandırmış.. Fakat kız bebek doğunca büyük bir hayal kırıklığı yaşamışlardı. Ama Meryem ismini verdikleri bu kız evladı kendi başına yaşayabilecek yaşa varınca aile Allah'a verdikleri sözü tutmuş ve kızlarını, Beyt'ul Makdis'e eniştesi Hz. Zekeriya'nın yanına yerleştirip Allah'a adadılar. Allah(cc) da sözünde duran bu aileyi şereflendirmiş Alî İmran (İmran Ailesi) isminde haklarında sure indirdi. İmran Ailesinin evlerinin kalıntılarının bulunduğu bölümü, Kırım Savaşı yıllarında Ruslara karşı müttefiğimiz olan Fransızlar, dönemin Osmanlı padişahı Abdulmecid Han'dan istemiş ve o da bunu kabul etmişti. Fransızlar kalıntılarının üzerine bir kilise yapıp yanına da bir katolik okul yaptılar. İşe bakın ki bu olaydan 60 yıl kadar sonra bu sefer Rusya ile aynı safta düşmanımız oldu Fransa. Dönemin Osmanlı hükümeti olan İttihatçıların lider isimlerinden Cemal Paşa Kudüs'teki bu Fransız okulunu kapattırdı ama 4 yıl sonra Kudüs'ten Osmanlı çekilmek zorunda kalınca binayı tekrar Fransızlar alıp eski hüviyetine döndürdüler...
@ Church of Saint Anne, Jerusalem

11/04/2021

Ve Dostoyevski. ..
Dünyanın belki de en çok okunan romanı Suç ve Ceza'nın yazarı Petersburg'da yaşamıştır. Dünyanın dört bir yanından insan Petersburg'a hem Dostoyevski'nin hatıralarını hem de romanlarında geçen mekanları ziyaret etmek için geliyor. Cemil Meriç Dostoyevski için "Dosto" diye hitap eder. "Böylece kendimi sanki ona dostum diyor gibi hissediyorum" der..

05/04/2021

(PARİS NOTLARIM'DAN GÜNCEL BİR ALINTI).......
İdlib’te Kimyasal Silahlarla Katledilenler..

Bu hasbihalden bir kaç saat sonra, haber kanallarına Suriye İdlip'te, rejim uçakları tarafından atılan kimyasal bombalarla çırpına çırpına ölen çocukların görüntüleri düşmeye başladı.
Fransa medyasının flaş haber olarak verdiği görüntüler çok korkunçtu.
Yine lanet olası kısacık dünyevi iktidarın rağmına başkaca canlar ve kuzular katlediliyordu.
Olayların başladığı ilk yıllarda yerel amatör videolarda izlediğim Suriye Devletine ait uçakların sivil yerleşim yerlerine gaz ve varil bombaları atmasından 6 yıl geçmesine rağmen Suriye'de kimyasal ve kitle imha silahlarının sivillere karşı kullanılması bir türlü engelle(ne)medi.
Şam, Humus, Hama, Halep derken katliam sırası İdlip'te idi. Tabi bu Dünya gündemine girmesi yönüyle. Yoksa irili ufaklı acılar aralıksız yaşanıyor bu hazin ülkede.

İDLİB
Kırk seferden fazla gittiğim Suriye'nin bu şirin ve tarihi şehri, bahtsızlıkla birlikte anılan her güzellik gibi Haçlı Seferleri'nde de çok acılar yaşamıştı.
1. Haçlı Seferi'ne katılan bir ortaçağ yazarının kendi kaleminden çıkan; Avrupa'nın o dönem barbar insanlarının Kudüs yolu üzerinde bulunan İdlip’teki vahşetlerini okumuştum.
Bir strateji olarak İdlipliler şehrin surları dışındaki zeytinliklerini ve diğer ekinlikleri yakmışlarsa da bu Haçlıların çekilmesini sağlamamış.
Uzun kuşatma nedeniyle şehirde yiyecek bitmesiyle birlikte şehir de düşmüş.
Yazar, İşgal sonrası çoluk çocuk tüm İdlibliler katledildikten sonra haçlılardan kimisinin açlıktan dolayı cesetleri yediklerinden bahseder.
Geçmişteki bu korkunç hatıranın yaşandığı bu beldeye bugün suçlu suçsuz ayırt etmeden insanları yok eden serin gazlarının atıldığı haberi beni derinden sarstı. Defalarca gittiğim ve insanlarıyla kaynaştığım şehrin çocuklarının cansız görüntülerine bakmaya cesaret edemedim. Aklımda, hayalimde halen taptaze duran İdlib'in caddeleri, sokakları, camileri, türbeleri, bahçeleri..

Oraları görmüş ve yaşamış olmam, haliyle böyle bir tecrübesi olmayandan daha fazla etkiliyor beni. Bu nedenle bir türlü Suriye'de bitmeyen/bitirilmeyen dramların haberlerine umursamazlık edemiyorum.
DEVAMI:
Aşağıda Yorumlarda

28/03/2021

Sabah sporundan. Mahallemden .

18/03/2021

Ne zaman bitti sevgi?

Dostlara ne oldu?

Âbıhayat karardı.

Ayağı uğurlu Hızır nerede?

Yitirdi rengini gül;

bahar rüzgarlarına ne oldu?

Kimse demiyor,

dostluğun da var bir hakkı hukuku.

Ne geldi haktanırların başına?

Dostlara ne oldu?

Dostların şehriydi bu diyar,

sevgililerin toprağı.

Sevgi nasıl bitti?

Şehriyarlara ne oldu?

Hafız Şirâzî

05/03/2021

Anadolu Hisarı-Göksu 4 kardeşler önü.
1970’li yıllara ait bu fotoğrafta görülen derenin ötesindeki tepenin ardında bir ayazma var. Hristiyanlar kutsal ve şifalı kaynak sularının çıktığı yerlere Ayazma derler. Orada yılda sadece 1 eylülde açılan bir Rum kilisesi vardır.
4 kardeşler denilen ve derenin berisinde yer alan güneşin dahi giremediği ağaçlarla doluydu. Zaten fotoğrafa dikkatlice bakarsanız insanların hemen berisi o bahsettiğim ağaçların gölgesi altında.
Osmanlı sayfiye kültüründe İstanbul’un dört bir yanından Göksu’ya gelenlerin kahve yudumladığı bir mekan bulunurdu. Sahibi Rum olan bu kahvehane İstanbul’un en keyifli kahve içilen mekanlarından idi.
4 kardeşler denmesinin nedeni ise kökünden itibaren 4 gövdeye ayrılan abide yaşlı bir Çınar ağacından dolayı idi.
Çocukluğumda sayfiye alanının hemen kenarında 4 kardeşler açık hava yazlık sineması vardı.
çoluk çocuk mahalleli büyük duvara yansıtılan filmleri izlerdik.
Malesef 20 yıl kadar önce o derenin kenarında bulunan asırlık bir çok Çınarla birlikte kesildiler.
Tabiat ve tarih hassasiyeti olan bir ülkede yer yerinden oynayacak bu olay, ülkede kıyısından köşesinden bile gündem oluşturmadı.
Mahallemizin sakinlerinin dahi sakince geçiştirdiği bir olay olarak kaldı. belki 10 nesil insanın şahit olduğu 300 yıllık ağaçların kesilmesinden bahsediyorum.
Ve manası çok büyük olan bu emsalsiz ağaçlar niye kesildi biliyor musunuz bu ağaçlar;
Bir lunapark ve düğün salonu yapmak adına. Lunapark tutmadı ve kesilen ağaçların arasında lunaparkın kaba demir yığınları uzun süre kaldı.
gurbet hayatımda bu fotoğraf beni çocukluk günlerime götürdü.
Dört kardeşler alanının hemen yan tarafındaki geniş ovalarda ve bu fotoğrafta gördüğünüz tepelerin eteğinde ise ineklerimizi otlatır, derede balık tutardık.
Sonbaharda ise kardeşlerim ve mahalleli arkadaşlarla çınarların döktüğü yapraklar üstüne yatarak ve hatta içine girerek kaybolurduk.
Ah koybalan asırlık hatıraların yanında bizim çocuksu hatıraların ne önemi var ki!?..

02/03/2021

Boğaz'ın serin sularının kenarındayım
Dalgalar kalbime ördüğüm duvarlara vurmakta,
Şairler hep hüzünlüdür derler,
Şair miyim.. değilim elbet
Sadece yüreğim hüzün taşımakta,
İşte bazen böyle duvarımın çatlaklarından
Sızıyor usulce kalbimin hüzmeleri,
izahı zor bir meseledir
Hüznün sana verdiği ferah..
Bu tam bir sürûr değil
Kalbinle ruhunun buluştuğu
Gizli hasretin sessiz ayinidir,
Gürültüsüz bu zikre karşılık
Duyduğunsa huzur ve itminandır

01/03/2021

Bu fotoğrafı Coronadan dolayı geçen yıl vefat eden çekmişti. Beni hicretinde ilk ziyaret eden dostumdu.

“Ama hep hüzünlü olmuyor" cularla, "şu dertler zamanı keyifli mi olunur?"cular arasında kaldım doğrusu. Baktım geriye dogru arşivime ki ilk zümre haksız sayılmaz.
Megerse Hep kahır yansıtmışız. Var mı bir tebessüm diye geriye doğru, yayınlamadığım resimleri taradım. Bu fotoğraf çıktı karşıma. İkinci grup dostlardan özür dileyerek.:)

MAVİ MAVİYDİ GÖKYÜZÜ

Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Işıkla yağmur beraber,
Bir türkü ki gamlı, uzun,
Ve sen gülünce açan güller.
Beyaz, beyazdı bulutlar,
Gölgeler buğulu, derin;
Ah o hiç dinmeyen rüzgar
Ve uykusu çiçeklerin.
Mor aydınlıkta bir çınar
Veya kestane dibinde;
Mahmur süzülen bakışlar
İkindi saatlerinde....
Birden gülümseyen yüzün
Sabahların aynasında
Ve beni çıldırtan hüzün
İki bakış arasında...

A.Hamdi Tanpınar

17/02/2021

Ah istanbul

15/02/2021