18/06/2026
திருமலை மலைமேல் அமைந்துள்ள ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வரர் ஆலயத்தின் கொடிமரம் (த்வஜஸ்தம்பம்) உள்ளே இருக்கும் மரத்தடி முற்றிலும் அழுகிப் போயிருந்தது!
ஆனந்த நிலையம் விமானத்தின் மேல் பாலிஷ் செய்வதுடன் சேர்த்து, பல சீரமைப்பு பணிகளையும் நாம் மேற்கொண்டிருந்தோம்.
ஒரு நாள் திடீரென, ஒரு பொறியாளர் பதற்றத்துடன் ஓடி வந்து,
“சார்… கொடிமரம் முழுவதும் அழுகி விட்டது!” என்றார்.
மெதுவாக தங்க மூடியை அகற்றியபோது, உள்ளே இருந்த மரத்தடி முழுவதும் சிதைந்திருந்தது.
அப்படி இருந்தும் அது எப்படி நின்றுகொண்டிருந்தது?
அதன் மீது பொருத்தப்பட்ட தங்கத் தகடுகளின் ஆதரவாலேயே!
அழுகிய கொடிமரத்துடன் இறைவனுக்கு சேவை செய்வதா?
அது ஒரு பெரும் அபசாரம்.
என்னை கவலை, பதட்டம், அச்சம், அமைதியின்மை அனைத்தும் சூழ்ந்துகொண்டன.
பதிவுகளை ஆய்வு செய்தபோது, அந்த மரக்கோர் எப்போது நிறுவப்பட்டது என்ற எந்த தகவலும் இல்லை.
கடந்த 180–190 ஆண்டுகளின் பதிவுகளிலும், இந்த கொடிமரம் பற்றிய ஒரு குறிப்பும் இல்லை.
அப்படியானால் அது எத்தனை ஆண்டுகள் பழமையானது?
இப்போது என்ன செய்வது?
50–75 அடி உயரம் கொண்ட தேக்கு மரம் ஒன்று தேவைப்பட்டது.
அந்த மரம்:
• உள்ளே ஓட்டைகள் இல்லாததாக இருக்க வேண்டும்
• கிளைகள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்
• பிளவுகள் இருக்கக் கூடாது
• வளைவு இல்லாமல் நேராக இருக்க வேண்டும்
இது சாத்தியமா?
மனதில் நம்பிக்கை குறைந்து போனது.
உடனே மாநில வனத்துறை அதிகாரிகளை தொடர்பு கொண்டேன்.
அவர்கள் தெளிவாகச் சொன்னார்கள்:
“இந்த வகை தேக்கு மரம் எங்கள் மாநிலத்தில் கிடைப்பது அசாத்தியம்.
கர்நாடகா அல்லது கேரளாவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே இருக்கலாம்.”
அதை கேட்டவுடன் என் மனவலிமை சோர்ந்தது.
இதற்கிடையில், கொடிமரத்தின் கீழ் புதையல் இருக்கிறது என்று ஊடகங்களில் வதந்திகள் பரவத் தொடங்கின.
முழுமையான குழப்ப நிலையில்,
ஸ்ரீனிவாசனிடமே என்னை முழுவதுமாக ஒப்படைத்தேன்…
அன்று இரவு சுமார் 10.30 மணிக்கு, ஆலயத்தை விட்டு வெளியேறத் தயாராக இருந்தபோது,
பெங்களூருவைச் சேர்ந்த H. S. R. ஐயங்கார் என்ற பக்தர் எனக்கு தொலைபேசியில் அழைத்தார்.
சோர்வாக இருந்தாலும், அழைப்பை எடுத்தேன்.
அவர் வேகமாகச் சொன்னார்:
“சார், கொடிமரம் மாற்றப் போவதாக வானொலியில் கேட்டேன்.
அதற்காக குறைந்தது 280–300 ஆண்டுகள் பழமையான தேக்கு மரம் வேண்டும்.
அப்படிப்பட்ட மரம் கர்நாடகாவின் தாண்டேலி காடுகளில் மட்டுமே இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.
அங்குள்ள தலைமை வன பாதுகாவலர் என் நெருங்கிய நண்பர்.
உங்கள் அனுமதி இருந்தால், அவருடன் சேர்ந்து காடுகளைத் தேடி மரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.
ஒரு அதிகாரப்பூர்வ கடிதம் மட்டும் எழுதுங்கள் — மீதி அனைத்தையும் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.”
உடனே, ஆலயத்திலிருந்தபடியே,
கர்நாடக மாநில முதன்மைச் செயலரும், தலைமை வன பாதுகாவலருடனும் பேசிப் பாதுகாப்பு உறுதியைப் பெற்றேன்.
அப்போது நேரம் இரவு 11 மணியைத் தாண்டியது.
ஐயங்காரின் முயற்சியால், வன அதிகாரிகள் சுமார் 100 தேக்கு மரங்களை ஆய்வு செய்து,
தாண்டேலி மலைப்பகுதியில் 16 மரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
அதே வாரம்,
கர்நாடக முதல்வர் ஸ்ரீ குண்டு ராவ் அவர்கள் குடும்பத்துடன் திருமலைக்கு வந்திருந்தார்.
இந்த விஷயத்தை அவரிடம் கூறியவுடன்,
அவர் உடனே அறிவித்தார்:
“TTD-க்கு தேவையான கொடிமரத்திற்கான மரத்தை கர்நாடக அரசு தானமாக வழங்கும்.”
அந்த வார இறுதியில்,
நாங்கள் பொறியாளர்களுடன் சேர்ந்து அந்த 16 மரங்களையும் ஆய்வு செய்தோம்.
அதில் 6 மரங்கள் மட்டுமே தகுதியானவை.
அவற்றில் 2 மரங்கள் தேவையைவிட உயரமாக இருந்தன.
TTD-யின் எதிர்கால தேவைகளை கருத்தில் கொண்டு,
அனைத்து 6 மரங்களையும் வழங்குமாறு கேட்டேன்.
அற்புதம்!
பெங்களூருவில் முதல்வரும் முதன்மைச் செயலரும்,
அனைத்து 6 மரங்களும் தானமாக வழங்கப்படும் என்று அறிவித்தனர்.
மரங்களை வெட்டத் தொடங்கியபோது,
மற்றொரு பெரிய சிக்கல் எழுந்தது.
காடு மிகவும் மேடுப்பள்ளமாக இருந்ததால்,
முக்கிய சாலை பல கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் இருந்தது.
இந்தப் பெரும் மரக்கட்டைகளை எப்படி கொண்டு செல்வது?
அந்த காடுகளில் பணியாற்றிய சோமானி பேப்பர் மில் மர வெட்டாளர்கள் இதை அறிந்தனர்.
மில் நிர்வாகமும் தொழிலாளர்களும் முன்வந்து கூறினர்:
“சார், இந்தப் பணியை எங்களிடம் விடுங்கள்.
இதை ஸ்ரீனிவாசனுக்கான சேவையாக கருதுகிறோம்.”
ஒரே வாரத்தில்,
கயிறுகள், சங்கிலிகள், இழுவை சாதனங்களை பயன்படுத்தி,
மரங்களைச் சாலைக்கு கொண்டு வந்தனர்.
ஐயங்கார் மீண்டும் முயற்சி செய்து,
16 சக்கர நீள லாரி ஒன்றை ஏற்பாடு செய்தார்.
இரண்டு நாட்களில்,
ஆறு மரக்கட்டைகளுடன் லாரி பெங்களூரு சென்றடைந்தது.
விதான சௌதா அருகே, சிறிய பூஜைக்குப் பிறகு,
முதல்வர் அதிகாரப்பூர்வமாக அவற்றை TTD-க்கு ஒப்படைத்தார்.
அந்த மரங்களைத் தொட்டபோது,
என் உடல் முழுவதும் சொல்ல முடியாத ஆனந்தம் பாய்ந்தது.
(ஏன் அப்படியானது?)
அடுத்த நாளே மாலை 4 மணிக்கு,
லாரி திருப்பதியை அடைந்தது.
நகரின் வெளியே உள்ள பால் பண்ணை அருகே,
ஆயிரக்கணக்கான மக்கள்
“கோவிந்தா! கோவிந்தா!” என்று விளக்கேற்றி வரவேற்றனர்.
ஒரு மணி நேரத்தில்,
லாரி அலிபிரியை அடைந்தது —
மலைச்சாலை தொடங்கும் இடம்.
அங்கிருந்து 18–19 கி.மீ,
7–8 அபாயகரமான ஹேர்பின் வளைவுகள்.
டிரைவர் வந்து என்னிடம் கூறினார்:
“சார், இது என் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சவால்.
நிறுத்தாமல் மேலே செல்ல வேண்டும்.
சில சுவர் இடிந்து விழலாம்.
பாறைகள் சரியலாம்.
எவ்வளவு நேரம் எடுத்தாலும்,
இந்த பயணத்தை நான் முடிக்க வேண்டும்.”
நான் அவரைத் தைரியப்படுத்தினேன்.
மாலைச் சாயலில்,
சிவந்த வானத்தின் கீழ்,
இறைவனின் கொடிமரமாக மாறவிருந்த தேக்கு மரங்கள்
மலை ஏற்றத்தைத் தொடங்கின.
அச்சம் உண்மையாகியது:
• சில வளைவுகளில் பாறைகள் விழுந்தன
• சில இடங்களில் சுவர்கள் இடிந்தன
• சில வளைவுகளில் ட்ரெய்லர் சக்கரங்கள் பள்ளத்தாக்கு பக்கம் வழுக்கின.
பார்ப்பவர்களின் இதயம் துடித்தது.
“கோவிந்தா… கோவிந்தா…”
அவ்வளவுதான் —
55 நிமிடங்களில்,
எல்லா தடைகளையும் மீறி,
லாரி திருமலை அடைந்தது!
மலை முழுவதும்
“கோவிந்தா! கோவிந்தா!” என்ற முழக்கத்தால் அதிர்ந்தது.
என் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை.
கண்ணீர் பெருகியது.
பரமானந்தத்தில் உறைந்தேன்.
இன்னும் ஒரு அதிசயம் —
லாரி உரிமையாளர் வந்து கூறினார்:
“இது என் பாக்கியம்.
ஒரு காசும் வாங்க மாட்டேன்.”
அனைவரும் வேத ஆசீர்வாதங்களும்,
சிறப்பு தரிசனமும் பெற்றனர்.
பின்னர் கொடிமரம் நிறுவும் பணி.
பல ஆலோசனைகளுக்குப் பிறகு,
அடுத்த நாள் ஒரு அருமையான யோசனை வந்தது.
அதன்படி,
மரத்தை முக்கிய வாயில் வழியாக
லீவர் முறையில் உயர்த்தி நிறுவ முடியும் என முடிவு செய்யப்பட்டது.
அனைத்தும் வெற்றிகரமாக முடிந்து,
தாண்டேலி காடில் பிறந்த தேக்கு மரம்,
திருமலேசனின் கொடிமரமாக நிமிர்ந்து நின்றது.
இறுதியாக,
சாஸ்திரப்படி ஒன்பது ரத்தினங்கள், ஒன்பது தானியங்கள் வைக்கப்பட்டன.
அந்த நேரத்தில்,
என் கழுத்திலிருந்த ஸ்ரீனிவாசனின் தங்கச் சங்கிலியையும் அங்கே வைத்தேன்.
பிறரும் நகைகளைச் சேர்த்தனர்.
1982 ஜூன் 10 அன்று
வேத மந்திரங்களுடன் பிரதிஷ்டை நடைபெற்றது.
ஜூன் 16 அன்று நான் பொறுப்பை ஒப்படைத்தேன்.
புறப்படும் போது,
கொடி அருகே மணி ஒலித்தது —
என்னை வழியனுப்புவது போல.
அருகே இருந்த வயோதிகர் கூறினார்:
“நான் செய்பவன் அல்ல — ஹரி செய்பவன்.
என்னால் நடந்த நல்லது அனைத்தும்,
அவனது அருளே.”
(மூலம்: முன்னாள் IAS அதிகாரி
P. V. R. K. பிரசாத் — “Nāham Kartā, Hariḥ Kartā”)
பகிருங்கள் — அனைவருக்கும் நன்மை நிகழட்டும் .💐🌷🌹
ஓம் நமோ வேங்கடேசாய 🙏