Konkan Darshan - कोकण दर्शन

Call Directions

Konkan Darshan - कोकण दर्शन Konkan Darshan is a tourist company specialist in Konkan and Coastal tours in Maharashtra.

18/10/2026
18/10/2026

या पेजवर तुम्हाला तुमची जाहिरात पोस्ट करायची आहे का?
Yes? then dm us!

गौरी-गणपतीच्या विसर्जनासाठी निघालेली ही भक्तांची वाटचाल म्हणजे कोकणच्या मातीशी, परंपरेशी आणि भक्तीशी जोडलेलं सुंदर नातं!...
21/09/2026

गौरी-गणपतीच्या विसर्जनासाठी निघालेली ही भक्तांची वाटचाल म्हणजे कोकणच्या मातीशी, परंपरेशी आणि भक्तीशी जोडलेलं सुंदर नातं! 😍

Credit : Hrishabh Todankar

डोक्यावर गणपती, हृदयात भक्ती – चिपळूणकरांची अनोखी परंपरा! 🙏😍
20/09/2026

डोक्यावर गणपती, हृदयात भक्ती – चिपळूणकरांची अनोखी परंपरा! 🙏😍

🚩 "कोकणी माणुस कामधंद्यानिमित्त खय पण जावुंदेत, पण गणपतीक सगळा कुटुंब एकत्र गावी येतलाच..!" 🌺सगळ्यांका एकाच छताखाली आणुच...
13/09/2026

🚩 "कोकणी माणुस कामधंद्यानिमित्त खय पण जावुंदेत, पण गणपतीक सगळा कुटुंब एकत्र गावी येतलाच..!" 🌺

सगळ्यांका एकाच छताखाली आणुची ताकद फक्त माझ्या गणपती बाप्पाच्या भक्तीत आसा! 🙏❤️

वर्षभर कुलूपबंद असणारी ती कौलारू घरं आता माणसांच्या, बाळगोपाळांच्या हास्याने आणि किलबिलाटाने गजबजून उठतील. अंगणात पडणारा सडा, तुळशीवृंदावनासमोरची रांगोळी, आणि घरात दरवळणारा उकडीच्या मोदकांचा सुवास... कोकणातला हा माहोल शब्दात मांडताच येत नाही!

बाप्पाच्या आगमनाचे ते दिवस म्हणजे निव्वळ आनंद:
🌺 सकाळ-संध्याकाळच्या खणखणीत आरत्या आणि बाप्पाचा जयघोष
🍽️ एकत्र बसून उठणाऱ्या पानावरच्या जेवणाच्या पंगती आणि प्रसादाचा नैवेद्य

🎶 रात्री रंगणाऱ्या जाखडी, आरत्या, भजनांचे सूर आणि फुगड्यांची धम्माल

💡 लखलखणाऱ्या रोषणाईने उजळून निघालेली प्रत्येक वाडी

हे आनंदाचे दिवस डोळ्यांची पापणी लवते ना लवते तोच कसे निघून जातात, कळतसुद्धा नाही... मागे उरतात फक्त गोड आठवणी आणि पुढच्या वर्षीची आतुरतेने वाट पाहणारे डोळे! 🥺

कोकणातल्या गणपतीची बातच वेगळी...
गणपती बाप्पा मोरया! मंगलमूर्ती मोरया! 🌺🙏
#मालवणी #गणपती #बाप्पा

  महत्त्वाची सुचना : खालील पोस्ट फक्त माहिती म्हणून शेअर करण्यात येत आहे. प्रवासाची सुरुवात करताना प्रत्यक्ष परिस्थितीचा...
10/09/2026


महत्त्वाची सुचना : खालील पोस्ट फक्त माहिती म्हणून शेअर करण्यात येत आहे. प्रवासाची सुरुवात करताना प्रत्यक्ष परिस्थितीचा अंदाज घेऊन, गुगल मॅपवर ट्रॅफीक बघून तसेच प्रमुख टिव्ही चॅनल्सवर बातम्या बघून करावी.

कोकणात गणेशोत्सवाला जाताना ट्रॅफिक जॅम टाळण्यासाठी पर्यायी मार्ग

त्यामुळे यावर्षी सुद्धा ज्यांना ट्राफिक नको त्यांनी पर्यायी मार्ग वापरा. तो या पोस्टमध्ये देतो

माणगाव आणि इंदापूर दोन्ही बायपास पूर्ण न झाल्यामुळे या दोन ठिकाणी मोठ्या प्रमाणात ट्राफिक जामची शक्यता आहे, रविवारी गाड्यांना फारशी गर्दी नसताना सुद्धा हा ट्रॅफिक चा अनुभव मी स्वतः घेतला आहे.

पर्यायी मार्ग

मुंबई पनवेल मुंबई पुणे एक्सप्रेस हायवेने खोपोली पहिला टोल नाक्यापर्यंत जा येथे टोल भरून किंवा माफ केलेला असेल तर पत्र दाखवून
पुढे लगेचच लेफ्ट घेऊन हायवे वरून बाहेर पडा, या नाक्यावर चुकण्याची शक्यता आहे, येथे काळजी घ्या एक रोड पेणला जातो, एक रोड पाली गणपतीला जातो, गुगल मॅप वापरा, खोपोली पाली गणपतीच्या रोडने पाली गणपतीच्या गावामध्ये आत शिरा .
गावात जाताना लहान गल्ली आहेत, येथून विले भागाड एमआयडीसी
गावातून पुढे निजामपूर निजामपूर वरून लेफ्ट घ्या जो रायगड किल्ल्याच्या पायथ्याला म्हणजे पाचाड गावामध्ये जाईल, निजामपूर ते पाचाड हा कोकणातला अतिशय सुंदर ड्राईव्ह आहे, हा माझा सर्वात आवडता रस्ता आहे, दोन्ही बाजूला उंच डोंगर आणि धबधबे आणि इथे गाडी चालवण्याची प्रवास करण्याची एक वेगळी मजा आहे हा सुद्धा अनुभव या निमित्ताने तुम्हाला घेता येईल मध्ये रस्त्यात धबधबे लागतील आजूबाजूला भरपूर धबधबे दिसतील, थोडा हा आनंद सुद्धा घ्या, वेळ कमी असेल रायगड किल्ल्यावर जाता येणे शक्य नसेल तर किमान रस्त्यात राजमाता जिजाऊंची समाधी आहे तेथे दर्शन घ्या नतमस्तक व्हा, आणि पुढच्या प्रवासाला लागा , मग पाचाड वरून उजवीकडे थेट महाड शहरामध्ये हा रस्ता जाईल महाडच्या पुढे अतिशय सुंदर रस्ता आहे पुढे कुठेच ट्रॅफिक मिळणार नाही, मग पुढे सिंधुदुर्ग पर्यंत काही अडचण नाही ,

मी वर सांगितलेला रस्त्याने कितीही मोठे ट्राफिक असले तरी तुम्ही चार तासांमध्ये महाडमध्ये पोहोचाल, ट्राफिक पासून मुक्तता हवी असेल तर ज्या दिवसांमध्ये हेवी ट्रॅफिक आहे उदाहरणार्थ गणपतीचे अगोदरचे चार दिवस आणि परत येताना हेवी ट्रॅफिकचे चार दिवस त्या दिवसांमध्ये म्हणजेच शुक्रवारपासून सोमवार पर्यंत तुम्हाला हा रस्ता वापरता येईल. अगदीच मुलाबाळांना घेऊन ट्रॅफिक मध्ये अडकायची हौस असेल तर नेहमीच्या रस्त्याने जा

रस्ता

मुंबई- पनवेल- 45 किलोमीटर
मुंबई पुणे एक्सप्रेस हायवे वापरा
पनवेल ते पहिला टोल नाका 30 किलोमीटर
येथून लेफ्टला हायवे सोडा आणि खोपोली पाली गणपती रस्ता पकडा, खोपोली पाली 30 किलोमीटर
पाली गावात आत शिरून
पाली विले भागाड 20 किलोमीटर
येथून पुढे निजामपूर 15 किलोमीटर
निजामपूर पाचाड 30 किलोमीटर
पाचाड महाड 20 किलोमीटर

एकूण 190 किलोमीटर तुम्हाला महाड साठी प्रवास करावा लागेल

नेहमीच्या रस्त्याने महाड 170 किलोमीटर आहे म्हणजे तुम्हाला 20 किलोमीटर जास्त प्रवास करावा लागतो पण ट्रॅफिक मध्ये न अडकल्यामुळे पेट्रोल कमी लागेल आणि मनस्ताप वाचन

त्यामुळे ज्याना शक्य आहे आणि ज्यांना ट्राफिक पासून वाचायचे आहे त्यांनी हा रस्ता वापरा अर्थात गुगलवर चेक करा, माणगाव आणि इंदापूर खूप ट्रॅफिक दाखवत असेल तर हा पर्याय वापरा.

दुसरा पर्याय नेहमीच्या सरळ रस्त्याने कोलाड पर्यंत जा, कोलाड गावातून रेल्वे ट्रॅक क्रॉस करून रस्ता थेट निजामपूरला जातो तेथून पाचाड आणि पाचाड वरून महाड यात सुद्धा आपल्याला इंदापूर आणि माणगावचे ट्रॅफिक वाचवता येते
नेहमीच्या रस्त्याने कोलाड पर्यंत जायला काही अडचण नाही कोलाडच्या पुढे पर्यायी मार्ग वापरता येऊ शकतो. अर्थात गावातून जाणारा सहा सात किलोमीटर हा छोटा रस्ता आहे .

🙏🙏🙏🙏

कालच बाजारात फेरफटका मारताना लक्षात आलं...प्लास्टिक , मेणकापड , लोणचं बरण्या , जुना छत्री स्टॉक इ. इ. दिसायला लागलंय...ए...
23/05/2026

कालच बाजारात फेरफटका मारताना लक्षात आलं...
प्लास्टिक , मेणकापड , लोणचं बरण्या , जुना छत्री स्टॉक इ. इ. दिसायला लागलंय...
एका किराणा दुकानात तर " आगोटसाठी सामान मिळेल " असा बोर्डच टांगलेला आहे...
या दिवसात पुणेमुंबईकरांचा फोन आला , काय चाललंय मग असं कुणी विचारलं तर " आगोटची तयारी , जमवाजमव " हेच उत्तर असतं आमचं...
म्हणून 😃

#आगोट

शिमग्याचे होम पेटले नी कोकणात आंब्याला जोर चढला. वाढत्या गरम्याबरोबर आंब्याची आवक वाढू लागली. मार्केटात धामधुमीला सुरवात झाली. मुंबई गोवा हायवेवर पेट्या घेऊन जाणाऱ्या गाड्यांची वर्दळ वाढली. मार्केट सेट झाल्यावर अनेक ठिकाणी आंब्याच्या प्रायव्हेट विक्रीला सुरवात झाली. दरवर्षीप्रमाणे आमच्या घरातही आंबा विक्री सुरु झाली.
जिकडे पहावं तिकडे आंबा. दिवसभर गिऱ्हाईकांची ये जा. मे महिन्यात तर सुट्ट्या , लग्नसराई यामुळे नवनवीन गिऱ्हाईकं. मे महिन्याचे पहिले वीस दिवस धांदलीचे. यात मधेच लाईट गेले की हाश्यहुश्य ठरलेलं. सोमवार हा महावितरणचा जन्मवारच. हक्काने लाईट घालवणारच ते. तसा रविवार हा आंबा विक्रेत्याचा जन्मवार. घाई गडबड गर्दी दगदग हे ठरलेलं. मागच्या रविवारची ही गोष्ट.
सकाळी लवकर उठून , पूजा उरकून , मऊभात पोटात ढकलून आंबा विक्रीसाठी सज्ज झालो. पहिली दोनचार गिऱ्हाईकं होतायत तो तोरस्करीण आली.
' रं बावा , काय म्हणताय हापूस ' ती मला विचारती झाली.
' बराय , जतनं जतनं चाललाय गाडा ' मी उत्तरलो.
' हा , ह्ये चार रायवल आनलेत , भाऊंना नी वैनीना आवडतात ना. सगला उतरवून झाला कोवल्यासोवल्यासकट. पाऊस आला वेशीवर , फुकट कशा घालवायचो आंबो. इरल्याचं नी घरावरच्या शाकारणीचं कागद न्हेयला आलीली. उगा नंतर घाई नको...'
असं म्हणून चायचा घोट घेऊन ती बाजारला गेली. घेत नवती तरी पन्नास रुपये हातावर टेकवले. कोण आणून देणारे एवढं प्रेमाने ?
परत जरा गिऱ्हाईकांची वर्दळ कमी होतेय तो बावा मांडवकर हजर. त्याचे नी बाबांचे संवाद सुरु ...
' आज हिकडं खयलीकडं वाट चुकलाव मांडवकरानू ? '
' नाय ता जरा ... एक नोट हवी होती '
' गुलाबी की राखाडी ? '
' गुलाबी कशाला ती , पाचावर दोन पूज्य वाली द्या. गुरांची खाणी , दोन हत्यारं नी घराचा जिन्नस ... पुरतील '
नोट घेऊन निघाला तो आई म्हणाली , ' ओ मामा , एक दिवसभराचं काम आहे , लाकडाचं खोपटं सुधरायचंय नी बाकी साफसफाई ...'
परवा येतो असं सांगून तोही गेला.
दुपारची जेवणं घाईतच झाली. हातावर पाणी घेतोय तो पाठच्या दारी भंगारवाली ...
' गे वैनीबाय , पुस्तक पेपर रद्दी , बाटली पत्रा पलास्टीक हाय काय , पावसाच्या आदी देऊन टाक गो ...'
मग सगळं नको असलेलं तिला हवं त्याप्रमाणे देऊन झालं. पाणी पिऊन जरा शांत झाली. तिचाही खरं तर हाच सिझन. सुट्ट्यांमुळे घरात साफसफाया , आवराआवरी होतात , परीक्षा आटपलेल्या असतात . त्यामुळे तिलाही पावसाच्या आत चार पैसे पदरी पाडायचे असतात.
सगळं आवरुन पुढच्या दारी येऊन जरा बसतोय तो राबीयाबी चाची येताना दिसली.
' हाव ना जागी , मी म्हनला दुपारची झोपलाव काय ' इति चाची .
' नाय गो , आंब्यान् दमवलान. जरा सवड नाय बघ. ' मी म्हटलं.
' चांगलाय , वैनी हाय ना ? लोणचांबा आनलाय '
' गो चाची , पावसाचा ठिपका पडल्याशिवाय तुजी वहिनी लोणचं घालण्यातली नाही '
' नाय तसा नाय , पोरगो जायचाय म्होरल्या आटवड्यात बोटीवर , तं काय थंडीशिवाय यायचो नाय , वैनीच्या हातचा लोनचा आवडता '
' असं होय , मग घालील लोणचं आई , पुढच्या बाजारला येशील ती बरणी घेऊन ये '
चाची लोणचांबा देऊन गेली नी तेवढ्यात सड्यावरची विठा तुरुतुरु येताना दिसली.
पायरीवरच ती उभी .
' वाईच पानी दे रे बावा '
तांब्या हातात दिला नी म्हटलं 'वर तरी ये'
' नाय , पिशवीत सुकटं घेतल्येत , हयसरच बरा '
अख्खा तांब्या रिकामा करुन विठा गेली. पावसाचे दिवस येणार , मच्छी बाजारातून कमी होणार म्हणून सुकटाची बेगमी करायची तिची धांदल.
दुपारचा चहा होतोय तो परत गिऱ्हाईकांची रीघ. प्रत्येक वेळी ' आंबा उतरला का , पाऊस कधी , केरळला वेळेत येऊंदे ' हीच चर्चा. दिवस आला तसा घाईगडबडीत सरला. जेवणं झाल्यावर दुसऱ्या दिवशीची आवरा आवर करुन झाली नी निजायला जाताना घरभर पहुडलेल्या आंब्यांवर एक नजर फिरवून म्हटलं , " बावांनो , आपला बोरयाबिस्तरा आठ दिवसात आवरता घ्यायला हवा हो. ही कोकणी माणसं आगोटच्या तयारीला लागली ..."

Sj ( स्वानंद जोशी )
२१/५/१९

निसर्गाने प्रत्येक गोष्ट किती विचारपूर्वक रचलेली आहे! रात्रीच्या वेळी जेव्हा वटवाघळे झाडावरच्या पिकलेल्या आंब्यांचा आस्व...
22/05/2026

निसर्गाने प्रत्येक गोष्ट किती विचारपूर्वक रचलेली आहे! रात्रीच्या वेळी जेव्हा वटवाघळे झाडावरच्या पिकलेल्या आंब्यांचा आस्वाद घेतात, तेव्हा ते केवळ स्वतःची भूक भागवत नाहीत; तर नकळतपणे ते निसर्गाची मोठी सेवा देखील करत असतात. ते जे आंबे अर्धवट खाऊन खाली पाडतात, ते आंबे कधीच वाया जात नाहीत.🥭
​दुसऱ्या दिवशी पहाटेपासूनच इतर लहान मोठे पक्षी, कीटक आणि जमिनीवर वावरणारे छोटे प्राणी त्या आंब्यांवर आपली सोय साधतात. हे अर्धवट खाल्लेले आंबे वाया जात नसून, ती एक उत्तम Ecological Food Chain आहे. वटवाघळाने पाडलेले ते फळ खालच्या स्तरावरील असंख्य जीवांना जगण्यासाठी ऊर्जा देते.
​आपण ज्याला उष्टे किंवा टाकाऊ म्हणतो, ती खरं तर निसर्गासाठी पुढच्या जीवनाची शिदोरी असते. एकही कण वाया न घालवता, प्रत्येक सजीवाची काळजी घेण्याची आणि प्रत्येकाची सोय लावण्याची ही निसर्गाची पद्धत खरंच महान आहे. यालाच खऱ्या अर्थाने निसर्गाचे मायेचे चक्र म्हणता येईल.💚

माहिती साभार ✍🏻 © सतीश दिवेकर..


#गावं_वाचवा #राजापूरकर

गावची लोकसंख्या सहाशे गावात तीनशे नेपाळी राहतात .....गावाचे उत्पन्न दहा कोटी पण यातले आठ कोटी कोकणा बाहेर जातात.   एका न...
22/04/2026

गावची लोकसंख्या सहाशे गावात तीनशे नेपाळी राहतात .....

गावाचे उत्पन्न दहा कोटी पण यातले आठ कोटी कोकणा बाहेर जातात.

एका नेपाळीचा पगार सरासरी 15000 रुपये म्हणजे महिना 45 लाख आणि सहा महिन्यात दोन कोटी सत्तर लाख रुपये पगार नेपाळी देवगड मधल्या एका छोट्या गावातून घेऊन जातात.

असे फक्त देवगड राजापूर आणि रत्नागिरी या तीन तालुक्यांमध्ये एक लाख हून अधिक नेपाळी सहा महिने कोकणात येऊन राहतात ते आले नाहीत तर कोकणातील आंबा शेती बंद पडेल अशी आजची स्थिती आहे कारण कोकणात राहिला माणसे नाहीत.
दरमहा दीडशे कोटी म्हणजे जवळपास 900 कोटी रुपये आर्थिक उत्पन्न कोकणातील या तीन तालुक्यातून नेपाळला जाते.

गैरसमज करून घेऊ नका ही नेपाळी तरुणांवर टीका नाही, प्रचंड परिश्रम ही मुले कोकणात येऊन करतात बागांमध्ये राहतात बागांची काळजी घेतात खते घालतात फवारण्या करतात आंबे काढतात पॅकिंग करतात आणि मग कोकणाबाहेरील दलाल हे आंबे विकतात. अंबा बागायतदार शेतकऱ्यांचा नाईलाज आहे कारण त्यांना कोकणातील श्रीमंत आंबा शेती टिकवायचे असेल तर या नेपाळी कामगारांशिवाय पर्याय नाही.

कारण कोकणातील तरुण आता कोकणात राहत नाही दहा टक्के तरुण सुद्धा कोकणात राहायला तयार नाहीत ते सर्व मुंबई पुण्यात येतात, यातले 80 टक्के बारा पंधरा हजार फार फार तर 20000 रुपयांची महिना नोकरी घेऊन कळवा किंवा दिवा डोंगरावर झोपडपट्टीमध्ये राहतात. मग त्याची पत्नी छोटी मोठी काम करते मुलांची काळजी घ्यायला आई सुद्धा येते, सगळं कुटुंब मिळून ३०/४० हजार रुपये महिना कमावतो, कळवा दिवा नालासोपारा डोंगरावर झोपडपट्टी मध्ये भाड्याने खोली घेणं आणि कसेबसे आयुष्य घालवणे, शिमग्याला आणि गणपतीला चाकरमानी भाऊ म्हणून कोकणात जाणं ही कोकणची जीवनपद्धती झाली आहे . हे तरुण दररोज जीवावर उदार होऊन कळवा ते सीएसटी आणि नालासोपारा ते चर्चगेट प्रवास करतात. आता तर कोकणातील माणसे वेगाने नालासोपारा वसई पालघरच्या दिशेने आणि कळवा दिवा बदलापूर कर्जतच्या दिशेने वेगाने प्रवास करत आहे. आणि दुसऱ्या बाजूला कोकण रिकामे झाले आहे.

दहा टक्के का होईना पण कोकणातील तरुण जिद्दीने कोकणात राहत आहे आणि आता खूप कमी प्रमाणात पण मुंबईत गेलेला कर्तुत्वान कोकणी तरुण पुन्हा कोकणात येऊन गावात उद्योग सुरू करत आहे. पण त्यांची वस्तुस्थिती काय, मुंबईतल्या कोकणातील मुली आणि कोकणातल्या शेतकऱ्यांच्या सुद्धा कोकणातील मुली कोकणातल्या मुलांबरोबर लग्न करायला तयार नाहीत. कोकणात अनेक बागायतदार आहेत ज्यांचे वर्षाचे उत्पन्न 50 लाख, कोटी दोन कोटी आहे पण तरीही त्याच्या मुलाबरोबर लग्न करायला मुली नाहीत अनेक मुलांची केवळ या कारणास्तव लग्न झाली नाहीत होत नाहीत, अगदी कोकणातल्या शेतकऱ्यांच्या मुली सुद्धा कोकणातल्या तरुणांबरोबर लग्न करायला तयार नाहीत, याकरता त्या मुलाला गाव सोडून मुंबईत पंधरा-वीस हजाराची नोकरी पकडायला लागते तेव्हा त्याला मुलगी मिळते. काहीजण अगदी श्रीमंत बागायतदारांची मुले सुद्धा मुंबईत येऊन काही वर्ष नोकरी करतात लग्न करतात आणि मग पुन्हा गावाला जातात इतकी वाईट सामाजिक स्थिती कोकणात आहे. आणि या मानसिकतेमुळे कोकणचा पुढचं भवितव्य अतिशय वाईट आहे. या सर्वाचा परिणाम म्हणून पुढची पिढी कोकणात राहिला तयार नाही , कोकणातला प्रचंड परिश्रमी आंबा बागायतदार शेतकरी यांना वृद्ध झाल्यानंतर आपल्या बागा विकणे याशिवाय पर्याय राहणार नाही अशी खूप दुर्दैवी स्थिती आहे.

आता मी आपल्याला एका गावाची अर्थव्यवस्था सांगतो ही सत्यकथा आहे मी गावाचे नाव मुद्दाम लीहित नाही. पण हे प्रतिनिधीक काय आणि सर्व गावांमध्ये ही स्थिती आहे.

हे छोटे गाव आहे या गावांमध्ये पाच शेतकरी अशी आहेत जे वर्षाला वीस हजार पेटी प्रत्येकी उत्पन्न हापूस आंब्याची मिळवतात. आणि पंधरा-वीस शेतकरी चार ते पाच हजार पेटी उत्पन्न असलेले आहेत. म्हणजे दीड लाख पेटी हापूस आंब्याचे उत्पन्न या गावातील परिश्रमी शेतकरी मिळवतात. सुमारे 30 कोटी चे आर्थिक उत्पन्न या एका छोट्या गावामध्ये फक्त हापूस आंबे मिळते. यातले फक्त पन्नास हजार पेटी उत्पन्न या गावातून निघते असे आपण पकडले आणि अगदी दलाला आंबे विकले तरीही देवगडत लवकर आंबा येतो म्हणून दोन हजार रुपये पेटीचा सरासरी पकडली तर या गावांमध्ये दहा कोटी रुपये आसपास उत्पन्न केवळ हापूस आंब्यातून निर्माण होते. काजूचे उत्पन्न आणि समुद्रकिनारी गाव असेल तर माशाचे उत्पन्न हे मी पकडले नाही. यावरून तुमच्या हे लक्षात येईल की कोकण आत्ताच श्रीमंत आहे कोकण गरीब कधीच नव्हते फक्त इथली मानसिकता गरीब आहे.
हिवरे बाजार आणि अनेक पश्चिम महाराष्ट्रातल्या गावांच्या कौतुक होतं पण कोकणामध्ये पंधरा-वीस पंचवीस कोटी उत्पन्न असलेली अनेक गाव आहेत.

आता या गावांमध्ये हापूस आंब्याचे दहा कोटी रुपयांचे उत्पन्न येते याची काय होते याचे विश्लेषण आपण करूया या गावांमध्ये 300 नेपाळी आंबा बागांची काळजी घेण्यासाठी राहतात आणि यांना
महिन्याला 45 लाख म्हणजे सहा महिन्यांमध्ये. दोन कोटी सत्तर लाख रुपये पगार द्यावा लागतो. जवळपास इतकेच म्हणजे सुमारे तीन कोटी रुपये औषधे फवारण्या खते यासाठी लागते यातलं एकही उत्पादन कोकणात होत नाही म्हणजे हे तीन कोटी रुपये कोकणा बाहेर जातात, याशिवाय लाकडी पेट्या ट्रान्सपोर्ट, दलाली कमिशन या पोटी अजून दीड दोन कोटी रुपये खर्च होतो.
म्हणजे दहा कोटी पैकी सुमारे आठ कोटी रुपये यातील एकही पैसा कोकणात राहत नाही . हे सर्व पैसे कोकण बाहेर जातात. हे सर्व विश्लेषण पाहिल्यानंतर ज्यांना कोकणात उद्योग करायचे आहे त्यांना किती संधी आहेत हे लक्षात येईल. हे सर्व उद्योग कोकणा बाहेरील मंडळी करतात.

इतके प्रचंड परिश्रम करून कोकणातल्या या शेतकऱ्यांना दोन अडीच कोटीची उत्पन्न मिळते. कधीकधी आंबा कमी येतो आणि काहीच उत्पन्न मिळत नाही, कधी कधी आंबा जास्त येतो पण दलाल भाव देत नाही, मात्र दरवर्षी नेपाळी फवारणी खते आणि बाकीचा खर्च करावाच लागतो आणि तो मात्र नक्की कोकणा बाहेर जातो.

श्रीमंत कोकणातील गरीब मानसिकता आणि गरीब शासकीय धोरणे या सगळ्यांमुळे कोकणची हळूहळू वाताहत होत आहे. दहा वर्ष झाली आंबा काजू बोर्ड बनवलाय अजून सुरू झाला नाही, आंबा काजू मार्केटिंग साठी आणि या शेतकऱ्यांना पाठबळ मिळावे म्हणून कोणतीही धोरणे बनवताना दिसत नाहीत, माकडांच्या समस्यामुळे संपूर्ण कोकणातला शेतकरी हैराण आहे आंबा बागायतदाराची सुद्धा किमान दहा वीस टक्के नुकसान माकडांमुळे होत आहे.

एकूणच सामाजिक शासकीय प्रशासकीय सर्वच पातळ्यांवर कोकणात अतिशय निराशा जनक वातावरण आहे,

अर्थात यातून मार्ग काढण्यासाठी मानसिकता बदलण्यासाठी शासनाला कोकणात चांगल्या योजना राबवण्यासाठी भाग पाडण्यासाठी एक मोठी लोक चळवळ हवी, आमच्या परीने शिवस्वराज्याच्या माध्यमातून ग्लोबल कोकणच्या माध्यमातून अशा स्वरूपाशी लोक चळवळ भविष्यात उभी राहील यासाठी प्रयत्न करत राहणे इतकच आमच्या हातात आहे.

जय शिवराय
संजय यादवराव
ग्लोबल कोकण
समृद्ध मराठी चेंबर ऑफ कॉमर्स
शिवस्वराज्य एक लोक चळवळ

copy paste

Address

Guhagar
Ratnagiri
415703

Telephone

+91 88885 35284

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Konkan Darshan - कोकण दर्शन posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Nearby travel agencies