14/06/2026
Ons emigratieverhaal 🇮🇹
Deel 10 • De eerste ontmoeting
“Het begon niet met een plan.
Het begon met een gevoel dat het anders moest.
En eindelijk kwamen we aan bij de Casale.
Het was een gekke rit geweest. Niet omdat hij niet mooi was — integendeel — maar omdat je eigenlijk geen idee had wat je kon verwachten.
Je hoopt van alles.
Maar ergens ben je ook bang dat het het niet is.
Dat je uitstapt en denkt… oei.
De ontvangst begon een beetje anders dan gedacht 😅
De eigenaren hadden aangegeven tot hoe laat we welkom waren en doordat we eindeloos in Perugia hadden rondgereden (echt… eruit komen bleek moeilijker dan erin), waren we nét op tijd.
Alleen dachten zij volgens mij dat we voor de gezelligheid nog even in Perugia waren blijven hangen 😉
Dus de ontvangst was iets koeler dan verwacht.
Maar eerlijk… dat maakte voor ons eigenlijk niet zoveel uit.
Want vanaf het moment dat we daar stonden gebeurde er iets geks.
Je zegt niks.
Maar je wisselt van die blikken uit.
Dat je allebei hetzelfde voelt zonder het uit te spreken.
En nog gekker…
het voelde alsof we hier al eerder waren geweest.
Waarom? Geen idee.
Maar dat gevoel was er wel.
Omdat het een grote wisseldag was mochten we bijna alle appartementen bekijken voordat de nieuwe gasten kwamen. Dat was echt superfijn.
En geloof me… wij kwamen niet als romantische dromers 😅
Ik heb letterlijk elk badkamertegeltje nageklopt of het vast zat.
Elektriciteitsdraden bekeken.
Verstopte hoekjes gezocht.
Ik was echt op zoek naar wat er mis kon zijn.
Maar we konden niks vinden.
Sterker nog…
bij elke ruimte die we binnenliepen kregen we meer het gevoel: dit klopt.
En toen kwamen we in de lavandria.
Alles stond netjes in bakken.
Geëtiketteerd.
Genummerd.
En ik weet nog dat we elkaar aankeken en dachten:
Maar dit is toch perfect…?
Als we toen hadden geweten wat we nu weten…
Pfffttt… 😉
Dat vertel ik je volgende week.
Wil je eerdere delen van ons emigratieverhaal teruglezen?
Je vindt ze op onze pagina onder de highlight ‘Ons verhaal’ 🇮🇹
