2026/11/01
JAPONIA, KRAJ, W KTÓRYM MIEŚCI SIĘ CAŁY ŚWIAT
W Japonii centralnej powoli nadchodzi jesień, w północnej na Hokkaido spadł pierwszy śnieg, a na wyspie Miyako wciąż pełnia lata! I to takiego przyjemnego, europejskiego, bo w sierpniu upał jest tu jak w Dubaju, a woda w morzu przypomina gorącą zupę.
Jestem zdania, że Japonia jest jednym z niewielu państw na Ziemi, w których można zobaczyć niemal cały świat, nie przekraczając granicy jednego kraju. Japonia to kraj, w którym można podróżować od Alaski po Malediwy, od Alp po tropikalne lasy deszczowe. I wszystko to w obrębie jednego archipelagu.
Hokkaido to japońska Alaska. Dzika, surowa północ. Niedźwiedzie brunatne, bezkresne lasy, jeziora wulkaniczne, góry, śnieżne zimy i przestrzenie, w których człowiek naprawdę czuje potęgę natury. Są miejsca, gdzie przez wiele kilometrów nie spotkamy żywej duszy.
Alpy? Japonia ma aż trzy pasma Alp Japońskich! Północne, Środkowe i Południowe. Rozciągają się przez prefektury Nagano, Toyama, Gifu, Yamanashi i Shizuoka. Szczyty przekraczające 3000 metrów, alpejskie doliny, krystaliczne rzeki i malownicze górskie miejscowości. Kamikochi mogłoby leżeć w Szwajcarii, a Hakuba czy Eichigo Yuzawa przypominają najlepsze alpejskie kurorty. W Niigacie zimą potrafi spaść tyle śniegu, że krajobraz wygląda jak na dalekiej Syberii.
Pustynia? Proszę bardzo. Tottori. Ogromne wydmy, piasek po horyzont i wiatr rzeźbiący krajobraz. Można nawet przejechać się na wielbłądzie. A za wydmami, zamiast kolejnych kilometrów pustyni, rozciąga się błękitne Morze Japońskie.
Nowa Zelandia? Wyspa Yakushima. Prastare, omszałe lasy, gigantyczne cedry liczące tysiące lat, strumienie, mgły i zieleń tak intensywna, że trudno uwierzyć, że jest prawdziwa. Krajobraz jak z baśni. To właśnie lasy Yakushimy były jedną z inspiracji dla świata przedstawionego w filmie „Księżniczka Mononoke”. Mi przypominają również pradawne lasy Nowej Zelandii, gdzie znowóż nakręcono „Ostatniego samuraja”.
Irlandia? Wyspy Oki w prefekturze Shimane. Zielone wzgórza, strome klify opadające do morza, samotne skały i wiatr znad oceanu. Są tam miejsca, w których można odnieść wrażenie, że stoimy na zachodnim wybrzeżu Irlandii.
Grecja? Półwysep Kii i wybrzeże Wakayamy. Białe skały, zatoki, szmaragdowa woda i malownicze formacje skalne. Shirahama, Kushimoto i okolice wybrzeża Kii potrafią przywoływać wspomnienia z wakacji nad Morzem Śródziemnym.
Bali? Okinawa. A szczególnie Iriomote na wyspać Yaeyama. Subtropikalne lasy, wodospady, namorzyny, bujna roślinność i niezwykła różnorodność zwierząt. Można wędrować przez zieloną dżunglę, a chwilę później kąpać się w turkusowym morzu.
Hawaje? Archipelag Kerama. Niewielkie górzyste wyspy rozsiane na błękitnym oceanie, rafy koralowe, żółwie morskie i plaże, na których czas płynie zupełnie inaczej. Woda ma tam własny, słynny odcień błękitu, nazywany Kerama Blue.
Malediwy? Wyspy Miyako. Biały, niemal pudrowy piasek, przezroczysta woda w znów innym kolorze Miyako Blue i wszystkie możliwe odcienie granatu, błękitu, szmaragdy i turkusu. Plaże Yonaha Maehama i Sunayama wyglądają jak wyjęte z folderu reklamującego tropikalny raj.
Od subarktycznego klimatu Hokkaido po subtropikalne wyspy Okinawy. Od śniegu po palmy. Od niedźwiedzi brunatnych po żółwie morskie. Od alpejskich szczytów po rafy koralowe. I może właśnie dlatego Japończycy tak chętnie podróżują po własnym kraju? Statystyki są fascynujące. W 2025 roku Japonię odwiedziło aż 42,7 miliona turystów zagranicznych, czyli już prawie połowa populacji Japonii. Tymczasem Japończycy odbyli około 14,7 miliona podróży zagranicznych. To liczba wyjazdów odpowiadająca zaledwie 12% populacji kraju. Nie oznacza to jednak, że aż 12% Japończyków wyjechało za granicę, ponieważ ci co już podróżują wyjeżdżają kilkakrotnie.
Patrząc a niezwykłą różnorodność Japonii, trudno oprzeć się jeszcze jednej myśli. Po co lecieć na drugi koniec świata, skoro niemal cały świat ma się u siebie? Bo Japonia jest całym światem zamkniętym w jednym archipelagu.
Fot.Fabiola Tsugami