Yu & ගයූ

24/07/2026

මගේ හුස්ම වන් වූ චූටි පුතු වෙත ලියමි....🩵

මීට හරියටම මාස 4කට කලින් ඔයාව මුල්ම වතාවට දකිනකොට, මට ඇති වුණේ මොන වගේ හැඟීමක් ද කියල මට වචන වලින් විස්තර කරන්න බැරි තරම්...
පැය 8කට වඩා වැඩි කාලයක් සූතිකාගාරයේ ඉඳන් අනික් අම්මලාගේ වේදනාවල් වල හඬ, සතුට, එන යන දොස්තරලා, midwife මිස්ලා, nurse ලා, ඉපදුන ගමන් අඬන බබාලා දිහා බලාගෙන මම මොනවද කල්පනා කරේ කියල මට තාමත් මතක නෑ. මගේ ඇස් පියවෙනවා, ආයෙ මං අඬනවා, උගුර වේලෙනවා.... මං හරි ආයාසයකින් එක nurse කෙනෙක් දිහා බලන් හිටියා. වයස 22-23ක් වගේ වුණු ඇය සැරින් සැරේ මං ගාවට ඇවිත් ඔලුව අත ගෑවා. තුන් හතර පාරක්ම මට ලා රස්නෙ උණු වතුර ටිකක් ගෙනත් පෙව්වා. ඒ මිස්ට යන්න නොදී මං එයාගෙ අතින් අල්ලගෙන කිව්වා "අනේ යන්න එපා" කියල. තවත් වෙලාවකදි මං ඇහුවා "අනේ අම්මට එන්න කියන්නකො" කියලා. තවත් වෙලාවකට "අයියාට එන්න කියන්නකො මාව එක්කගෙන යන්න කියන්න " කියල මම කෑ ගැහුවා. ඒ මිස් ඔලුව අතගාලා කිව්වා.... "බය වෙන්න එපා අම්මා එළියෙ ඉන්නවා, තාත්තලා ට නම් මේ පැත්තට එන්න දෙන්නෙ නෑ, ward එකට දැම්මම බබාගෙ තාත්තාට එන්න පුළුවන්" කියලා. ඊට පස්සෙ මොනා වුණාද කියල මට මතකත් නෑ.

මට මතක මගේ ඇස් අරින අරින ගානෙ පියවෙද්දි, බොඳ වෙවී දේවල් පෙනෙද්දි, ලේ තැවරුණු, කෑගහල අඬන ඔයාව මගේ ඇස් වලට උඩින් උස්සගෙන midwife මිස් කෙනෙක් "මේ කවුද?" කියල කීප සැරයක්ම අහන හැටි! තුන් හතර පාරක්ම එහෙම අහද්දී පියවි සිහියට ඇවිත් "මගේ පුතා" කියල මම කිව්වට පස්සෙ එයා ඔයාව අරගෙන ගියා. මං හිතන්නෙ මට නින්ද යන්නැති එහෙම්ම... ආපහු අර චූටි මිස් ඇවිත් මාව ඇහැරවල කිරි එකක් පොවලා ඔයාව මං ගාවින් ගෙනත් තිබ්බා... කිරි දෙන්න කියලා. එතකොටයි මම මුලින්ම ඔයාගෙ මූණ හරියටම දැක්කෙ!
"දෙයියනේ මගෙ දරුවා!" මට සතුටු වගේම හරි ආඩම්බර හිතුණා... "Hello, My Sunshine!" ඒ තමයි මං ඔයා එක්ක කතා කරපු පලවෙනි වචන පේලිය. මං හිතන්නෙ ඒ වෙලාවෙ ඔයා වෙනුවෙන් මම ආයෙත් ඉපදුණා!
ජීවිතේ මං විඳපු ලොකුම වේදනාවයි, ලොකුම සතුටයි එකම දවසක පැය ගානක් ඇතුළතදී එහෙම සටහන් වුණා....| 2026 මාර්තු 24 🩵 ඔයා ඉපදුණු, මම අලුතින් ඉපදුණු දවස... ✨

අදට මාස 4ක් ගෙවිලා ගිහින්... ඒ තරම් ඔයා ලොකු වුණාද කියල දැනෙන්නෙම නැතුව. ඉතින් මගේ රත්තරං, සාම්ප්‍රදායික අම්මලා වගේ ගෙදරට වෙලා දැලි ගාගෙන චූ නාගෙන ඉන්න අම්මෙක් විදියට ඔයාට මාව පෙනෙන්නෙ නැති වෙයි. ඔයාව ගෙදර තියලා මේ අම්මා Office යයි. ඔයාව උකුලේ තියාගෙන වෙලාවකට Lecture recordings බලයි. තව වෙලාවකට Class කරයි. Assignments කරයි. හැබැයි දවසක "ඔයාවත් තුරුලෙ තියාගෙනම ජීවිතේ දිනපු අම්මෙක් විදියට ආපස්සට හැරිලා බලද්දි අපි දෙන්නටම සතුටු වෙන්න පුළුවන් ජීවිතයක් මම ඔයාගෙ නමට ලියනවා!"

ඔයා ලොකු වෙනකොට මට ආඩම්බරයි තමයි... ඒත් ඔයා හිමින් ලොකුවෙන්න කියලා මගේ හිත මුමුණන වාර අනන්තයි... හැම අම්මා කෙනෙක්ම එහෙම වෙන්නැති...
මේ අම්මා :
"ටිකක් වැඩියෙන් එහෙම වෙන්නැති" 🥺💗

මගේ හුස්ම ටිකට... තුනුරුවන්ගෙ සරණයි!!!

-ආදර අම්මා | ගයූ ✍🏻

23/07/2026

I know it isn’t easy for you, My Sunshine ❤️🌻

Waking up early in the morning at an age when you are supposed to be sleeping peacefully for as long as your little body needs… taking morning and evening rides to work and back home every day… I know it must be hard.🥺❤️‍🩹

And it aches my heart when I see your sleepy eyelids slowly closing, when I hear you yawn, and when your little eyes search for me as you try to fall asleep, but I can’t always be there to hold you in that moment. 😔🥀

I know this journey is hard. Not only for you, but for me too. Sometimes, it hurts my heart more than I can ever explain.

But one day, my baby, when you understand...

You will know that I was the mother who carried you everywhere, held you close whenever I could, and took you with me through every chapter of life. I never abandoned you. And I never gave up on my dreams, my education, or my career either.

One day, when you understand the battles we fought together, I hope you will be able to say:

“My momma did it all… and she held me tightly in her heart through every bit of it.” ❤️

And I will teach you, my little one, to be the strongest soldier on every battlefield life brings your way... Even if, sometimes, you have to walk through it on your own.✨️

And when that day comes, when we look back and realise that we both made it through…

I will be nothing but proud.😍🌷

Because we will have won this battle together!🤍💪

18/07/2026

ගෙදරට එන්න කලින් call එකක් දීලා, "දැන් එන්න හොඳ time එකක්ද? බබා නිදාගෙනද?" කියලා අහන..

මගෙන් අහන්නේ නැතුව බබාට කිසිම කෑමක්, chocolate එකක්, biscuit එකක්, juice එකක්වත් නොදෙන..

"එක පාරක් කාලා මොකද වෙන්නේ?" කියලා බල නොකර, මගෙ තීරණයට ගරු කරන..

බබා නිදාගෙන ඉන්නවා නම් සද්දෙ අඩු කරගෙන කතා කරන..

බබාව වඩාගන්න කලින්, "මට වඩාගන්න පුළුවන්ද?" කියලා අහන..

බබා අඬනකොට "අනේ හුරතල් කරලා පුරුදු කරලා" කියලා විවේචනය නොකර, ඒ වෙලාවට බබාව නලවගන්න මට ඕනෙ space එක දෙන..

ගෙදර අවුල්ජාලයක් වුනත් ඒක ගැන comment නොකර, "චූටි බබෙක් ඉන්න ගෙදරක මේක සාමාන්‍යයි" කියලා තේරුම් ගන්න..

බබාගෙ අම්මා තාත්තගෙ parenting decisions ගැන විවේචනය නොකර, ඒවාට ගරු කරන..

බබාව kiss කරන්න, අල්ලන්න කලින් මගේ කැමැත්ත අහන..

අපිනම් කරේ ඔහොම නෙවෙයි, අපි ළමයි හැදුවෙ මෙහෙමයි කියලා සංසන්දනය නොකරන...

"අනේ.. බබාට අම්මා කුක්කු දුන්නෙ නැද්ද - කන්න දුන්නෙ නැද්ද, තාත්තා ගැහුවද - බැන්නද" වගේ ගොන් මෝඩ ප්‍රශ්ණ අහලා පොඩි දරුවගෙ හිතේ අම්මා තාත්තා ගැන negative රූපයක් මවන්නෙ නැති මිනිස්සුන්ට අම්මා කෙනෙක් විදිහට මං පුදුම ආදරෙයි 🥰

මේ දේවල් මහ ලොකු දේවල් නෙවෙයි වගේ කෙනෙක්ට හිතෙන්න පුලුවන්.. ඒත් අම්මා කෙනෙක්ට මේ වගේ පුංචි දේවල්වලින් වටේපිටේ අයගෙන් ලැබෙන support එක කියන්න බැරිතරම් වටින දෙයක් ❤️

-Copied🤍

17/07/2026

😇🤍👼👼

15/07/2026

14/07/2026

මම එයාගෙ උප්පැන්නෙට අත්සන් කලා
එයා මගේ මර|ණ සහතිකේට අත්සන් කරාවි
මම එයාගෙ පලවෙනි හුස්ම වැටෙනකොට ලගින් හිටියා
එයා මගෙ අන්තිම හුස්ම පිටවෙලා යද්දි ලගින් හිදීවි
මම එයාගෙ පලවෙනි ඇදුම තේරුවා
එයා මගෙ අන්තිම ඇදුම තෝරාවි..
දේවල් කාලයත් එක්ක හෙමි හෙමි වෙනස් වේවි...
නමුත්,

මට මෙ ලෝකෙ ලැබුන වටිනම දේ මගෙ පුතා බව සදාකල්ම නොවෙනස්ව පවතීවී....🩵

මේ බැදීමෙ කෙලවරකට යනකල්ම ආදරෙන් ලගින් හිදීවි... ♥️😘

13/07/2026

මේ සෝස බෝලේ කාටද ඕනේ.....🫣🙈🌹💖

10/07/2026