04/03/2026
අව් කාස්ටකේ පිපුණු මලක සුවඳ... 🌸
අව් කාස්ටකේ පිපී, මහවැලියේ සිසිලසින් පෝෂණය වී, දූවිලි සුවඳ මැද හැදුණු වැඩුණු මල් කැකුළු ජීවිතය පරදවන්නට ලෙහෙසියෙන් උත්සාහ කරන්නේ නැත.
වැටි වැටි නැගිටිමින්, වෙල් ඉපනැල්ලේ හරක් පස්සේ දිව ගිය ඒ අතීතය රළු වුවත්, ඒ රළු බවම ජීවිතයට පන්නරයක් විය. බඩගින්නට කන්නට දෙයක් නැති තැන, වෙලේ පැළවුණු දේකින් කුස පුරවාගත් ඒ අතීතයේ සිටි දිරිය මිනිසුන්ගේ සැබෑ කතාව මෙයයි.
එක් රොටි කැබැල්ලක් වෙනුවෙන් දවස පුරාම හේන් පැලකට වී ඉවසන්නට පුරුදු වූ 'සම්පත්', කුඩා කල සිටම ඉගෙන ගත්තේ ජීවිතය ජයගන්නා අයුරුයි.
පන්තියේදී සල්ලි නැති කමට කොන් කරද්දී, කිසිදු හව්හරණක් නොමැතිව ශිෂ්යත්වය ජයගත් ඔහු, පාසල් යන අවදියේදීම තමන්ගේම මුදලින් බයිසිකලයක් පවා මිලදී ගත්තේ තමාට තමා හැර වෙනත් සරණක් නැති බව ලොවටම පසක් කරමිනි.
පියා රජයේ රැකියාව අහිමි වී ගල් වැඩපළක මැටල් කඩද්දී, ඒ දහඩියෙන් ලැබුණු පන්නරය සම්පත්ව රැගෙන ගියේ හමුදා සේවයටයි.
එසේ වසර 13ක් පුරා අවංකව සේවය කළ ඔහුගේ ගමන වළක්වන්නට පිරිසක් මාන බැලුවේ ඉන් පසුවයි. "මූට නම් පිස්සු" යැයි කියමින්, කේලාම් කියමින් ඔහුව මානසිකව ඇද දමන්නටත්, සේවයෙන් පලවා හරින්නටත් ඔවුන් උත්සාහ කළේ ඔහු තමන්ට වඩා ඉදිරියට යනු ඇතැයි යන බියෙනි.
එසේ පහර දුන් අය නිසා මානසිකව වැටුණු ඔහු, නැවත නැගිටින්නේ අලුත් මාවතක දෑස් එළිදල්වා ගනිමිනි.
වැටෙන වැටෙන තැන ලස්සනට පැළවෙන ගසක් සේ, ඔහු ඒ පීඩනයෙන් පන්නරය ගෙන නැගිට්ටේය. එදා ලැබූ මාසික වැටුප මෙන් දෙතුන් ගුණයක අගයක් උපයන්නට හැකි ව්යාපාරිකයෙකු ලෙස ඔහු අද නැගී සිටින්නේ, තමන්ව වැට්ටූ මිනිසුන්ට නිහඬවම පිළිතුරු දෙමිනි.
අධර්මිෂ්ඨ ලෝකය සත්යවාදී බවට ජය ගන්නට නොදීම ලෝක ධර්මතාවයකි. එකට සිට හැප්පී මුහුණ දීමට නොහැකි නම්, පලා යා යුතුය.
හැබැයි ඒ ජයග්රහණය සතුරාට නොදී තමා තුළ රඳවාගෙනය. ඒ වෙනුවෙන් ඔහු සුක්ෂම උපායක් යොදා ගන්නේ මිනිසුන් සිතනා තැනින් ඔබ්බට අඩි පහක් පමණ තබමිනි.
ජීවිතය යනු පහර කෑම්වල එකතුවකි. එසේ ගසන පහරට ඔබ කන ඇල්ලිය යුතුය; මන්ද යත් ඔබට ඔබගේ කම්බුල, අනෙකාගේ අතට වඩා විශ්වාස බැවිනි!
