Myan Tour Travel

13/01/2025

01/07/2024

31/01/2023

သင်ဟာ ပန်းချီကားတွေကို ကြည့်ရှုခံစားရတာ ဝါသနာပါ စိတ်ဝင်စားတဲ့ သူလား?
ပန်းချီကားတွေကို ဝယ်ယူစုဆောင်းရတာ ကြိုက်တဲ့သူလား???
သင့်ရဲ့ ပန်းချီလက်ရာတွေကို အများသိအောင် ချပြချင်တဲ့ သူလား???
ပန်းချီအနုပညာကို နှစ်သက်မြတ်နိုး တန်ဖိုးထားသူတိုင်းအတွက် အနော်ရထာပန်းချီပြခန်းရှိပါတယ်။
အနော်ရထာပန်းချီပြခန်းကြီးထဲမှာ မြန်မာ့ပန်းချီကျော် ဆရာကြီးများရဲ့ အဆင့်မြင့်ပန်းချီလက်ရာများကို ကြည့်ရှုခံစား လေ့လာနိုင်ပြီး သင့်တင့်မျှတသောတန်ဖိုးနဲ့ လာရောက် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ပန်းချီအနုပညာနဲံ့ ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရ ပစ္စည်းများကိုလည်း ရောင်းချပေးလျှက်ရှိပါတယ်။

✅ Anawrahta Art Gallery
No.50, Thit Yar Pin Street, 23rd Ward, VIP-1
Thuwanna, Thingangyun Township, Yangon.

✅Contact ➖ 09- 260 744 244/ 09- 260 22 33 44

17/05/2022

မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုအနုပညာကို ချစ်မြတ်နိုးသူတိုင်း ဒီ Page ကို Like လုပ်ပြီး မြန်မာ့ ပန်းချီလက်ရာ များကို လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်ပါပြီ။

ပန်းချီအနုပညာကို နှစ်သက်မြတ်နိုး တန်ဖိုးထားသူတိုင်းအတွက် အနော်ရထာပန်းချီပြခန်း

27/04/2022

ပန်းချီတော်ဦးကြာညွန့် အကြောင်း

ဦးကြာညွန့်သည် နန်းတွင်းပန်းချီတော်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ခိုင်လုံသောအထောက်ထားများနှင့် သုတေသီတို့ တင်ပြထားသည်ကို တွေ့နိုင်ပါသည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ်အတွင်းက ဦးမင်းနိုင်သည် “ဦးကြာညွန့်နှင့် သူ့လက်ရာ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သုတေသန စာတမ်းတစ်စောင် တင်သွင်းဖတ်ကြားခဲ့သည့်ပြင် ဦးကြာညွန့်၏ လက်ရာပန်းချီကားများကိုည်း ရောင်စုံဆလိုက်ပုံ များ ရိုက်ကူးပြသခဲ့ပါသည်။

ဦးကြာညွန့်၏ လက်ရာများကိုသာမက ပုဂံ၊ ပင်းယ၊ အင်းဝ၊ ညောင်ရမ်း၊ ကုန်းဘောင်ဟူသော ခေတ် အဆက်ဆက်တွင် တွေ့ရသမျှ မြန်မာ့ရှေးရိုးပန်းချီလက်ရာများ၊ နည်းစနစ်များ၊ အယူအဆများနှင့်တကွ နန်းတွင်း ပန်းချီဆရာတို့၏ တာဝန်များ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ စသည်တို့ကိုပါ စေ့စေ့စပ်စပ် ထောင့်စေအောင် လေ့လာတင်ပြသွားပါသည်။

သပ်ရပ်သေချာစွာ စေ့ငုရှာဖွေတင်ပြထားသော သုတေသနစာတမ်းတစ်စောင် ဖြစ်သောကြောင့် ဝါသနာပါသူတို့အတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့် မြန်မာတစ်မျိုးသားလုံးအတွက်လည်း ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက် ဖွယ်ရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါပေသည်။ သုတေသီဦးမင်းနိုင်တင်သွင်းခဲ့သော ထိုစာတမ်းကို “ရှေ့သို့စာစောင်” (၉၁၊ ၂၊ ၇၄) တွင် “သိပ္ပံမြင့်ဦး” က ပန်းချီကားဓာတ်ပုံများနှင့်တကွ မူရင်းမပျက်အောင် တင်ပြထားသည်ကို တွေ့နိုင်ပါ သည်။

ပုဂံတွင်အစ

ရှေးရိုးမြန်မာပန်းချီသည် ပုဂံခေတ်ကပင် စတင်ထွန်းကားခဲ့ကြောင်းကို ပုဂံဘုရား၊ ပုထိုး၊ ဂူတို့ရှိ ပန်းချီရုပ်များကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ကောင်းစွာသိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့သော ပန်းချီရုပ်များကို ရွေးချည်နိုင်ရန်အတွက် ပန်းချီဆရာ ဦးရေသည်လည်း ထိုက်သည့်အားလျော်စွာ များပြားခဲ့ရမည်မှာ မုချဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း
(၁) ၁၆၂၉ ခုနှစ်တွင် နန်းတက်ခဲ့သော သာလွန်မင်းတရားကြီးလကထက် စစ်တမ်းကောက်ယူချက်များ၊
(၂) ၁၇၃၀ ပြည့်နှစ် ညောင်ရမ်းခေတ် ဟံသာဝတီပါမင်းက သားတော်ငစဉ့်ကူးစားအား အိမ်ရှေ့ဆောက် နှင်းရာတွင် ပန်းချီပညာသည်များကို လက်ဖွဲ့ခြင်းမှတ်တမ်း
(၃) ၁၇၈၃ ခုနှစ် ဘိုးတော်ဘုရားက သားတော်ရွှေတော်မင်းသားကို အိမ်ရှေ့ဆောက်နှင်းရာတွင် လက်ဖွဲ့ သော ပန်းဆယ်မျိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် ပညာသည် (၁၁၇) ယောက်တွင် ပန်းချီပညာသည် ဆည်ဦးပါဝင် သည်ဆိုသော မှတ်တမ်း စသည့်အထောက်အထားများကို သုံးသပ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ပုဂံခေတ် ကတည်းကပင် ပန်းချီပညာသင်များ မိမိလုပ်ငန်းနှင့် ရပ်တည်နေနိုင်ခဲ့ကြသည် မှန်သော်လည်း မြန်မာ နန်းတွင်း ပန်းချီပညာသည်များ ‘’ပညာသည်အစု” ဖြင့် သီးသီးသန့်သန့် အတည်တကျရှိလာသည်မှာ အင်းဝခေတ်လောက်တွင်မှ စတင်လာသည်ဟု ခန့်မှန်းရကြောင်း ဦးမင်းနိုင်က သူ၏စာတမ်းတွင် ဖော်ပြ ထားပါသည်။

အိန္ဒိယမူမှ မြန်မာမှုသို့

ရှေးမြန်မာ့ပန်းချီလက်ရာများကို လေ့လာသောအခါ ပုဂံ၊ ပင်းယခေတ်တွင် အိန္ဒိယမူအတိုင်း ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။ အင်းဝခေတ်မှစတင်၍ ပန်းချီကားထဲမှ လူရုပ်များ မြန်မာဆန်လာကြောင်း တွေ့ရသည်။

“ပုဂံ” ဟူသော စာစောင်တွင် “ပုဂံခေတ်နှင့် ပန်းချီပညာ” ဆောင်းပါး၌ ဆရာဇော်ဂျီက အောက်ပါ အတိုင်း ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။

ပုဂံ၌ ဂူ၊ ကျောင်း၊ ကန်တို့ အမြောက်အမြား တည်လာကြသောအခါ ပန်းချီပညာသည်လည်း ပါလာလေသည်။ ဂူ၊ ကျောင်း၊ တန်ဆောင်းတည်ခြင်းသည် သာသနာ၊ ဘာသာဝါဒကိစ္စဖြစ်သဖြင့် ပန်းချီ သည်လည်း ထိုစဉ်က သာသနာ၊ ဘာသာဝါဒကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ ထိုပန်းချီနည်းကို အိန္ဒိယပန်းချီဆရာများ ထံမှ မွန်နှင့်ပျူတို့က ရှေးဦးစွာသင်ယူတတ်မြောက်ကြပြီး ထို့နောက်မှ မြန်မာတို့က သင်ယူတတ်မြောက် ကြသည်ဟု ယူဆသင့်သည်။ ပုဂံသားတို့ ပထမမြင်ရသောပန်းချီကားသည် အိန္ဒိယပန်းချီနည်းဖြစ်သည့် တစ်ကြောင်းဆွဲရေးနည်းဖြင့်ရေးသော ပန်းချီကားများပင်ဖြစ်သည်။ ပုဂံခေတ် ပန်းချီဆရာများအနက် ခေတ်ဦးတွင် အချို့လည်း အိန္ဒိယတိုင်းသားထဲက ဖြစ်နိုင်သည်။ နောင်အခါတွင် မြန်မာတို့လည်း ပါလာ စရာအကြောင်း ရှိလေသည်။ ကျန်စစ်သား၊ အလောင်းစည်သူမင်းတို့လက်ထက်အထိ အိန္ဒိယ၊ မွန်၊ ပျူ၊ ပန်းချီဆရာတို့များမည်ဟု ထင်ရသည်။ ထိုမင်းနှစ်ပါးနောက်တွင် ဂူ၊ ကျောင်းပုံ ပန္နက်အထားအသိုတို့ သည် မြန်မာအကြိုက်၊ မြန်မာပုံ ပန္နက်အထားအသိုသို့ ပြောင်းလဲလာသည်ဟု ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။ ကျောက်စာများကိုလည်း မြန်မာဘာသာဖြင့် အထိုးများလာသည်ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုအချက်ကိုထောက် သဖြင့် ကျန်စစ်သားမင်း၊ အလောင်းစည်သူမင်းတို့နောက်တွင် ပန်းချီဆရာများအနက် မြန်မာပန်းချီဆရာ အမြောက်အမြားရှိလာပြီဟု ယူသင့်လေသည်။

ကျန်စစ်သားမင်းလကထက် ဂူပြောက်ကြီးဂူဘုရား၌လည်းကောင်း ပန်းချီပညာကို ချီးမြှောက် သည်ဟု ဆိုသင့်လေသည်။ ထိုဂူဘုရားနှစ်ဆူ၏ အတွင်းနံရံရှိ အင်္ဂတေဆေးရေးပန်းချီတို့သည် ကျော်စော လေသည်။ ထိုမင်းလက်ထက်မှစ၍ ပုဂံပျက်ပြီးနောက် အင်းဝခေတ်တိုင်အောင် ဘုရားတည်တိုင်း၊ ကျောင်းဆောက်တိုင်း ပန်းချီထည့်သူရှိလာသည်မှာ အထင်အရှားဖြစ်လေသည်။ ပုဂံခေတ် သက္ကရာဇ် (၅၉၈) ထိုးသော “စောလှဝန်း” ကျောက်စာ၌ အသဝတ်အမတ်မယား၏ အလှူစာရင်းတွင် “ပန်းဖဲပေး သည်လည်း ၄ ကျပ်။ ကူးရေးသောပန်းချီပေးသည်လည်း ၇ ကျပ်။ ကျောင်းရေးသောပန်းပေးသည်လည်း ၁၂၀” ဟု ပန်းချီခပေးကြောင်း ဆိုခဲ့လေသည်။ သက္ကရာဇ် ၆၅၄ တိုးဣန္ဒပစ္စယာကျောက်စာ၌ ကုလား ကျောင်းပြဿဒ် တုလိုက်စုလစ်ဦးထွက်ပြု၏။ အထူးထူးဆန်းကြယ်သော ခြေရာတော် ရွှေနန်းဖွယ်နှင့်ရှိ သော ဆေးရေး၏” ဟု ဣန္ဒပစ္စယာအမတ် ဆိုခဲ့လေသည်။

တဖန် အင်းဝခေတ် သက္ကရာဇတ် (၇၃၇) မင်းကြီးစွာစော်ကဲလက်ထက် သက်တော်ရှည်မောင်နှံ ကျောင်း ဆောက်လုပ်ရာတွင် “ဆေရေးသောပန်းချီလက်ခ ၃၀၀” ဟု ကျောင်းဆေးရေးခကို ဆိုခဲ့လေ သည်။ အင်းဝခေတ်သက္ကရာဇတ် (၈၀၄) မင်းသီရိဇေယျသူမောင်နှံတို့ ကျောင်းဆောက်ရာတွင် “မဟာရံ တံတိုင်းထက်ဝန်းကျင်လည်း ပြုတော်မူ၏” အထွေထွေသော ရုပ်နတ်ဆေးဝါ၊ ရွှေငွေ၊ ဟင်္သပြဒါး သင်းတွဲ အတိလည်း ရေးတော်မူ၏” ဟု ဆိုခဲ့လေသည်။

ဥရောပလမ်းကြောင်းပြောင်းချိန်

ထိုမှတဆင့် ကုန်းဘောင်ခေတ်သို့အရောက်တွင် မြန်မာပန်းချီနည်းစနစ်နှင့်ဟန်တို့ ပြောင်းလဲစ ပြုလာသည်။ ထိုခေတ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ဥရောပနိုင်ငံများနှင့် ဆက်သွယ်ရင်းနှီးမှုရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် ဥရောပမှ သံတမန်များ၊ သာသနာြပုအဖွဲ့များ၊ ကုန်သည်များ၊ ခရီးသွားများနှင့်အတူ ဥရောပပန်းချီနည်း စနစ်များ၊ အယူအဆများ မြန်မာ့ပန်းချီလောကအတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မြန်မာ့ပန်းချီနည်းစနစ်များနှင့် ဥရောပပန်းချီနည်းစနစ်များ ပေါင်းကူးပြောင်းလဲစအချိန်၊ ဘကြီးတော် မင်းတရားလက်ထက် ဖွားမြင်ခဲ့သော ဦးကြာညွန့်သည် ပုဂံမင်းလက်ထက်တွင် ပညာစုံလင်တတ်မြောက်ခဲ့ ၍ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်တွင်မူကား ရွေနန်းတော်သုံး ပန်းချီတော်အဖြစ် ချီမြှင့်မြောက်စားခြင်း ခံရလေ တော့သည်။ မည်သည့်ခုနှစ်တွင် ပန်းချီတော်အဖြစ် မြှောက်စားခြင်းခံရသည်ကိုမူကား အတိအကျ ရှာဖွေ မတွေ့ရှိသေးသော်လည်း မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး လက်ထက်တွင် သူကောင်းပြုခြင်းခံရသည်ဟူသော အချက်မှာကား ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိချေ။ ၁၈၆၃ တွင် ဦးကြာညွန့်သည် ပန်းချီတော် စာရင်းဝင်ဖြစ်နေလေပြီ။

မင်းတုန်းမင်းတရားကြီးကား သာသနာ့ဒါယကာအဖြစ်ခံယူထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။ သာသနာတော်ကို အဓွန့်ရှည်အောင် ဆောင်ရွက်တော်မူသည်နှင့် အမျှ နိုင်ငံတော်တိုးတက်ရေးကိုလည်း မျက်ချည်မပြတ် ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်ကို ခေတ်မီ စေရန်အလို့ငှာ အလုပ်ရုံ၊ စက်ရုံတို့ကို တည်ထောင်ပေးသည်။ သတင်းစာ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေစေသည်။ ပြည်ပ သို့လည်း ပညာတော်သင်များကို စေလွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ပြည်တွင်းရန်များကို ငြိမ်းအေးအောင်ပြုလုပ်ပေးပြီး ပြည်ပနိုင်ငံများနှင့်လည်း မဟာမိတ်ပြုသည်။ အသိပညာရှင်၊ အတတ်ပညာရှင်များကိုလည်း သူ့နေရာနှင့် သူ စုစုစည်းစည်း မိမိတို့အတတ်ပညာကို ဖော်ထုတ်ခွင့်ရကြစေသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဦးကြာညွန့်သည် ကံ၊ ဉာဏ်၊ ဝီရိယ အကြောင်းသုံးပါးအားဖြင့် နန်းတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပုံရပေသည်။

ဦးကြာညွန့်သည် ရှေးမြန်မာပန်းချီပညာရှင်ကြီးများ လက်ဆင့်ကမ်းနည်းနာယူခဲ့ကြသည့် အိန္ဒိယ ရှေးရိုးပန်းချီကိုပင် အခြေပြုကာ အားထုတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

အိန္ဒိယရှေးရိုးပန်းချီပညာတွင် အခြေခံအားဖြင့် -

(က) ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း
(ခ) အချိုးအစားကို ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း
(ဂ) စိတ်၌ခံစားရပုံကို ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း
(ဃ) တင့်တယ်အောင် တန်ဆာဆင်ခြင်း
(င) တူအောင်ပြုလုပ်ခြင်း
(စ) စုတ်၊ ဆေးတို့ကို စနစ်တကျသုံးစွဲတတ်ခြင်းဟူ၍ ခြောက်ချက်ဖော်ပြထားပေသည်။

(အချို့တွင်မူကား မုဒ္ဒရဗေဒခေါ် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ လက္ခဏာတော်ကြီးငယ်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း ကိုပါထည့်သွင်း၍ ခုနှစ်ချက်ပြရသည်)

အထက်ဖော်ပြပါခြောက်ချက်ကို အခြေပြု၍ ဦးကြာညွန့်သည် ဆရာစဉ်ဆက်ထံ နည်းနာခံသည်။ အင်းဝခေတ်လောက်ကတည်းက ရေးခြယ်လာခဲ့သော ပုရပိုဒ်ပန်းချီအမျိုးမျိုးကို လေ့လာဆည်းပူးသည်။ သက္ကရာဇတ် ၁၁၆၀ ကျော်လောက်က ဆင်ရုပ်ရေးရာတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ပုံရသော ရွာစားဦးတိုး၊ ဆရာယောက် စသော ပန်းချီပညာရှင်များထံမှလည်း လေ့လာသင်ယူခဲ့သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိချေ။ အထက်မြန်မာနိုင်ငံ မန္တလေးတစ်ဝိုက် ဘုရား၊ ပုထိုး၊ ဂူကျောင်းများရှိ နံရံဆေးရေးပန်းချီလက်ရာများသည် လည်း ဦးကြာညွန့်သည် လေ့လာနည်းမှီး ပညာယူစရာ ရေးကွက်၊ ခြယ်ကွက်များ ဖြစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ပန်းချီတော်တစ်ဦး၏ အခြေခံအရည်အချင်း

ရှေးအခါက ပန်းချီအနုပညာကျောင်းဟူ၍ မရှိ။ ဖတ်စရာ၊ လေ့လာစရာ ပန်းချီပညာ စာအုပ် စာတမ်းဟူ၍လည်း ရှိသည်မဟုတ်ချေ။ ပညာလိုလားသူများမှာ ဆရာစဉ်ဆက်ထံတွင် အနည်းဆုံး သုံးနှစ် သုံးမိုး တပည့်ခံ၍ လက်တွေ့ပညာဆည်းပူးကြရသည်။ ပေ၊ ပုရပိုဒ်များတွင် ရေးမှတ်ထားသော ပန်းချီ အနုပညာဆိုင်ရာ မှတ်စု မှတ်တမ်းများ၊ ဆေးရောင်ဖော်စပ်နည်းများ၊ အချိုးအစား အတိုင်းအထွာများ စသည်တို့ကို အဆင့်ဆင့်ကူးယူ၍ အချို့ကို အာဂုံကျက်မှတ်ထားကြရသည်။ ခြူး၊ ကနုတ် စသည့် ပန်းရေး နည်းများကိုလည်း တတ်ကျွမ်းကြရသည်။ စပ် (ယာယီ) လုပ်ငန်းဆိုင်ရာကိစ္စအဝဝကိုလည်း တတ်သိနား လည်ကြရသည်။ သို့မှသာ ဒုမင်္ဂလာ၊ သုမင်္ဂလဆိုင်ရာ မွမ်းမံပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ကိုင်တတ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရွှေရေးပန်းချီနှင့်တကွ ပန္နက်ပုံ၊ မြေပုံများကိုလည်း စကေးကိုက်ရေးဆွဲနိုင်အောင် အတိုင်း အထွာအမျိုးမျိုးကို နားလည်ထားရပေသည်။

တိုင်းထွာနည်း၊ ရေးခြည်နည်းများကို နားလည်သည်သာမက ရေးရမည့်အကြောင်းအရာ များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထုံးတမ်းစဉ်လာတို့ကို သိအောင် ဆည်းပူးထားကြရပေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ထီးသုံး၊ နန်းသုံးကိစ္စရပ်များ၊ မြန်မာမှု၊ မြန်မာဓလေ့၊ မြန်မာစာပေတို့သည်လည်း ပန်းချီဆရာတို့အဖို့ မရှိမဖြစ် မသိ မဖြစ် လိုအပ်သော အခြေခံဗဟုသုတများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဇာတ်ကြီးဆယ်ဘွဲ့၊ ငါးရာ့ငါးဆယ် နိပါတ်၊ ဗုဒ္ဓဝင်၊ မဟာဝင်၊ စာပေတို့မှာ ပန်းချီဆရာတို့မသိလျှင် မဖြစ်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်နေလေတော့ သည်။

အဆင့်ဆင့်

နန်းတွင်းပန်းချီတော်တစ်ဦးဖြစ်ရန်မှာ ချက်ချင်းဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်။ အဆင့်ဆင့်တက်ကြရ သည်။ ရှေးဦးစွာ ပန်းချီလုပ်ငန်းကို နိုင်နင်းရသည်။ အရုပ်ရေးခြယ်ရာ၌ လက်စလက်နရှိပါမှ ဆေးရေး ပန်းချီအဆင့်သို့တင်ပေးသည်။ ဆေးရေးပညာသည်များအနက်မှ ထူးချွန်သူများကိုသာ ပန်းချီတော်အဆင့် သို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်သည်။ ထိုပန်းချီတော်များကို ကြီးကြပ်ရန် ပန်းချီတော်ခေါင်းဟူ၍ သီးခြားခန့်အပ်ထားရှိ သည်။ များသောအားဖြင့် ပန်းချီတော်ခုနှစ်ဦးလျှင် ပန်းချီတော်ခေါင်း တစ်ဦးကျစီခန့်ထားသည်။ ပန်းချီ တော်များနှင့် ပန်းချီတော်ခေါင်းအားလုံးကို ပန်းချီတော်အုပ်က ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲသည်။ တပ်စိတ်၊ တပ်စု၊ တပ်ခွဲ စသည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းကွပ်ကဲသည့် သဘောမျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

တာဝန်နှင့် လစာ

ရွှေရေးပန်းချီသည် အဆင့်အားဖြင့် အနိမ့်ဆုံးဟုဆိုရပေမည်။ ရွေရေးပန်းချီတွင်လည်း “အရှေ့ ရွှေရေးပန်းချီ” နှင့် အနောက်ရွှေရေးပန်းချီ” ဟူ၍ နှစ်စုရှိသည်။
ရွှေနန်းတော်အရှေ့ပိုင်းရှိ မြေနန်းပြဿဒ်တော်ကြီးနှင့်တကွ လက်ဝဲဆောင်၊ လက်ယာဆောင်၊ လေသာဆောင်၊ ဇေတဝန်ဆောင်၊ ဗောင်းတော်ဆောင်၊ မှန်နန်းတော်ဆောင်၊ တောင်ထားဝယ်ဆောင်၊ မြောက်ထားဝယ်ဆောင်၊ ရွှေတိုက်ဆောင်၊ ရေဤဆောင်တော်ဆောင်၊ ရွှေနန်းတော်ဆောင်များတွင် ဟင်္သပြဒါးရောင်၊ ရွှေရောင်၊ မှန်ရောင်များ ဟောင်းနွမ်းမှေးမှိန်နေခဲ့လျှင် အရှေ့ရွှေရေးပန်းချီအမှုထမ်းစုက သစ်လွင်ကောင်းမွန်အောင် ခြယ်လှယ်မွမ်းမံကြရသည်။

ထို့အတူ ရွှေနန်းတော်ကြီးအနောက်ပိုင်း အဂ္ဂမဟေသီအသျှင် မိဖုရားကြီး၏ တောင်နန်းတော် ဆောင်၊ တောင်ဆောင်တော်ဆောင်၊ မြောက်ဆောင်တော်ဆောင်၊ တောင်ရွှေရေးဆောင်၊ မြောက်ရွေရေး ဆောင်၊ မိဖုရားလတ်တို့အဆောင်၊ မိဖုရားငယ်တို့အဆောင်၊ အနောက်ပွဲတက် ဇေတဝန်ဆောင်၊ လက်ယာ ဆောင်၊ လက်ဝဲဆောင်တော်များတွင် ဟင်္သပြဒါးရောင်၊ ရွှေရောင်၊ မှန်ရောင်များ ဟောင်းနွမ်းမှေးမှိန်နေခဲ့ လျှင် အနောက်ရွှေရေးပန်းချီအမ၍ထမ်းစုက သစ်လွင်ကောင်းမွန်အောင် ခြယ်လှယ်မွမ်းမံကြရသည်။

ရွှေရေးပန်းချီအမှုထမ်းများမှာ အရှေ့စုတွင် ၆၀၊ အနောက်စုတွင် ၆၀၊ ပညာသင်ပေါင်း ၁၂၀ ရှိ သည်။ သီပေါမင်းတရားလက်ထက်တွင် နန်းကန်ကျွေးဝန် ဦးရန်ကင်းဆိုသူက ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်သည်။ နန်းကန်ကျွေးဝန်က အတွင်းဝန်များထံမှ အမိန့်ကိုခံယူကာ လိုအပ်သည်များကို စီစဉ်ညွှန်ကြားသည်။ လူ ခြောက်ရာ တစ်အုပ်စုအတွက် တစ်လလျှင် လစာတော်ငွေ ၃၉၄ိ သနားတော်မြတ်ခံရသည်။

ဆေးရေးပန်းချီ

ဆေးရေးပန်းချီအမှုထမ်းများကား ရွှေရေးပန်းချီအမှုထမ်းများထက် အဆင့်မြင့်သည်။ ပညာမြင့် သည်နှင့်အမျှ လစာနှုန်းထားသည်လည်း မြင့်မားလာလေသည်။ ထို့အတူ တာဝန်လည်း အထိုက် အလျောက် ကြီးလာသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ရွှေနန်းတော်အနောက်ဘက်အတွင်းတော်၌ သားတော်၊ သမီး တော်ကလေးများ ကြည့်ရှုမှတ်သားစိမ့်သောငှာ ဗုဒ္ဓဝင်၊ ငါးရာ့ငါးဆယ် နိပါတ်ဇာတ်ကွက်များကို ကောက်နုတ်စီစဉ်ပြီးလျှင် ပုရပိုဒ်ဖြူပေါ်တွင် ဆေးရောင်စုံနှင့် ဆေးရေးပန်းချီတော်များက ရေးခြယ်ကြရ သည်။

မင်း၊ မိဖုရားတို့ တည်ထားကိုးကွယ်သော ဘုရားစေတီ၊ လိုဏ်ဂူကြီးများအတွင်းနံရံနှင့် မျက်နှာ ကြက်များတွင်လည်း ဆေးရေးပန်းချီများကို ရေးကြရလေသည်။ ဆင်ဖြူတော်နှင့်တကွ ထူးဆင်၊ စီးတော် ဆင်များ၏ ကြန်အင်လက္ခဏာများကို ကကြိုးတန်ဆာအစုံအလင်နှင့် ရေးဆွဲမှတ်တမ်းတင်ကြရလေ သည်။
ဆေးရေးပန်းချီတော်အမှုထမ်းတို့မှာ ၁၅ ဦးခန့်ရှိပြီး တစ်လလျှင် လစာတော်ငွေ ၄၇၀ိ သနားတော် မြတ်ခံရသည်။

ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ

အခြေခံအားဖြင့် ပန်းချီပညာသင်များကို စုသေးစုနာအမှုထမ်းများစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းထားရှိ သည်။ အုပ်စုအားဖြင့် ရွှေတိုက်ဝန်ကြီးအုပ်ချုပ်ရသောအစုတွင် ပါဝင်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ မင်းသားများကို ပန်းချီတော်အုပ်အဖြစ်လည်း ခန့်ထားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ရွေတိုက်တော်အုပ်စုမှ မလွှတ်ရပေ။ ကိစ္စကြီး ငယ်ရှိလျှင် လွှတ်တော်က ရွှေတိုက်ဝန်ကိုသာဆင့်ဆိုလေ့ရှိပြီး လွှတ်တော်မှဆင့်ဆိုချက်အရ ရွှေတိုက်ဝန် နှင့် ရွှေတိုက်ကြပ်များက ပန်းချီတော်အုပ်ထံ ထပ်ဆင့်အကြောင်းကြားလေ့ရှိသည်။ လွှတ်တော်က အမိန့် နှင့်ဖြစ်စေ၊ အတွင်းတော်က အမိန့်နှင့်ဖြစ်စေ ပန်းချီတော်များက ရေးခြယ်ကြရသည်ဆိုသော်လည်း မူအား ဖြင့် လွှတ်တော်ကအမိန့်သည်သာလျှင် တရားဝင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လွှတ်တော်ကအမိန့်သည်သာလျှင် တရားဝင်ဖြစ်ကြောင်းကို -

“ရွှေတိုက်ဝန်၊ ရွှေတိုက်ကြပ်၊ ရွှေတိုက်စာရေးတို့ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ သိမ်ပုံရေးပေးရန် အင်္ဂလိပ်စက္ကူ ချပ်ရေ (၂၀)၊ ခဲတံ (၁)၊ ဟင်္သပြဒါး၊ မြေဖြူ၊ မြေနီ၊ မဲနယ် ၂ိ၊ ဆေးဒန်း၊ တမာဆေး၊ မင် ၂ိ စီနှင့် ဆေးဖျော် ရန် ပန်းကန်လုံးရေ (၁၀) လုံးကို သာသနာပြုဆရာတော်အမိန့်နှင့် တောင်းတော်မူသည်ဖြစ်၍ ရေးစေ မည့်သူ ပန်းချီအမှုတော်ထမ်း ကျော်ထင်နော်ရထာ ထုတ်ယူလာလျှင် မှတ်သားထုတ်ပေးရမည်။ ၁၂၂၀ ခု၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၆ ရက်နေ့၊ ပန်းချီအမှုထမ်း ကျော်ထင်နော်ရထာကိုအပ်” ဟူသော လွှတ် တော်မှ ဆင့်စာက သက်သေခံလျက် ရှိပေသည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားများကို လက်ဆောင်တော်ပေးအပ်သည့် အခမ်းအနားများတွင်လည်း ရှင်ဘုရင် က ပန်းချီပညာသည်များကို လက်ဖွဲ့လိုပါက ရွှေတိုက်ဝန်၊ အစုဝင် ပန်းချီဆေးရေးအမှုထမ်းများကိုသာ ရွေးချယ်လက်ဖွဲ့လေ့ရှိသည်။

မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ပန်းချီတော်အုပ်အဖြစ် “မင်းခေါင်သီဟသူ” ဘွဲ့ခံမြောက်ထားဝယ်ဗိုလ် ကို ခန့်ထားကြောင်း သိရသည်။

ကျမ်းကိုး
(၁) ရှေ့သို့စာစောင်၊ (၁ - ၂ - ၇၄) အတွဲ ၂၃၊ အမှတ် ၁၀။
(၂) ဦးမင်းနိုင်၊ ပန်းချီတော်ဦးကြာညွန့်၏ခေတ်နှင့် သူ့လက်ရာ၊ ၁၉၇၅။
(၃) ရွှေကိုင်းသား၊ ရတနာပုံမန္တလေးခေတ်နှင့် ပန်းချီအနုပညာ မန်းရာပြည့်၊ ၁၉၅၉။

(ဆရာညိုဝင်းရှင်၏ မြန်မာ့ ပန်းချီ ပန်းပု ဗိသုကာပညာရှင်များ ပထမတွဲ စာအုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်)

05/04/2022

ပန်းချီ အနုပညာကို နှစ်သက်မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားပြီး ဝယ်ယူစုဆောင်းသိမ်းဆည်း လက်ဆောင်ပေးလိုသူများ အတွက် နိုင်ငံကျော် ပန်းချီဆရာကြီးများနဲ့ ပန်းချီအကျော်အမော်ဆရာ၊ ဆရာမများရဲ့ ပန်းချီကားများကို သင့်တင့်မျှတသောစျေးနှုန်းများဖြင့် ရွေးချယ်ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ ပန်းချီကားဆိုဒ်နှင့် ပန်းချီဆရာ အမည် များကို ပုံတစ်ပုံချင်းစီရဲ့ အောက်မှာ အသေးစိတ်ဖော်ပြပေးထားပါတယ်။

ဒီ Album ထဲမှာ ပန်းချီဆရာကြီးများရဲ့ ပန်းချီလက်ရာများကို သီးသန့်ရွေးချယ်ခံစားကြည့်ရှုနိုင်အောင် စုစည်းထားတာဖြစ်ပါတယ်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပုံတစ်ပုံချင်းစီရဲ့အောက်မှာ ဖော်ပြပေးထားပါတယ်။

✅ Anawrahta Art Gallery
No.50, Thit Yar Pin Street, 23rd Ward, VIP-1
Thuwanna, Thingangyun Township, Yangon.

✅ 09- 260 22 33 44
✅ 09- 260 744 244
✅ [email protected]
✅ www.anawrahtaartgallery.com

28/12/2018

ပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ၁၂ လရာသီမွာ ဘာေတြ႐ွိမလဲ??
ကိုယ္ခံစားခ်င္တာေတြနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ေတြ လာသင့္လဲ??

January
======
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ပံုရိပ္တခုျဖစ္တဲ့ ခ်ယ္ရီေတြကို
January လဝက္ေလာက္မွာ အလွဆံုး ေတြ႔ရမွာျဖစ္ၿပီး၊
အရမ္းေအးတဲ့ ေဆာင္းရဲ႕
ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔အတူ နံနက္ခင္း ႏွင္းေတြျမဴေတြနဲ႔
ျပင္ဦးလြင္ရသကို ခံစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။
January လထဲမွာဘဲ ခံစားခြင့္႐ွိတဲ့ ေနာက္တမ်ိဳးကေတာ့
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႐ွားပါးၿပီး မေတြ႔ရသေလာက္႐ွိတဲ့
ေမပါယ္လ္ ပင္အႀကီးႀကီးရဲ႕ အလွကေတာ့
ကန္ေတာ္ႀကီး ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ
Romantic ဆန္ဆန္ ခံစားရမွာပါ။( အခ်စ္သစ္ပင္ေပါ့)
ေဒသထြက္သီႏွံေတြကေတာ့ ေထာပတ္သီး ၊နဂါးေမာက္သီး၊
လိမ္ေမာ္သီး၊ နဲ႔
စေတာ္ဘယ္ရီသီး စထြက္စမို႔ ေစ်းႀကီးၿပီး ႐ွားအံုးမွာပါ။
February
=======
ရာသီဥတု အေနနဲ႔ကေတာ့ ေဆာင္းအကုန္စမို႔ အေအးေတာ့
နည္းနည္းေပါ့စျပဳလာပါၿပီ။Feb: လ အစေလာက္မွာ ခ်ယ္ရီေတြ အရမ္းလွေနတာကိုျမင္ရၿပီး လဝက္ေလာက္ဆိုရင္ေတာ ခ်ယ္ရီေတြ ႏုတ္ဆက္ခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ စေတာ္ဘယ္ရီ ေတြလိႈင္လိႈင္ေပါေနပါၿပီ။
တည္းခိုစရာ ဟိုတယ္ တည္းခိုခန္းေတြ အတြက္ေတာ့
ခရီးသြား ဧည့္သည္အျမဲ႐ွိေနတဲ့ ၿမိဳ႕ဆိုေပမယ့္လည္း
သိပ္မခက္ခဲေတာ့ပါဘူး။
March
=====
ရာသီဥတုအရ အနားယူဖို႔ အပူပိုင္းေဒသမွေနရသူေတြအတြက္ အပူဒက္ေ႐ွာင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ပါ။
တရားစခန္းဝင္ခ်င္သူမ်ားအဖို႔လည္း တရားရိပ္သာေတြမွာ
ေရာဂီေတြ မမ်ားေသးတဲ့အတြက္
Marchလ က အစဥ္ေျပမွာပါ။
ခ်ယ္ရီေတြကုန္လို႔ စိန္ပန္းျပာေတြလည္း ဖူးေနၿပီေလ၊
ရာသီစာ သီးႏွံကေတာ့ စေတာ္ဘယ္ရီ လိမ္ေမာ္အေပါဆံုး
အခ်ိန္ပါ။
တခဏ လာလည္သူေတြအတြက္လည္း ဟိုတယ္ တည္းခိုခန္းေတြ အခက္ခဲမ႐ွိပါဘူး။
မ်ားေသာအားျဖင့္ အပူပိုင္းေဒသ ေနသူအမ်ားစုမွာ
ျပင္ဦးလြင္မွာ ျခံဝယ္ အိမ္ေဆာက္ထားတဲ့သူေတြအတြက္
အနားယူ အပူေ႐ွာင္ရာ ရာသီတခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။
April
====
တၿမိဳ႕လံုးနီးနီး စိန္ပန္းျပာေတြက ႀကိဳဆိုႏုတ္ဆက္ေနၿပီေလ
April လရဲ႕ ျပင္ဦးလြင္ သၾကၤန္ကေတာ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ပါ။
အခါတြင္း တရားစခန္း ရိပ္သာေတြအတြက္ ေရာဂီအမ်ားဆံုး အခ်ိန္မို႔ ရိပ္သာဝင္ခ်င္သူေတြအတြက္ အခက္ခဲ႐ွိႏိုင္ပါတယ္။
ႀကိဳတင္ စာရင္းသြင္းထားမွသာ အစဥ္ေျပပါမယ္။
သၾကၤန္တြင္း မန္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာလည္ပတ္ၾကၿပီး
ႏွစ္ဆန္း ၁ရက္ေန႔ကိုေတာ့ ျပင္ဦးလြင္မွာ
လည္ပတ္ၾကပါတယ္ ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ လည္ပတ္သူအမ်ားဆံုး ကား ၊ဆိုင္ကယ္၊ အ႐ႈပ္ဆံုး ေန႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။
အပူေ႐ွာင္ အပန္းေျဖ အေအးေၾကာက္တဲ့သူေတြ အတြက္
ေတာ့ March, April, May က အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ေတြပါ။
ေဒသထြက္သီးႏွံ စေတာ္ဘယ္ရီ အေပါဆံုး လပါ။
May
===
ျပင္ဦးလြင္ ကို အလွဆင္ဖို႔ အလည့္က် ပန္းကေတာ့
ဒီတခါ စိန္ပန္နီေတြေပါ့ စိန္ပန္းနီက သူရဲ႕အလွၾကေတာ့
အပင္ကပါ လွေနပါတယ္ ။
အေပၚကိုသိပ္မျမင့္ဘဲ ေဘးဘီ ဝဲယာကို ျဖာက်ေနတဲ့ အကိုင္းခက္ အလက္ေတြနဲ႔ တပင္းလံုးကြၽတ္ အပြင့္ပြင့္တဲ့ အမ်ိဳးပါ
ေတာ္ေတာ္လည္းလွပါတယ္။
သီးႏွံ စေတာ္ဘယ္ရီေတြလည္းကုန္ၿပီေလ...
အျခားေသာေတာပန္းနဲ႔ ဥယ်ာဥ္ပန္း
ပန္းေပါင္းစံုပြင့္ေသာလ may
ပန္းေပါင္းစံုတို႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး လ
may လို႔လည္းတင္စားၾကပါတယ္။
ရာသီဥတု အေအးကိုႏွစ္သက္တဲ့
ေဒသခံေတြအတြက္ May ဟာ ပ်င္းေခ်ာက္ေခ်ာက္လ တလလို႔ ခံစားရပါတယ္။
June
====
ပန္းေပါင္းဆံုတို႔ ပြင့္ရာ ေႏြ၊ ေမ ၊ကို စြန္႔ခြာလို႔
ဝသန္ရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ အတူ ပုရစ္ဖူး ရြက္ႏုတို႔အတြက္ မိုးစက္ မိုးေပါက္ေတြ က်ေနၿပီ။
ျပင္ဦးလြင္ ရဲ ေဒသစီးပြားေရး အေရာင္းဝယ္ေတြလည္းပါး
ခ်ိန္ေရာက္ေနေလၿပီ။.
သို႔ေသာ္လည္း သီးႏွံစိုက္ပ်ိဳးေရးေတာင္သူေတြ အတြက္ေတာ့ မ်ိဳးေစ့ခ်ရာ ရာသီပါ။
July
====
ျပင္ဦးလြင္ မိုးရာသီအတြက္ေတာ့ ေဒသခံတို႔ အနားယူရာရာသီပါ။
မိုးရြာၿပီဆိုလည္း ၇ရက္တပါတ္ ဆက္တိုက္မို႔ မိုးေအးေအးနဲ႔ လဘၻက္ေျခာက္ေကာင္းေကာင္းေရေႏြးတခြက္က
႐ွမ္းရြာေလးေတြရဲ႕ ဧည့္ခံမႈ ဓေလ့တခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။
(ေရေႏြးၾကမ္း ေနရာမွာ ေဒသခံတို႔ ႏွစ္သက္ရာ အစားထိုးႏိုင္သည္ ) အရမ္းေအးလို႔ပါ။....😁😁😁
August
=======
မိုးရာသီလေတြမွာ ေတာ့ အေထြထူး ထူးျခားေျပာင္းလဲတာ မ႐ွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ႏွစ္သက္တာကေတာ့ မိုးရာသီမွာ ေရတံခြန္ေတြပါဘဲ ေရလံုးအျပည့္မို႔ေတာ္ေတာ္လွသလို
တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာလည္း မိုးရာသီမွေတြ႔ရတဲ့ ေရတံခြန္ေတြ ႐ွိေနပါတယ္။ ေတာင္က်ေရနဲ႔ မိုးတြင္း စမ္းေခ်ာင္း စိမ့္စမ္းတို႔မွေရေတြေၾကာင့္ မိုးဥတုမွသာ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ ေရတံခြန္ေတြ အမ်ားျပား႐ွိပါတယ္။
ေဒသ ထြက္ အသီးႏွံ မွာဟင္းသီးဟင္းရြက္ သာထြက္ၿပီး
သစ္သီးမွာေတာ့ ပိႏၷဲသီး ေပါတဲ့ ရာသီျဖစ္ပါတယ္။
September
========
မိုးဥတု ဝါတြင္းကာလမို႔ ျပင္ဦးလြင္႐ွမ္းရြာေလးေတြရဲ႕
ရြာဓေလ့ ေလးေတြနဲ႔အတူ ေက်ာင္းတက္ ဥပုဒ္သီလယူ
ၾကတာေလးေတြဟာ ရြာပိုင္းေတြမွာ
Trekking သြားသူေတြအဖို႔ စိမ္းစိုေနေသာေတာင္ယာ စိုက္ခင္းေတြနဲ႔ အတူျမင္ေတြ႔ရမွာပါ။
မိုးရာသီတြက္ လွပမႈပိုေနမွာတခုက ျပင္ဦးလြင္ကို လာရင္ကို တမူထူးျခားေနတဲ့ တျခာေသာၿမိဳ႕ေတြနဲ႔မတူတာ လမ္းေတြပါ
မိုးရြာထားေတါ့သန့္ျပီး နက္ေျပာင္ေျပာင္ ေကြ႔ေကာက္ေနတဲ့ လမ္းက်ယ္ႀကီး ေတြက ၿမိဳ႕မေရာက္ခင္ကို ၾကည္ႏူးမႈေတြ
အျပည့္ေပးေနမွာပါ။
ျပင္ဦးလြင္ ရဲ႕ၿမိဳ႕ေ႐ွာင္လမ္းကေတာ့ ထင္း႐ွဴးေတာေတြထဲက ျဖတ္ၿပီးသြားရတဲ့အတြက္ ထင္း႐ွဴးရနံ႔ေတြနဲ႔အတူ
ေဘးႏွစ္ဖက္မွ မိုးဥတုေျကာင့္
စိမ္းစိုေနတဲ့ေတာႀကီးကို ေငးေမာရင္း ....
သင္ဟာ တျခားႏိုင္ငံတခုခုကိုေရာက္ေနသလို ခံစားရမွာပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အလွဆံုးလမ္းလို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။
October
======
လျပည့္ လကြယ္ ရက္ေတြအတြက္ ျပင္ဦးလြင္ဟာ အရမ္းစီကားတဲ့ေန႔ေတြျဖစ္သလို သီတင္းက်ြတ္လျပည့္ ဟာဆိုရင္ျဖင့္ ေဒသခံေတြနဲ႔သာ စည္ကားတဲ့ ေန႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။
သီတင္းကြၽတ္ လျပည့္ညရဲ႕ အစည္ကားဆံုးေနရာကေတာ့
မဟာအံထူးကံသာ ဘုရားမွာပါ။
႐ွမ္းတို႔႐ိုးရာ ဓေလ့မ်ားျဖင့္ ဘုရားမီးပူေဇာ္ၾကသည္မွာလည္းၾကည္ႏူးစရာ အလြန္ေကာင္းေသာ ညတည ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလမွာ
လည္ပတ္စရာ အေကာင္းဆံုးေနရာတခုက ျပင္ဦးလြင္ = ရဲရြာလမ္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ( စာေရးသူ ႏွစ္သက္တဲ့ ေနရာတခုပါ)
ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ႏုတ္ဆက္မိုးေတြေၾကာင့္
မိုရြာရင္လည္း ေတာင္ေတြအထပ္ထပ္ၾကားမွာ
ေတာင္ခိုးေတြ အလိပ္လိပ္ျဖစ္ေနသလို
မိုးမရြာတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ေကာင္းကင္ျကီးက
တိမ္ေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔မို႔
ေျမျပင္မွာလည္း ေကြ႔ေကာက္ လမ္းက်ဥ္းကေလးနဲ႔
မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြေၾကာင့္ ေတာင္ေတြက စိမ္းညိဳ႕ညိဳ႕ပါ။
မွတ္ခ်က္။ ။ အလြမ္းဓာတ္ခံ႐ွိသူတို႔ မသြားသင့္ပါ။😁😁
November
========
မိုးကုန္လို႔ ေဆာင္းအဝင္ ေအးစျပဳလို႔ ႏွင္းေတြ ေဝလာပါၿပီ။
November လအစမွာေတာ့ တၿမိဳ႕လံုးလိုလို
တန္ေဆာင္တိုင္ ပြဲေတာ္အတြက္ျပင္ဆင္ေနၾကပါၿပီ။
မဟာအံထူးကံသာ ဘုရားအား မီပံုး မီးပံုပ်ံ မီး႐ွဴးပန္း တို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကတဲ့ ပြဲေတာ္လပါ။
ပြဲေတာ္ကို ငါးရက္က်င္းပၿပီး အနယ္နယ္မွ ေလာေရာက္လည္ပတ္ သူေတြနဲ႔မို႔ ပြဲေတာ္ရက္ဟာ ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ လည္ပတ္သူအမ်ားဆံုး ကာလတခုအျဖစ္လည္း ႏွစ္စဥ္႐ွိေနပါတယ္။
ပြဲေတာ္ရက္မွာေတာ့
တည္းခုိခန္း ဟိုတယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း အားလံုး ေနရာေတြျပည့္ေနတက္ပါတယ္။
ေဒသခံေတြရဲ႕ စည္းပြားေရး အတြက္ေရာ
လည္ပတ္သူေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အတြက္ေရာ
အားလံုး ေမ်ွာ္လင့္တဲ့ လ တလပါ။
December
========
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕
အေအးဆံုး လ
ပန္းပြဲေတာ္ လ
ႏွင္းေတြနဲ႔ ႏွင္းၿမိဳ႕ေတာ္လို႔ ေခၚခံ ရတဲ့ လ
ေနၾကာ႐ိုင္းေတြနဲ႔ တၿမိဳ႕လံုးကို ဝါဝင္းေနတဲ့ လ
FB ျပင္ဦးလြင္ Gp ေတြ အကုန္လံုး ဝါထိန္ေနတဲ့ လ.
ပန္းပြဲေတာ္နဲ႔ တလ လံုးလိုလို စည္ကားေနတဲ့
ဲ့December လပါ။
ပန္းအမ်ိဳးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ကို ခင္းက်င္းျပသေနတဲ့
ကန္ေတာ္ႀကီးထဲေတာ့
လူအမ်ိဳးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာနဲ႔
လူပြဲေတာ္ ပါတြဲလ်ွက္ျဖစ္ေနတဲ့ လပါ။
ကားေတြပိတ္ လမ္းေတြပိတ္နဲ႔
ေပ်ာ္စရာ လ တလလည္းျဖစ္ပါတယ္။
ခ်ယ္ရီေတြ လည္း ျပင္ဦးလြင္ကို တန္ဆာဆင္ဖို႔
အၿပိဳင္အဖူးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၾကၿပီေလ.....
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ရာသီဥတုေတြ ပန္းေတြ လွပမႈေတြက
တကယ္ေတာ့ သဘာဝရဲ႕ ဆုလဒ္ေတြပါ။
ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဆာင္းညေတြနဲ႔အတူ
ခရစ္စမတ္ ဆုေတာင္းသီခ်င္းေတြနဲ႔ လြင့္ပ်ံေနတဲ့
ညေတြ ေတြျဖတ္သန္းရင္း ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ သကရဇ္တခုကို ကုန္ဆံုးရေတာ့မယ္ေလ....
ျပင္ဦးလြင္ရဲ့ မကုန္ႏိုင္ေသးေသာ သဘာဝအလွေတြ
ခံစား ႐ွာေဖြ ထိမ္းသိမ္းရင္း
ႏူးညံ့တဲ့ အေတြးေတြ ပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစ....ျပင္ဦးလြင္ကိုခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးေတြ.......
လိုအပ္ခ်က္မ်ားတြက္ ျဖည့္စြက္နားလည္ေပးပါရန္...
အဆံုးထိဖတ္ေပးတဲ့အတြက္လည္း ေက်းဇူးအထူးပါ
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ အႏွစ္သက္ဆံုး တခုခု မန္႔မွာေရးခဲ့ေပးပါ

credit - Sai Ko

27/12/2018

ာ့ဂ်္မဟာရ္

တာ့ဂ်္မဟာရ္ (အဂၤလိပ္: Taj Mahal) သည္ အိႏၵိယနိုင္ငံ အာဂရာၿမိဳ႕ျပင္၊ အာဂရာခံတပ္၏ အ‌ေရွ႕ဘက္ ၁ မိုင္ခန႔္‌ေဝး‌ေသာ လွပသည့္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုတြင္း၌ တည္ရွိသည္။ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ဂူသခၤ်ိဳင္းႀကီးျဖစ္ၿပီး မဂိုဘုရင္ ရွားဂ်ာဟန္ က သူ၏ ကြယ္လြန္ၿပီးခဲ့ေသာ အခ်စ္ျမတ္နိုးဆုံးဇနီး မြန္တာဇ္မဟာရာ(ဂ်္) (Mumtaz Mahal) အတြက္ရည္စူး၍ တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

တာ့ဂ်္မဟာသည္ မဂိုဗိသုကာပညာ၏ အေကာင္းဆုံး ဥပမာတစ္ခုအျဖစ္ ေျပာနိုင္ၿပီး အခ်ိဳ႕က ကမာၻ‌ေပၚတြင္ အလွဆုံး‌ေသာ အ‌ေဆာက္အအုံႀကီးဟူ၍ ဆိုၾကသည္။ တည္ေဆာက္မႈစတိုင္တြင္ ပါရွန္း၊ တူရကီ၊ အိႏၵိယႏွင့္ အစၥလာမ္ ဗိသုကာစတိုင္၏ အစိတ္အပိုင္းမ်ားေပါင္းစပ္ပါဝင္ေနသည္။ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ တာ့ဂ်္မဟာသည္ ယူနက္စကို၏ ကမာၻ႔အေမြအႏွစ္ေနရာမ်ားစာရင္းတြင္ ပါဝင္လာခဲ့ၿပီး "မူစလင္အႏုပညာ၏ ရတနာ ႏွင့္ အားလုံးက အံ့ဩေလးစားရေလာက္ေသာ အလြန္ေျပာင္ေျမာက္သည့္ ကမာၻ၏အေမြခံအေဆာက္အဦး" ဟု ေဖာ္ျပထားခဲ့သည္။ ‘တာ့ဂ်္မဟာရ္’ဟူသည္မွာ ‘နန္း မ်ား ထြတ္‌ေခါင္’ဟု အနက္ရ၏။ ရွားဂ်ဟန္း ဧကရာဇ္ဘုရင္ မင္းျမတ္၏ အ‌ေလာင္းကိုလည္း ဤသင္းခ်ိဳင္း၌ပင္ ျမႇုပ္ႏွံခဲ့ၾက ‌ေလသည္။

တာ့ဂ်္မဟာရ္အေဆာက္အဦးအစုအေဝးကို ၁၆၄၈ ခုႏွစ္ခန႔္က ေဆာက္လုပ္ၿပီးစီးခဲ့ၿပီး အူစတတ္ အာမက္ လာေဟာရီသည္ တာ့ဂ်္မဟာရ္၏ အဓိကပုံစံထုတ္တည္ေဆာက္သူျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။

မဂိုအင္ပိုင္ယာ၏ အခ်မ္းသာအႂကြယ္ဝဆုံးအခ်ိန္ျဖစ္ေသာ ၁၆၃၁ ခုႏွစ္တြင္ မဂိုဘုရင္ ရွားဂ်ာဟန္မွာ သူ၏ တတိယေျမာက္ဇနီး မမ္တက္ဇ္မဟာရ္ ကြယ္လြန္သြားသျဖင့္ စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ သူတို႔၏ ၁၄ ေယာက္ေျမာက္ရင္ေသြးျဖစ္ေသာ ေဂါဟာရာဘီဂမ္ကို ေမြးဖြားစဥ္ ကြယ္လြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ား အရ ရွားဂ်ာဟန္၏ ေၾကကြဲဖြယ္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းသည္ တာ့ဂ်္မဟာကို ေဆာက္လုပ္ျဖစ္ရန္ ေစ့ေဆာ္ေပးေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။ မမ္တက္ဇ္ေသဆုံးၿပီး မၾကာမီတြင္ပင္ တာ့ဂ်္မဟာရ္ကို စတင္ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး အဓိက ဂူသခၤ်ိဳင္းမွာ ၁၆၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ အေဆာက္အဦးမ်ားႏွင့္ ဥယ်ာဥ္မ်ားမွာ ၅ ႏွစ္အၾကာတြင္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ ဘုရင္ ရွားဂ်ာဟန္မွ တာ့ဂ်္မဟာရ္တြင္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါစာသားကို ေရးသားခဲ့သည္။

"အျပစ္က်ဴးလြန္သူတစ္ေယာက္ ဤေနရာတြင္ ခိုလႈံလာပါက လြမ္းၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးခံရသူပမာ သူ၏ အျပစ္မ်ားအားလုံး ေက်ေပ်ာက္ရမည္။ အကယ္၍ အျပစ္ရွိသူမွ ဤခန္းမသို႔လာေရာက္ပါက သူ၏အျပစ္မ်ားအားလုံးကို ေဆးေၾကာသန႔္စင္ေစရမည္။ ဤအေဆာက္အဦး၏ ေနရာသည္ ဝမ္းနည္ပူေဆြးမႈ၏ေနရာျဖစ္သည္။ ေနႏွင့္လတို႔ မ်က္ရည္က်ရာေနရာျဖစ္သည္။ ဤကမာၻတြင္ ဤအေဆာက္အဦးျဖင့္ တည္ေဆာက္သူ၏ ဂုဏ္က်က္သေရကို ေဖာ္က်ဴးေနသည္။"

တာ့ဂ်္မဟာရ္ႏွင့္ ဗိသုကာပုံစံျခင္းဆင္တူေသာ ဟူမာရန္၏ ဂူသခၤ်ိဳင္း
တာ့ဂ်္မဟာရ္တြင္ ပါရွန္းႏွင့္ အေစာပိုင္းမဂိုဗိသုကာပညာတို႔ကို ေပါင္းစပ္႐ုံသာမက ဆန္းသစ္တီထြင္မႈျပဳထားသည္။ စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ားမွာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ တီမူရစ္(Timurid) ႏွင့္ မဂိုအေဆာက္အဦးမ်ားျဖစ္ေသာ ဂါအီေအမီရာ (Gur-e Amir) (ဆာမာခန္ (Samarkand) ရွိ မဂိုမင္းဆက္ကိုဆက္ခံသူတစ္ဦးျဖစ္ေသာ တီမူအာ(Timur) ၏ ဂူသခၤ်ိဳင္း)၊ ဟူမာရန္၏ ဂူသခၤ်ိဳင္း၊ အစ္တမတ္-အုဒ္-ဒါအုလာ(Itmad-Ud-Daulah) ၏ ဂူသခၤ်ိဳင္း (တစ္ခါတစ္ရံတြင္ တာ့ဂ်္မဟာရ္အငယ္စားဟု ၫႊန္းဆိုၾကသည္။) ႏွင့္ ရွားဂ်ာဟန္တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ေဒလီရွိ ဂ်မားမတ္စ္ဂ်စ္ (Jama Masjid) ဗလီတို႔ကို အတုယူထားသည္။ အေစာပိုင္းမဂိုအေဆာက္အဦးမ်ားမ်ာ အနီေရာင္သဲေက်ာက္တုန္းမ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ရွားဂ်ာဟန္ကစတင္၍ အျဖဴေရာင္ စက်င္ေက်ာက္ေအာက္ခံႏွင့္ တန္ဖိုးနည္းေသာ ရတနာေက်ာက္တို႔ကို အသုံးျပဳခဲ့သည္။ သူ၏အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ရွိေသာ အေဆာက္အဦးတို႔မွာ အဆင့္အတန္းတစ္ခုအထိ ျပင္ဆင္မြမ္းမံျခင္းရွိခဲ့သည္။

ဗိသုကာပညာ

တက္ဂ်မဟာသင္းခ်ိဳင္းဂူမွာ ‌ေက်ာက္ျဖဴျဖင့္ တည္‌ေဆာက္ ထား‌ေသာ ရွစ္‌ျမႇောင့္ပုံ အ‌ေဆာက္အအုံႀကီး ျဖစ္၍ ‌ေပ ၇ဝ ျမင့္ၿပီးလွ်င္ သဲနီ‌ေက်ာက္ ‌ေအာက္‌ေျခ‌ေပၚတြင္ တည္ရွိ၏။ သို႔‌ေသာ္ ယင္းထိပ္တြင္ ‌ေပ ၁၂၀ ျမင့္‌ေသာ ခုံဝိုင္းႀကီး တပ္ဆင္ထားျပန္သျဖင့္ စုစု‌ေပါင္း ‌ေပ ၁၉၀ ခန႔္ျမင့္‌ေပသည္။ အ‌ေဆာက္အအုံႀကီး၏ ‌ေဘးပတ္လည္ သဲနီ‌ေက်ာက္ ‌ေအာက္ ‌ေျခ၏ ‌ေထာင့္မ်ားတြင္ ၁၃၃ ‌ေပျမင့္‌ေသာ ဘုရားရွိခိုး‌ေမွ်ာ္စင္ တစ္ခုစီရွိ၏။ အ‌ေဆာက္အအုံႀကီးမွာ သဲနီ‌ေက်ာက္ တံတိုင္းျဖင့္ ဝန္းရံထား‌ေသာ ရႈခ်င္စဖြယ္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခု၏ အလယ္တြင္ တည္ရွိ‌ေလသည္။ အတြင္းဘက္တြင္ ဆင္ျပင္ထားပုံမွာ ခမ္းနား ဆန္းျပားလွ၏။ ‌ေက်ာက္ျဖဴဂူ ႏွစ္ခုရွိ‌ေသာ အခန္းႀကီးကို အဖိုးတန္‌ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ၁၂ မ်ိဳးျဖင့္ၿပီးသည့္ ခန္းဆီးမ်ား ႏွင့္ ကာရံထားသည္။ အတြင္းနံရံမ်ားတြင္ တိရစာၦန္ပုံႏွင့္ သစ္ပင္ပန္းပင္ပုံမ်ား ‌ေဖာ္ထားသည့္ မွန္စီ‌ေ႐ႊခ် လက္ရာမ်ားမွာ အလွဆုံးပင္ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။ ထိုျပင္ ကိုရန္က်မ္းထြက္ တရားစာမ်ားကိုလည္း လွပဆန္းက်ယ္စြာ ထြင္းထုထား၏။ ဤ အ‌ေဆာက္အအုံႀကီးကို ‌ေဆာက္လုပ္ရာတြင္ ‌ေပါင္ ၃ သန္း ‌ေက်ာ္ ကုန္က်ခဲ့သည္ဟု ဆို‌ေလသည္။ အလုပ္သမားေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ကာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ၾကာေအာင္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ရသည္။

ဂူသခၤ်ိဳင္း

တာ့ဂ်္မဟာ၏ အဓိကေနရာမွာ ေက်ာက္ျဖဴသားအုတ္ဂူျဖစ္သည္။ ခုံးေနေသာ တံခါးေပါက္ပါရွိသည့္ ႏွစ္ဖက္ညီအခ်ိဳးစားက် အေဆာက္အဦးေပၚတြင္တည္ရွိၿပီး အေပၚမွ ႀကီးမားေသာအမိုးလုံးႀကီးျဖင့္ ဖုံးအုပ္ထားသည္။ အျခားေသာ မဂိုဂူသခၤ်ိဳင္း မ်ားကဲ့သို႔ပင္ အေဆာက္အဦး၏ အေျခခံအစိတ္အပိုင္းမ်ားမွာ ပါရွန္းမွဆင္းသက္လာေသာ ပုံစံျဖစ္သည္။

Cd #

26/12/2018

အံ့ဘြယ္ဂုဏ္ေဆာင္ ဇလုံေတာင္သမုိင္း
---------------------------------

တည္ရွိေနရာ

စစ္ကိုင္းတိုင္း ေဒသႀကီး ကသာခ႐ိုင္ ဗန္းေမာက္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ တည္ရွိၿပီး ဗန္းေမာက္ၿမိဳ႕မွ ေျမာက္ဘက္ ၁၂ မိုင္ခန္႔ အကြာ ေတာအတြင္း ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္အထက္ အျမင့္ေပ ၃ဝ၉ဝ ျမင့္ေသာ ေတာင္ေပၚတြင္ တည္ရွိပါတယ္။ ေျမပုံၫႊန္း အက္စ္ဂ်ီ ၄၅၁၃၄၉ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာေတာင္ လွ်ဳိေျမာင္မ်ား နက္႐ႈိင္းလွပါတယ္။

ဘုရားသမိုင္း

ေဂါတမ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္သည္ မဟာ သကၠရာဇ္ ၁၂၃ ခုႏွစ္ ဝါေတာ္ ၂ဝ အရတြင္ သိၾကားမင္း ဖန္ဆင္းေသာ နတ္ပန္းရထား ၅ဝဝ ျဖင့္ ရဟႏၲာ အရွင္သူျမတ္ ၅ဝဝ ၿခံရံၿပီး ေကာင္းကင္ခရီးမွ ဇလံုေတာင္ေတာ္သို႔ ၾကြေတာ္မူခ့ဲပါတယ္။

ဇလံုေတာင္ (ေခၚ) ေဂါေဒါပလႅင္ေတာင္ေတာ္သည္ အေရွ႕ ဧရာဝတီ၊ အေနာက္ သလႅာဝတီျမစ္ ႏွစ္လီတို႔၏ အလယ္ဗဟိုတြင္ တည္ရွိပါတယ္။ ေဂါေဒါပလႅင္ေတာင္ေတာ္တြင္ ဧရာပတၳနတ္နဂါးမင္း သားအဖတို႔၏ ေတာင္းပန္ ေလွ်ာက္ထားမႈေၾကာင့္ ခုနစ္ရက္ သီတင္းသုံးေတာ္မူလ်က္ နဂါးမင္းသားအဖ လွဴဒါန္းေသာ ဆြမ္းကုိ ဘုဥ္းေပး သုံးေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

က်န္ရွိေသာဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္းမ်ား ကုိလည္း စိန္၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္သံ ပတၱျမားရတနာမ်ားျဖစ္ေစေၾကာင္း ဆုေတာင္း အဓိ႒ာန္ျပဳလ်က္ ေတာင္၏ ဝဲယာ၊ ေရွ႕ေနာက္ စြန္႔ႀကဲ ပက္ဖ်န္းခ့ဲသည္ ဟု သမိုင္းေက်ာက္စာတြင္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ထုိေတာင္ေတာ္တြင္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပး ဘုရားပုံေတာ္ႀကီး တစ္ဆူလည္း ဖူးျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္မွာ ''ညီဘြား အာနႏၵာ ေအာင္ေျမ ေခၚေသာ ဤ ေဂါေဒါပလႅင္ေတာင္ကလပ္၌ ပြင့္ေတာ္မူလတ႕ံၱေသာ 'အရိေမေတၱယ် ဘုရားရွင္' သည္ ငါဘုရားက့ဲသု႔ိ အလွဴခံယူကာ တရားထူးကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူလိမ့္မည္'' ဟု ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ထားခဲ့ေလ၏။

ထိုေၾကာင့္ ထိုေဒသ၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ ဖားကန္႔ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းမ်ား၊ အေနာက္ဘက္၊ ေတာင္ဘက္ႏွင႔္ အေရွ႕ဘက္ တို႔တြင္ ေရႊတြင္းမ်ား ျဖစ္လာသည္ ဟု ေဒသခံမ်ားက ယုံၾကည္ခ့ဲၾကတယ္။

ထု႔ိျပင္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာလုံး ကြၽန္းေတာႀကီး မ်ားသည္လည္း တန္ဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ ရတနာမ်ား ျဖစ္သည္။ ဘုရားသမိုင္းတြင္ ၄င္းက်ာက္ေတာင္သည္ ငါးဆူေျမာက္ အရိေမေတၱယ် ဘုရားရွင္ တရားေဟာၾကား မည့္ေနရာျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ေက်ာက္ေတာင္သည္ သံေတာင္ ၄၄၄ ေတာင္ျဖစ္၍ ေပအားျဖင့္ ၆၆၆ေပ ျမင့္သည္။ ဤ ေက်ာက္ေတာင္ကို ဘုရားပြင့္မည့္ သလြန္ေတာင္ေတာ္ ဟု ေခၚခ့ဲၿပီး ေနာင္တြင္ ေဒသခံမ်ားက ဇလုံေမွာက္ ထားသည္ႏွင႔္ တူ၍ ဇလုံေတာင္ ဟု
ေခၚခ့ဲျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

လြန္ခ႔ဲေသာ ႏွစ္ ၈ဝ ခန္႔က ေျမပုံ ေပၚတြင္လည္း သလြန္ေတာင္ ဟုသာ ေဖာ္ျပထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီး ေပၚတြင္ ဘုရားတည္ခ့ဲသည္မွာ သကၠရာဇ္ ၄၉၂ ခုႏွစ္က ျဖစ္သည့္အတြက္ ႏွစ္ေပါင္း ၉ဝဝ ခန္႔ ၾကာခ့ဲၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

အရွင္ဓမၼဒႆီ အမည္ရွိ အရွင္ အရဟံႏွင့္တပည့္ အရွင္အာစာရ မေထရ္ျမတ္ႏွစ္ပါးသည္ ေဂါေဒါပလႅင္ ေခၚ ဇလုံေတာင္သု႔ိ ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးဣစၧာသယ လိုတရ ခ်မ္းသာႀကီး ေအာင္ေတာ္မူ၊ ေအာင္ဆုယူ ေစတီမ်ားကုိ ဦးစြာပထမ တည္ထား ကုိးကြယ္ခ့ဲၾကပါတယ္။

ထို႕ေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ဝိဇၨာမဟိဒၶိ အရွင္ဟု ေပၚလြင္ထင္ရွားေသာ ဘုန္းႀကီး ဦးသာေအး အရွင္ျမတ္က ေအာင္ေတာ္မူ၊ ေအာင္ဆုယူ ေစတီမ်ားကုိ ဒုတိယအႀကိမ္ မြမ္းမံ ျပဳျပင္၍ 'ေအာင္ေက်ာ္ေအးေအာင္ ဇလုံေတာင္' ဟု သာသနာျပဳ ေမာ္ကြန္းတင္ခ့ဲပါတယ္။

သကၠရာဇ္ ၁၂၇၆ ခုႏွစ္တြင္ စက္ေတာကုိးဌာန အဝင္ကန္ရြာ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ႏွင့္ တိုက္သူႀကီး ဦးေရႊသီး ၊ ရပ္ေဝးရပ္နီးၿမိဳ႕ရြာ ဒါယကာတို႔က ေၾကးအခ်ိန္ ၂၅ ပိႆာျဖင့္
ေၾကးေခါင္းေလာင္း သြန္းလုပ္ လွဴဒါန္းၿပီး သကၠရာဇ္ ၁၂၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ေသာင္သြတ္ၿမိဳ႕ ဝဲတက္ရြာ ဇာတိ အရွင္ကုေဝရက သားေတာ္ေတာင္ ေက်ာက္ပလႅင္၌ ဂႏၶကုဋိတိုက္ ေစတီငါးဆူ တည္ထားကာ ဉာဏ္ေတာ္ ေလးေပရွိ၊ လိုတိုင္းျပည့္
ဗ်ာဒိတ္ေပး ပၪၥေလာဟာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ သြန္းေလာင္း၍ တတိယအႀကိမ္ ထူးျခားစြာ သာသနာျပဳ ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။

သကၠရာဇ္ ၁၃၁၁ ခုႏွစ္တြင္ စက္ေတာ ကုန္း႐ိုးႀကီးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ အလယ္ရြာ၊ ကန္ရြာ၊ အေနာက္တာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ဦးေဆာင္၍ ရပ္ေဝးရပ္နီး ျမိဳ႕ရြာ ဒါယကာတို႔က ေအာင္ဆုယူ ေစတီမ်ား ကုိ မြမ္းမံျပင္ဆင္၍ စတုတၴအႀကိမ္ ေရႊထီးေတာ္ အထြတ္တင္လွဴကာ သာသနာျပဳ ခဲ့ေၾကာင္း သာသနာ ေမာ္ကြန္းတင္ ေက်ာက္စာတြင္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဤေက်ာက္ေတာင္ႀကီးမွာ ခမည္းေတာ္ေတာင္ ႏွင့္ မယ္ေတာ္ေတာင္ ေက်ာက္လုံးႀကီးမ်ား ႏွစ္လုံးပူးတြဲၿပီး ေဘးအနည္းငယ္ နိမ့္ေသာ ႏွစ္ဖက္တြင္ သားေတာ္ေတာင္၊ သမီးေတာ္
ေတာင္ တြဲေနပါတယ္။

လြန္ခ႔ဲေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ခန္႔က သမီးေတာ္ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီး ပ့ဲက်ခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါ ေက်ာက္လံုးႀကီး ပ့ဲက်ေသာ အသံသည္ ဗန္းေမာက္ၿမိဳ႕နယ္ တစ္နယ္လုံး သိမ့္သိမ့္တုန္ ျမည္ဟည္း ႐ိုက္ခတ္ခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္ ေက်ာက္ေတာင္ထိပ္ကုိ တက္သည့္အခါတြင္ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီး ႏွစ္လုံးၾကားမွ အုတ္ေလွကားျဖင့္ ေကြ႕ပတ္တက္ရပါတယ္၊။

က်ဥ္းက်ပ္ေနေသာ ေနရာတြင္ ေက်ာက္တံခါးႀကီး လည္းရွိပါတယ္။ အကုသုိလ္မ်ားသူ မေက်ာ္ႏုိင္၊ မဝင္ႏုိင္ဟု ဆိုၾကပါတယ္။ အမွန္တကယ္ မဝင္ႏိုင္သူကုိလည္း ေတြ႕ခ့ဲရ
ပါတယ္။

ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးေပၚရွိ ဘုရားမ်ားကုိ ေတာင္ေျခမွလည္း ထင္ထင္ရွားရွား ဖူးေျမာ္ရပါတယ္။ ကုတ္ကတ္ တြယ္တက္ရေသာ ေနရာလည္း ရွိပါတယ္။ အေပၚေက်ာက္တုံးႀကီး တစ္ခုႏွင႔္ တစ္ခုၾကား ေက်ာက္ေက်ာမွ တစ္ဆင့္ ကူးသြားရသည္မွာလည္း ႏွစ္ဖက္လုံး နက္႐ႈိင္းေသာ ေခ်ာက္ႀကီးႏွင့္ ျဖစ္၍
အသည္းယားစရာ ျဖစ္ၾကရပါတယ္၊။

အခ်ဳိ႕သူမ်ား မကူးရဲပါ။ ဤ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးတြင္ ဇလုံေတာင္ အရွင္ႀကီး ရွိေၾကာင္း၊ ဤဇလုံေတာင္ ဘုရားဖူးလွ်င္ အရိေမေတၱယ် ဘုရားဖူးရန္ စာရင္းတြင္ ပါဝင္မည္
ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုတစ္ရပ္ ရွိၾကပါတယ္။

''ဇလုံေတာင္အရွင္ စာရင္းမဝင္ရင္ ေမတၱာရွင္န႔ဲ လြဲရမယ္'' ဟုဆိုသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ရပ္ေဝးရပ္နီး ေဒသမ်ားမွ ႏွစ္စဥ္ ဘုရားဖူး လာၾကေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ရသည္။ အခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ လမ္းေလွ်ာက္လာၾကေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ရသည္။
Crd-Original Wrirer