ပုဂံေရႊျပည္ Travel & Tours

11/01/2021

CRD Myanmar Times

ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်ပိုင်း) နောင်ချိုရှိ နာမည်ကျော်ဂုတ်ထိပ်တံတားအနီးတွင် မှန်တံတားတည်ဆောက်မှုကို လာမည့် ၂....

25/12/2019

31/10/2018

သြားၾကရ​ေအာင္​ 😉

17/06/2018

23/04/2018

Let's go

17/04/2018

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၈၀ျပည့္ ႏွစ္သစ္ခ်ိန္ခါမွာ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်မ္းမာျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုၾကပါေစ လို ့ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

12/04/2018

မြန်မာ့နှစ်သစ်ကူး သင်္ကြန်ရောက်ပြီမို့ ပုဂံရွှေပြည် Travel & Tours မှ ရေလောင်းလိုက်ပါတယ်နော်... :D

01/04/2018

ျမန္မာ့ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ေတြကို မိမိကစျပီး ေစာင့္ေရွာက္ျကရေအာင္ေနာ္။

ပုဂံကို အ​ေရာင္​ဆိုးၾကသူမ်ား ​ေ႐ွး​ေဟာင္​းအ​ေမႊအႏွစ္​​ေတြ တျဖည္​းျဖည္​း ပို၍ပ်က္​စီး​ေတာ့မလား ပုဂံရယ္​ ဓမၼမိတ္​​ေဆြ ဘုရားဖူးမ်ားလည္​း ပုဂံကို​ေရာက္​ခဲ့ရင္​ အဲလို​ေတြ မလုပ္​ဘို႔ အႏူးအၫြတ္​​ေတာင္​ပန္​းပါတယ္​ခင္​ဗ်ာ။

19/03/2018

😊 တပ္မေတာ္ေန႔ မတ္လ ၂၇ ရက္ ခရီးစဥ္ အတြက္အထူးပရိုမိုးရွင္း ေလးကေတာ့ က်န္ရွိေနတဲ့ ထိုင္ခံု ၉ ခံု အတြက္ buy 2 get 1 ( ၂ ခံု ဝယ္ရင္ ၁ ခံုလက္ေဆာင္ရမွာပါ ) ဦးရာလူ ရမယ့္အခြင့္အေရး ေလးပါ မိတ္ေဆြတို႔

22/02/2018

ပုဂံေရႊျပည္ Travels & Tours မွစီစဥ္ေသာ ခရီးစဥ္မ်ားတြင္ VIP Package Customers မ်ားရဲ ့ထူးထူးျခားျခား ၀န္ေဆာင္မႈေလးကေတာ့

09/02/2018

🙏 ပုဂံေခတ္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီမ်ားအေၾကာင္း 🙏

ပုဂံမွာရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြ၏ အျပင္ပိုင္းကို နံရံအုတ္အဂၤေတမ်ားျဖင့္ ေဖာင္းၾကြပံုစံအလွဆင္ၾကျပီး၊ အတြင္းပိုင္းကို ရုပ္ပံုမ်ားေရးဆြဲျခင္းျဖင့္ အလွဆင္ၾကျခင္းကို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳတဲ့အလုပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ျပီး ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီကို ေျခာက္ေသြ ့ေသာမ်က္ႏွာျပင္ရွိတဲ ့နံရံမ်ားေပၚတြင္သာ ေရးဆြဲၾကျပီး၊ စိုစြတ္ေသာ အဂၤေတေပၚတြင္ ေရးဆြဲ၍မရပါ။ အခ်ိဳ ့ဘုရားေက်ာင္းေတြ၏ ေထာင့္နားေတြမွာ ဇာတာခြင္ေတြကို ေရးဆြဲထားတာေတြ ့ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုဇာတာခြင္ေတြဟာ လူပုဂၢိဳလ္
တို ့ရဲ ့ဇာတာကိုဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပဲ ထိုဘုရားေက်ာင္းတည္ေဆာက္တဲ့ အခ်ိန္ကိုသာဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ထိုနံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြ၏ အေၾကာင္းအရာကို ပါဠိဘာသာစကားႏွင့္ေဖာ္ျပၾကျခင္းဟာ ေရွးဗမာေတြ
(သို ့)မြန္လူမ်ိဳးေတြဟာ ဘာသာတရားယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ပါဠိစာေပကိုေလ့လာသင္ၾကားၾကျခင့္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကေရးဆြဲတဲ ့အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ဗုဒၶ၏ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ ႏွင့္ ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳ အထၳဳပၸတိ၊ ဘုရားျဖစ္စဥ္ ႏွင့္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပံု မ်ားကိုေရးဆြဲၾကပါတယ္။
ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာအယူ၀ါဒကို ျဖန္ ့က်ဲ ့ဖို ့ထိေရာက္တဲ ့နည္းလမ္းတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ မတူညီတဲ့ ပံုစံေဖာ္ျပခ်က္ျဖင့္ ေရွးဓေလ့ထံုးစံေတြကို ယေန ့ေခတ္တိုင္ေအာင္ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းလွ်က္ရွိပါတယ္။ ေစတီအမ်ားစု၏ ေလၽွ်ာက္လမ္းေတြ၏ မ်က္ႏွာက္က်က္နား ေဘာင္ကြက္မ်ား ျပဳလုပ္၍ ဗုဒၶ၏ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ႏွင့္ ဘုရားျဖစ္စဥ္မ်ား ( သို ့ ) ေစတီေတာ္သမိုင္း ႏွင့္ အလွဴ ့ဒါယကာသမိုင္းတို ့ကိုေရးဆြဲေဖာ္ျပၾကတာကို ေတြ ့ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ နံရံေတြႏွင့္ မ်က္ႏွာက်က္ေတြမွာ ၾကာပန္းပံု ( သို ့)စက္၀ိုင္း၊ ေလးေထယင့္ပံုစံမ်ားေရးဆြဲၾကပါတယ္။ ၾကာပန္းဟာ သန္ ့စင္မႈ၏ ေသကၤတအျဖစ္ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးတို ့၏ ပန္းခ်ီမွာ မျကာခဏ အသံုးျပဳၾကတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။
ဘုရင္ေတြရဲ ့အေရးၾကီးတဲ ့ဆင္ျဖဴေတာ္ ႏွင့္ ဘာသာေရး အေၾကာင္းအရာမ်ားကို နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ားတြင္ အေျမာက္အျမားေတြ ့ရသလို ဒ႑ာရီလာ တိရစၧာန္ျဖစ္တဲ့ သစၥာေစာင့္သိျခင္း သေကၤတျဖစ္တဲ ့ ကိႏၵရာငွက္ကိုလည္း မတူညီတဲ့ ပံုစံမ်ားျဖင့္ ေရးဆြဲၾကတာကိုလည္းေတြ ရပါတယ္။ ေရွးဘုရားေက်ာင္းမ်ားတြင္ မျကာခဏျမင္ေတြ ့ရတဲ ့တိရစၧာန္ရုပ္ မကၡာရာ ဟာ အေမာက္သ႑န္ပါ နဂါးရုပ္ကို အသံုးျပဳလာခ်ိန္မွာေတာ့ မေတြ ့ရေတာ့ပဲ နဂါးရုပ္၊ ကိႏၵရာရုပ္၊ အေမာက္ပါ ျခေသၤ့ရုပ္ေတြကိုေတာ့ ယေန ့တိုင္အသံုးျပဳေနစဲပါ။ အျခား မၾကာခဏေတြ ့ရတဲ ့အရုပ္ကေတာ့ ဖင္ႏွခြႏွင့္ လူေခါင္းပါ မႏုႆသီဟ ရုပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။
မကၠန္း ဟု လည္းေခၚတဲ့ မကၡရာ ဆိုတဲ့ ေရေန သတၱ၀ါရုပ္မွာ ဆင္ႏွာေမာင္း၊ မိေခ်ာင္း ေမးရိုး၊ ပါးဟပ္၊ ငါးအေၾကးခြံ ႏွင့္ ငါးအျမွီး ႏွင့္ ေျခေသၤ့ ေျခသည္းတို ့ေပါင္းစပ္ပါ၀င္ျပီး ရခိုင္လူမ်ိဳးတို ့၏ ေသကၤတႏွင့္ဆင္တူပါတယ္။ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေရးဆြဲဖို ့ဆိုရင္ နံရံ၏အတြင္းအလႊာကို သဲႏွင့္အနီေရာင္ရြံ႕ေစးျဖင့္ မံျပီးေနာက္ သံပုရာရည္ခပ္က်ဲက်ဲကို ထိုနံရံအား သုပ္လိမ္းေပးရပါမယ္။
သို ့မွသာ ေကာင္းမြန္တဲ ့အဂၤေတအျဖစ္ ေနာက္ဆံုးအလႊာကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေနာက္ ဆင္စြယ္အပိုင္းအစ ျဖင့္ ေခ်ာမြတ္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ေပးရပါတယ္။ ၁၁ ရာစု Pahtothamya ဘုရားေက်ာင္းမွာ ပုဂံေခတ္ဦး အေစာဆံုး နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အေစာဆံုး နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြမွာ ေတြ ့ရတဲ့အေျခခံ အေရာင္ ေလးေရာင္ကေတာ့ အမည္း၊ အျဖဴ၊ အနီ ႏွင့္ အ၀ါ တို ့အျပင္ သူတို ့၏ေပါင္းစပ္အေရာင္ ကိုလည္းေတြ ့ရပါတယ္။ အမည္းေရာင္ကေတာ့ က်ပ္ခိုး၊ အိုးမည္းတို ့မွ ျပဳလုပ္တာျဖစ္ျပီး၊ အျဖဴေရာင္သည္ သံပုရာရည္မွရတာျဖစ္ျပီး၊ အနီေရာင္ ႏွင့္ အ၀ါေရာင္သည္ ျမစ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္တံုးေတြေပၚမွာ အစိုင္အခဲ အျဖစ္ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ေျဖေစး၀ါကေန ျပဳလုပ္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး၊ အလြန္ ့အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ ့အေရာင္ေတြသာျဖစ္ပါတယ္။ အျပာေရာင္ရွိတဲ ့မဲနယ္ကို ေျမေစး၀ါထဲ ထည့္လိုက္ရင္ အစိမ္းေရာင္ကိုရရွိမွာျဖစ္ျပီး၊ ကာလၾကာျမင့္ေနတဲ့ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြမွာ ေတြ ့ရခဲတဲ့ အေရာင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအေရာင္ဟာ ေအာက္စီဂ်င္ႏွင့္ဓါတ္ျပဳျပီး သံေခ်းျဖစ္လာေသာေၾကာင့္ အညိဳေရာင္သို ့ေျပာင္းလဲသြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုအေရာင္ေတြ အားလံုးကို တမာပင္၏ အေစးျဖင့္ေရာစပ္လိုက္ေသာအခါ ခ်ဳပ္ေဆး ျဖစ္လာပါတယ္။ သက္တမ္းၾကာျမင့္ေနတဲ ့သဘာ၀ေကာ္အျဖစ္ ယေန ့တိုင္အသံုးျပဳေနၾကျပီး အသန္႕စင္ဆံုး၊ တမာေစး စစ္စစ္၏ ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့အတံုးအခဲကို လံုး၀စိုးရြဲေနေအာင္ ေရထဲတြင္ထား၍ ျပဳလုပ္ေပးရပါတယ္။ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီတြင္ အေရာင္အဆင္းေတာက္ပေစရန္ တိရစၦာန္တို ့ရဲ ့သည္းေျခရည္ျဖင့္ ေရာစပ္ေပးရပါတယ္။
ပုဂံေခတ္ရဲ႕အေစာဆံုးနံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြမွာ လူပံုေတြေရးဆြဲတဲ့အခါ အိႏၵိယအသြင္အျပင္ အဂၤါရပ္ေတြကို ေတြ ့ရမွာျဖစ္ျပီး၊ အိႏၵိယ အ၀တ္အစား၊ ကိုယ္ဟန္အေနအထားေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတာျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးပေ၀ႆဏီကတည္းက ျဗဟၼာဏႏြယ္၀င္ပုဏၰားေတြဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွွ၏တရားရံုးေတြမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ထို ့ေၾကာင့္ ပန္းခ်ီဆရာမ်ားဟာ လည္းေကာင္းတို ့ႏွင့္အတူ ပုဂံကိုေရာက္ ရွိခဲ့ဟန္ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ ၾကာလာတာႏွင့္အမွ် ပန္းခ်ီေရးဆြဲရာမွာ မ်က္ႏွာသြင္ျပင္အေနအထားေတြဟာ သိသိသာသာပံုစံ ေျပာင္းလဲလာတာ ေတြ႕ ရပါတယ္။ ေရွးရိုးဆန္ဟန္ သရုပ္မွန္မဆန္ေသာပံုစံျဖင့္ ျခယ္သထားေသာ ဂႏၱ၀င္ေျမာာက္ေသာ အႏုပညာတစ္ခုလံုးမွာ ႏွစ္ကာလအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေသာ္လည္း မ်က္ႏွာအေနအထားေတြ ပို၍ၾကင္နာတဲ့ပံုစံ၊ ခႏၶာကိုယ္အေနအထား ပိုျပီးေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ပံုစံ ေရးဆြဲလာၾကေသာ္လည္း တူညီမႈေတြ ရွိေနၾကတာကို ေတြ ့ရမွာပါ။
စိတ္ကူးယာဥ္ဆန္တဲ ့ဒ႑ာရီလာ တိရစၦာန္ေတြျဖစ္တဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါးသြင္ျပင္ႏွင့္ ဘီလူးမ (သို ့) အေမာက္ပါ နဂါးေတြကို ပန္းခ်ီေရးဆြဲရာမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ တိက်တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို လက္ခံဖို ့အေနျဖင့္ ေရးဆြဲၾကတယ္။
ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ပန္းခ်ီေရးဆြဲသူဟာ ေရွးဓေလ့ထံုးတမ္းေတြမွ ထင္ျမင္ခ်က္ေျပာင္းလဲ ခဲ့သည္ဟု ယူဆႏိုင္တယ္။ ၁၃ ရာစုအေစာပိုင္း ၀က္ႀကီးအင္းေက်း၇ြာရွိ ဂူေျပာက္ႀကီးဘုရားေက်ာင္းမွာ နံရံအစြန္ ႏွစ္ခု၏ ၾကာဖူးသ႑ာန္ေဘာင္ကြက္မွာ ေရးဆြဲထားတဲ့ လူသိမ်ားတဲ့အေၾကာင္းအရာျဖစ္ေသာ ဗုဒၶအား မာရ္နတ္တပ္မ်ား တိုက္ခိုက္ပံုကို ေဖာ္ျပရာမွာ မေကာင္းဆိုး၀ါးစစ္သည္ေတြကို မုတ္ဆိတ္ႏွင့္အင္ဒို - ဥေရာပ မ်က္ႏွာပံုစံ၊ နဂါးအစား သာမာန္ေျမြ ပံုစံကိုသာ ေရးဆြဲထားခဲ့တာ ေတြ ့ရပါတယ္။ ဒ႑ာရီလာ တိရစၦာန္ေတြဟာ ျမန္မာ့ရိုးရာ အႏုပညာ၏ အမ်ိဳးအမည္မသိႏိုင္တဲ့ မ်ိဳးစိပ္ပံုစံ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားျခင္း မေတြ ့ရပါ။
အေစာပိုင္းရာစုႏွစ္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ က်န္စစ္သားဥမွင္၏ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမွာ ရႈးဖိနပ္စိးထားျပီး ဒူးၾကပ္ေဘာင္းဘီျဖင့္ အေ၀းသို ့ျမွားပစ္ဟန္္ဆြဲထားသည့္ မြန္ဂိုစစ္သားပံု ကိုေတြ ့ရွိကတည္းက ပုဂံေခတ္ပ်က္ျပီးမွ ေရးဆြဲခဲ့ၾကတယ္လို ့ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ အျခားနံရံမွာေတာ့ အကသမားမ်ား၊ဂီတပညာရွင္မ်ား ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ စနစ္တက်စီတန္းေနေသာ လူမ်ားႏွင့္ ပင္ကိုယ္အရည္အခ်င္းျပည့္၀တဲ့ ဟန္ပန္မူအရာ ရွိတဲ့ ၀တ္ရံုအရွည္၀တ္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ ့အ၀င္ေနာက္ လိုက္ပါေနေသာ ပံုမ်ားေတြ ့ရပါတယ္။ ထိုရာထူးဂုဏ္ၾကီးမားတဲ့သူ ေဆာင္းထားတဲ့ ဦးထုပ္ပံုစံဟာ 1178 CE ေလာက္က တရုတ္ပညာရွိ Chou Ch’u-fei ရဲ ့ၾကံ ့ခ်ိဳ သ႑ာန္ဦးထုပ္ကဲ့သို ့ဆင္တူပါတယ္။
ထိုမ်က္နွာပံုစံေတြဟာ ေရးဆြဲသူကပဲ နဂိုပံုစံကို ထပ္ေရးဆြဲခဲ့တာလား၊ မူလေရးခြဲသူကပဲ လံုးလံုးလ်ားလ်ား စတိုင္အသစ္ကိုဖန္တီးခဲ့တာလား မေသခ်ာပါ။ တကယ္လို မ်ား ေနာက္မွေရးဆြဲျခင္းထက္ မူလပံုစံကိုက ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းကိုေတာ္လွန္ကာ ေရးဆြဲခဲ့မယ္ဆိုရင္ အႏုပညာသမိုင္းမွာ အံ့ၾအဖြယ္ အေျခအေနတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။
၁၁ရာစုေႏွာင္းပိုင္းမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အပါယ္ရတနာဘုရားေက်ာင္းရဲ ့နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြဟာ သိသိသာသာကြဲျပားတာကိုေတြ ့ရပါတယ္။ဓေလ့ထံုးတမ္းစဥ္လာ အျပဳအမူေတြရဲ ့အရည္အေသြးကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္တဲ့ ပံုမွန္ေရးဆြဲေနက် ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို ့၏ အေၾကာင္းအရာ ဆိုေပမယ့္ မဟာယန ၏ရည္၇ြယ္ခ်က္ အမ်ားအျပားပါ၀င္တာျဖစ္ျပီး ရွိဗား ဗိႆႏိုးနတ္ႏွင့္ အျခားအယူသီးမႈ ေတြ ကို ေတြ ့ရမွာျဖစ္တယ္။
Nanda Manya ဘုရားေက်ာင္းရဲ ့ေသးငယ္တဲ ့ေလးေထာင့္ကြက္ထဲမွာ ေရးဆြဲထားခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီတစ္ခုဟာ ဘုရားဖူးေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ ေလ့လာသူေတြ ကိုဆြဲေဆာင္ထားပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတို ့၏ အသက္အရြယ္ အစံုကို ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ျပီး ရင္သားေလ်ာ့ရဲပံုစံႏွင့္ ခါးကုန္းေနတဲ့အဘြားအိုမ်ားလည္းပါ၀င္ပါတယ္။ အလယ္မွာ တြန္ ့ဆုတ္ဟန္ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့့္ငယ္ရြယ္ဟန္ အမ်ိဳးသမီးရပ္ေနပါတယ္။ သူရဲ ့ငယ္ရြယ္မႈကို ေလးနက္ေစတာက ေသးငယ္တဲ့ သူ ့ရဲ ့ပံုပန္းသ႑ာန္ပါ၊ သူ ့ရဲ ့ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ ရိုးရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ သတို ့သမီး၏ မိသားစု၀င္အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ မဂၤလာမေဆာင္မွီ အရည္းႀကီးေတြကို ပန္းဦးလႊတ္ရန္ ပို ့ေဆာင္ေပးေနပံုကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ေလ့လာသူေတြကေတာ့ ထိုအေၾကာင္းအရာကို ျငင္းဆိုၾကျပီး သာမာန္ပြဲသဘင္က်င္းပေနပံုဟု ေျပာၾကပါတယ္။ စူဠာမဏိဘုရားေက်ာင္းမွာ ေတြ ့ရတဲ ့နံရံပန္းခ်ီီေတြဟာတျခားပန္းခ်ီေတြထက္ ပိုျပီးလြတ္လပ္စြာေရးဆြဲထားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။ ၁၄ ရာစု ( သို ့) ပိုေနာက္က်တဲ့ ကာလက ေရးဆြဲထားျခင္းဟု မ်က္ခံုးပံုစံႏွင့္ ေသးငယ္တဲ့ ပါးစပ္ဟန္ ေတြေၾကာင့္ ထိုေခတ္ရဲ ့အႏုပညာလက္ရာေတြ ျဖစ္တန္ရာဟု ယူဆၾကပါတယ္။
ဘုရားေက်ာင္းေတြကို ၁၈ရာစု ၁၉ရာစုေတြမွာ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျခင္း၊ မြမ္းမံျခင္းေတြကို ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကျပီး ထိုကာလေတြတုန္းကလည္းပန္းခ်ီေဆးေရး ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေစာပိုင္းပုဂံေခတ္ဦးလက္ရာႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ေတာ့ ပန္းခ်ီေရးဆြဲတဲ့ ကိုယ္ဟန္အေနအထားေတြဟာ ပိုျပီးသြက္လာတာကိုေတြ ့ရပါတယ္၊ အေၾကာင္းအရာမွာလည္း ဘာသာေရးႏွင့္ မသက္ဆိုင္မႈေတြ၊ အနားယူအပန္းေျဖေနတဲ့ လူပံုေတြမွာ အ၀တ္ဗလာနီးပါးပံုေတြ၊ ခ်စ္သူႏွင့္ ခ်စ္ခင္ေနေသာပံုေတြ စတဲ့ မရိုေသမေလးစားေသာပံုမ်ားကို အာနႏၵာအုတ္ေက်ာင္းမွာ ေတြ ့ရပါတယ္။
ပုဂံေခတ္ ပန္းခ်ီေတြမွာ မၾကာခဏေတြ ့ရေသာ မ်က္ႏွာပံုမ်ားကေတာ့ ထူျပီး တိုတဲ့ မ်က္ေတာင္ပံုရွိတဲ့ ဗာဒံ ္ေစ့ပံုစံ မ်က္လံုး၊ ပါးရိုးမို ့မို ့၊ ဘဲဥပံု မ်က္ႏွာက်၊ ေျဖာင့္စင္းေသာ ႏွာေခါင္း၊ ထူျပီး ႏူးညံ့ဟန္ ႏႈတ္ခမ္း ပံုတို ့ျဖစ္ပါတယ္။ ထို ပံုစံမ်ိဳးကို ၀က္ႀကီးအင္း၊ ဖြားေစာ၊ မင္းနန္သူ ရြာေတြမွာေနထိုင္တဲ့ သူမ်ားမွာေတြ ့ရျပီး အေနာ္ရထာမင္းရွိစဥ္က တည္ထားတဲ့ရြာေတြျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပန္းခ်ီဆရာေတြက သူတို ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ သူတို ့ျမင္ေတြ ့ခဲ့ၾကတဲ့ ပံုစံအတိုင္းေရးဆြဲ ခဲ့ဟန္ရွိပါတယ္။

Translated by NNA
Reference – Art & Architecture of Bagan