Clara's Choice Cruises - Clara

Routebeschrijving Website

Clara's Choice Cruises - Clara Als cruise-expert zorg ik voor een cruisebeleving die bij u past. U pakt uw koffer en ik regel de rest!

Zonder dat het meer kost, maar met gemoedsrust en comfort.

Start van het ANVR congresEen vroege start vanochtend, aankomst 06.00 uur op Schiphol… 😴🥱☕️Onze speciale congrescharter ...
13/11/2026

Start van het ANVR congres

Een vroege start vanochtend, aankomst 06.00 uur op Schiphol… 😴🥱☕️

Onze speciale congrescharter in de Neo 321 van Transavia vertrekt om 07.45 uur naar Madeira. Het valt (zoals altijd) niet mee om 250 reiscollega’s op tijd in het vliegtuig te krijgen 😅 en als we hoog in de lucht zijn is het verder bijkletsen geblazen. Er staan meer collega’s in het gangpad dan dat er op de stoelen zitten… Het is net een schoolreis. Petje af voor de crew die overal tussendoor laveert met maaltijden en drankjes.

De afgelopen dagen was de luchthaven van Madeira dicht vanwege storm Charles, maar het weer is ons gunstig gezind. Als we aankomen is het 22 graden en zonnig!

De komende dagen mogen we ons laten leiden door de ‘Ladies in red’ van Barentszen en hoef ik zelf even niets te organiseren.

Na aankomst hebben we een transfer naar hotel Savoy Palace voor de lunch. Dit zou in een tuin van een ander hotel plaatsvinden maar vanwege de regen van de afgelopen dag was dat niet haalbaar.

In de middag de opening van het congres. En wel in de cruiseterminal van Funchal, hier was ik 20 jaar geleden en toen was er alleen een tent… Hier hebben we een lezing van Dirk-Jan Verdonk van World Animal Protection. Met mijn recente ervaring in Alaska besef ik hoe diervriendelijk de tours daar worden uitgevoerd, met afstand en respect. Verder neemt Veroniek Maat ons mee naar inclusie: handvatten voor aangepaste reizen voor mensen met een beperking en dat in de breedste zin van het woord. Na de coffee-brake worden we wakker geschud door Carlo ter Huurne (winnaar van de Reis Challenge) en Daan Noordeloos over veranderprocessen in bedrijven en de veerkracht van de reisbranche. Het is een hele lange dag die we afsluiten met een heerlijk diner bij Nine Design Restaurant.

Wat een fantastisch uitzicht op het verlichte Funchal!

Wat leuk, alle reacties tot nu toe op het artikel over Clara’s Choice in het FD. Ik deel het artikel daarom hier ook. Ee...
11/11/2026

Wat leuk, alle reacties tot nu toe op het artikel over Clara’s Choice in het FD. Ik deel het artikel daarom hier ook. Een goede weergave van hoe ik werk en wat ik het liefste doe! Love my job!

Reizen, wijn en spijs verbinden! Wat een mooie en gezellige middag leverde dit op, geen gebrek aan gesprekstof. Met de a...
08/11/2026

Reizen, wijn en spijs verbinden!

Wat een mooie en gezellige middag leverde dit op, geen gebrek aan gesprekstof. Met de aftrap van de volgende wijncruise (vertrek op 24 augustus 2027).

Toch leuk dat mijn enthousiasme over een treinreis als aanvulling op een Alaska-cruise ook terugkomt in de vakpers (Trav...
25/10/2026

Toch leuk dat mijn enthousiasme over een treinreis als aanvulling op een Alaska-cruise ook terugkomt in de vakpers (Travelpro). Zowel de Rocky Mountaineer (in de Canadese Rockies) als de McKinley Explorer (naar Denali) komen aan bod in dit artikel. Dan gaat mijn koffer vol reisherinneringen weer open en deel ik ze…

Na 60 dagen Canada en Alaska sta ik weer op Nederlandse bodem.Zestig dagen op reis... Het was een langgekoesterde wens o...
11/10/2026

Na 60 dagen Canada en Alaska sta ik weer op Nederlandse bodem.

Zestig dagen op reis... Het was een langgekoesterde wens om eens langere tijd in mijn favoriete werelddeel te verblijven. Misschien nog een overblijfsel van ‘vroeger’. Na mijn studie had ik wel een tijdje naar het buitenland gewild. Maar mijn vader, beschermend als hij was, wilde dan wel graag weten (of meebepalen) waarheen, hoe lang, met wie…
‘Zou je dat nu wel doen kind…’ en zo bleef ik thuis en ging fulltime aan het werk. Oké, ik heb het nu ingehaald en ik hoop en denk dat mijn ouders, boven vanaf hun wolk, trots op me zijn.

In mijn omgeving hoor ik regelmatig: wat zoek je toch in dat koude, grijze en saaie Alaska… want ja ik was er al veel vaker en ik blijf er ook naar toe gaan. Ik zal het proberen te beschrijven.

Ik heb eens even geturfd, ik was 60 dagen onderweg, de helft in Canada en de andere helft aan boord van cruises naar Alaska vanuit Vancouver. De hoofdkleuren waren groen, blauw en wit. Langs de prachtige groene naaldbomen van de Inside Passage, waar je de eerste walvissen en orka’s kunt spotten, naar de gletsjers en toendra’s van Alaska waar je met een beetje geluk beren ziet. Het uitzicht op de hoogste berg van Amerika, Mount Denali (6190 m hoog), bij een strakblauwe lucht is fenomenaal!

Van de 60 dagen waren 47 dagen zonnig of grotendeels zonnig, 7 dagen waren bewolkt of mistig. En op 6 dagen hadden we buien of regen. Op 1 dag daarvan gebruikte ik mijn paraplu, op andere regendagen was een jas met capuchon voldoende. Op meerdere dagen was er verse sneeuw zichtbaar in de bergen. Mijn regenjas heb ik helemaal niet gebruikt, mijn windjack wel. Met die zon erbij waren de herfstkleuren betoverend. En 8 dagen stonden in het teken van gletsjers, wat een enorme ijsmassa’s met de diepste kleuren blauw erin!

Samen met mijn gasten en ook tijdens de weken dat ik alleen op pad was op Vancouver Island, heb ik veel wildlife gezien. Van dikhoornschapen, berggeiten, elanden tot orka’s, adelaars en bultruggen. Mijn favoriet zijn echter de beren. Ik heb op 14 dagen van mijn reis beren gezien, in totaal waren het er 31. Voornamelijk zwarte beren, maar ook de bruine grizzlyberen. Ze blijven boeien!

Dus Alaska koud, grijs en saai…? Echt niet! En de combinatie met Canada is echt fantastisch, want de natuur is daar ook zo adembenemend mooi!

Was het een overkill en ben ik er klaar mee? Zeker niet, Alaska en Canada vervelen nooit! Vanaf 2028 komt er weer een nieuwe reis in mijn programma.

Het was natuurlijk geen 60 dagen vakantie. De laptop ging elke dag open om het werk door te kunnen laten gaan. Het leukste was om (mede door mijn posts) nieuwe Alaska-aanvragen te krijgen en deze te verwerken terwijl ik genoot van de prachtige uitzichten ter plaatse. Heel fijn dat mijn kantoorwerk plaats- en tijdsonafhankelijk is. Ook het begeleiden van twee groepsreizen / cruises gaf me zoals altijd weer veel voldoening.

Meer weten over de mogelijkheden voor een cruise naar Alaska in combinatie met Canada? Ik vertaal uw persoonlijke reiswensen graag naar de reis van uw dromen.

Meer weten? Stuur mij gerust een bericht.

U pakt uw koffer, ik regel de rest.

📞 06-27109448
📧 [email protected]

Om 06.20 uur legt de Zaandam aan bij Canada Place Pier in Vancouver en hoor ik de eerste havengeluiden… We verzamelen om...
06/10/2026

Om 06.20 uur legt de Zaandam aan bij Canada Place Pier in Vancouver en hoor ik de eerste havengeluiden…

We verzamelen om 08.30 in de Ocean Bar. Ik heb al contact gehad met onze gids Anita met wie ik al jaren samenwerk en die op ons wacht. De ontscheping is een grote operatie (de Zaandam en Eurodam liggen aangemeerd), maar alles loopt prima. We laden de bagage e in onze bus en vertrekken rond 09.15 u richting Chinatown, het historische Gastown en daarna naar Stanley National Park. Hier maken we twee stops: één bij de totempalen (al hoor ik dat het niet meer de gebruikelijke term is, we horen first nation poles te zeggen) en één bij de Lion’s Gate Bridge waar we enkele weken geleden nog onderdoor voeren.

Dan gaan we via English Bay naar Granville Island, het ‘kunstenaarseiland’. Het is zondag, dus druk, wat wil je ook met dit zonnige weer. De lokale bevolking geniet er ook nog even van. We hebben wat vrije tijd om iets te eten, drinken, winkelen. We bezoeken de beroemde bezem-winkel (handgemaakte (heksen)bezems) en de overdekte foodmarket.

Onze laatste stop is Queen Elizabeth Park. Dit hoog boven Vancouver gelegen park biedt een schitterend uitzicht op de stad en de bergen. Het park bevat 116 verschillende boomsoorten waarvan vele nu in prachtige herfstkleuren zijn. Het is warm, onze jassen gaan uit en we maken nog een paar mooie foto’s.

We kunnen het nog willen uitstellen, maar het is helaas echt tijd om naar de luchthaven te gaan. Hier arriveren we keurig 3 uur voor vertrek, we hebben de tijd nog wel nodig voor de bagage, speciale assistentie etc. De KLM vlucht gaat nog steeds op schema. Afscheid van Vancouver en Canada.

Vanaf het moment dat we op het achterdek van de Zaandam met elkaar in gesprek kwamen, was er een klik met deze gezellige...
05/10/2026

Vanaf het moment dat we op het achterdek van de Zaandam met elkaar in gesprek kwamen, was er een klik met deze gezellige en spontane zussen. Genoeg reden voor een gezamenlijk diner. Er blijken zoveel toevalligheden en raakvlakken: Utrecht, waar één hen nog steeds woont, ouders die hun roots in Hoogezand hebben, Groningen en het hutnummer van de dames was mijn geboortedatum 😅
Eind van het liedje: ze gaan in mei 2027 mee op de groepsreis / cruise naar Japan! Heel mooi en bedankt voor de gezelligheid en hulp tijdens deze Alaska-cruise Anita en Liesbeth Van Den Bosch 🚢

De laatste zeedag met, hoe kan het ook anders, na enkele mistflarden stralende zon en een strakblauwe lucht. Via de nauw...
05/10/2026

De laatste zeedag met, hoe kan het ook anders, na enkele mistflarden stralende zon en een strakblauwe lucht. Via de nauwe doorgang genaamd Bella Bella varen we langzaam richting Vancouver Island. De dame in het Lido heeft mijn (h)eerlijke gezonde havermout ontbijt al klaar staan. Thuis moet ik het weer zelf doen…

We drinken koffie met onze groep, we praten na over deze mooie reis en alles wat we gezien hebben. Ik regel de laatste zaken aan boord. Ook moet de koffer weer gepakt worden, voor de laatste keer.

De boeg is open en we doen nog een rondje aan dek om de mooie omgeving vast te leggen. Ook nu laat de natuur zich weer van haar mooie kant zien, want er verschijnt (op afstand) een enorme groep bultruggen. Bij wijze van groet geven ze nog even een showtje en laten hun staarten zien.

In de namiddag nog één keer een optreden van het klassieke trio Vivace en in de avond nog één keer de World Stage Cast, de shows waren erg goed! Zo ook de Dam-band die vanavond nog een keer in de Ocean Bar optreedt (en dat kan beslist niet zonder de dansvloer te betreden).

Het laatste diner (nog maar een keer genieten van die heerlijke zalm!) aan het raam, we genieten van het uitzicht. En ik bedank Christine en Earn die heel veel voor ons gedaan hebben, altijd snel en efficiënt en met een grote glimlach.

De koffers staan weer op de gang, we zetten de wekker want we komen vroeg aan in Vancouver.

In het laatste deel van deze cruise nog één nieuwe cruisehaven: Prince Rupert in Canada. Een vriendelijk stadje op een h...
05/10/2026

In het laatste deel van deze cruise nog één nieuwe cruisehaven: Prince Rupert in Canada. Een vriendelijk stadje op een heuvel, met hoge bergen op de achtergrond.

We hebben een excursie geboekt: wandelen in het Butze Rainforest National Park. Want het is hier natuurlijk regenwoud alom. Ik heb de afgelopen dagen rustig opgebouwd met wandelen en vandaag doe ik voor het eerst weer een langere hike.

Onze gids Jay neemt ons mee. Hier is zoveel te zien: stinkdierkool, een kool waarvan de gele bloemen vroeg in het voorjaar bloeien. De beren eten de bloemen om hun spijsvertering op gang te brengen na de winterslaap.

Verder veel cederbomen, die groeien op oude dode cederbomen. Bomen die soms alleen beginnen en dan samen vergroeien, zo zijn er bomen die vervlochten zijn of bijzondere vormen aannemen.

Hier komen beren en wolven voor, maar we zien er geen. Wel zien we eekhoorntjes, een specht, een bananenslak 😩 en spitsmuizen. Ook zijn er veel paddestoelen en zwammen. Zowel het bos als het moerasgebied zijn echt prachtig.

We komen op het strand, we kijken naar de stroomversnelling verderop. Op het strand ligt allerlei aangespoeld hout en omgevallen bomen, men laat de natuur hier zijn eigen gang gaan. Aan één van de oude bomen hangt een schommel en als ik een schommel zie, dan moet ik erop! Schommelen geeft immers een gevoel van vrijheid.

Na een korte pauze (voor mij op de schommel) gaan we verder. We zien veel bomen met ‘old mens beard’, te plant heet hier usnia en heeft een hoogabsorberend gehalte. Het is kruising tussen een alg en mos, het groeit op oude bomen. De oorspronkelijke bewoners gebruikten het als luiers voor hun baby’s, de adelaars gebruiken het in hun nest. Je kunt er ook thee en zalf van maken vanwege de medicinale werking.

Na 4 uur wandelen zijn we terug bij het beginpunt en gaan we naar het schip.

In de middag maken we nog een korte wandeling om even iets van deze plaats te zien. Prachtige houten huizen met uitzicht op de baai, een paar kerken en natuurlijk winkeltjes. Dat alles in de heerlijke najaarszon! Een mooie laatste haven van deze cruise. We gaan aan boord voor de laatste zeedag oftewel opnieuw door de Inside Passage richting Vancouver.

We gaan naar het optreden van het klassieke trio Vivace in het World Stage theater. We zijn weer onder de indruk van het niveau. En daarna dineren in de Main Dining Room, met uitzicht op de ondergaande zon.

Ketchikan, voor de tweede keer tijdens mijn reis. Het is de laatste dag op Alaska-grondgebied tijdens deze reis 🥹 Het is...
05/10/2026

Ketchikan, voor de tweede keer tijdens mijn reis. Het is de laatste dag op Alaska-grondgebied tijdens deze reis 🥹

Het is net als mijn vorige bezoek prachtig weer en we gaan er een leuke dag van maken. Ik wil nog graag een keer naar de vallei waar de beren vaak komen en ik wil nog wat te weten komen over diverse tours, voor volgende Alaska-reizen, want die komen er vanaf 2028 weer.

We gaan op pad en staan een tijdje bij de rivier op de uitkijk. Geen b**r te zien, wel heel ijverige meeuwen die de zalm op het strand trekken en er de lekkerste onderdelen uit eten. De zalmtrek is op zijn einde. Er ligt veel dode zalm in de rivier, dit is de natuur. Ze gaan aan het einde van hun leven terug naar de plek waar ze geboren zijn, dit doen ze met een nauwkeurigheid van enkele tientallen meters! Ze paren hier en sterven dan… Een perfecte kans voor de beren, die hun vetreserves willen aanvullen.

We wandelen langs de vallei waar het momenteel laag water is. Dan ga ik praten met het bedrijf dat hier zipline tours en bearview-wandelingen in het bos verzorgt. Eric gaat even genieten op een bankje in de zon. De aardige jonge medewerker Luke vertelt enthousiast over alle mogelijkheden. Ik krijg ook telefoonnummers en e-mailadressen mee voor de toekomst. Dan gebeurt er iets wonderlijks: Luke zegt ‘De bearview-wandeling van 11.30 u is een kleine groep. Willen ‘you guys’ misschien mee?’ Nou wat een aanbod, Eric is ook heel graag ‘proefkonijn’. Normaal gesproken gaat dit via het kantoor elders, maar Luke wuift het weg. Hij hoopt dat we in de toekomst kunnen samenwerken. En ik ook!

Terwijl we wachten, ook nog net een half uurtje voor die ene lekkere cappuccino van de dag, zien we vlakbij een hert in het gras liggen. Hij stoort zich niet aan ons, lijkt wat versuft te zijn. Likt af en toe aan z’n buik en heeft een hoge ademhaling. We roepen er één van de biologen bij, die vertrouwt het niet. Ze zijn normaal erg mensenschuw, maar deze laat zich alles welgevallen. Mogelijk heeft hij teveel giftige besjes of paddestoelen gegeten, dat geeft buikpijn en ze kunnen er van gaan hallucineren. De Wildlife Rescue wordt gebeld. Eric houdt nog een tijdje de wacht bij hem, hoe het afloopt zullen we niet weten. De mensen van het bezoekerscentrum nemen het over.

Wij worden met een privé auto naar het beginpunt van de wandeling gebracht. Daar staat al een groepje mensen, samen met onze biologen en gidsen Emma en Camilla. Twee hele leuke meiden die veel kennis hebben van planten beren en met humor vertellen wat we moeten doen (en niet moeten doen) als we ineens oog in oog staan met een b**r.

Dan gaan we op pad, we lopen het bos in, over een pad langs en bruggen boven de rivier. Ondertussen wijzen Emma en Camilla alles aan wat op beren kan wijzen: paadjes tussen de struiken en berenpoep. De natuur is hier zo prachtig en onaangeroerd. We genieten ervan. Het duurt een tijdje maar ineens staat Camilla stil en wijst naar de rivier beneden ons. Uit de struiken komt een enorme b**r tevoorschijn, het zou zelfs een mannetje kunnen zijn. Deze reus sjokt door het water en ruikt aan wat dode zalm. Camille vertelt zachtjes: ‘Het is als melk in je koelkast die net over de datum is, het kan prima of bedorven zijn, maar als je eraan ruikt weet je of je het nog kunt gebruiken.’

Deze b**r loopt wat verder, vangt een levende zalm en eet een paar dode. Beren zijn lui, ze doen niet al teveel moeite, het vangen van een zalm moet gemakkelijk gaan en anders eet je een dode zalm die nog net fris genoeg ruikt. Beren eten de lekkerste stukjes van de zalm en laten de rest voor de meeuwen en andere vogels.

Na een tijdje verdwijnt hij in de struiken om een ‘nap’ te doen. Inmiddels zwaait ook Emma een stukje verderop dat ze een b**r heeft gespot. We zijn goed geïnstrueerd: geen geroep en geschreeuw, alleen maar gebaren naar elkaar. We lopen een klein stukje terug naar Emma en daar is een kleiner exemplaar druk met het vangen en eten van zalm. Dit is een vrouwtje. Meestal bevinden mannetjes en vrouwtjes zich niet heel dicht bij elkaar, ze blijven op minimaal 50 m afstand van elkaar (daar zorgt het vrouwtje wel voor) en dat is hier net het geval.

Terwijl we staan te genieten van alles wat er zich voor onze ogen afspeelt, komt er nog een moeder met jong te voorschijn. Deze drie blijven bij elkaar in de buurt. Het jong wordt beschermd tegen de mannetjesb**r, want dat is zijn grootste vijand…
Het is zo leuk om te zien hoe ze zalmen vangen of uit de rivier halen met hun lompe klauwen. Moeder laat haar kind experimenteren, maar staat ook op wacht.

Deze 4 beren in de rivier, ik ben er emotioneel van 🥹 Ze zijn zo aandoenlijk en puur. Het lijkt een kroon op mijn verblijf in Alaska. Alsof de natuur zich nog één keer in al zijn glorie toont! Dankbaar!

Tegelijkertijd genieten we ook van het bos rondom, geweldig. Je kunt naar alles blijven kijken en foto’s blijven maken. We kunnen ons moeilijk losmaken maar op een gegeven moment moeten we echt verder. We genieten nog van de rest van de wandeling.

Als we terug zijn in het bezoekerscentrum krijgen we nog uitleg over een speciale totempaal die gemaakt wordt door één van de first nations stammen voor een overleden familielid, die het bezoekerscentrum ooit gestart is. Zijn zonnebril, hobby’s en natuurlijk zijn familieverband worden er in verwerkt. Er zit al 5 maanden werk in en daar komen nog een paar maanden bij.

Uit dankbaarheid kopen we nog een paar berensouvenirs in hun winkeltje en dan gaan we terug naar Ketchikan. De chauffeur is zo lief om voor mij te stoppen bij het postkantoor zodat ik mijn laatste ansichtkaartjes kan posten.

We brengen nog een bezoek aan Totem Bright National Park, waar we nog een traditioneel clan house bezichtigen.

In Ketchikan staan we nog een tijdje te kijken bij de zalmladder. Hier nog veel springende zalm. We lopen langzaam terug naar het schip, ik wil Alaska nog heel even vasthouden in deze prachtige najaarszon.

Maar de loopplank gaat bijna in, dus er is geen uitstel meer mogelijk.

In de avond eten we in de Pinnacle Grill, voor de tweede keer deze reis. Een heerlijke afsluiting van een topdag!

Adres

Parklaan 81
Bilthoven

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Clara's Choice Cruises - Clara nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Reisbureaus in de buurt


Andere reisbureaus in Bilthoven

Alles Zien