Clara's Choice Cruises - Clara

Clara's Choice Cruises - Clara Als cruise-expert zorg ik voor een cruisebeleving die bij u past. U pakt uw koffer en ik regel de rest!

Zonder dat het meer kost, maar met gemoedsrust en comfort.

In mijn huisje is het bij het wakker worden 9 graden. Ik ben blij met het kacheltje, de 15m2 heb ik zo weer warm. In de ...
07/09/2026

In mijn huisje is het bij het wakker worden 9 graden. Ik ben blij met het kacheltje, de 15m2 heb ik zo weer warm.

In de ochtend regent het, maar het klaart al gauw op. Mijn gastvrouw komt even buurten. Er waren vanochtend orka’s in de baai om een zeeleeuwtje te verorberen 🙈😱 Hoewel ik al wakker was, heb ik wel zeeleeuwen maar geen orka’s gezien.

Mijn gastvrouw wil graag weten hoe mijn berenexcursie geweest is. Ik vertel haar mijn ervaringen van gisteren en ook dat de mensen hier zo aardig zijn. Ze glimt van oor tot oor, ze blijkt (hoe kan ik het ook anders treffen) de burgemeester van dit dorpje te zijn.

Rond de middag ben ik weer te gast bij The Break voor mijn één heerlijke koffie per dag. Daarna begint de walvissentour. Je kunt niet altijd geluk hebben, we zien maar één bultrug die lekker visjes aan het eten is. Maar dat is het dan ook. Wel nog een aantal zeeleeuwen en zeehonden, ook heel bijzonder. En een mega zeester!

Een heerlijke middag op het water, mijn vestje was meer dan genoeg. Geen jas nodig.
Het leven is goed. Ik heb weer genoten!

Vandaag meer activiteit. Het is prima weer om iets te doen en ik wandel naar het dorp. Eerst even een lekkere cappuccino...
06/09/2026

Vandaag meer activiteit. Het is prima weer om iets te doen en ik wandel naar het dorp. Eerst even een lekkere cappuccino bij The Break. Dit is ‘the place to be’ als je een goede koffie wilt (of voor anderen een stevig ontbijt). Dit is echt een hippe tent met gezond voedsel. Op welk moment je er ook komt, er staat altijd een lange rij buiten.

Na de overheerlijke koffie ga ik eens even kennismaken met de aanbieders van boottours (op zoek naar walvissen en beren). Ik boek hier wel eens voor klanten, die ook een aantal dagen op Vancouver Island verblijven voor of na hun cruise. Vriendelijke ontvangst en een drukte van belang hier. Ik heb een leuk gesprek. Vraagt de eigenaresse of ik misschien mee wil op een tour om beren te spotten, er is nog een plekje vrij. Daar hoef ik niet over na te denken. Even later zijn we al op weg.

Het is laag water en dat betekent dat de zwarte beren graag naar de waterkant komen om schelpen en krab te eten. Het menu van een b**r bestaat maar voor 5% uit vis en schelpen, maar in deze weken doen ze er graag een paar procentjes bij, zo bouwen ze hun vetreserves richting de winter op. Andere voeding zijn besjes en ander plantaardig voedsel. In dit gebied gaan de zwarte beren niet in complete winterslaap. In de zomer zijn ze 18-20 uur actief en slapen ze de rest. In de winter is het andersom. Maar ze hebben dus geen complete winterslaap en krijgen hun jongen vaak in januari of februari.

We varen naar de Pipestem Inlet een nauwe inham met veel strandjes tussen de naaldbomen. Het duurt niet lang voor we de eerste zwarte b**r spotten. Maar het zijn er twee, twee vrouwtjes. Het is echt grappig hoe die twee beren met hun logge poten elke steen omdraaien en kijken of er een lekker hapje onder ligt. Ze nemen ons wel waar, maar we storen elkaar niet. Na een tijdje verdwijnen ze tussen de naaldbomen.

We varen een stukje verder. Dan zien we weer een b**r op het kiezelstrand. Een ‘juvenile’ zegt onze gids. Te oud om nog bij de moeder te zijn, te jong om zelf al voort te planten. Moeder en kind blijven ongeveer 1,5 jaar bij elkaar. Daarna verstoot de moeder het jong en
moet de moeder zich voorbereiden op een nieuwe worp. Als ze elkaar later weer tegenkomen, herkennen ze elkaar niet als familie…

Deze b**r zal zo’n 2-3 jaar oud zijn. We volgen hem of haar en tijdje. Super leuk om te zien, deze gaat zelfs languit liggen om onder stenen te kijken. Beren zijn vrij lui aangelegd en ze doen normaal gesproken niet al te veel moeite voor eten. Het liefst een zalm zó in de bek.

We varen nog wat dieper de inham in. Ineens zien we een b**r op een rots staan. Dan komt er een jong. En nog één. Een moeder met twee jongen, dat heb ik nog niet eerder gezien. Ze wandelen door naar het strandje. Te leuk om te zien hoe de moeder de jongen voordoet hoe ze de schelpen moeten zoeken en het eten eruit moeten halen.

Wauw, 6 beren tijdens één excursie. Niet gek!

Na terugkomst in het dorp besluit ik morgen nog een walvissentour te doen. Het wordt mooi weer.

Ik wandel terug naar m’n huisje. Kijk nog een tijdje naar de avondzon en de mooie herfstkleuren. En naar de vissersbootjes die binnen varen. De vis wordt aan dek schoongemaakt en de zeeleeuwen zwemmen er achteraan om wat lekkers op te vangen.

Prachtige dag!

Wat een heerlijke zonnige en zwoele dag in Ucluelet. Deze naam betekent in de inheemse taal: veilige haven. Wat ik heb g...
06/09/2026

Wat een heerlijke zonnige en zwoele dag in Ucluelet. Deze naam betekent in de inheemse taal: veilige haven.

Wat ik heb gedaan? Eigenlijk niets 🙈…
Ik had allerlei plannen maar het kwam er niet van. Lui? Of moe?

Nou ja, wel twee keer een wandeling gemaakt vanaf mijn huisje. Eerste keer om boodschapjes te doen en de tweede keer om de zonsondergang te zien. Beide wandelingen 45 minuten en nee, het was beslist niet vlak. Geen b**r op mijn strandje tot nu toe, maar wel een hertje in de straat. Kijkt mij aan en huppelt vrolijk verder. Schijnt hier normaal te zijn.

Wat zijn de mensen hier aardig. Iedereen groet, spreekt je aan en vraagt of ze kunnen helpen. In de supermarkt ben ik wel een bezienswaardigheid met mijn rugzakje en paar boodschapjes. Hier is alles groot en veel, hoewel net iets minder groot dan in Alaska. Gelukkig kan ik wel een doosje van 6 eieren kopen. Maar bacon gaat per kilo… die laat ik liggen. Met een salade met kip, halve liter melk, havermout, stukje kaas kom ik een heel eind. Ik moet 30 Canadese dollars afrekenen, tja dat is het laagste bedrag van de dag voor deze vriendelijke caissière. Na mij komen gelukkig weer een paar volgeladen karren.

Na de boodschapjes nog even de lekkerste cappuccino in Town na diverse aanbevelingen van bewoners hier.

O ja ik kijk ook nog even op mijn eigen wad en strand. Wat een mooi uitzicht op Mount Ozzard.

Best een mooie dag, zo’n luie dag…!

Na mijn overnachting in Nanaimo verlaat ik deze kant van Vancouver Island, hier kom ik volgende week terug. Voor nu ga ...
05/09/2026

Na mijn overnachting in Nanaimo verlaat ik deze kant van Vancouver Island, hier kom ik volgende week terug.

Voor nu ga ik de bergrug over om naar de zuidwest kust te gaan. Het is bewolkt en het gaat vandaag regenen, de bewoners hier zijn er heel blij mee, want ook hier hebben ze een hele droge zomer. Iedereen heeft het er dan ook over: the rain is coming!

Voor mijn reisdag is dat niet zo erg. Het zorgt er wel voor dat ik onderweg niet zo vaak stop voor foto’s want het begint als een bewolkte dag, daarna miezerregen, die overgaat in hoosbuien. Wel geniet ik van de uitgestrekte bossen, Indian Summer is hier begonnen. Prachtig! Bij Sprout Lake is een mooie wandeling naar de Hole in the Wall-watervallen. Er staat een file om een parkeerplekje te bemachtigen en het regent fors dus ik sla even over. Ik kom hier nog een keer langs op mijn terugweg.

Great Central Lake en Kennedy Lake zijn ook adembenemend mooi!

Even na 15.00 uur kom ik aan bij mijn huisje aan de inham van Ucluelet. De eigenaresse heeft al een bericht gestuurd: welkom en de sleutel ligt op de tafel. Ze heeft er ook allerlei boekjes bij gelegd, o.a. over de getijden, want daar zit een paar meter verschil in. Dat zie ik, bij laag water heb ik een wad en privé strand, bij hoog water kan ik het pad naar het strand nog net een klein stukje aflopen.

Het is een heerlijke plek om een paar dagen te verblijven. Vanaf mijn terras zie ik al meteen een zeeleeuw zwemmen en het is een geliefde plek voor watervogels om schelpjes en ander voedsel te vinden. Dus verrekijker en camera liggen bij het raam. Stel je voor dat er een b**r op mijn strandje verschijnt, die houden ook van alles wat er op het wad te vinden is. Die b**r trekt zich van privé-strand natuurlijk niets aan…

Aangekomen in Victoria Inner Harbour. Mijn Uber komt binnen 5 minuten voorgereden en brengt me rustig en veilig naar de ...
05/09/2026

Aangekomen in Victoria Inner Harbour. Mijn Uber komt binnen 5 minuten voorgereden en brengt me rustig en veilig naar de internationale luchthaven, waar ik mijn auto ga ophalen.

Een hele aardige dame helpt me, we praten over Alaska en over Nederland. Ze verandert even iets aan mijn contract, waardoor mijn one-way kosten naar 15 Canadese Dollar gaan in plaats van 75 Euro. Ik ga de auto na mijn verblijf namelijk inleveren in Vancouver. Bovendien regelt ze, dat Eric volgende week zonder kosten als extra bestuurder kan worden toegevoegd. We hoeven alleen even langs de balie te komen. Kijk, daar worden we blij van. Ik heb nog een Delftsblauw magneetje met een Hollandse fiets en tulpen in mijn tas (altijd handig als bedankje) en geef het haar. Dikke smile, ze hangt het meteen boven haar bureau en gaat dromen van een reis naar Europa.

Dan op weg naar de auto. Spullen erin en even rustig opstarten. Apple car play aansluiten. Het is 7798 km tot thuis… 🤔 Het is een prima auto, een automaat natuurlijk, dus vanaf nu alles met mijn rechtervoet 😅 Het went weer snel.

Ik rijd de toeristische, maar prachtige route langs de prachtige inhammen en fjorden. Als ik denk langs een meer te rijden maak ik een stop bij een haventje. Een vriendelijk dame begroet mij en zegt dat ik op haar steiger wel een foto mag nemen. Ze vraagt waar ik vandaan kom en vertelt daarna dat ze ook uit Nederland komt, wel tientallen jaren geleden. Dit is overigens geen meer, maar een inham van de zee. Nu zie ik ook de zeeleeuwen liggen. Gisteravond, zo vertelt de dame, zijn er hier nog een paar verorberd door een groepje orka’s. Tja, dat is de natuur.

Even boven Nanaimo overnacht ik in de baai van Parksville.

Na het afscheid van de groep ben ik gisteren naar mijn airporthotel gegaan met de shuttlebus, het was wel helemaal 5 min...
04/09/2026

Na het afscheid van de groep ben ik gisteren naar mijn airporthotel gegaan met de shuttlebus, het was wel helemaal 5 minuten, dat had ik gemakkelijk kunnen lopen.

Een prima plek voor een nachtje. Daar wacht mij een zware taak: ik moet mijn bagage ompakken van 3,5 stuks naar 2 stuks omdat ik met een seaplane watervliegtuigje verder reis.

Om van Seattle naar Vancouver Island te gaan, kun je kiezen voor de trein en ferry of een vlucht via Vancouver. Of je neemt meteen een watervliegtuigje van Seattle naar Victoria en dat leek mij meteen een mooie tocht. Ook nog eens een betaalbare optie in vergelijking met de andere vervoersmogelijkheden. In Seattle vertrekt zo’n watervliegtuigje vanaf Lake Union. Ik heb al eens met een watervliegtuig gevlogen in de Misty Fjords bij Ketchikan. Nu verheug ik me op dit traject.

Het ompakken van de bagage is een ingewikkelde sudoku met toegestane afmeting en gewicht, maar ik ben niet ontevreden. Wel blijven beide bagagestukken samen ruim 3 kg te zwaar. Dan is de vraag of het mee mag, want Harbour Air vliegt geen bagage na als er geen plaats is… dus ik heb al een plan B van zaken die ik in dat geval naar de afvalbak moet verplaatsen…

Ik vertrek op tijd naar de seaplane terminal, een klein gebouwtje aan het meer. De taxirit is een behoorlijke achtbaan, de chauffeur rijdt op volle snelheid en moet dus af en toe ook vol remmen. Maar ik ben op de juiste plek en op tijd dus hij krijgt een mooie fooi. Alleen al omdat ik dankbaar ben dat ik nog leef.

Bij het openen van de deur van de terminal roept de medewerker me al toe: wat is uw bestemming en heeft u ook wapens bij u…?! Uh nee. Mag wel hoor, moet ik even een formuliertje invullen. Ik ben binnen een minuut ingecheckt en de man vindt mijn paspoort interessanter dan mijn bagage. Hij vraagt naar een bewijs van de Canadese ETA (ik ben de enige internationale gast hier), lang leve de geprinte bewijzen dus. De 3 kilo overbagage wuift hij weg. Yeah!

Na mij komt een dame waarvan de bagage op stand-by staat… gelukkig woont ze in Seattle maar ik zou hier toch niet blij van worden. Gelukkig mag haar bagage uiteindelijk toch mee want we zijn met 12 in een vliegtuigje van 19 stoelen. Iedereen aan het raam.

Hij is nog net niet de VLIEGMENEER maar verder doet hij alles. Wijst me ook waar ik de beste koffie kan halen. Overigens moet je zelf de koffers mee naar het vliegtuig nemen.

De eerste piloot is een leuke dame. De tweede piloot blijft op het dock en maakt het touw pas los als de motoren al volop draaien. Dan maakt hij het touw los, springt op het laatste moment op de drijver, deurtje dicht en gaan met de banaan!

Het is een vlucht van ruim een half uur. Eerst zien we de kust van Seattle en omliggende schiereilanden. Prachtige landhuizen!

Dan steken we de Straat Juan de Fuca en de grens met Canada over boven een heus wolkendek. Even later vliegen we een ronde boven het zonnige Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island. Zo snel gaat dat.

Een superleuke vlucht. En ik ben op Vancouver Island!

Een dag in Seattle is niet compleet zonder een bezoek aan de markante toren Space Needle. Het is druk vandaag, want het ...
02/09/2026

Een dag in Seattle is niet compleet zonder een bezoek aan de markante toren Space Needle. Het is druk vandaag, want het is strakblauw en het uitzicht is dus fenomenaal. We zien twee cruiseschepen liggen, verder het business district en de omgeving met residentiële wijken rondom de meren en fjorden.

Daarna wandelen we naar Pike Place Market. Daar kan iedereen even rustig rondkijken aan de waterkant of in de overdekte markt, wat lunchen en nog even genieten van de laatste zonnestralen in Seattle.

Een beetje weemoedig rijden we daarna naar Seattle Airport. Onderweg nog wel even lol maken met een paar Nederlandse meezinghits. Daarna is het echt tijd om afscheid te nemen. Riet en Pierre vliegen naar San Francisco voor een korte verlenging, 9 anderen vliegen rechtstreeks naar Amsterdam en ik blijf nog een tijdje aan deze kant van de wereld. Ik ga Vancouver Island verkennen.

Altijd weer een beetje verdrietig, het afscheid, maar we hebben een prachtige tijd met elkaar gehad.

Voorlopig afscheid van Alaska, over een paar weekjes ben ik terug. Vertrek naar Seattle. Met onderweg nog een keer zicht...
02/09/2026

Voorlopig afscheid van Alaska, over een paar weekjes ben ik terug. Vertrek naar Seattle. Met onderweg nog een keer zicht op die fantastische bergrug en Mount Denali!

Onze laatste excursiedag in Alaska. In Fairbanks zien we de Alaska pipeline waardoor de ruwe olie uit Noord-Alaska een w...
02/09/2026

Onze laatste excursiedag in Alaska. In Fairbanks zien we de Alaska pipeline waardoor de ruwe olie uit Noord-Alaska een weg van 1287 km aflegt. De pijp loopt grotendeels boven de grond, de enige manier vanwege de permafrost ondergrond.

Verder maken we kennis met de interessante geschiedenis van de goudkoorts. Natuurlijk hoort daar ook het zelf goudzoeken bij. In onze groep heeft Marcel het record van US$ 32 aan goud.

Na een voedzame lunch gaan we aan boord van een raderboot en varen we door Fairbanks naar de ‘native village’ Cheena. Onderweg zien we diverse demonstraties, van o.a. een watervliegtuig en natuurlijk van de sledehonden van Susan Butcher en haar familie. Susan Butcher was een beroemde sledehondenracer. Ze hield als kind al van dieren en natuur en in de jaren 70 verhuisde ze naar Alaska om in de wildernis met sledehonden te leven. Ze bouwde haar eigen kennel op en trainde jarenlang haar hondenteam. Haar grote doel was de zware Iditarod-sledehondenrace te winnen. Dit lukte in 1986, 1987, 1988 en 1990. Haar bijzondere band met haar honden, waaronder leiderhond Granite (die door de dierenartsen afgeschreven was) waren onderdeel van haar succes. Susan overleed op 51-jarige leeftijd aan leukemie, haar dochters zetten haar levenswerk voort.

In het dorp Cheena krijgen we uitleg over het drogen en roken van zalm, over de gebruiksvoorwerpen die men gebruikte en over dierenhuiden die als kleding gedragen en als dakbedekking van de tenten gebruikt werden.

Ook maak ik natuurlijk weer een foto van mijn favoriete schrijvers-huisje met idee dat ik daar ooit nog een boek ga schrijven. Voorlopig ben ik blij met het terugzien van mijn huisje.

Met de raderboot gaan we terug naar Fairbanks. We zien Mary in haar tuin, ze is de oprichtster van het bedrijf dat deze raderbootexcursies al 75 jaar organiseert en ze is kort geleden 100 jaar geworden. Altijd als haar raderboot voorbij komt, wordt ze door één van de kleinkinderen naar de tuin begeleid, zodat ze naar de passagiers kan zwaaien.

Een mooie afsluitende dag in Alaska!

Vandaag nemen we afscheid van Denali 😢 via Nenana rijden we door het oneindige landschap van Alaska naar Fairbanks. ...
02/09/2026

Vandaag nemen we afscheid van Denali 😢 via Nenana rijden we door het oneindige landschap van Alaska naar Fairbanks.

Adres

Parklaan 81
Bilthoven

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Clara's Choice Cruises - Clara nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type