Toffe Plek

Routebeschrijving Website

Toffe Plek Over de kunst van het wegwezen- kampvuur- ou******en- strand en golf- Camperlife - hap en een slok .

We zijn ondertussen weer in Prutjepolder. Met mijn gezicht naar de hemel gekeerd, verwelkomde ik de motregen op mijn gez...
14/09/2026

We zijn ondertussen weer in Prutjepolder. Met mijn gezicht naar de hemel gekeerd, verwelkomde ik de motregen op mijn gezicht als een ouwe vriend. Vanuit de taxi kijkend moest ik weer ff wennen aan het grijs en grauw en de messcherpe, kleurloze horizontale en verticale lijnen van de bebouwing.

Goddank voelt thuis al binnen een dag weer normaal en is Vietnam een fijne droom. Anders zou een kleine, gewatteerde kamer in het Pieter Baan Centrum mijn nieuwe correspondentieadres zijn geweest. Lang leve je brein!

Onze vlucht naar de zon ging per slaaptrein van Nam Dinh naar Da Nang. Ik koester een diepe liefde voor de slaaptrein, dus de veertien uur die onze trein erover deed langs zee, bergen, dalen en rijstvelden met grazende waterbuffels en ontwakende families op vier meter van de voorbijrazende trein, hadden van mij nog wel twee keer zo lang mogen duren.

Vanuit Da Nang bracht een taxi ons naar Homie Hava Homestay, iets buiten het stadje Lang Co. Een lintdorp met aan de ene kant de zee en aan de andere kant de lagune. Homie ligt er tien minuten rijden vandaan. We waren de enige gasten en de lotusbloemen stonden in bloei.

Een elektrische scooter stond voor ons klaar en zacht zoemend reden we naar Suoi Sang Thuyen, waar de waterval natuurlijke zwembaden vulde. Langs het zandweggetje staan de barbecues te roken en koop je lauw bier met een enorm glas ijsblokjes. Je bestelt een kip met schaar — de beste kip die we ooit aten én knipten — en zoekt een schaduwplek onder het golfplaten dak.

Dat zwemmen en karaoke geen gekke combinatie is, wordt hier de hele dag bewezen. Al vrij snel werden we uitgenodigd om mee te eten, te drinken, te zingen en te zwemmen. Het werd een crazy middag en afscheid nemen van deze familie viel zwaar.

Ik schrijf dit in de buurt van Eemnes, met uitzicht op de pont en een kop thee als troost. Als ik mijn ogen sluit, ruik ik de knipkip en hoor ik de waterval, vermengd met karaoke . Voor meer Toffeplek , check www.toffeplek.com .

Vietnam / Lăng Cô - de lagune wordt van de zee gescheiden door een breed stuk land waar een snelweg overheen loopt en da...
29/08/2026

Vietnam / Lăng Cô - de lagune wordt van de zee gescheiden door een breed stuk land waar een snelweg overheen loopt en dat aan beide kanten bebouwd is - aan de zeekant ligt een langgerekt stuk strand met het fijnste zand dat ooit tussen je vingers wegliep - de zee is warm, zo zwem ik graag - direct aan zee staat een rij seafoodrestaurants op p***n, met enorme aquariums bij de ingang waar de menukaart in rondzwemt -

Aan het einde van de dag vertrekken de vissers naar zee - het eerste stukje leggen ze af in hun mandbootjes om daarna over te stappen in een ranke, vrolijk beschilderde vissersboot - ’s nachts wordt er gevist, overdag wordt de vangst gegeten -

In de lagune kun je over de oesters en mosselen lopen - ze worden hier gekweekt op oude brommerbanden - er komt vooraf zwaar werk aan te pas voordat je bord oesters met limoen op tafel komt -

’s Middags stopten we bij een blij restaurant met maar één tafel vol vrolijke eters - de tafel stond vol en vlot kregen we twee stoelen toegeschoven en bier - ze waren al even bezig, dus de sfeer was uitstekend - het inmiddels bekende ritueel van ‘hoe oud zijn jullie?’ en het proosten - “Một, hai, ba, vô!” / één, twee, drie, go! - volgden elkaar in hoog tempo op -

Schalen met oesters en limoen schoven over tafel - op het hoogtepunt werd Louis van Gaal ter sprake gebracht - nee, ik ken hem niet persoonlijk - “Một, hai, ba, vô!” - nou ben ik niet zo van de voetballerij, maar Oranje maakt ons landje wel groter -

Het was mooi geweest - de rekening graag - die was er niet, want we zaten aan tafel bij een oestervissersfamilie -

Ik hou van praten met je handen – en Italianen zijn daar de onbetwiste kampioen in.In Vietnam is een van de eerste vrage...
28/08/2026

Ik hou van praten met je handen – en Italianen zijn daar de onbetwiste kampioen in.

In Vietnam is een van de eerste vragen die je vaak te horen krijgt: hoe oud ben jij? In Nederland, waar iedereen voor lekker duidelijk en direct doorgaat, is dit voor veel mensen boven de 25 een brug te ver. Hier is het juist een manier om erachter te komen hoe ze zich tot je moeten verhouden.

Ze willen weten of jij qua leeftijd boven, onder of ongeveer gelijk aan hen staat, zodat ze de juiste aanspreekvorm kunnen kiezen: anh, chị, em, cô, chú, ông, bà, enzovoort. Nadat duidelijk is wie de oudste ( ik ) is, verandert daarmee automatisch de sociale verhouding. De oudste krijgt bijvoorbeeld een handdruk die vergezeld gaat van een vegende beweging van de linkerhand over de rechterarm, of zijn hand wordt met twee handen vastgepakt.

Een simpel : hallo / xin chào of bedankt / cảm ơn , word ook zeer gewaardeerd , verders word vrij vaak met name in de grote steden redelijk tot goed engels gesproken.

Atten is hier meestal meer dan: “Kijk mij ff.” Bij familie, vrienden of collega’s gaat het vooral om enthousiasme, gastvrijheid en samenhorigheid. Doe je als gast happy mee, dan laat je zien dat je niet aan de zijlijn blijft staan, maar onderdeel wordt van het gezelschap. Mijn ervaring is dat dit de hele avond doorgaat en dat ik me de volgende ochtend, nu in onderdelen , deel voelden van de groep .

Het is leuk en goed om op Wikipedia ff te kijken bij Confucius/Vietnam. Dan snap je beter wat je tegenkomt in Vietnam en hoe je je een beetje hoort te gedragen.

Vietnam — er hangt hier altijd een fijne loomheid, gedwongen door het weer. Het past me als een oude, dunne jas: die hee...
28/08/2026

Vietnam — er hangt hier altijd een fijne loomheid, gedwongen door het weer. Het past me als een oude, dunne jas: die heerlijke vertraging. Als je hier Nederlands gaat doen, zit je binnen een week met een dwangbuis aan, tandenknarsend in een gewatteerde isoleercel.

We hadden de epische zwart-grijze lucht die kwam aanrollen dan ook compleet onderschat in zijn intenties. Moesson klinkt exotisch en, eenmaal in onze schuilplaats tot op de draad nat, was dat het eigenlijk ook wel.

We hadden gewaarschuwd kunnen zijn door alle poncho’s die er op straat liepen en reden. Je moet de tekenen kunnen lezen, maar zover waren we nog niet. Bij ons kan het regenen, maar wij zijn in verhouding tot hier ‘absolute beginners’.

Met een lauw biertje werd het toch nog gezellig — en daarna dapper op weg naar de ponchowinkel.

Hanoi - na tweeënhalve week reizen met boot, vliegtuig en bus, en twee dagen Hanoi (topstad), werd het hoog tijd voor mi...
27/08/2026

Hanoi - na tweeënhalve week reizen met boot, vliegtuig en bus, en twee dagen Hanoi (topstad), werd het hoog tijd voor mijn favoriete vervoersmiddel: de trein. En dan met name de treinen die hier rijden. Oud maar degelijk, zwoegend, piepend en met staal op staal krijsend in de bochten, terwijl ze berg en dal door bu****en.

Het gaat niet snel, maar dat is juist het fijne ervan. Je kijkt naar het landschap en de dorpen die voorbijkomen, ziet mensen koken in hun huizen, de was doen en naar de trein kijken die langskomt. Beter dan Netflix.

Treintickets kun je vlot en moeiteloos bestellen op de Engelstalige site Vexere.com. Treinen rijden stipt. Stations zijn vaak ontworpen volgens het architectuurmodel brutalisme (zoek maar ff op Wikipedia), waar ik een zwak voor heb. Kan me niet brutaal genoeg.

We reizen naar Ninh Binh om daar te logeren bij An’s Eco Garden Resort. Het ligt omzoomd door bergen waar Bob Ross en zijn schildersezel uren zoet mee zouden zijn.

De dagen gaan hier makkelijk en decadent leuk voorbij. Je hoort de berggeiten blèren, maar je ziet ze zelden. Het is hier warm; de schaduw van de parasol en het zwembad brengen verkoeling. De pracht om ons heen maakt sprakeloos.

Het echte Vietnam ligt buiten de poort te wachten. Morgen gaan we naar een dorp aan de kust.

Hanoi - na tweeënhalve week reizen met boot, vliegtuig en bus, en twee dagen Hanoi (topstad), werd het hoog tijd voor mi...
27/08/2026

Hanoi - na tweeënhalve week reizen met boot, vliegtuig en bus, en twee dagen Hanoi (topstad), werd het hoog tijd voor mijn favoriete vervoersmiddel: de trein. En dan met name de treinen die hier rijden. Oud maar degelijk, zwoegend, piepend en met staal op staal krijsend in de bochten, terwijl ze berg en dal door bu****en.

Het gaat niet snel, maar dat is juist het fijne ervan. Je kijkt naar het landschap en de dorpen die voorbijkomen, ziet mensen koken in hun huizen, de was doen en naar de trein kijken die langskomt. Beter dan Netflix.

Treintickets kun je vlot en moeiteloos bestellen op de Engelstalige site Vexere.com. Treinen rijden stipt. Stations zijn vaak ontworpen volgens het architectuurmodel brutalisme (zoek maar ff op Wikipedia), waar ik een zwak voor heb. Kan me niet brutaal genoeg.

We reizen naar Ninh Binh om daar te logeren bij An’s Eco Garden Resort. Het ligt omzoomd door bergen waar Bob Ross en zijn schildersezel uren zoet mee zouden zijn.

De dagen gaan hier makkelijk en decadent leuk voorbij. Je hoort de berggeiten blèren, maar je ziet ze zelden. Het is hier warm; de schaduw van de parasol en het zwembad brengen verkoeling. De pracht om ons heen maakt sprakeloos.

Het echte Vietnam ligt buiten de poort te wachten. Morgen gaan we naar een dorp aan de kust.

Hanoi - The Old Quarter - Pacha House Hotel is een prima plek om je te verstoppen na een dag Hanoi - airco, bubbelbad en...
23/08/2026

Hanoi - The Old Quarter - Pacha House Hotel is een prima plek om je te verstoppen na een dag Hanoi - airco, bubbelbad en balkon. Ik heb vaak de onverklaarbare drang om te denken dat al het opwindende en leuke kilometers van je logeerplek te vinden is - dat kan, maar soms is het gewoon aan de overkant van de straat.

Dat voelt natuurlijk niet als een ontdekkingstocht, vandaar dat we er ook de eerste dag, door prikkels gedreven, langs liepen. Een dag later, de schemer was al ingevallen (de nacht wacht dan nog even een minuut of 5 en doet dan vrij vlot het licht uit), liepen we tegen het terrasje aan en bleven er zitten.

De piña colada’s worden gewoon gemaakt zoals het bedoeld is - je neemt een ananas / holt hem uit / perst het pulp uit / kokosmelk erbij met een scheut rum en klaar is Kees. Na de eerste ronde waren de ananassen op en ging ik op een draf de stad in - als het moet, ben ik tot veel in staat.

Als je ’s morgens uit het hotel stapt, sla je linksaf en na een minuut of 5 zie je aan je linkerhand een poort met daarachter een binnenplaats waar de was hangt te drogen en een klein restaurantje zit. De dag hier beginnen met een coconut coffee tussen de buurtbewoners, met nog dikke ogen van de slaap, is een fantastisch begin van de dag.

Hanoi – Grab is dé app. Elke meter wordt hier het liefst op de scooter afgelegd, en als je hier bent, snap je pas waarom...
22/08/2026

Hanoi – Grab is dé app. Elke meter wordt hier het liefst op de scooter afgelegd, en als je hier bent, snap je pas waarom. Denk aan een sauna, zittend op de bovenste bank, met de zon hoog aan de hemel en daarbij een inferno van toeterende auto’s en scooters, dan heb je het beeld aardig compleet.

In overdekte markten, met smalle paadjes die deels versperd worden door koopwaar, wurmen scooters zich gewoon tussen het lopende en kopende publiek door. Vanaf de scooter wordt gekocht, ontvangen én betaald.

Je kunt zelf een scooter huren, maar je moet dan wel in het bezit zijn van een internationaal rijbewijs. Dat haal je vrij vlot bij een ANWB-winkel bij je in de buurt: pasfoto mee, 20 euro aftikken en je kunt je in de verkeersstroom storten.

Bij Grab kun je zowel autotaxi’s als scootertaxi’s bestellen. Supereenvoudig: je ziet vooraf de prijs van vertrekpunt naar bestemming én hoe lang het duurt voordat je taxiscooter er is. De betaling gaat via je creditcard, dus geen gelul over de prijs.

Gek genoeg kun je overal in de stad een Grab-taxioutfit kopen. Dus dat heb ik maar gedaan. Morgen een scooter kopen en ik ben in biznizz.

Hanoi - is ook een lekker stad als fotograferen je ding is - in the old quartair waar we slapen is het lastig vooruit te...
21/08/2026

Hanoi - is ook een lekker stad als fotograferen je ding is - in the old quartair waar we slapen is het lastig vooruit te komen als je ogen knetter worden van de architectuur / kleuren / mensen en eten - dus rustig slenterend verkennen we stad of achter op een taxi scooter van Grab - sowieso en prima manier om de stad te zien - -

Adres

De Woude
De Woude
1489NC

Website

,

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Toffe Plek nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen