14/05/2026
Rotterrrrrdammer voor een week .
Rotterdam: de stad waar de overhemden verkocht worden met opgestroopte mouwen. Een schitterende uitdrukking voor de mentaliteit van de stad.
We slapen een week in het huis dat ik aan het verbouwen ben; Rotterdammer voor een week. Ja, ja, ik snap ook wel dat het iets langer duurt voordat je kunt zeggen dat je een echte Rotterdammer bent, dus vooruit: 'import-Rotterdammer' voor een week. Ik kende Rotterdam eigenlijk alleen van onze bezoeken aan de Kunsthal, Atelier Van Lieshout, Hotel New York, Katendrecht en de havens. Magertjes, nietwaar? Dat soort bezoeken zorgen ervoor dat je anders kijkt. Dat maakt niet uit, maar het is wel tof om nu eens gewoon boodschappen te moeten doen of materiaal te halen bij de plaatselijke Bouwmaat. Zo'n stad voelt meteen anders , de behoeftes zijn anders.
Het blijkt ineens dat het hier barst van de parken, groenstroken en bomen. Sterker nog, het is op sommige plekken gewoon een bos. Wij zitten op vijf minuten van de ring, maar 's avonds is het hier muisstil en fluiten de vogels je wakker. Als je van architectuur houdt, zit je hier gebeiteld. Het is een verrukkelijke, eclectische jungle. Loop, kijk en je wordt meteen op je wenken bediend.
Eten en drinken in Rotterdam.
Dinsdag met mijn zoons op pad. Cafe Restaurant Marseille: yep, helemaal goed. Het is de Franse keuken op de 1e Middellandstraat 16B. Fijn en swingend ingericht, goed sfeertje. We zitten binnen, maar door het enorme raam voelt het alsof we op een terras in de Provence zitten. De bediening ruikt blijkbaar dat we honger of dorst hebben, want ze fl***en het om steeds een seconde na zo’n 'trekprikkel' naast onze tafel te staan. Ik vind persoonlijk dat dorst meteen gelest moet worden en lang wachten kan een ware marteling zijn. Kortom: we zaten op de juiste plek met olympisch personeel. We bestelden een berg klassiekers en waren de rest van de avond zoet met klets en roddel. Het eten was top; we komen terug.
Zaterdag: een halve dag werken, de rest vermorsen in de stad. Voor het eerst een elektrische scooter gehuurd. Tjezus, wat een feest! Geen lawaai en optrekken als Max. Twee helmen in het bakje, op de app kijken waar ze staan, reserveren en oppikken. In ons geval stonden er genoeg in de buurt. Je mag ze parkeren op een plek die de app aangeeft, wat bij ons altijd heel dicht bij de bestemming was.
We hadden trek in oesters en witte wijn. Vis op de Dijk in Kralingen-Crooswijk zag er op papier top uit. Al was het ver over de grens geweest, dan waren we er met de kennis van nu alsnog naartoe gebrommerd. We namen plaats op het terras en ook hier stond de tafel weer pijlsnel en charmant vol frisse wijn en een chic dienblad met oesters op ijs. Daarna volgde nog een proeverij van sashimi, gamba’s in knoflook en pulpo met chorizo. De twee laatste gerechten hadden zo in de Kunsthal kunnen staan, zo mooi opgemaakt. En o ja, beestachtig lekker! In de keuken mocht ik even kijken hoe zo’n eetbaar cadeautje gemaakt wordt. Je ziet het gebeuren, maar snappen doe je het niet.
Verzadigd van emoties besloten we als toetje een watertaxi te nemen. Waarnaartoe maakte niks uit, en dat was maar goed ook, want het bleek schier onmogelijk om er een te pakken te krijgen. Althans, we hadden geen zin om meer dan een half uur te wachten. Na de lunch konden we geestelijk tegen een st***je; we slenterden richting Katendrecht en dronken daar nog wat tot de zon achter de Euromast wegzakte.
Camping tip ! de stadscamping in Rotterdam
