27/05/2026
Waarom de PELGRIMSTOCHT ontstond…
Sommige reizen ontstaan niet vanuit een planning op papier, maar vanuit een gevoel dat je zelf steeds opnieuw blijft opzoeken. De PELGRIMSTOCHT is daar voor mij het perfecte voorbeeld van.
Ik merkte tijdens wandelweken hoe goed het mensen deed om even weg te zijn van de drukte. Geen agenda, geen constante meldingen, geen haast. Maar tegelijkertijd voelde ik ook dat sommige mensen behoefte hadden aan nóg meer eenvoud, meer rust, meer natuur, minder moeten.
Niet een vakantie waarin alles draait om luxe of comfort, maar juist een week waarin je weer voelt hoe weinig een mens eigenlijk nodig heeft. En precies daarom ontstond de PELGRIMSTOCHT.
Deze reis is ruiger, simpeler, meer back to basic. We lopen over eeuwenoude pelgrimsroutes, door indrukwekkende kloven en stille natuurgebieden waar je soms urenlang alleen het geluid van de wind of een vogel hoort. Dat doet iets met mensen.
De eerste dagen zie ik vaak nog onrust. Mensen die gewend zijn om bezig te zijn. Om te vullen, om door te gaan. Maar na een paar dagen verandert er iets. Dan wordt het stiller, zachter bijna. Mensen trekken zich soms even terug met hun hond in de natuur. Gaan ergens zitten zonder telefoon, gewoon kijken, ademen, zijn.
En juist vanuit die rust ontstaan vaak de mooiste gesprekken. Niet geforceerd, niet omdat het moet, maar gewoon vanzelf. Bij een kampvuur of tijdens het koken. Ergens onderweg op een oude steen langs het pad.
Ik denk dat de eenvoud van deze week daar een enorme rol in speelt. We delen niet automatisch iedere maaltijd samen. Er is vrijheid. Ruimte om je eigen ritme te volgen. Maar gek genoeg ontstaat juist daardoor vaak meer echte verbinding dan wanneer alles strak georganiseerd is.
Wat ik zelf misschien nog wel het mooiste vind aan deze reis, is de stilte. De oorverdovende stilte van de natuur. Geen verkeer geen haast. Alleen jij, je hond en het ritme van het wandelen. Dat geeft ruimte in je hoofd. En vaak ook ruimte in gesprekken.
Veel mensen komen hier niet alleen thuis met mooie wandelingen of foto’s. Maar met het gevoel dat ze weer even dichter bij zichzelf stonden.
En misschien is dat uiteindelijk wel de echte reis.