20/09/2026
De Amelander dwaallichtjes.
We zijn net terug van een weekje Ameland, waar we één keer per jaar een poosje vertoeven om op te laden na de drukke en intensieve zomermaanden in de wildopvang. Vroeger woonde ik hier en genoot ik dagelijks van dit prachtige eiland en ik ken haar dan ook op mijn duimpje, natuurwezens die er wonen en al. Nu komen we zo nu en dan terug en kom ik er altijd ook weer een beetje thuis bij mezelf. Hier heeft het eiland me vroeger ook mee geholpen; met thuiskomen in mezelf toen ik zelf eventjes de weg niet wist. Hier kwam ik thuis en ik bleef daarna thuis, waar ik ook was.
Tijdens de eerste nacht op het eiland vorige week was ik wakker, niet ongewoon voor mij 's nachts 😁 en ik besloot om even lekker buiten te gaan zitten. De nacht was zacht en kalm, de sterrenhemel stralend helder boven mij en alles was in rust. Het voelde heerlijk en ik liet me erin onderdompelen, zittend in een kuil tussen duinen in.
Ik zat er nog maar net en uit alle hoeken kwamen kleine lichtbolletjes aansnellen. Ze zweefden ongeveer een centimeter boven de grond en bewogen vlug en speels om mij heen.
'Dwaallichtjes' was het eerste woord wat in mij opkwam en dus vroeg ik of zij dat zijn.
Ja! Was direct het antwoord en het werd vergezeld met een blije energie. Ik herinnerde me verhalen over dwaallichtjes die in oude folklore terug te vinden zijn. Op vele plekken in Nederland en zeer waarschijnlijk ook daarbuiten zijn er oude verhalen bekend van lichtjes die zweven door de hei, door duinen en moerassen en vaak wordt er gewaarschuwd ze niet te volgen, want dan verdwaal je zelf. Nu zat ik stil, dus vond dat allemaal wel prima en ging ik ze niet achterna, maar kwamen ze bij mij.
Dit denkend voelde ik het plezier dat deze gedachtengang de wezentjes gaf. Ik heb het wel vaker gezegd: Natuurwezens zien/horen/merken je gedachten op en deze zijn dus niet alleen waarneembaar voor jezelf. 😉 Vaak als ik iets denk, volgt er al een antwoord van natuurwezens terwijl ik zelf naar mijn idee nog helemaal geen vraag had geformuleerd. Bij de dwaallichtjes werkt het blijkbaar ook zo kwam ik achter deze nacht.
Waarom komen jullie zo massaal op mij af? Vroeg ik hen. 'We heten je welkom en brengen jullie zegeningen! We zijn blij je hier weer te zien!'
Hebben we elkaar al eerder ontmoet dan? Vroeg ik mij af en weer antwoorden ze direct: 'Ja, heel vaak, je had het alleen niet altijd door (gevolgd door gegiechel.)' Samen met dit antwoord krijg ik enigzins vaag momenten uit het verleden te zien waarbij ik door de duinen struin en 'in de flow' ben. Ik voel er ook bij hoe zij genoten van de show die ik blijkbaar gaf zonder het zelf door te hebben en de 'flow' die ik deze momenten voelde was mede dankzij hen.
Terugkomend op mijn herinneringen aan de oude verhalen met waarschuwingen voor deze wezentjes besluit ik het gewoon maar direct te vragen: Klopt het dat jullie soms mensen laten verdwalen of zelfs verdrinken in poelen en dergelijke?
Het ligt iets genuanceerder krijg ik door.
'We hebben geen kwaad in de zin en zijn er niet op uit om iemand te kwetsen. Soms echter zijn er mensen die koste wat kost ons willen blijven volgen en ons beter willen leren kennen zonder dat ze ons om toestemming vragen of ons respecteren voor wie we zijn (Ze laten me voelen hoe dat voelt voor hen; als een zware dominerende aanwezigheid die alles wil verstikken door het te bezitten). We laten hen soms verdwalen, maken 'dwaalsporen' en zorgen ervoor dat ze het spoor bijster raken. Dat hen dan iets ongelukkigs overkomt, dat doen ze helemaal zelf. Ze bleven niet bij zichzelf en zijn gaan dwalen buiten zichzelf.
Wij kunnen juist helpen je weer thuis te brengen bij jezelf, zoals we ook met jou hebben gedaan, vele jaren geleden.'
Ik weet precies welke dag ze bedoelen, ik ben toen met deze hulpvraag op pad gegaan. Wetende een plek te hebben in de wereld, maar me nergens passend voelend en deze wandeling werd een ware spiritquest die me enorm heeft geholpen. Alhoewel ik toen geen dwaallichtjes zag met mijn ogen, voelde ik de wezens die me hielpen wel en dat gevoel was eender met het gevoel tijdens dit gesprek hier midden in de nacht.
Ik bedank ze nogmaals voor die mooie dag, ook al had ik dat toen ook al gedaan, niet wetende wie ik precies bedankte, maar erop vertrouwend dat het gehoord zou worden door deze wezens in de natuur.
Ik word erg blij van jullie, zeg ik eventjes, want die die deur stond toch al open.... 😅
'Wij ook van jou!' Schallen ze samen als Één naar me terug en weer gegiechel... Hihi!
Vinden jullie het leuk als ik jullie beschrijf in een tekstje? (Aangezien je dit nu leest, weet je dat het antwoord 'ja' was 😉). Wat ze hierbij heel graag wilden laten weten is het volgende en daarmee sluit ik af (De verhalen in mijn geest ontvouwen zich razendsnel allerlei richtingen uit met hen en spannen over vele levens merk ik inmiddels, Tsja als ik eenmaal open sta... maar laten we maar eventjes lekker hier blijven...)
'Wij worden de dwaallichtjes genoemd en wij zwerven vrij door de natuurlijke gebieden in je omgeving rond. Wij verlichten je pad daar waar het nog duister voor je en helpen je op weg als je daarom vraagt. Dit geschiedt alleen met wederzijds respect en anders gaan wij weg, we laten ons niet dwingen en zijn net zo vrij als jij (Misschien wel vrijer denk ik zelf omdat zij zich dit beter beseffen dan vele mensen doen....).
We zorgen niet alleen voor jou en het is niet onze bestemming dit voor jullie te doen, we hebben andere taken in de natuur, te maken hebbend met energiestromen en beweging, maar mocht jij als mens ons pad eens kruisen en we voelen dat het dienstbaar is, dan helpen we ook mensen graag.
Het stoort ons vaak hoe mensen hun wil opleggen aan de natuur en velen van jullie hebben niet door dat je hiermee werkelijk schade doet. Leer luisteren naar de natuur, ga scheppen in overeenstemming met en je zult merken dat wezens zoals wij dichterbij je zullen komen en je met liefde zullen helpen op je pad.
Het hoeft niet allemaal ineens perfect te zijn, je bent lerende en ontwikkelt stap voor stap.
Patronen die je gevangen houden ruimen op in de natuur... Stap er met de juiste intentie in, ons hou je niet voor de gek en we helpen je als je waarachtig bent.
En zo niet, dan veel plezier met je dwaaltochtjes (gegiechel), we gaan niet met je mee.
We houden veel van jullie, zoals we van alles heel veel houden in de natuurlijke wereld en hopen dat jullie deze waardering ook snel weer in jullie zelf zullen terugvinden.'
Liefs
✨💛✨
