09/03/2020
Volg Vincent van Gogh in Den Haag op de voet.
..."Wij hebben hier gedurende de gehele week veel wind, storm, regen gehad, en ik ben talrijke malen naar Scheveningen geweest om het te zien. Ik heb er twee kleine zeegezichten van teruggebracht. In het ene zit reeds veel zand, maar het tweede toen het eigenlijk stormde en de zee tot zeer dicht aan de duinen stond, heb ik tweemaal geheel moeten afschrappen, omdat de dikke laag zand het geheel bedekte. Het waaide zo dat ik mij haast niet kon staande houden, en haast niet kijken door het stuiven....nadat ik 't afgeschrapt had, in een klein herbergje achter de duinen heb ik het er onmiddellijk weer opgezet en van daar uit weer gaan kijken. Zodat ik er toch een paar souvenirs van heb. Maar een ander souvenir is dat ik weer kou heb gevat, met de gevolgen die je weet, die mij gedurende een paar dagen nu dwingen thuis te blijven.
Het was toch zo mooi op Scheveningen dezer dagen. De zee was vóór de storm haast nog imposanter dan toen het eigenlijk storm was. Gedurende de storm zag men de golven veel minder en was er een effekt als van de voren van een omgeploegd land. De golven volgden zo snel op elkaar dat de een de ander verdrong en er ontstond door de botsing van de watermassa's een soort schuim als stuifzand, dat het eerste plan van de zee als in een soort waas hulde. Maar het was anders een nijdig stormpje - te nijdiger - en als men er wat lang op keek te indrukwekkender, omdat het zo weinig lawaai maakte. De zee had een kleur van vuil zeepsop. Er was daar op die plek een pinkje, 't laatste van de rij, en enige donkere figuurtjes. Er is in 't schilderen iets oneindigs - ik kan het je niet zo uitleggen - maar juist voor het uitdrukken van stemming is het zo heerlijk. Er zijn in de kleuren verborgen dingen van harmonie of contrasten die vanzelf meewerken..."
Uit brieven aan Theo. Den Haag 1881-1883
