साईकल जीवन र सँसार

19/11/2025

🙏❤️

06/11/2025

दश युरोको साइकल
भगवान्ले मान्छे बनाए, डचहरूले नेदरल्याण्ड्स । साँच्चै हो जस्तो । कति सुन्दर बनाएको ! सबैभन्दा सुरक्षित साइकलयात्रा यहीँ भयो । नेदरल्याण्ड्समा गाडीको लागि भन्दा बढी लेन साइकलको लागि छन् भनिन्छ । साइकलहरूले जेब्रा क्रसिङमा बाहेक हतपती कतै गाडी भेट्दैनन् । संसारभरि नै यसरी गाडी नभेटी दौडिन पाए साइकलयात्रा कति आनन्द हुन्थ्यो !
नेदरल्याण्ड्समा जता हेर, जति हेर सबैतिर साइकल । हरेक पेशा, वर्ग र उमेरका मान्छेहरू साइकलमा दौडिरहेका छन् । टिलिक्क परेको सुट लगाउनेदेखि नाङ्गा खुट्टाले साइकल कुदाउनेहरू पनि देखिन्छन् । फोन गर्दै, आइसक्रिम खाँदै, एउटा हातले झोला समातेर अर्को हातले ह्यान्डल धान्नु पनि सामान्य नै हो। केही टेन्डम साइकल पनि देखिन्छन् । केटाकेटीलाई अगाडिपट्टि ट्रलीमा वा पछाडिपट्टि बोकेर हिँड्ने बाबुआमाहरू पनि प्रशस्त देखिन्छन् । जे गरी, जसो गरी हिँडे पनि हुने रै'छ । यहाँ मान्छेहरू रहर वा सोखले साइकल चढ्‌ने हैन रैछन् । साइकल चढ्नु यहाँको संस्कृति नै रै'छ । आखिर यो साइकलको लागि बनेको देश हो ।
नेदरल्याण्ड्समा साइकलेहरू सुरक्षित भए पनि साइकल चाहिँ सुरक्षित नहुने रैछन् । भनिन्छ, आम्सटरडममा वार्षिक दुई लाख हाराहारीमा साइकल मात्र चोरी हुन्छन् । चोरी भएको साइकलको रिपोर्ट गर्न गयो भने पुलिसले 'तिमी पनि अर्को कुनै चोरिदेऊ न' भन्छ रे।
साभार:सँसारलाई साढे पाँच फन्काे बाट

06/11/2025

संसारले नचिनेकाे एक साहसी साईक्लिष्ट "गाेरान क्राेप"

गोरान क्रप नामका एक स्विडेनी पर्वतारोहीले स्वीडेनबाट नेपाल साइकल यात्रा गरे, आफ्नै सबै उपकरणहरू बोकेर मे २३, १९९६ मा सगरमाथा आरोहण गरे, बिना अक्सिजन सिलिन्डर र ब्यवसायिक गाईडकाे सहयोगमा

यहाँ उनको बारेमा केही कथा छ...

अक्टोबर १६, १९९५ मा, क्रप विशेष रूपमा डिजाइन गरिएको साइकलमा स्टकहोमबाट निस्किए। उनले १०८ किलोग्राम खाना र उपकरण बोके। अर्को पाँच महिनामा, उनले पूर्वी युरोप, टर्की, इरान, पाकिस्तान र भारत हुँदै १३,००० किलोमिटर यात्रा गरे र अन्ततः अप्रिल १९९६ मा सगरमाथा आधार शिविर पुगे।

मे ३, १९९६ मा, उनी शिखरबाट केवल १०० मिटर टाढा थिए, तर रात पर्नु अघि नै बेसक्याम्प फर्कने निर्णय गरे - यो निर्णयले उनको जीवन बचायो। केही दिन पछि, मे १०-११, १९९६ मा, इतिहासमा सबैभन्दा खराब सगरमाथामा विपत्ति आयाे, जब अचानक आएको हिमपातमा धेरै टोलीहरूलाई फसेका थिए र उक्त बिपत्तिमा आठ आरोहीहरूको ज्यान गएको थियो।

क्रप बेस क्याम्पमै रहे र उद्धार प्रयासमा सहभागी भए र औषधि सँगै र बाँचेका आरोहीहरूलाई बेसक्याम्प झार्न सहयोग गरे

तीन हप्ता पछि, मे २३, १९९६ मा, उनले फेरि सगरमाथा चुचुराेमा पाईला टेक्ने प्रयास गरे, त्यसपछि, एक्लै, अक्सिजन बिना, उनले विश्वको सर्वोच्च शिखरमा पाइला राखे
कुनै शेर्पाहरू थिएनन ,अक्सिजन थिएन थियाे त केवल साहस आत्मबिश्वास र विश्व शिखर मा पाईला टेक्ने जुनुन ।

फर्किएपछि, उनले आफ्ना सबै सामानहरू प्याक गरे र साइकलबाट स्वीडेन फर्कने यात्रा सुरु गरे, "आत्मनिर्भर अभियान" को आफ्नो सपना पूरा गर्दै।

१९९९ मा, उनी आफ्नी साथी, रेनाटा क्लुम्स्कासँग यस पटक सगरमाथा सफा गर्ने अभियानमा फर्किए सँगै उनीहरूले २५ वटा प्रयाेग गरेर फालिएका अक्सिजन सिलिन्डरहरू तल ल्याए। सरसफाई अभियानकै क्रममा रेनाटा सगरमाथा चढ्ने पहिलो स्विडेनी महिला बनिन्

दुर्भाग्यवश, सेप्टेम्बर ३०, २००२ मा, केवल ३५ वर्षको उमेरमा, गोरान क्रपको अमेरिकाको वाशिंगटन राज्यमा आरोहण दुर्घटनामा मृत्यु भयो।
श्राेत : गुगल

14/05/2025

साईकल साैन्दर्य
डा. तारालाल श्रेष्ठ

19/03/2025

03/03/2025