What are the opening hours?

Monday 10:00 - 17:00 Tuesday 10:00 - 17:00 Wednesday 10:00 - 17:00 Thursday 10:00 - 17:00 Friday 10:00 - 17:00 Sunday 10:00 - 17:00

https://www.facebook.com/295067364335365/

Anubhav Social Venture, DHUMBARAI, Kathmandu (2026)

29/04/2023

नेपाल जस्तो देशमा जब उद्दमीको कुरा हुन्छ तब मानवको सोचमा पहिले आउने चित्र भनेको एक पुरुषको नै हुन्छ । समाज यस प्रकारले वनोट भएको छ की पुरुषलाइ घरको मुल खाँबोको रुपमा लिइन्छ र महिलालाइ सहयोगी पात्रको रुपमा लिइन्छ । तर, अहिलेको वर्तमान समयमा भने यस पूर्वधारित धारणा हरु तोदिदैँ आएका छन् । विभिन्न महिलाहरुले आफ्नो क्षेत्रमा अमुल्य योगदान पर्याएदै समाजका पूर्वधारित धारणाहरु माथी प्रश्न खडा गरिदिएका छन् । ती महिला पात्रहरुमध्ये एक महत्वपुर्ण पात्र अन्जना मल्ल हुन ।
स्नातक गरेपछि अञ्जनाले विभिन्न एनजीओ र आईएनजीओमा काम गर्न थालिन् । उनी आफ्नो सीप र ज्ञानलाई जनता र समाजको विकासमा प्रयोग गर्न निकै उत्सुक थिइन् । उनले आफ्नो काममा राम्रो गरिरहेकी थिइन् तर, उनी आफ्नो जीवनमा केही नयाँ कदम चाल्न चाहन्थिन् । त्यसैले उनले आफ्ना साथीहरूसँग मिलेर डिगो नेपाल नामको नयाँ सामाजिक उद्यम सुरु गरिन्। डिगो नेपालको प्रमुख उद्दश्य भनेको प्लाष्टिक जस्ता कार्बन उत्सर्जन गर्ने उत्पादनहरूको प्रयोगलाई कम गर्दै दिगो उत्पादनहरू निर्माण गर्नु थियो ।

अञ्जना र उनका साथीहरूले रु ३१,००० कूल बजेटमा उद्दयमको थालनी गरेका थिए । यो धेरैका लागि दिगो उत्पादनहरू निर्माण गर्ने नयाँ अवधारणा थियो। उनीहरुको यात्रा सजिलो थिएन, र उनले बाटोमा विभिन्न अवरोधहरूको सामना गर्नुपर्यो। उनी पटक–पटक अस्वीकार भइन् । यद्पि, उनले काम गरिरहन् र आफ्नो उद्यमलाई सफल उद्यममा परिणत गरिन्। उनीहरुले उत्पादन कार्यमा स्वदेशी ज्ञान र स्थानीय जनताको सहयोगको उपयोग गरे । उनीहरूले विभिन्न महिला समूहहरूलाई तालिम दिए र उनीहरुलाइ घरबाट नै काम गर्ने प्रबन्ध मिलाइदिए । यो पहल धेरै सफल भयो, जसको फलस्वरुप उनीहरुको उद्दमले राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा धेरै पुरस्कारहरू प्राप्त गर्यो।

उनीहरूले हाल पेन होल्डर, फलफूलको टोकरी, टूथ ब्रस, ऐना र रोटि हट केस जस्ता वस्तुहरू उत्पादन गर्छन्। उनीहरुको व्यवसायबाट मासिक औसत २ लाख आम्दानी हुन्छ ।
लगनशीलताले नै उनीहरूलाई यो अवस्थामा ल्याएको अञ्जना विश्वास गर्छिन् । उनी भन्छिन्, ‘सफल हुनको लागि निरन्तर अगाडि बढ्नुपर्छ । त्यहाँ कठिन क्षणहरू हुनेछन्, तर तपाईंले धैर्य गर्नुपर्दछ र सफल हुनको लागि फस्टाइरहनुपर्छ।
Text: prasan rai Kathmandu University School of Arts

27/04/2023

युट्युबबाट उद्यमी
युवा उद्यमीको कथा
उद्द्म सुरु गर्न धेरै मानिसहरूको लागि डरको विसय हुनसक्छ । यसका लागि धेरै प्रयास र लगानी चाहिन्छ भन्ने प्राय मानिसको बुझाई छ। यस कुरालाई नकार्न पनि सकिदैन । तर मात्र बिस बर्सिय युवा उद्यमी नारायणी चौधरी यस्ता सोच राख्नेहरु भन्दा भिन्न सोच राख्छिन । हाम्रो सपनालाई सुरु गर्न जोश र सिप भए बाटोहरु खोलिदै जान्छ भन्ने उन्को बिश्वास छ ।
नारायणी चौधरी हाल काठमाडौं बिश्वोबिद्यालयमा पढ्ने एक छात्रा हुन । उनि पढाई साथसाथै सिलाईबुनाइको व्यवसाय पनि गर्छिन । एसईइ पछि उनले पहिलो पटक क्रोकेट (सिलाईबुनाइ) सिक्ने सोच बनाएकी थिइन । जब उनिसँगका साथीहरु च्याट गर्न, नेटफ्लिक्समा चलचित्रहरू हेर्न र खेल खेल्नमा व्यस्त थिए, उनले केही उत्पादनशील गर्ने निर्णय गरिन र आफ्नो पहिलो कदम अगि बधाइन ।
उनले युट्युबमा सिलाईबुनाइका बारेमा विभिन्न भिडियोहरू हेर्न थालिन र केही महिनामै सिलाईबुनाइका बिभिन्न तरिकाहरु सिकिन्। उनि दिनहु युट्युब भिडियोहरू हेर्दै आफ्नो सिपलाई बढाउदै लगिरहिन ।
उनले सुरुमा आफ्नै लागि स्वेटर र मफलर बनाइन । बिस्तारै आत्मविश्वास बढ्दै गएपछी उनले अरूका लागि पनि सामान बनाउने सोचिन्। त्यसैले, उनले "Crochet" नामको इन्स्टाग्राम पृष्ठ खोलिन् र उद्यमशीलतातर्फ आफ्नो पहिलो कदम चालिन्। सुरुमा उनले कुनै अर्डर पाइनन्, तर समय बित्दै जाँदा उनले हातले बुनेको शीतकालीन पहिरन चाहने विभिन्न व्यक्तिहरूबाट अर्डर पाउन थालिन्। अहिले उनका नियमित ग्राहक पनि छन् ।
बिद्यार्थी जीवनमा व्यस्तता रहे पनि चौधरीले आज सम्म आफ्नो सानो व्यवसाय चलाइरहेकी छिन । जाडो मौसममा उनले औसत रु ३०,००० प्रति महिना आम्दनी गर्दै आएकी छिन । उनी किरिङ्ग र अन्य हातले बनाएका ऊनी उत्पादनहरू अफ-सिजनमा बेच्छिन्।
आज नारायणीको यस यात्रा धेरै युवाहरूका लागि प्रेरणादायी हुन सक्छ । उनको उद्यमशीलता र कडा परिश्रमले उनलाई महत्वाकांक्षी उद्यमीहरूको लागि एक सफल रोल मोडेल बनाएको छ।
Text: Prasan Rai
Kathmandu University School of Arts

26/04/2023

''सहज छैन उद्दमी बन्न"

नेपालमा नै बसेर केही गरौँ भन्ने सोच प्राय नेपालीहरुमा हन्छ । तर, विभिन्न परिस्थतीका कारण नेपालीहरु विदेश पलायन हुन बाध्य हुन्छन् । ती कारणहरु मध्ये आफुले चाहे जस्तो काम र आम्दानी स्वदेशमा नहुनु एक प्रमुख कारण हो । अन्तर्राष्ट्रिय प्रवास संगठनले २०२० मा सार्वजनिक गरेको रिपोर्ट अनुसार हरेक वर्ष पाँच लाख नेपालीहरु वैदेशिक रोजगारकालागी विदेश पलायन हुने गर्छन । यस वैदेशिक रोजगारीको लहरलाइ कम गर्नका लागी हामीले देखेको उत्तम बाटो भनेको नेपालीहरुलाई उद्दमी बन्न हौसला दिनु नै हो । तर, उद्दमी जीवन किताबमा पढेजस्तो सजिलो भने हँुदैन र सबैका लागी यो उपयुक्त नहुन सक्छ भन्ने राईको धाराणा रहेको छ ।
वर्तमान समयमा इमाडोल १ मा बस्दै आएका राजेश राई, करिब तीन वर्षदेखी कपडाको व्यवसाय गर्दै आएका छन् । उनको लगनखेल एविसी कम्प्ल्केसमा लेडिज लुगा पसल छ । व्यवसाय सुरु गर्न अघी उनी विदेशमा सुरक्षा गार्डको रुपमा काम गर्थे । सन् २०२० मा माहामारी विश्वभर फैलिएपछि उनी नेपाल फर्किएका हुन् । नेपाल आएपछी उनले स्वदेशमै व्यवसाय गर्ने योजना बनाए र भर्खर निर्माण भएको एबिसी कम्प्ल््ेकसमा करिब १७ लाखको लगानीमा व्यवसाय सुरु गरे । एउटा उज्ज्वल भविष्यको कामना गर्दै राइले यस व्यवसायलाइ सुरु गरेको थिए तर अहिले उनी आर्थिक संकटमा परेका छन् । पसलबाट आएको आम्दानीले परिवारलाइ जसोतसो जिविकोपार्जन गर्न मात्र पुग्ने उनी बताउँछन् । उनी आफुले पसल सुरु गर्दा लिएको ऋण चुक्ता गर्न नसकेकाले चिन्तित छन् र फेरी विदेश जाने तरखरमा छन् ।
राजेश जस्ता धेरै व्यक्तिहरु आज प्रयास गर्दागर्दै पनि विदेश पलायन हुन बाध्य भएका छन् । उनीहरुको व्यवसाय सफल नहुनको विभिन्न कारणहरु होला । यदी सरकारी निकाय तथा सँस्थाहरुबाट उनीहरुलाइ आर्थिक सहयोग, शिक्षा र तालिम प्रदान भए, उनीहरुले पुननिर्माणका लागी पक्कै हौँसला पाउनेथिऐ र देश तथा समाजका लागी महत्वपूण अनुदान दिन सक्थे ।
Text:Prasan rai

23/04/2023

सर्लाहीदेखि काठमाडौं सम्म प्रेमलाल पण्डितको उद्यमशील यात्रा

प्रेमलाल पण्डितको कथा दृढ संकल्प, मेहनत र सफलताको हो । नेपालको सानो जिल्ला सर्लाहीमा जन्मिएर हुर्केका प्रेमलाल राम्रो अवसरको खोजीमा २३ वर्षअघि काठमाडौं आएका थिए । आफ्नो मनमा सपना र खल्तीमा केही रुपैयाँ बाहेक अरू केही नभएर, प्रेमलालले राम्रो जीवनको यात्रा सुरु गरे।

प्रेमलाल पहिलो पटक काठमाडौं आइपुग्दा उनले आफ्नो जीवन धान्न यता उता काम गरे । तर उनले आफ्नो परिस्थितिले आफूलाई हराउन दिएनन्। बरु, उनले आफ्नो व्यवसाय सुरु गर्न पर्याप्त पैसा बचत गर्न दिनरात अथक परिश्रम गरे। धेरै वर्षको कडा परिश्रम पछि, प्रेमलालले अन्ततः सानो पसलमा लगानी गर्न पर्याप्त पैसा बचत गरे।

१०,००० रुपैयाँको लगानीमा, प्रेमलालले आफ्नो पहिलो व्यवसाय सुरु गरे। उसले किराना र चुरोट जस्ता दैनिक सामान बेच्ने सामान्य पसल खोल्यो। प्रेमलालको कडा परिश्रम र समर्पणले सार्थकता पायो र चाँडै उनले आफ्नो पसलमा थप लगानी गर्न सक्षम भए। उनले नयाँ सूची खरिद गरे र आफ्नो व्यवसाय विस्तार गरे।

जसरी उनको व्यापार बढ्दै गयो, प्रेमलालको महत्वाकांक्षा पनि बढ्दै गयो । उनले आफ्नो व्यवसायलाई थप विस्तार गर्ने र आफ्नो आम्दानी बढाउने उपायहरू सोच्न थाले। मसला उद्योगमा प्रेमलालको रुचिले उनलाई मसाला पसल (मसला पसल) खोल्न प्रेरित गर्यो। आफ्नो बचत र आफ्नो अघिल्लो व्यवसायबाट कमाएको पैसाले प्रेमलालले एउटा मेसिन किन्न र आफ्नै मसाला पसल सुरु गर्न सक्षम भए।

प्रेमलालको मसाला पसल तत्काल सफल भयो। ग्राहकहरूले उनको मसलाको गुणस्तर मन पराए। प्रेमलालको व्यवसाय तीव्र रूपमा बढ्दै गयो, र उनले छिट्टै आफ्नो आधारभूत आवश्यकताहरू पूरा गरेर प्रति महिना १०-२० हजार रुपैयाँ बचत गर्न पर्याप्त पैसा कमाउन थाले।

प्रेमलाल अब एक सफल उद्यमी हुनुहुन्छ, एउटा फस्टाउँदै गएको व्यवसायले उसलाई र उनको परिवारलाई प्रदान गर्दछ। उहाँ आफ्नो कडा परिश्रम र आफ्नो सपना पूरा गर्न गरेको त्यागमा गर्व गर्नुहुन्छ। प्रेमलालको कथा धेरैका लागि प्रेरणा हो, दृढ संकल्प र कडा परिश्रमको शक्तिको प्रमाण हो।

Text: सन्जोक राना मगर

16/04/2023

"सन्तुस्त छन् राकेश श्रेष्ठ"
एक सामान्य उध्यमिको कथा

गोदावरीका विभिन्न प्रमुख स्थानहरू मध्ये, थैब इतिहास र व्यापार लेनदेनको हिसाबले सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण स्थान हो। यस ठाउँमा बिभिन्न ब्यपारिहरु आफ्नो जिविको पार्जनका लागि दिनहु लागि परिरहन्छन् । ती मध्येका एक हाल स्टेशनरी पसल चलाइरहेका राकेश श्रेष्ठ हुन् ।

राकेश आफ्नो परिवारसँग थैबमा बस्छन्। थैब चोकको केन्द्रमा मुख्य सडकको छेउमा उनको स्टेशनरी पसल छ। करिब चार वर्षअघि उनले यो व्यवसाय सुरु गरेका हुन् । तर, त्यतिबेला उनको यो मात्रै व्यवसाय भने थिएन । उनको पोल्ट्री फार्म पनि थियो । आफ्नी श्रीमती र केही सहयोगीहरूको सहयोगमा उनले एकै समयमा दुईवटा व्यवसाय चलाइरहेका थिए। तर, राकेशको जीवन योजना अनुसार चल्न सकेन र उनको कुखुरा पालन व्यवसाय रोकिन पुग्गो । त्यसपछी उनको ध्यान पसलमा मात्रै छ।

राजेशले करिब २००० नेपाली रुपैयाँको बजेटमा स्टेशनरी पसल सुरु गरेका थिए । उनले थोरै स्रोतसाधनमा व्यवसाय सुरु गरे र बढ्दै गएपछि विस्तार गरे । हाल उनले अतिरिक्त कोठा बनाएर पसलको ठाउँ पनि बढाएका छन् । उनी अहिले दैनिक दुई हजारदेखि पचीस सय रुपैयाँसम्म आम्दानी गर्छन् । तर यस व्यव्सायमा राजेशले अप्थ्यारा परिस्थितिहरु पनि सामना गर्नु परेको छ । पसलको आम्दानीमा धेरै उतारचढाव हुने गरेको र कहिलेकाहीँ आफ्ना माग पुरा गर्न नि धौधौ परेको उनी बताउँछन् ।तर, यो व्यवसायले सन्तुष्टि र जीवनलाई अर्थ दिएको उनी बताउँछन् । भविष्यमा आफ्नो पोल्ट्री फार्म पुनः सुरु गर्ने उनको चाहना छ ।

राकेश जस्ता व्यतिहरु आज समाजमा धेरै छन् । उनिहरु आफ्नो समाज र परिवरका लागि दिनदिनै सङ्घश गरिरहन्छन । उनिहरुको काम सामान्य देखिएपनी समाज र परिवारकोलागि अति महत्व्पूर्ण हुन्छ ।

Text: Prasan Rai

13/04/2023

दिपक गुप्ता काठमाडौंको भीडभाड सडकमा धेरैको मनमा गुन्जिने नाम हो। भैरहवाका दीपक ३० वर्षअघि राम्रो अवसरको खोजीमा गृहनगर छोडेर काठमाडौं आएका थिए । एक हजार रुपैयाँको मात्रै लगानीमा उनले काठमाडौंका सडकमा साइकलमा फलफूल बेच्न थाले । उनको यात्रा सजिलो थिएन, तर कडा परिश्रम र लगनशीलताले, उनले आफ्नो विनम्र सुरुवातलाई सफलताको कथामा परिणत गर्न सक्षम भए।

सानो शुरुवात गर्दै, दीपकको फलफूल बेच्ने व्यवसायले बिस्तारै गति लियो। उसले हरेक दिन कडा परिश्रम गर्यो, व्यस्त सडकहरूमा साइकल पेडल गर्दै, र मुस्कानका साथ आफ्ना ग्राहकहरूको सेवा गर्दै। समय बित्दै जाँदा उनले काठमाडौंको व्यस्त सडक मध्येको एक जय बागेश्वरीमा रहेको एउटा सानो फलफूल पसलमा लगानी गर्न पर्याप्त पैसा बचत गर्न सफल भए। यो सजिलो यात्रा थिएन, तर दिपकले कहिल्यै हार मानेनन्।

उनको मिहिनेत र दृढ संकल्पको फल फल्यो र आज उनको पसलको मूल्य करिब १० लाख छ। उनले अहिले आधारभूत आवश्यकता पूरा गरेर करिब २०-३० हजार रुपैयाँ बचत गर्न सक्नेछन् । दीपक गुप्ताको यो सफलताको कथा नेपालका धेरै युवाहरूको लागि प्रेरणा हो।

बेरोजगारी चर्को समस्या भएको देशमा दिपकको कथाले कडा परिश्रम र लगनशीलताले सफलता हात पार्न सकिन्छ भन्ने स्पष्ट सन्देश दिन्छ । खेतीपाती र कृषि परम्परागत अभ्यास मात्र होइन, सफलता र समृद्धि हासिल गर्ने माध्यम हुनसक्छ भन्ने सन्देश नेपालका युवाहरूलाई दिन चाहन्छन् ।

नेपालमा कृषि क्षेत्रको विकासको प्रचुर सम्भावना छ । धेरै युवाहरु आफ्नो घर परिवार छाडेर वैदेशिक रोजगारीमा जाने गरेका छन् । तर, थोरै लगानी, मिहिनेत र लगनशीलताले नेपालका युवाले आफ्नो देशमा फरक पार्न सक्छन् ।

दिपकको कथाले आफ्नो सपनालाई कहिल्यै हार नमान्ने महत्वलाई उजागर गर्दछ। सानो लगानी र विनम्र चक्रबाट सुरु गरेका उनले कडा परिश्रमबाट आफ्नो सपनालाई साकार पार्न सफल भए । उनको कथाले यो तथ्यको प्रमाण हो कि जो कोहीले प्रयास गरेमा सफलता प्राप्त गर्न सकिन्छ।

अन्तमा, दिपक गुप्ताको सफलताको कथा नेपालका धेरै युवाहरूका लागि प्रेरणा हो। साइकलमा फलफुल बिक्रेतादेखि सफल व्यवसायीसम्मको उनको यात्रा कडा परिश्रम र लगनशीलताबाट सफलता हासिल गर्न सकिन्छ भन्ने प्रमाण हो । उनले आफ्नो समय र मेहनत खेतीपाती र खेतीपातीमा लगानी गरे रोजगारीको खोजीमा विदेश जानु पर्दैन भन्ने सन्देश नेपालका युवाहरूलाई दिन चाहन्छन् । दिपकको कथा धेरैका लागि आशाको किरण हो जो पूरा गर्न संघर्ष गरिरहेका छन्, र यसले हामी आफैंमा विश्वास गर्छौं र हाम्रो लक्ष्यमा कडा परिश्रम गर्यौं भने जे पनि सम्भव छ भनेर सम्झाउने काम गर्दछ।
Text:Sanjok Rana Magar

09/04/2023

नेपालमा नेपाली शैलीमा रोजगारी

सिङ्गो राष्ट्र पश्चिमी वास्तुकलातर्फ उन्मुख भइरहेका बेला अबरी बाँस र माटोले परम्परागत रूपमा पूर्वाधार निर्माण गर्न व्यस्त छ । यो एक आत्मनिर्भर व्यवसाय हो जसले व्यक्ति, ग्रह र आश्रयसँग शिल्प जडान गर्ने परिकल्पना गर्दछ।

नृपाल अधिकारीले सन् २०१३ मा अबरी एक लाखभन्दा कमको लगानीमा स्थापना गरेका थिए । नृपाल अमेरिकामा पढ्थे र भवन निर्माण सामग्रीको रूपमा टिम्बर र एडोबमा ध्यान केन्द्रित गर्दै बीए पूरा गरेका थिए। नेपाल आएपछि उनले जनकपुरमा केही परियोजनाहरूमा काम गरे, जहाँ उनको टोलीले परम्परागत ज्ञान र स्थानीय रूपमा उपलब्ध सामग्री प्रयोग गरेर पूर्वाधार निर्माण गरे। तर उनी एनजीओमा काम गर्दा पूर्ण रूपमा सन्तुष्ट थिएनन् र नयाँ सामाजिक उद्यम सुरु गर्न चाहन्थे। यसैले उनले आफ्नो योजनामा काम गर्न थाले र गोरखामा बाँसले बनेको विद्यालय बनाए ।

अप्रिल २५, २०१५ जब सारा नेपाल भूकम्पबाट त्रसित अवस्थाम थियो, त्यही समय नृपाललेअप्रत्याशित रूपमा आफ्नो सपनालाई नयाँ उचाइमा पुर्‍याउने बाटो फेला पारे।
सन २०१३ मा आएको भूकम्पको केन्द्रबिन्दु गोरखका अधिकाङ्स घरहरु भात्किए, तर बाँसले बनाएको विद्यालय भने भूकम्पबात अप्रभाबित रह्यो। यसले धेरै मानिसहरू, अधिकारीहरू र संस्थाहरूको ध्यान खिच्न सफल भयो। उनीहरू भवनको लचिलोपनबाट मोहित भए। समाचार जंगलको आगो जस्तै फैलियो र बिबिसी र सिएनेन जस्ता मिडिया आउटलेटहरूद्वारा कभर गरियो।

अहिले नृपालले रोजगारीका अवसर सिर्जना गरी परम्परागत ज्ञान र अभ्यासको प्रबर्धन गरेर आफ्नो सपना बाँचिरहेका छन् । गत आर्थिक वर्षमा अबरीले चार करोड रुपैयाँ आम्दानी गरेको थियो । प्रत्येक वर्ष, यो नयाँ उचाइमा पुग्दै छ । नेपालमा केही गर्न सकिँदैन भन्ने रुढीवादी सोच राख्ने धेरैका लागि नृपाल उदाहरण हुन् । उनी एक उद्यमी हुन् जसले नेपालमा नेपाली शैलिमै रोजगारी निर्माण गरेर रुदिबादी सोच्नेहारुको सोचलाई चुनौती दिएका छन ।

Text: Prasan Rai

06/04/2023

इस्मिती एक सफल उध्यमि

व्यवसाय सुरु गर्न ठूलो मात्रामा पूँजीको आवश्यक छैन, सही मानसिकता र दृष्टिकोणको आवश्यक छ"।

महेन्द्रनगरको एउटा सानो सहरदेखि नयाँ बानेश्वरको भीडभाड हुने गल्लीसम्मको इस्मृति ठगुन्नाको यात्रा प्रेरणादायी भन्दा कम छैन । फराकिलो सोच भएको युवा विद्यार्थी, इस्मर्ती आफ्नो परिवारलाई आर्थिक रूपमा सहयोग गर्न र आधारभूत आवश्यकताहरूमा योगदान गर्न चाहन्थिन्। र उनले आफ्नै व्यवसाय सुरु गरेर त्यसो गरे।

इस्मर्तीका बुवाले १५ वर्षअघि जेनरल स्टोर उद्घाटन गरेका थिए र ३ लाखको लगानीमा स्मृतिले नयाँ बानेश्वरमा पसल सञ्चालन गरेर बुबाको विरासतलाई निरन्तरता दिने निर्णय गरेकी हुन् । कडा परिश्रम र लगनशीलताले इस्मर्तीको पसल फस्टाउन थाल्यो । उनले आफ्नो परिवारलाई समर्थन गर्न र मासिक २०-३० हजार बचत गर्न सक्षम छन।

दृढ संकल्प र सानो लगानीले जो कोहीले पनि आफ्नै व्यवसाय सुरु गर्न सक्छन् भन्ने कुराको प्रमाण इस्मर्तीको कथा हो। प्रायः, हामी सोच्दछौं कि व्यवसाय सुरु गर्न ठूलो मात्रामा पूँजी चाहिन्छ, तर त्यो आवश्यक छैन। सही मानसिकता र दृष्टिकोणको साथ, कसैले थोरै पैसामा पनि व्यापार सुरु गर्न सकिन्छ ।

इस्मर्तीको कथाले आफ्नो परिवार र समुदायलाई सहयोग गर्ने महत्त्वलाई पनि प्रकाश पार्छ। नेपाल जस्तो देशमा जहाँ रोजगारीका लागि विदेश जानेको संख्या बढी छ, इस्मृतिले आफ्नै व्यवसाय खोलेर परिवारलाई सहयोग गर्ने निर्णय सराहनीय छ । कामका लागि विदेश जाने सोचमा रहेका युवाहरूका लागि उनी प्रेरणाको रूपमा काम गर्छिन्। युवाहरूलाई इस्मर्तीको सन्देश भनेको थोरै लगानीमा व्यवसाय सुरु गरेर आफ्नो परिवारको आवश्यकता र समग्र अर्थतन्त्रमा योगदान दिन सकिन्छ।

इस्मर्ती ठगुन्नाको महेन्द्रनगरदेखि नयाँ बानेश्वरसम्मको यात्रा दृढ संकल्प र कडा परिश्रमको प्रेरणादायी कथा हो। आफ्नै व्यवसाय सुरु गर्ने र आफ्नो परिवारलाई आर्थिक रूपमा सहयोग गर्ने उनको निर्णय सराहनीय छ। इस्मर्तीको कथाले थोरै लगानीमा जो कोहीले पनि आफ्नो व्यवसाय सुरु गरेर अर्थतन्त्रको विकासमा योगदान पुरयाउन सक्छ भन्ने सम्झाउने काम गर्छ ।
Text: Sanjok Rana Magar

02/04/2023

एक सफल महिला उधमि
"महिलाहरूलाई पनि घरको चार पर्खालबाट बाहिर निस्केर संसारमा आफ्नो सम्भावनाको खोजी गर्नुपर्छ"
गौशालाकी उद्यमी सुनिता श्रेष्ठ विगत १५ वर्षदेखि विभिन्न गाउँबाट अण्डा सङ्कलन गरी बिक्री गर्दै आएकी छन् । उनको दृढ संकल्प र कडा परिश्रमले उनलाई आफ्नो परिवारको आधारभूत आवश्यकताहरू पूरा गर्न सक्षम बनाएको छ, र उनको सफलताले उनलाई क्षेत्रका अन्य महिलाहरूका लागि रोल मोडेल बनाएको छ।

सुनिताको यात्रा सुरु भयो जब उनले आफ्नो क्षेत्रमा अण्डा बजारको सम्भावना महसुस गरे। उनले विभिन्न गाउँबाट अण्डा सङ्कलन गरी स्थानीय व्यापारीलाई बेच्न थालेकी हुन् । समयको साथ, उनले ग्राहकहरूको नेटवर्क बनाए र आफ्नो व्यवसाय विस्तार गरे। उनको कामप्रतिको समर्पणले उनलाई आफ्नो परिवार, छोराछोरीको शिक्षा र अन्य आधारभूत आवश्यकताहरू उपलब्ध गराउन सक्षम बनाएको छ।

सुनिताको सफलता यस क्षेत्रका अन्य महिलाहरूका लागि प्रेरणा हो जसले आफ्नो जीवन पूरा गर्न संघर्ष गरिरहेका छन्। उनले महिलाहरु व्यवसायमा उत्कृष्ट भएर सफल उद्यमी बन्न सक्छन् भन्ने प्रमाणित गरिन् । उनको कथाले महिलाले घरको चार पर्खालबाट बाहिर निस्केर संसारमा आफ्नो सम्भावनाको खोजी गर्नुपर्छ भन्ने कुराको प्रमाण हो ।

विश्वका धेरै भागहरूमा, महिलाहरूले परम्परागत लैङ्गिक भूमिकाहरू अनुरूप हुनको लागि सामाजिक दबाबको सामना गर्छन्, जसमा प्रायः घरेलु जिम्मेवारीहरूमा सीमित रहन समावेश छ। सुनिताको कथाले देखाउँछ कि महिलाहरूले यी स्टिरियोटाइपहरू तोड्न सक्छन् र आफूले चाहेको जुनसुकै क्षेत्रमा सफल हुन सक्छन्।

सुनिताको सफलताले उनलाई व्यक्तिगत रूपमा मात्र सशक्त बनाएको छैन तर उनको समुदायलाई पनि फाइदा पुगेको छ। उनले यस क्षेत्रमा अरुलाई रोजगारीको अवसर सृजना गर्नुका साथै स्थानीय अर्थतन्त्रमा पनि योगदान पुर्याएकी छिन् । उनको व्यवसायले वरपरका गाउँहरूमा अण्डा खेती गर्ने किसानहरूको जीविकोपार्जन सुधार गर्न मद्दत गरेको छ।

सुनिता श्रेष्ठ एक प्रेरणादायी महिला हुन् जसले कडा परिश्रम र दृढ संकल्पले जो कोहीले पनि सफलता हासिल गर्न सक्छन् भन्ने देखाउनुभएको छ । उनको कथा उनको समुदायका अन्य महिलाहरूका लागि आशाको किरण हो जो संसारमा आफ्नो स्थान खोज्न संघर्ष गरिरहेका हुन सक्छन्। सुनिताजस्तै महिलाहरूलाई पनि घरको चार पर्खालबाट बाहिर निस्केर संसारमा आफ्नो सम्भावनाको खोजी गर्न प्रोत्साहन गर्नुपर्छ।

Text: Sanjok Rana Magar

31/03/2023

लगनशीलता र कडा परिश्रमको कथा

नेपालको लमजुङ निवासी हाल काठमाडौंको चक्रपथमा बस्दै आएका ४८ वर्षीय कृष्ण गुरुङले आफ्नो र आफ्नो परिवारको पालनपोषणका लागि जीवनभर संघर्ष गरेका छन् । धेरै चुनौतीहरूको सामना गर्नुपर्दा पनि, कृष्णले कहिल्यै हार मानेनन् र हरेक दिन कडा परिश्रम गरिरहन्छन्।

कृष्णको आम्दानीको मुख्य स्रोत काठमाडौंको सडकमा लुगा बेच्ने हो । यो काम शारीरिक रूपमा माग छ र उसलाई सबै प्रकारको मौसममा लामो समयसम्म आफ्नो खुट्टामा रहन आवश्यक छ। यद्यपि, उनी आफ्नो परिवारको पालनपोषण गर्न कटिबद्ध छन् र आफ्नो बाटोमा कुनै पनि अवरोध खडा हुन दिँदैनन्।

वर्षौंदेखि कृष्णले आफ्नो जीवनमा धेरै कठिनाइहरूको सामना गर्नुपरेको छ। मेहनती भएर पनि उनले आफ्नो आधारभूत आवश्यकता पूरा गर्न पर्याप्त पैसा कमाउन संघर्ष गरिरहेका छन् । उनले आशा हारेनन् र राम्रो जीवनको लागि प्रयास जारी राखे।

कृष्णको कडा परिश्रम र लगनशीलता अन्ततः सार्थक भयो, र उनले आफ्नो परिवारलाई जीवनका आधारभूत आवश्यकताहरू उपलब्ध गराउन सक्षम भए। आफ्नो परिवारको टाउकोमा छाना, टेबुलमा खानेकुरा र लगाउनको लागि लुगा छ भनेर उनी अहिले गर्व गर्छन्।

Text: Sanjok Rana Magar

Anubhav Social Venture

29/04/2023

27/04/2023

26/04/2023

23/04/2023

16/04/2023

13/04/2023

09/04/2023

06/04/2023

02/04/2023

31/03/2023

Address

Opening Hours

Telephone

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Listing takedown request

Monday	10:00 - 17:00
Tuesday	10:00 - 17:00
Wednesday	10:00 - 17:00
Thursday	10:00 - 17:00
Friday	10:00 - 17:00
Sunday	10:00 - 17:00