06/08/2026
३ वर्षीया छोरी र श्रीमतीको पर्खाइ: हिमालभन्दा अग्लो पारिवारिक माया
"हिमाल, मलाई सुरक्षित रूपमा उकालो र ओरालो यात्रा मात्र दिनू। म कुनै पनि हिमाललाई कहिल्यै हल्का रूपमा लिन्न..." पाकिस्तानको ८,०४७ मिटर अग्लो ब्रोड पिक हिमालतर्फ पाइला बढाउनुअघि विश्वविख्यात पर्वतारोही निर्मल पुर्जा ‘निम्सदाइ’ ले सामाजिक सञ्जालमा लेखेका यी अन्तिम शब्दहरू कुनै कीर्तिमानको घमण्ड थिएनन्, यो त एउटा साँचो हिमालप्रेमीको हिमालसँगको नम्र प्रार्थना थियो। तर नियतिको निष्ठुरी खेल, जसले विश्वका १४ वटै ८ हजार मिटरभन्दा अग्ला हिमालहरूलाई ६ महिना ६ दिनमै चुमेर संसारलाई ‘केही पनि असम्भव छैन’ (Nothing Is Impossible) भनेर सिकाए, तिनै निम्सदाइ ब्रोड पिकको ७ हजार मिटर उचाइमा आएको भीषण हिमपहिरोसँगै हिमालकै काखमा सदाका लागि निदाएका छन्।
निम्सदाइको यो भौतिक बिदाइ केवल एक कीर्तिमानी आरोहीको अन्त्य मात्र होइन; यो त एउटा ठूलो सपना, ३ वर्षीया छोरीप्रतिको अगाध वात्सल्य र नेपाली स्वाभिमानको एउटा यस्तो कथा हो, जसले आज सम्पूर्ण देशवासीको आँखा रसाएको छ।
३ वर्षीया छोरी र श्रीमतीको पर्खाइ: हिमालभन्दा अग्लो पारिवारिक माया
संसारका लागि निर्मल पुर्जा एक अद्भूत ‘सुपरह्युमन’ वा कीर्तिमानी नायक थिए। तर बेलायतको ह्याम्पसायरस्थित घरमा उनी केवल एक प्यारा पति र ३ वर्षीया सानी छोरीका स्नेही पिता थिए।
म्याग्दीको दाना गाउँको धुलौटोमा हुर्किँदै ब्रिटिस सेनाको गोर्खा राइफल्स र पछि अति कठोर सैन्य टुकडी ‘स्पेसल बोट सर्भिस’ (SBS) मा १६ वर्ष बिताएका निर्मलले आफ्नो पेन्सन र घरसमेत धितो राखेर ऐतिहासिक ‘प्रोजेक्ट पोसिबल’ सुरु गरेका थिए। हरेक अभियानमा निस्कनुअघि र फर्किएपछि सानी छोरीलाई काखमा च्यापेर उनी भन्थे— “म जे गर्दैछु, तिम्रो र मेरो देशको उज्ज्वल भविष्यका लागि गर्दैछु।” आज त्यही घरमा काखित सानी छोरी र श्रीमतीका लागि केवल निम्सदाइका सम्झनाहरू र स्क्रिनमा मुस्कुराइरहेको उनको अनुहार मात्र बाँकी रहेको छ।
"यो मेरो आफ्नै लागि मात्र थिएन": नेपाली स्वाभिमानका लागि समर्पण
वर्षौँदेखि सर्वोच्च शिखरहरूमा विदेशी आरोहीको भारी बोकेर ओझेलमा पर्दै आएका नेपाली शेर्पा तथा गाइडहरूलाई विश्वमञ्चको अग्रपंक्तिमा उभ्याउने मुख्य श्रेय निर्मल पुर्जालाई नै जान्छ।
सन् २०२१ को कठ्याङ्ग्रिँदो जाडोमा पाकिस्तानकै ‘के-टु’ (K2) हिमालको चुचुरोमा नेपाली राष्ट्रिय गान गाउँदै पहिलो पटक ऐतिहासिक शीतकालीन आरोहण गर्दा उनले भनेका थिए, “यो मेरो व्यक्तिगत जित होइन, यो हाम्रा सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाइ र सिङ्गो नेपालको स्वाभिमानको जित हो।” उनले हिमाल मात्र चढेका थिएनन्, ‘नेपालीहरू केवल सहयोगी मात्र होइनन्, विश्वका सर्वोत्कृष्ट आरोही हुन्’ भन्ने तथ्यलाई संसारसामु प्रमाणित गरेर देखाएका थिए।
अन्तिम प्रार्थना र कहिल्यै नमेटिने छाप
आफ्नो अन्तिम पोस्टमा निम्सदाइले लेखेका थिए, “अवसरहरू चिच्याएर आउँदैनन्, तिनीहरू त शान्त भएर काम गरिरहेकाहरूसँग सुटुक्क साउती मार्छन्। मेरो प्रतिस्पर्धा अरूसँग कहिल्यै थिएन, मेरो प्रतिस्पर्धा केवल हिजोको 'म' सँग थियो।”
ब्रोड पिकको खतरनाक खोँचमा हिमपहिरो खस्दा एउटा महान् योद्धाको भौतिक शरीर हिमालमै विलीन भए पनि उनले छाडेर गएको “Nothing Is Impossible” (केही पनि असम्भव छैन) को दर्शन करोडौँ मानिसको हृदयमा सधैँ जीवित रहनेछ।
भाइको असामयिक निधनपछि दाजु कमल पुर्जाले सम्झिँदै लेखेका छन्, “हामी तिमीलाई हरेक दिन सम्झिनेछौँ, निम्स। हाम्रो मुटु टुक्रिएको छ, तर तिम्रो विरासत कहिल्यै मर्ने छैन।”
हिमाल जितेर, विश्वको मन जितेर अन्ततः हिमालकै काखमा सधैँका लागि विश्राम लिएका हाम्रा नायक निम्सदाइप्रति हार्दिक श्रद्धाञ्जली!
