04/05/2026
ISANG TAHIMIK NA LALAKING NAGTATRABAHO SA ISANG GASOLINAHAN ANG PALAGING NAGBIBIGAY NG LIBRENG GASOLINA SA MGA SASAKYAN NG MGA PARI AT MADRE NANG HINDI SINASABI SA KANYANG AMO, NGUNIT NANG MATUKLASAN ITO NG KANYANG BOSS AY ISANG KATOTOHANAN ANG LUMABAS NA NAGPAIYAK SA LAHAT NG EMPLEYADO
Sa isang ordinaryong gasolinahan sa gilid ng highway, may isang empleyadong halos walang nakakapansinโsi Ruben. Tahimik lang siya, hindi palasalita, hindi mahilig makisabay sa biruan ng mga kasamahan. Lagi siyang nasa trabaho bago pa dumating ang unang customer, at madalas siya ring huling umaalis kapag gabi na. Para sa iba, simple lang siya: masipag pero mailap, mabait pero parang may kinikimkim na malalim na lungkot.
Napansin ng mga kasama niya na sa tuwing may dumarating na sasakyan ng mga pari o madreโmga lumang van ng kumbento, service vehicle ng parokya, o minsan ay ambulansyang gamit ng isang mission houseโiba ang kilos ni Ruben. Nagiging mas maingat siya, mas mabilis, at halos hindi na niya pinapila pa ang mga ito. Tahimik niyang pinupuno ang tangke, saka magalang na yumuyuko.
โSalamat, iho,โ madalas sabihin ng mga madre.
Ngumingiti lang si Ruben. โIngat po kayo, Sister.โ
Noong una, inakala ng mga kasamahan niya na normal lang iyon. Pero may napansin si Ben, isa ring gasoline boy. โPre, parang hindi sila nagbabayad lagi,โ bulong niya isang hapon.
โBaka naka-charge account,โ sagot ng isa.
Pero nang sumunod na linggo, muli na namang may van ng kumbento na umalis nang walang resibo. Nagtaka na ang ilan. Hindi sila sigurado kung may alam ang manager o kung si Ruben lang ang gumagawa ng paraan.
Isang beses, nilapitan siya ng cashier. โRuben, saan ko ilalagay ang transaction ng van ng madre kanina? Wala akong na-encode.โ
Saglit siyang natigilan, pero sumagot nang mahina, โAko na po ang bahala.โ
(๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐ผ ๐๐๐๐๐ ๐พ๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐) ๐๐๐ ๐ฅ๐๐ก๐๐ข๐ฅ๐๐จ๐๐ฃ ๐๐ฃ๐ ๐ฃ๐๐ ๐๐ ๐๐๐ช๐ก๐๐ฉ ๐ฃ๐ ๐ฉ๐ฌ๐๐จ๐ฉ ๐ฃ๐ ๐ ๐ฌ๐๐ฃ๐ฉ๐ค!
