09/12/2024
Miasto Korčula położone jest na północno-wschodnim krańcu wyspy, wzniesione nad rozłożystym wybrzeżem. Składa się ze starego miasta leżącego na małym, owalnym półwyspie, barokowego przedmieścia położonego bezpośrednio pod starożytnymi murami oraz nowszych dzielnic rozpostartych wzdłuż wybrzeża na zachód i na wschód od starego miasta.
Dzisiaj w mieście mieszka około 3000 mieszkańców, a największa ich liczba w nowych dzielnicach.
Miasto jest siedzibą Urzędu Miasta Korčula, który obejmuje swoim działaniem część wyspy z pięcioma osiedlami: oprócz Korčuli to Żrnovo, Pupnat, Čara i Račišće z około 6000 mieszkańców.
W Korčuli znajduje się wiele społecznych, kulturalnych, gospodarczych, zdrowotnych instytucji i zakładów: żłobek, szkoła podstawowa, gimnazjum, muzeum, biblioteka, zakład opieki zdrowotnej, agencje turystyczne, banki, apteka, hotele, stocznia, zakłady handlowe i hotelarskie i inne. Działają tu również kluby sportowe oraz towarzystwa artystyczno-kulturalne, które krzewią wspólne śpiewanie i folklor.
Na pierwsze dane o istnieniu średniowiecznego miasta na wyspie Korčula wskazuje bizantyjski historyk i car Konstanty Porfirogenet w 10 wieku, pisząc o „murowanym mieście”. Na podstawie licznych wzmianek utrzymuje się, że ówczesne miasto wznosiło się na miejscu centrum dzisiejszego starego miasta. Nie znajdujemy niestety pozostałości budownictwa tamtych czasów. Jednak fragmenty starych murów, zdobienia, a przede wszystkim źródła pisane bezspornie świadczą o tym, że w tym miejscu w XIII wieku już istniało miasto opasane murami, poprzecinane ulicami i placami, kościołami, budowlami publicznymi i domami mieszkalnymi. To były czasy panowania mletskiej rodziny Zorzi, ale i częstych zmian rządów, dlatego podejrzewa się, że w tek burzliwych czasach mury i budynki były wielokrotnie niszczone. Ponadto ówczesne miasto było dużo skromniejsze od tego, które odbudowano, a raczej zbudowano na początku XV wieku. Stare domy były jednopiętrowe, rzadko dwupiętrowe, zbudowane z grubo ciosanego kamienia lub gliny, bez stylowych ozdób. Podobnie inne budowle: kościoły, loże, budynki publiczne. Na początku XV wieku doszło do gruntownej przebudowy miasta, podczas której, oprócz pojedynczych budynków, nic nie zostało zachowane.
W następnym barokowym XVII i XVIII wieku, działalność kamieniarska i budowlana upada ze względu na gospodarcze trudności Wenecji, co odbiło się także na ziemiach jej podległych. Na Korčuli powstało niewiele barokowych budynków, jedynie kilka rezydencji i domów mieszkalnych na przedmieściu świadczy o tym, że fach kamieniarski nie zupełnie zaniknął. Stare kościoły otrzymały wtedy skromne barokowe dodatki: portale, ozdoby zewnętrzne i wewnętrzne marmurowe ołtarze przywiezione z Włoch. To jest czas powstania przedmieścia: Borga.
Pewne mletskie postanowienie wyraźnie zabraniało budowy poza murami z powodu zagrożenia najazdami nieprzyjaciela, który mógłby się w czasie najazdu umocnić w takich budynkach. Faktycznie miało to miejsce w 1483 roku w czasie aragońskiego oblężenia. Korčulanie nie stosowali się ściśle do tego zakazu, o czym świadczy fakt, że podczas tureckiego oblężenia w 1571 roku, jak wspomina kronikarz Antun Rozanović, Turcy uciekający przed niewiernymi ograbili i spalili domy w Borgi.
W XVII wieku nie było już tureckiego zagrożenia, dlatego Borga zaczęła się rozwijać. Wkrótce przedmieście stało się centrum miejskiego życia i pracy. Tutaj odbywał się handel, przeniosły się najważniejsze zakłady rzemieślnicze, a w bardzo krótkim czasie również instytucje życia społecznego i publicznego. Równocześnie dotychczasowe centrum miało coraz mniejszą liczbę mieszkańców: dotychczasowe siedziby nie były remontowane: ludzie chętniej budowali nowe domy wzdłuż wybrzeża w sąsiedztwie swoich miejsc pracy.
W pierwszej połowie XIX wieku aż do II wojny światowej Korčula była regionalnym miasteczkiem, którego rozwój powoli zmierzał w kierunku turystyki.
Po II wojnie światowej wraz z budową stoczni pojawiła się potrzeba powstania większej liczby mieszkań dla jej pracowników, dlatego na wschodnich i zachodnich stokach powstały nowe osiedla mieszkaniowe, a następnie hotele, budynki użyteczności publicznej, kąpieliska, drogi, porty. W starej części miasta odnowiono zniszczone i uszkodzone domy na potrzeby mieszkaniowe, jak również do wykorzystania przez instytucje użyteczności publicznej, jak np. muzea itp.
MURY I BASZTY OBRONNE:
W XIV w. miasto otoczono obwarowaniami zarówno od strony morza, jak i lądu. Przetrwały one aż do XIX w. Później uznano, że nie są niezbędne do obrony miasta, ulegały więc powolnemu niszczeniu. Pozostałościami musiały się zająć władze administracyjne, które ogłosiły przetarg na rozbiórkę i usunięcie części ruin. Do czasów dzisiejszych zachowały się jednak spore fragmenty murów wraz z basztami.
- Revelin z bramą miejską (Kopnena vrata). Czworoboczna baszta Revelin wybudowana w latach 1493-1496, główne wejście do miasta od strony lądu. Basztę zdobią: godło Wenecji (lew św. Marka), herby dwóch gubernatorów miasta (Barbaro i Loredano) oraz herb doży weneckiego (Mocenigo). W 1925 r., w tysięczną rocznicę koronacji króla Tomistawa, umieszczono tu tablicę pamiątkową. Do baszty wiodą kamienne schody zbudowane wiele lat później, bo w 1863 r., które zastąpiły wcześniejszy most biegnący nad fosą. Wewnątrz mieści się muzeum moreški.
- Mała baszta gubernatora (Mala kneževa kula). Ta z kolei jest kolista. Zdobi ją wyrzeźbiony herb gubernatora Lombardo. Została zbudowana w 1483 r.
- Wielka baszta gubernatora (Velika kneževa kula). O podobnej konstrukcji, co baszta przedstawiona wyżej. Góruje nad portem i pobliskim pałacem gubernatora. W średniowieczu jej zadaniem była obrona tych obiektów.
- Brama miejska od strony zachodniej (Morska vrata). Nad bramą widnieje herb naczelnika Leoni oraz napis z 1592 r. głoszący, że miasto Korčula zostało założone po upadku Troi przez bohatera greckiego Antenora.
- Bokar. Półkolista baszta, którą zdobi herb gubernatora Barbarigo (1485-1488).
- Zakrjan. Widnieją na niej nie tylko herby gubernatorów, ale również herb Wenecji.
- Baszta Wszystkich Świętych (Kula Svih Svetih). Zbudowana w 1493 r. Obok niej stała starsza czworoboczna wieża, która została niestety zniszczona w XIX w. Na szczycie baszty umieszczono trzy działa armatnie z XVIII w.
- Arsenał został dobudowany pod koniec XVI w. po zewnętrznej stronie murów. Nad wejściem widnieje herb Wenecji. Budynek popadł w ruinę, został odrestaurowany w XX w.
- Mali Revelin. Tylna część tej baszty opiera się o południową stronę murów obronnych i jest uważana za najstarszy zachowany element fortyfikacji. Obecnie stanowi fragment budynku mieszkalnego.
- Fort Wellingtona, zwany Fortecą. Zbudowany w 1813 r. przez Anglików na dominują cym nad miastem wzgórzu. Wznosząc go, rozebrano znajdujący się w tym miejscu kościół św. Błażeja. Można stąd podziwiać wspaniały widok na cieśninę Pelješac.
MUZEA i INNE ZABYTKI:
KATEDRA ŚW. MARKA (katedrala sv. Marka).
To największy i niewątpliwie najpiękniejszy zabytek Korčuli. Dominuje nad starym miastem, dumnie świadcząc o jego przeszłości. O powstaniu świątyni zadecydowały dwa czynniki: założenie biskupstwa w 1300 r. i rozkwit gospodarczy wyspy, którego podstawą było kamieniarstwo. Zbudowano ją w XV-XVI w. z wapienia korčulańskiego, na miejscu starszego kościoła z XIII w. i kilku innych budynków (m.in. dzwonnicy miejskiej). Pracowali przy niej artyści z Korčuli i Włoch, wśród nich mistrz kamieniarski Marko Andrijić, który ukończył fasadę, wieżę katedralną wraz z kopułą i zadbał o wystrój wnętrza. W XVI w. dobudowano kaplicę św. Rocha (kapela sv. Roka). Trzynawowy gmach, utrzymany w stylu gotyckim i renesansowym, wzniesiono na planie bazyliki romańskiej. Nawy boczne mają różne szerokości, a ściany nie są względem siebie równolegle. Sklepienie kształtem przypomina kadłub statku. Wspaniały portal wyrzeźbił mistrz Bonino z Mediolanu. Wejścia strzegą kamienne lwy trzymające w pazurach jagnię; poniżej kryją się skuleni Adam i Ewa. Powyżej pierwszego piętra znajduje się tarcza zegara, a tuż pod nią mała, ruchoma kula z metalu, pomalowana na czarno i złoto, która wskazuje fazy księżyca. Ołtarz zdobi obraz z 1550 r. przedstawiający świętych: Marka, Hieronima i Barttomieja, namalowany przez Tintoretta. Obraz pochodzi z wczesnego okresu jego twórczości, zamówiony został przez władze wyspy. Warte uwagi są efekty światła i kolorów charakterystyczne dla dzieł Tintoretta oraz znakomicie namalowane twarze. W nawie bocznej znajduje się kolejny cenny obraz - Zwiastowanie, również przypisywany temu artyście.
SKARBIEC OPACTWA ŚW. MARKA (Opatska riznica sv. Marka).
Mieści się w dawnym pałacu biskupim, przy placu katedralnym. Początkowo był to skromny budynek, stopniowo jednak wchłaniał sąsiadujące z nim domy. Ostatecznie został gruntownie przebudowany. Najważniejsze prace wykonano w XVII w., gdy biskupem był Franjo Manola. Wtedy właśnie powstał duży balkon, na którym widnieje herb i łaciński napis: FRANJO MANOLA SPALATEN. POSUIT. ANN. DNI. MDCLIV (Franjo Manola ze Splitu został biskupem diecezji św. Marka w roku pańskim 1654). W 1828 r. zlikwidowano diecezję korčulańską. Budynek powoli niszczał, został jednak zrekonstruowany w stylu neobarokowym. Niektóre elementy dawnego pałacu: fragmenty portalu, okna i balkon z napisem - zostały ponownie wykorzystane. W 1954 r. uruchomiono tu muzeum eksponujące drogocenne przedmioty ze skarbca kościelnego, jak również bogatą kolekcję obrazów z okresu renesansu (w tym szkic Leonardo da Vinci i rysunki Rafaela), dawnych rękopisów i strojów liturgicznych.
KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA (crkva sv. Petra).
Na północ od katedry znajduje się niewielki kościół, którego historia sięga XI w. Nad portalem widnieje kamienna rzeźba św. Piotra z początku XV w., autorstwa Bonina z Mediolanu. Wewnątrz znajduje się 13 barokowych, drewnianych rzeźb apostołów i ewangelistów. Są to dzieła anonimowych artystów weneckich z XVIII w. Ołtarz ozdabia figura św. Piotra. Pod posadzką kościoła ukryte są grobowce.
MUZEUM MIEJSKIE (Gradski muzej).
Trg sv. Marka
tel. (020) 711420
Czynne od 15.07 do 1.09 w godz. od 9.00 do 21.00, poza sezonem: od 9.00 do 14.00 i od 19.00 do 21.00.
Mieści się w pałacu Gabrielis, jednym z najpiękniejszych renesansowych pałaców korčulańskich, pochodzącym z XVI w., którego budowę rozpoczęła bogata rodzina Gabrielis. Jest to dwupiętrowy budynek z poddaszem usytuowany naprzeciw katedry. Dawniej parter służył za magazyn, a piętra do celów mieszkalnych. Rzeźbiony herb rodziny widnieje w środkowej części balkonu. Pałac był wielokrotnie przebudowywany. W 1957 r. urządzono w nim muzeum, które gromadzi eksponaty odnalezione na wyspie przy okazji badań archeologicznych oraz przedmioty świadczące o jej historii. Zbiory przedstawiają całokształt stosunków kulturalnych i społecznych miasta i wyspy. Niemniej niektóre epoki są reprezentowane szczątkowo lub w ogóle, ponieważ do czasów współczesnych nie zachowały się żadne świadectwa materialne. W muzeum możemy obejrzeć fragmenty kamiennych bloków megalitycznych oraz eksponaty z czasów grecko-rzymskich oraz podziwiać sztukę obróbki kamienia, z której słynęła Korčula. W jednej z sal zaprezentowano wystawę naczyń i sprzętów kuchennych. Duża część ekspozycji poświęcona jest okrętom i ich wyposażeniu. W muzeum znajduje się także galeria dzieł sztuki.
DOM MARCO POLO (kuca Marka Pola).
Tutaj według tradycji urodził się Marco Polo, choć nie ma na to żadnego dowodu. W 2003 r. dom zamknięto dla turystów z powodu złego stanu technicznego. Dwa lata później wykupiło go miasto, podobnie jak kilka innych sąsiednich budynków. Utworzono duże muzeum poświęcone podróżnikowi, w co zaangażowały się także władze państwowe. Część budynku została odrestaurowana i otwarta dla zwiedzających w 2005 r. Możemy wejść po drewnianych schodach na trzecie piętro wieży Marco Polo, skąd rozciąga się interesująca panorama miasta.
MUZEUM IKON (Muzej ikona).
Trg sv. Marka bb
tel. (020) 711049
Czynne latem od godz. 9.00 do 19.00.
Założone w 1301 r. i nadal działające Bractwo Wszystkich Świętych (Bratovština Svih Svetih) przechowuje tu zgromadzone w ciągu stuleci dokumenty, dzieła sztuki (w tym 9 ikon z Krety) i kosztowności. Sala wystawowa została otwarta dla zwiedzających w 1962 r. w siedzibie bractwa. Królują w niej drewniane stoły i ławy używane podczas wystawnych, uroczystych posiłków. Dookoła porozstawiane są gromnice. Rzucają się w oczy noszone przez braci białe bawełniane tuniki z kapturami, ozdobione czerwonymi krzyżykami. Uwagę zwraca także srebrny krzyż używany podczas procesji, medalion Matki Boskiej Bolesnej (symbol bractwa), przedmioty liturgiczne z XVII i XVIII w., śpiewniki i urny do głosowania wykorzystywane podczas wyborów władz bractwa. W głębi sali wisi duży XVII-wieczny obraz namalowany na drewnie przez anonimowego artystę, przedstawiający ostatnią wieczerzę.
Po drugiej stronie wąskiej ulicy znajduje się kościół Wszystkich Świętych (crkva Svih Svetih), najstarszy w mieście. Połączony jest z siedzibą bractwa mostem. Ciekawy jest posąg św. Łucji, opiekunki wzroku, wokół którego stoją mniejsze figurki świętej ze srebrnymi oczami -dary wotywne od wiernych.
KOMUNIKACJA:
Na Korculę można dostać się na wiele sposobów: promem ze Splitu, z Drvenika lub najpierw promem z Ploce do Trpanj, następnie samochodem do Orebica i stąd promem na Korculę. Podróż ze Splitu to opcja droższa i bardziej czasochłonna, natomiast rejs z Orebicia zajmuje nie więcej niż pół godziny. Promy pasażerskie przybijają bezpośrednio do starego miasta, promy samochodowe mają swój port nieco dalej. Obok portu samochodowego znajduje się stacja benzynowa, dużo tańsza od tych położonych w innych miejscach.
Dworzec autobusowy znajduje sie w centrum miasta, stamtąd kursują autobusy min. do Lumbardy, gdzie znajduje sie jedyna piaszczysta plaża na wyspie, oraz do uroczej maleńkiej miejscowości Racisce.
WYCIECZKI:
Korcula to doskonałe miejsce zarówno do plażowania i kąpieli morskich, jak i zwiedzania. Korcula jest też świetnym punktem wypadowym do wyjazdów rejsowymi liniami promowymi, łodziami motorowymi, żaglówkami, wodolotami, taxi - łodziami itp.
Orebic jest położony w południowo-zachodniej części półwyspu Peljesac. Orebić oferuje odwiedzającym długie piaszczyste plaże i urocze małe zatoki z krystalicznie czystą wodą. Z pokładu promu na Korculę można podziwiać malowniczą panoramę Orebicia z XV-wiecznym klasztorem Franciszkanów i wzgórzem św. Ilija. Organizowane są tu ciekawe imprezy kulturalne, np. latem huczne Dani kulture, kiedy to przez półtora miesiąca odbywają się różne pokazy i występy, maszerują barwne korowody i grają zespoły folklorystyczne z całego półwyspu.
Miejscem godnym polecenia jest miejscowość Ston. Znajduje sie tutaj kilka ciekawych obiektów. Najstarsza solana, czyli miejsce pozyskiwania soli morskiej i najdłuższy po Murze Chińskim, mur obronny okalający wzgórze wznoszące się nad miastem. Mur został wybudowany w czasach, gdy tereny te były nękane najazdami Turków. Wijące się ponad miastem mury osiągają łączną długość 906 m i pod tym względem nie mają sobie równych w Europie.
Wyspa Miljet znajduje się 17 mil od Korculi. Jest to miejsce unikalne ze względu na swoje naturalne piękno, dlatego w części wyspy utworzono w 1960 r. Park Narodowy. Z wyspą Mljet wiąże się także opowieść Homera o Odyseuszu - mitycznym królu Itaki, który po zatopieniu statku dopłynął do jaskini, w której uwięziła go nimfa Kalipso. Obecnie jaskinia na cześć legendy nosi nazwę ”Jaskinia Odyseusza”.
W pobliżu miasta Korcula leży archipelag około dwudziestu bezludnych wysepek, bogato zarośniętych gęstymi krzewami, ale dostępnymi brzegami. Na niektórych z nich wzdłuż morza znajdują się gładkie półki skalne, na których można zażywać kąpieli słonecznych.
Na pobliskie wysepki leżące niedaleko Korculi przyciąga turystów wiele znajdujących się tam atrakcji. Można popłynąć na nie ze względu na kąpiele, z powodu dobrych warunków do uprawiania sportu (Badija), na spacery lub w celu odwiedzenia wykopalisk archeologicznych (Majsan, Lucnjak, Sutvara).
SPORT I REKREACJA:
Doskonałe warunki naturalne oraz infrastruktura turystyczna zachęcają nie tylko do plażowania i pływania, ale i uprawiania wszystkich wodnych sportów. W zależności od potrzeb, miasto może okazać się zarówno oazą spokoju, jak i źródłem licznych rozrywek; miejscem intensywnego zwiedzania i poznawania lub beztroskiego wylegiwania się na plaży.
Plaże w Korculi są zazwyczaj żwirowe i kamienne, a tylko kilka kilometrów stąd, w turystycznej wiosce Lumbarda, można znaleźć piękne piaszczyste plaże idealne dla dzieci.
W mieście jest kilka wypożyczalni rowerów. Ulice główne oraz boczne na całej wyspie nadają się dobrze do jazdy rowerem, zwłaszcza, że ruch samochodowy nie jest zbyt wielki. Przyjemna trasa prowadzi z miasta Korcula do Rascice. Strome wjazdy rekompensują przepiękne widoki na morze i pobliskie wyspy. Najlepiej zdać się jednak na rower górski.
Na turystów czekają tu między innymi boiska, korty tenisowe i centrum nurkowe. Ciepłe wody Adriatyku są przejrzyste nawet do 40 m, dlatego chętnie przyjeżdżają tu fani nurkowania z całej Europy. Podwodny świat Korculi jest kolorowy i fascynujący, a każde zejście pod wodę to niezapomniane przeżycie. Miejscowe szkoły nurkowania wypożyczają sprzęt i oferują lekcje pływania z nauczycielem, lub wyprawy z przewodnikiem. Miłośnicy windsurfingu i kitesurfingu, znajdą tu najlepsze warunki, gdyż położenie geograficzne wyspy zapewnia regularny wiatr. Zróżnicowane trasy wędrówkowe wzdłuż wybrzeża i na całej wyspie to też świetna okazja by odkryć jej tajemnicze zakątki i zaczerpnąć świeżego powietrza.
IMPREZY:
W Korculi na placu przed bramą odbywa się co roku od 27 do 29 lipca Moreska, impreza folklorystyczna organizowana na pamiątkę walk z piratami pod koniec XVI w. Tradycja ta dotarła na wyspę na przełomie XVII i XVIII wieku. Wcześniej zabawa ta znana była na Sycylii, Korsyce i w Hiszpanii. Punktem kulminacyjnym festynu jest walka o piękną niewolnicę Bulę pomiędzy królem murzyńskim Moro i białym władcą. Pokazom towarzyszą recytacje starych wierszy i poezji rycerskiej. Całe widowisko jest bardzo porywające i efektowne. Właśnie ono przyciąga na wyspę ogromną liczbę turystów.
Z 30 czerwca na 1 lipca w Korculi co roku, organizowany jest Sylwester w środku lata. Korculanie i turyści świętują połowę roku. Po mieście przechodzą kolorowe maskarady, a wieczorem odbywa się wielka impreza na plaży. O północy tak jak przystało na prawdziwego Sylwestra jest wspólne odliczanie i pokaz fajerwerków.
ZAKUPY:
W Korculi jest sporo hoteli, pensjonatów, ciekawych restauracji, i coś dla kobiet: duża ilość sklepów jubilerskich. Wzdłuż murów rozłożeni są miejscowi handlarze, na stoiskach można kupić wszystko, co tylko turyście sie zamarzy: ręczniki, pareo, klapki, maski, płetwy itp. Korčula raczej nie jest miejscem, gdzie możemy upolować szczególne okazje zakupowe. Ceny są wysokie, zwłaszcza w sezonie. Na straganach koło murów obronnych i w sklepikach wewnątrz Starego Miasta znajdziemy typowo turystyczne pamiątki. Większe zakupy warto zrobić w supermarkecie Tommy lub Konzum koło portu, natomiast codzienne pieczywo, owoce i świeże ryby możemy dostać w mniejszych marketach i małych sklepikach w otoczeniu Starówki.
KUCHNIA:
Miasto Korcula jest idealnym miejscem dla smakoszy, rozkwitła tutaj bardzo smaczna i urozmaicona kuchnia. Kuchnia na wyspie składa się głównie z produktów własnych. Większość potraw stanowią ryby. Niemal do wszystkiego dodawane są oliwki. Z deserów często podawane są tu ”prikle”: smażone w oleju racuszki wzbogacone rodzynkami i migdałami, uważane za postnie danie, które spożywa się w Wielki Piątek, Wigilię i przy podobnych okazjach. W Wielkanoc piecze się słodki chleb szczególnego rodzaju ”sirnica”, na św. Martina ”lojenica”, a w lato na Wszystkich Świętych ”lumblija” - słodki chleb wymieszany z moszczem dużą ilością zaczynu. Poza tym na wyjątkowe okazje - wesela czy chrzciny piecze się ”cukarini”, ”klasuni” (ciastka wypełniane migdałami), ”kroknat” - mielone migdały prażone w cukrze, kruche ciasto smażone na oleju ”hrośtule” oraz galaretki z dyni ”kotonjata”.
Miasto Korcula pełne jest różnego rodzaju knajpek, tawern i restauracji, z niezłym jedzeniem i dość wysokimi cenami. Jeśli jednak szukacie czegoś absolutnie wyjątkowego, polecam Waszej trzy miejsca:
Konoba Adio Mare, to najstarsza restauracja w mieście Korcula, prowadzona niezmiennie przez tę samą rodzinę. Założona w 1974 roku, serwuje przede wszystkim ryby, owoce morza. Co charakterystyczne, zdobycie tam stolika graniczy z cudem. Najlepszą opcją jest rezerwowanie go równolegle z mieszkaniem.
Konoba Belin położona jest ok. 2 km od Starego Miasta, więc wystarczająco blisko, aby dojść tam pieszo poboczem drogi lub podjechać taksówką, a wystarczająco daleko, aby poczuć lokalną atmosferę tego miejsca. Jedzenie – typowo nadmorsko-chorwackie, okraszone poczuciem humoru przemiłej obsługi. Właścicielem jest niezwykle uprzejmy starszy pan, który zawsze znajduje czas, aby zagadać do gości i opowiedzieć ciekawą historyjkę. Dodatkowym bonusem są ceny, ok. 30% niższe niż w mieście, przy absolutnie fenomenalnej jakości jedzenia. Warto rezerwować stolik telefonicznie.
Konoba Mate, dość zbliżona stylem i charakterem do poprzedniczki, znajduje się w położonej 6 km od Korculi miejscowości Pupnat. Na piechotę zatem się tam nie dojdzie, lecz warto się tam wybrać, Kuchnia lokalna, śródziemnomorska, korculańska.
PARKINGI:
Samochodem można poruszać się dookoła murów starego miasta i tam też znajdują się płatne parkingi. Ich ceny jednak są bardzo wysokie i dłuższe parkowanie w tym miejscu stanowczo nie jest opłacalne. Samochód bezpiecznie można zostawić na ulicy w “sypialnianej” części miasta. My polecamy pozostawić auto na dwupoziomowym parkingu supermarketu Tommy. Teoretycznie dłuższe parkowanie jest płatne lub należy okazać paragon od zakupów. W praktyce jednak bramki były stale otwarte i tylko raz sprawdzano paragony na dolnym parkingu. Z marketu na stare miasto schodzimy uliczką z „1000” schodów lub wąskim chodnikiem przy ulicy. Stanowczo gorzej wygląda powrót.
