20/01/2020
O mojej Rodzinie ze strony matki -
Rodzina von Romel Czarnowski, Romel Romlewski
herbu SAS odmienny
ponizej histori Rodziny wg Wikipedii
Czarnowski to popularne na Pomorzu nazwisko szeroko rozrodzonej szlachty. Pochodzi ono od wsi Czarnowo koło Brus. Rodzina notowana od 1570 (wzmianka o właścicielach wsi: Matthias Rumel, dwóch Johannesów, Gregorius, Bartholomaeus, Woiczech, Urbanus Czarnowscy oraz Urbanus Czabinski i Matthias Wnuck). Nazwiska Rumel i Wnuk uważano w latach późniejszych za przydomki Czarnowskich, chociaż zarówno Rumel i Wnuk jak i Czabiński to przedstawiciele zapewne oddzielnych rodzin. W latach 1694, 1747, 1754 odnotowywano Dolnych-Czarnowskich, a w 1648 Dolny jako samodzielne nazwisko. W latach 1600, 1602 i 1621 odnotowano Maczka-Czarnowskich. Niewykluczone, że wspomniany wcześniej Rumel był w rzeczywistości pochodzenia obcego; istniała niemiecka rodzina Rumel w Kurlandii. Rumel-Czarnowskich odnotowywano oprócz 1570 stale począwszy od 1609. Uklej-Czarnowscy byli notowani w 1626, 1772. Najbardziej znani są Wika-Czarnowscy, notowani od XVII wieku (po raz pierwszy w 1609, później 1612, 1614, 1621, 1622, 1626, Johannes de Wika-Czarnowski). Rodzina ta, oprócz działu w Czarnowie, posiadała też działy we wsiach: Półczno, Osława Dąbrowa i Czarna Dąbrowa. Członkowie rodu są znani aż po współczesność. Istnieją wzmianki z następujących lat: 1745 (Piotr, Marcin, Kazimierz Wilhelm Wika-Czarnowscy), 1759-1812 (Jakub Wilhelm von Czarnowski, pułkownik pruski, zmarły w czasie odwrotu spod Moskwy), 1869 (Adolf, Rudolf Wika-Czarnowscy). Synowie Rudolfa zapisali się w historii Pomorza. Alojzy Wika-Czarnowski (1874-1961), nauczyciel i działacz społeczny, oraz Anastazy Wika-Czarnowski (1877-1940), autor monografii o historii rodziny, naczelnik urzędu Pocztowego nr 1 w Gdańsku, rozstrzelany przez Niemców w 1940. Z Wika-Czarnowskich wywodzili się jeszcze: Ausgustyn (1809-1876), ksiądz, działacz społeczny, organizator Banku Ludowego w Brusach, agitator Powstania Styczniowego na tych terenach, jego bratanek tego samego imienia (1861-1934), dentysta, społecznik, homeopata, wydawca Przewodnika Zdrowia oraz Maksymilian (1841-1899), ksiądz, działacz patriotyczny. Od końca XVIII wieku znana jest gałąź Weiss (Wys)-Czarnowskich (1772, Józef Weiss-Czarnowski). Gałąź ta ma być jednego pochodzenia z Witkami. Notowani są także Złosz-Czarnowscy (1746, 1752), mieszkający w Czapiewicach, być może przejęli przydomek od Czapiewskich. Czarnowscy, ale bez przydomków notowani są w innych wsiach kaszubskich: Barchnowo, Piesienica, Turowo, Koziczkowo, Mściszewice, Pałubice, Pobłocie, Puzdrowo, Żuromino, Glincz. W 1772 wymieniani są Jakub Czarnowski z Osowa, Józef Czarnowski z Piesienicy, Antoni Czarnowski, bernardyn z klasztoru koło Człuchowa. Od nazwiska Czarnowski pochodzić ma Karnowski. Tego nazwiska był Jan Karnowski, poeta i działacz kaszubski.
Czarnowski to popularne na Pomorzu nazwisko szeroko rozrodzonej szlachty. Pochodzi ono od wsi Czarnowo koło Brus. Rodzina notowana od 1570 (wzmianka o właścicielach wsi: Matthias Rumel, dwóch Johannesów, Gregorius, Bartholomaeus, Woiczech, Urbanus Czarnowscy oraz Urbanus Czabinski i Matthias Wnuck). Nazwiska Rumel i Wnuk uważano w latach późniejszych za przydomki Czarnowskich, chociaż zarówno Rumel i Wnuk jak i Czabiński to przedstawiciele zapewne oddzielnych rodzin. W latach 1694, 1747, 1754 odnotowywano Dolnych-Czarnowskich, a w 1648 Dolny jako samodzielne nazwisko. W latach 1600, 1602 i 1621 odnotowano Maczka-Czarnowskich. Niewykluczone, że wspomniany wcześniej Rumel był w rzeczywistości pochodzenia obcego; istniała niemiecka rodzina Rumel w Kurlandii. Rumel-Czarnowskich odnotowywano oprócz 1570 stale począwszy od 1609. Uklej-Czarnowscy byli notowani w 1626, 1772. Najbardziej znani są Wika-Czarnowscy, notowani od XVII wieku (po raz pierwszy w 1609, później 1612, 1614, 1621, 1622, 1626, Johannes de Wika-Czarnowski). Rodzina ta, oprócz działu w Czarnowie, posiadała też działy we wsiach: Półczno, Osława Dąbrowa i Czarna Dąbrowa. Członkowie rodu są znani aż po współczesność. Istnieją wzmianki z następujących lat: 1745 (Piotr, Marcin, Kazimierz Wilhelm Wika-Czarnowscy), 1759-1812 (Jakub Wilhelm von Czarnowski, pułkownik pruski, zmarły w czasie odwrotu spod Moskwy), 1869 (Adolf, Rudolf Wika-Czarnowscy). Synowie Rudolfa zapisali się w historii Pomorza. Alojzy Wika-Czarnowski (1874-1961), nauczyciel i działacz społeczny, oraz Anastazy Wika-Czarnowski (1877-1940), autor monografii o historii rodziny, naczelnik urzędu Pocztowego nr 1 w Gdańsku, rozstrzelany przez Niemców w 1940. Z Wika-Czarnowskich wywodzili się jeszcze: Ausgustyn (1809-1876), ksiądz, działacz społeczny, organizator Banku Ludowego w Brusach, agitator Powstania Styczniowego na tych terenach, jego bratanek tego samego imienia (1861-1934), dentysta, społecznik, homeopata, wydawca Przewodnika Zdrowia oraz Maksymilian (1841-1899), ksiądz, działacz patriotyczny. Od końca XVIII wieku znana jest gałąź Weiss (Wys)-Czarnowskich (1772, Józef Weiss-Czarnowski). Gałąź ta ma być jednego pochodzenia z Witkami. Notowani są także Złosz-Czarnowscy (1746, 1752), mieszkający w Czapiewicach, być może przejęli przydomek od Czapiewskich. Czarnowscy, ale bez przydomków notowani są w innych wsiach kaszubskich: Barchnowo, Piesienica, Turowo, Koziczkowo, Mściszewice, Pałubice, Pobłocie, Puzdrowo, Żuromino, Glincz. W 1772 wymieniani są Jakub Czarnowski z Osowa, Józef Czarnowski z Piesienicy, Antoni Czarnowski, bernardyn z klasztoru koło Człuchowa. Od nazwiska Czarnowski pochodzić ma Karnowski. Tego nazwiska był Jan Karnowski, poeta i działacz kaszubski.
