KampiNosi - krajoznawcze wyprawy biegowe i piesze po Kampinosie

24/05/2026

Czy macie swoje ulubione drzewo w Puszczy Kampinoskiej?
Jeśli kochacie las, drzewa i tę szczególną ciszę, którą można usłyszeć tylko w naturze to polecam Wam teraz w kinie film „Milcząca przyjaciółka” w reżyserii Ildikó Enyedi. Bylam na nim w tym tygodniu. To piękna opowieść o relacji człowieka z przyrodą, gdzie jednym z głównych bohaterów jest … miłorząb japoński. Staje sie właśnie tytułową milczącą przyjaciółką dla trzech różnych osób na przestrzeni 100 lat. Film działa jak spokojny spacer po lesie, wycisza, zatrzymuje i przypomina, jak wiele możemy usłyszeć, gdy naprawdę zaczniemy patrzeć na naturę. 🌿
A odpowiadając na moje pytanie, ja mam swoje ulubione drzewo w Puszczy Kampinoskiej - na zdjęciu. Może ktoś poznaje? 😉 Dzisiejszy wieczorny spacer w Puszczy w deszczu był magiczny! 💚 Prawdziwa "kapiel leśna" shinrin-yoku 😉

10/05/2026

Jak mija Wam maj? 🌿🙂
Ja dziś aż dwa spacery w Puszczy Kampinoskiej. Rano z przyjaciółką, wieczorem z córką 😅
Jest tak sucho! 😔 Ściółka szeleści jak jesienią a nie wiosną. Jak na maj jest naprawdę mniej zielono. Niektóre młode listki, pączki już są zasuszone. Mimo to konwalia majowa już kwitnie 💚 naprawdę cieszy to oczy.

08/03/2026

Puszcza jest kobietą. 🌿
Czasem cicha i łagodna, czasem dzika i nieprzewidywalna.
Pełna siły, tajemnic i historii zapisanych w drzewach.
Tak, gdyby puszcza, była osobą to z pewnością byłaby kobietą. Nawet potrafię sobie ją wyobrazić. Jestem pewna żebyśmy się zaprzyjaźniły 💚🙂
Dziś mojemu spacerowi towarzyszył - na wysokości Rezerwatu Karpaty - klangor żurawi. To ta pora roku 🌿 Przyroda budzi się do życia 💚🌿🌳 Na Instagram

21/02/2026

Dziś, w Międzynarodowym Dniu Przewodnika Turystycznego, cieszę się, że mogę być częścią tego środowiska jako przewodnik terenowy PTTK w Puszczy Kampinoskiej. 🌲

To dla mnie ogromna satysfakcja móc dzielić się wiedzą, prowadzić Was przez miejsca bliskie naturze i historii oraz pokazywać piękno tego wyjątkowego miejsca 💚

Wszystkim Koleżankom i Kolegom Przewodnikom życzę wielu ciekawych wycieczek, inspirujących spotkań na szlaku i nieustającej pasji do odkrywania świata!🙂

16/01/2026

Czy wiecie że … dziś jest 67 rocznica utworzenia Kampinoskiego Parku Narodowego. Okoliczności jego stworzenia były niezwykłe. Nie byłoby to możliwe bez grupy ludzi, miłośników polskiej przyrody. Przede wszystkim dzięki staraniom Jadwigi i Romana Kobendzy.
Początki ich pracy przypadały na czasy po I wojnie światowej. W tym czasie Puszcza Kampinoska przypominała pobojowisko. W czasie wojny płonęły tutaj wsie i las. Ludność chowała się na bagnach. Drzewa były ścinane i wykorzystywane na miejscu lub wywożone do Niemiec. Wiatr zniekształcał łuki wydm i rozwiewał je. Mimo to puszcza odradzała się sama.
Po wojnie wszyscy skupili się na odbudowaniu kraju. Inny cel miał profesor Stanisław Lancewicz z Wydziału Geografii UW. Postanowił przy pomocy swoich studentów uzupełnić braki w dziedzinie geografii Polski. Uważnie rozdawał tematy prac dyplomowych tak aby badania studentów objęły całą Polskę. Jego studentka Jadwiga Kaczorowska (przyszła Pani Kobendza) miała do wyboru albo Jurę Krakowsko – Częstochowską skąd pochodziła lub Puszczę Kampinoską. Wybrała pobliską puszczę. Jej kolega z botaniki Roman Kobendza szukał także tematu do pracy dyplomowej i tak postanowili połączyć siły i przygotować wspólne badania geograficzno-botaniczne.
Tak decyzja połączyła ich nie tylko z Puszczą Kampinoską ale też ze sobą nawzajem.
Pierwsze wypady do puszczy były niezwykle trudne. Trzeba było przedzierać się przez bagna i tak małżeństwo trafiło na Bagna Cichowąż, które ich urzekły. Zaprzyjaźnili się z gajowym z Sierakowa o nazwisku Pieniek. Żona gajowego jeździła wozem co sobotę na targ do Warszawy i tak Kobendzowie zabierali się z nia z Powązek do puszczy.
W 1924 roku małżeństwo opublikowało w magazynie „Las Polski” projekt powstania rezerwatów „Sieraków”, „Granica” i „Zamczysko”. Mieli świadomość, że Warszawa będzie się rozwijać w kierunku zachodnim i uważali, że „te obszary powinny być zachowane dla przyszłych pokoleń, jako szczątki nieprzebytej ongiś puszczy”. Projekt został przyjęty.
Kobendzowie opublikowali też książkę „Cztery wycieczki po puszczy”. Na jej podstawie wytyczono pierwsze szlaki. Znakowanie było trudne ze względu na problem z dojazdem i brak jakiejkolwiek bazy. Pomagali gajowi.
Wkrótce wybuchła II wojna światowa i znowu puszcza płonęła. W Palmirach wysadzono magazyn amunicji, który zniszczył znaczną część lasu wokół. Po wrześniu 1939 roku przez puszczę przechodziły armie polskie po Bitwie pod Bzurą. Puszcza nie dała im schronienia w drodze do Warszawy. Pozostały po nich liczne groby, które napotykamy w puszczy.
Po II wojnie światowej powrócono do planów utworzenia rezerwatu i tak pracą wielu ludzi w roku 1959 powstał Kampinoski Park Narodowy. Jedyne takie miejsce na mapie Polski i unikat na skalę światową jeśli chodzi o chroniony obszar leśny przy tak dużej aglomeracji. Mozaika pięknie zachowanych wydm śródlądowych i bagien. Taki kontrast wpływa na zróżnicowanie świata roślin i zwierząt.
Obecnie Kampinoski Park Narodowy przecina wiele szlaków. Rocznie odwiedza KPN około 1 mln osób. Na miejscu spotykamy się nie tylko z pięknem przyrody, historią, czy niesamowitymi historiami związanym z opuszczonymi osadami ale także możemy odpocząć i odetchnąć czystym powietrzem. Najlepiej w grupie z przewodnikiem, zapraszam na wycieczki biegowe i piesze

01/01/2026

✨ Szczęśliwego Nowego Roku 💚🙂 Nowy rok, nowe nadzieje✨
To zdjęcie pochodzi z jednej z dawnych zimowych wycieczek KampiNosi ❄️
Byliśmy wtedy w lesie tuż po nocnych, dużych opadach śniegu. Cisza, biel, skrzypiący śnieg pod butami – było magicznie, tak jak tylko Kampinos potrafi 💚
Patrzę dziś na to zdjęcie z nostalgią, ale też z nadzieją.
Od wiosny zeszłego roku kontuzja biodra mocno zmieniła moje plany i tempo życia. Nie było wycieczek. Obecnie jestem w trakcie leczenia. Nie mogę biegać ani chodzić na dłuższe spacery, ale wierzę, że wiosną wycieczki wrócą.
Może najpierw spokojne, piesze. A później – jeśli się uda – także krótsze biegowe.
Miniony rok był dla mnie trudny, wymagający i uczący pokory. Ale w ten nowy rok wchodzę z dużym optymizmem, cierpliwością i wiarą, że jeszcze niejedną ścieżkę przejdziemy/przebiegniemy razem 🌲
Życzę Wam – i sobie – przede wszystkim zdrowia, wielu radosnych chwil, spokoju, który daje kontakt z naturą i jak najwięcej powodów do uśmiechu 😊
Do zobaczenia na szlaku – mam nadzieję, że już niedługo 💚✨ Agnieszka

01/10/2025

Dla chętnych więcej informacji o Maratonie Pieszym w Puszczy Kampinoskiej. Z nowości jest opcja trasy ze startem i powrotem w Lesznie.
Ja byłam na nocnej 50tce pare lat temu i polecam wszystkim serdecznie 🙂 Potrzebne tylko sprawdzone/wygodne buty, ciepły ubiór (na cebulkę), latarka/czołówka, naładowany telefon, przemyślany prowiant i koniecznie termos z czymś ciepłym. Na pewno przyda się też dobre towarzystwo, to czas na rozmowy, żarty, wspólne przeżywanie przygody 💚 W skali 1 na 10 ja daje 10 😀💚

🏃‍♂️🌲 Zapraszamy na LII Maraton Pieszy
im. Andrzeja Zboińskiego
w Puszczy Kampinoskiej🌲🏃‍♀️

Wydarzenie każdego roku gromadzi miłośników długodystansowych wędrówek i piękna Puszczy. W tym roku przygotowano kilka nowości!

✨ Nowe trasy nocne
➡️ Klasyczna – 100 km
➡️ Alternatywna – 50 km lub 75 km ze startem i metą w Lesznie (bez konieczności autokaru powrotnego).
Możecie też jak dotąd wystartować razem z uczestnikami 100 km i zakończyć w Śladowie (50 km) lub Lasocinie (75 km).

✨ Nowość – trasa dzienna – 75 km.
✨ Zmiana dla wędrowców – ciepły posiłek będzie czekał już na 50. kilometrze, a nie dopiero na mecie.
✨ Nowa baza maratonu

📍 Zapisy osobiste: wtorki i piątki, godz. 16:00–18:00, Oddział PTTK Mazowsze, ul. Senatorska 11.
👉 Strona maratonu: https://www.matragona.org.pl/

05/09/2025

W Puszczy Kampinoskiej na dobre panuje sezon na podziwianie wrzosów 💜
Czy wiecie że … od wrzosów pochodzi nazwa miesiąca wrzesień (kiedyś vres).
Wrzos jest symbolem przetrwania. Rośnie na mało urodzajnej ziemii, tam gdzie nie ma drzew bo na przykład spalił się las. Wrzosy żyją około 25 lat i tworzą wiele kęp zbitych w gęsty kobierzec. Ich korzenie żyją w koegzystencji z grzybnią, która dostarcza im składniki pokarmowe. Wrzosowiska najczęściej umierają na skutek zarastania drzewami, które zasłaniają im słońce. Dlatego stosuje się kontrolowane wypalanie wrzosowisk lub usuwanie drzew jako ich ochronę czynną. Oczywiście nie w Parku Narodowym jakim jest Puszcza Kampinoska. Tutaj natura głównie musi radzić sobie sama.
Wrzosy to krzew z rodzaju Calluna, pochodzi od słowa „zamiatać, czysty” i nawiązuje do zwyczaju stosowania go kiedyś jako miotły. Wydaje się to być dziwnym pomysłem zwłaszcza że teraz jest raczej rośliną ozdobną w naszych domach i ogrodach.
To właśnie między innymi w Szkocji wykorzystywano je w średniowieczu do produkcji mioteł. Nie tylko. Również do warzenia piwa Heather (wrzos), produkcji miodu, barwienia wełny czy produkcji biżuterii (zatapiany w żywicy) oraz jako roślinę leczniczą. Wrzos przynosił też szczęście i chronił, nic więc dziwnego, że znalazł się w tarczy herbowej wielu szkockich klanów. A klan McDonald przywiązywał wrzosy do swoich włóczni. Wrzos był też święta rośliną druidów, zwłaszcza biała odmiana.
Gdzie można spotkać wrzosowiska w KPN nie zbaczając ze szlaku? Ja polecam polanę na ścieżce do Karczmiska niedaleko parkingu w Truskawiu (zielony szlak).
To tutaj znajdują się "Wiatrołomy" czyli polana pokryta gęsto wrzosami (na załączonych zdjęciach).
Miejsce unikalne bo to spora wylesiona powierzchnia, która powstała po przejściu trąby powietrznej w 2004 roku. W ciągu kilkunastu minut większość drzew została połamana lub wyrwana z korzeniami. Takie otwarte miejsca dają szansę dla muraw napiaskowych i wrzosowisk. Obecnie co roku obserwuję że pojawia się w tym miejscu coraz więcej krzewów i drzew. To naturalne że miejsce to sukcesywnie będzie zarastało. Tym bardziej warto je odwiedzić.
Kto wybiera się w weekend oglądać wrzosowiska? 💜
Fot.

24/08/2025

🏃‍♂️🌲 Za nami kolejna wycieczka biegowa w Kampinoskim Parku Narodowym 🌲🏃‍♀️

Kampinos to nie tylko idealne miejsce na trening – to las pełen historii, dzikiej przyrody i niespodzianek na szlaku. Biegnąc, mijamy wydmy, bagna, stare dęby… a teraz także dywany fioletowych wrzosów 💜

Wrzosy nie mają łatwo – rosną na piasku, w słońcu, w miejscach gdzie przeszedł pożar lub inny kataklizm a mimo to kwitną najpiękniej wtedy, gdy większość roślin już powoli gaśnie. 🌿💜
Trochę jak w bieganiu i w życiu – najtrudniejsze warunki często pokazują naszą prawdziwą siłę. 🏃‍♀️🏃‍♂️ Dlatego biegnąc wśród wrzosów pamiętajmy że każdy nasz krok ma znaczenie.

22/08/2025

Wrzosy właśnie zaczynają kwitnąć w Kampinosie 💜
Dziś widziałam je przy szlaku do Karczmiska. Wrzos zwyczajny to roślina, która potrafi cieszyć oczy nawet do października – i świetnie znosi suche, piaszczyste podłoże typowe dla Puszczy.
Planuję wrzosową wycieczkę biegową w niedzielę oraz pieszą w przyszłym tygodniu – szczegóły wkrótce.
A tymczasem… szykujcie się na coroczny wrzosowy post edukacyjny 😜 już wkrótce 💜