Czajka Travel

02/10/2025

Drodzy Uczestnicy naszych wycieczek 🙂♥️

Dziękujemy, że razem z nami odkrywaliście Gruzję, Armenię i Uzbekistan! To były chwile pełne widoków, smaków, spotkań i wzruszeń, które – dzięki Wam – nabrały jeszcze większej mocy.

Wierzymy, że w pamięci zostaną obrazy kaukaskich gór, cisza ormiańskich monastyrów i bajkowe kolory uzbeckich bazarów. To nie były tylko podróże – to była wspólna przygoda, w której Wasza obecność stworzyła wyjątkową energię.

To, co razem przeżyliśmy, wykracza daleko poza zwykły wyjazd turystyczny. Dzięki Wam wspomogliśmy nie tylko lokalnych współpracowników, ale i wielu Gruzinów, Ormian czy Uzbeków, których spotykaliśmy na drodze. Każdy Wasz uśmiech, każdy gest życzliwości był częścią tej wymiany serc.

Dziękujemy za zaufanie, radość, otwartość i za to, że wnosicie tak piękną energię do każdej wspólnej przygody. Mamy nadzieję, że nasze drogi jeszcze nieraz się przetną – w miejscach równie niezwykłych, pełnych koloru i życia.

Szczególne ukłony dla tych, którzy już podzielili się swoimi wrażeniami w internecie – Wasze piękne słowa naprawdę dodają nam skrzydeł♥️

Z wdzięcznością ♥️
Zespół Czajka Travel.

A w ramach muzycznej dedykacji niech rozbrzmiewa piosenka Natalii Lesz „Batumi”i przypomina Wam o tej radości podróżowania, którą razem dzieliliśmy.

director- Zaza Orashvilipost/editing - Eka Bichiashvili, Slava Kozliakovsky

03/09/2025

Lotnisko Kraków Airport od 03.09.2025 r znosi limit przewozu 100ml płynów w bagażu podręcznym!

Władze Kraków Airport podkreśliły, że krakowskie lotnisko będzie pierwszym lotniskiem w Polsce, które znosi limit przewozu płynów w bagażu podręcznym. Będzie to możliwe dzięki zainstalowaniu 10 nowoczesnych skanerów CT, które działają na bramkach kontroli bezpieczeństwa.

Lotnisko Kraków Airport od środy zniesie limit przewozu płynów w bagażu podręcznym – zapowiedział we wtorek prezes portu Łukasz Strutyński. Będzie to możliwe dzięki zainstalowaniu 10 nowoczesnych skanerów CT, które działają na bramkach kontroli bezpieczeństwa.

02/09/2025

Serdeczne podziękowania dla cudownej grupy eksplorującej malownicze zakątki Gruzji w terminie 19- 31.08.2025. Z Wami był to niezapomniany czas pełen przygód i pięknych momentów. Podziękowania również dla tamady i kierowcy Joni oraz pilota grupy Krzysztof Wegiel. Do zobaczenia!:)

30/08/2025

Podziękowania dla wspaniałej grupy zwiedzającej piękną Gruzję i Armenię w dniach 17-29.08 za niesamowitą atmosferę i wspólnie spędzony niezapomniany czas. Podziękowania również dla naszego najlepszego tamady i kierowcy Borisi Malania za przybliżanie gruzińskiej tradycji toastów i gościnności. Dziękuję i do zobaczenia!

16/08/2025

Serdeczne podziękowania dla wszystkich uczestników wyprawy do bajecznego Uzbekistanu. Dzięki Wam była to niesamowita podróż po której pozostaną jeszcze piękniejsze wspomnienia! 🥰

30/07/2025

J jak Jazon, Jereruk

JAZON – według mitologii greckiej jeden z Argonautów, który został przywódcą wyprawy po złote runo znajdujące się w Kolchidzie. W zdobyciu złotego runa dopomogła księżniczka Kolchidy – Medea. Złotym runem określano skórę z sierścią należąca do mitycznego złotego, skrzydlatego barana Chrysomallosa, zawieszoną na dębie w gaju Aresa i pilnowaną przez smoka. W każdej legendzie jest ziarno prawdy – w niektórych krajach rzeczywiście wykorzystywano skóry baranów do wyławiania drobin złota z rzeki (m.in. w Polsce w Górach Izerskich). Takie „pozłacane” runo suszono następnie w słońcu, a złoty pył strzepywano.

JERERUK – ruiny starożytnej bazyliki w Armenii z IV w co czyni ją jednym z najstarszych zachowanych chrześcijańskich zabytków na obszarze Kaukazu Południowego. Od 1995 r wpisana na ormiańską listę informacyjną UNESCO.

27/07/2025

I jak Iberia, Inguri, Imeruli

IBERIA – państwo istniejące na terenach wschodniej Gruzji między V wiekiem p.n.e. a VI wiekiem n.e. ze stolicą w Mcchecie. Zostało podbite przez Persów i Arabów i ostatecznie wcielone w skład księstw Eretii, Kachetii i Tao-Klardżetii, które po zjednoczeniu dały początek Gruzji.

INGURI – licząca 213 km rzeka wypływająca spod lodowców Wielkiego Kaukazu. W górnym biegu przepływa przez Swanetię w dolnym przez Nizinę Kolchidzką i uchodzi do Morza Czarnego. Stanowi granicę z separatystyczną Abchazją. W 1984 r oddano do eksploatacji zaporę o wysokości 272 m, która w ówczesnym czasie była najwyższą łukową zaporą świata. Dziś zajmuje szóste miejsce wśród zapór świata. Budowa zapory doprowadziła do powstania zbiornika wodnego o długości ponad 20 km i umożliwiła budowę systemu elektrowni wodnych.

IMERULI - tradycyjny gruziński ser, pochodzący z regionu Imeretia. Wytwarzany z mleka krowiego, o słonawym i lekko kwaśnym smaku. Imeruli ma miękką, elastyczną konsystencję i jest często używany do przygotowania chaczapuri.

26/07/2025

H jak Herb, Hachpat, Hagharcin

HERB ARMENII – pięciopolowa tarcza podtrzymywana przez lwa i orła, starożytne symbole królestwa Urartu. Na tarczy sercowej znajduje się góra Ararat z arką Noego, symbol narodu ormiańskiego. W poszczególnych polach umieszczone są herby historycznych królestw armeńskich (kolejność heraldyczna):
• prawe górne – w czerwonym polu złoty idący lew trzymający krzyż, herb Bagratunian, którzy rządzili Armenią aż do mongolskich najazdów w IX wieku.
• lewe górne – w błękitnym polu złoty dwugłowy orzeł, Arszakunian, herb Arsacydów, z której pochodził król Tiridates III, który został w 301 ochrzczony przez świętego Grzegorza Oświeciciela, czyniąc Armenię pierwszym państwem chrześcijańskim na świecie.
• prawe dolne – w błękitnym polu dwa złote orły frontem do siebie – herb Artaszezjan Artaxiadów, z której pochodził król Tigranes II (I wiek p.n.e.).
• lewe dolne – w polu czerwonym kroczący złoty koronowany lew z krzyżem – herb Rubinian Rubenidów, którzy rządzili Królestwem Małej Armenii (Cylicja) aż do jego upadku w XIV wieku.
Skierowany pionowo w górę miecz przecinający łańcuchy symbolizujące wielowiekową niewolę narodu ormiańskiego świadczy o gotowości do walki w obronie wolności, zaś kłosy zboża i gałązka oliwna symbolizują bogactwo kraju.

HERB GRUZJI - tarcza heraldyczna koloru czerwonego. Znajduje się na niej postać konnego rycerza – Świętego Jerzego, patrona Gruzji, z włócznią w ręku, walczącego ze znajdującym się u kopyt konia smokiem. Wizerunek świętego, koń oraz smok są koloru srebrnego, jedynie nimb przy głowie rycerza ma barwę złotą. Nad tarczą umieszczona jest korona. W wersji wielkiej herbu opisanego poprzednio tarcza z wizerunkiem świętego jest podtrzymywana przez dwa złote lwy. Nad nią znajduje się korona królewska. Układ taki bazuje na herbie średniowiecznej gruzińskiej królewskiej dynastii Bagratydów. Pod tarczą znajduje się stylizowana gałązka winorośli – podstawy jednej z głównych gałęzi gospodarki kraju. Poniżej umieszczona jest biała szarfa z napisem w języku gruzińskim ძალა ერთობაშია (dzala ertobaszia) – „siła tkwi w jedności”. Zdanie to jest mottem państwa gruzińskiego. Na obu końcach szarfy znajduje się krzyż św. Jerzego, podobny do występującego na fladze Gruzji.

HACHPAT – zabytkowy ormiański Kościół Świętego Krzyża pochodzący z X – XIII w. Największe znaczenie zyskał w średniowieczu kiedy to stał się miejscem przechowywania całości piśmiennictwa ormiańskiego, niejako pierwszym matenadaranem (biblioteką manuskryptów). Mnisi przepisywali tu po ormiańsku dzieła z całego ówczesnego świata, a w chwilach zagrożenia księgi chowano w górskich jaskiniach. Nic dziwnego, ze wkrótce stał się ważnym centrum religijnym i edukacyjnym regionu. Po splądrowaniu przez najazdy mongolskie oraz wojska Tamerlana nie odzyskała już swej dawnej świetności. W 1996 r wpisany na listę UNESCO.

HAGHARCIN – ormiański klasztor z X – XIII w znajdujący się niedaleko miasta Dilidżan. W dosłownym tłumaczeniu nazwa oznacza szybującego orła i według legendy w dniu poświęcenia kościoła dwaj biskupi mieli ujrzeć Ducha Świętego pod postacią orła krążącego nad kopułą świątyni. Na terenie obiektu znajduje się też grobowiec rodziny królewskiej Bagratydów, którzy rządzili Armenią w latach 861-1045.

25/07/2025

G jak Gruzja, Grzegorz Oświeciciel, Geghard, Garni, Gata, Gaumardżos

GRUZJA – historia terenów na których leży Gruzja sięga II tysiąclecia p.n.e. Była znana starożytnym Grekom pod nazwą Kolchida (zachodnia część kraju) oraz Iberia (wschodnia, górzysta część kraju). Gruzja uznawana jest również za kolebkę winiarstwa ponieważ najstarsze ślady produkcji wina pochodzą sprzed 6000 lat. Gruzja z roku na rok zyskuje na popularności wśród turystów. Zawdzięcza to swej różnorodności i bogatej kulturze. Według legendy kiedy Bóg stwarzał świat Gruzini świętowali, jedli i pili. Kiedy przyszli do Boga po ziemię dla siebie, okazało się że wszystko zostało już rozdane. Bóg zapytał gdzie byli do tej pory, a oni szczerze odpowiedzieli, że wznosili toasty za Niego i wychwalali piękno świata. Poruszyły te słowa Boga więc zdecydował się dać im kawałek ziemi, który zostawił dla siebie. Dlatego Gruzja, choć nie jest ogromnym krajem, ma wszystko. Od pięciotysięcznych szczytów, przez urokliwe alpejskie łąki, winnice, pola herbaciane aż po wybrzeże Morza Czarnego. Ma również otwartych i gościnnych mieszkańców, którzy kochają życie ze wszystkimi jego aspektami. Gruzja jest również krajem, które jako jedne z pierwszych (po Armenii) przyjęło chrześcijaństwo w 337 roku i posiada wiele zabytków datowanych na pierwsze wieki naszej ery. Tu każdy znajdzie coś dla siebie.

GRZEGORZ OŚWIECICIEL – założyciel i patron kościoła Ormiańskiego. Urodzony ok 257 r był synem księcia Armenii, Anaga. W wyniku walki o tron Anag zamordował swego brata – króla Armenii zostawiając przy życiu młodego księcia Tiridatesa. W odwecie Anag też został zamordowany wraz z całą rodziną z wyjątkiem dwóch synów z których dwuletni Grzegorz został wysłany do Cezarei Kapadockiej, a drugi syn do Persji. Grzegorz otrzymał chrzest i został wychowany w wierze
chrześcijańskiej. Dla zachowania rodu zmuszono Grzegorza, by się ożenił. Wkrótce powrócił jednak do Armenii gdzie wstąpił na służbę do króla Tirydatesa, ukrywszy przed nim swoje pochodzenie i pragnąc odkupić winy swojego ojca. W tym czasie rozpoczęło się wielkie prześladowanie chrześcijan, a gdy okazało się, że Grzegorz też jest chrześcijaninem, został wtrącony do lochu (Khor Wirap) na 15 lat. Kiedy Tiridates zachorował na tajemniczą chorobę, wezwano Grzegorza. Ten uleczył króla, który z wdzięczności ofiarował mu wolność, ale sam przyjął chrzest w 301 roku i uczynił chrześcijaństwo religią państwową. Grzegorz dzięki poparciu króla został wyświęcony na biskupa i zorganizował hierarchię kościelną. Armenia czci świętego Grzegorza jako Oświeciciela i swojego ojca.

GEGHARD - zespół klasztorny z IV wieku , który według tradycji został założony przez Grzegorza Oświeciciela. Uważany za jeden z najpiękniejszych klasztorów w Armenii który zachwyca swym położeniem, architekturą, chaczkarami, akustyką i niezapomnianą duchową atmosferą. Obejmuje kościoły i grobowce wykute w skale w tym najstarszą niedokończoną kaplicę Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 r. na planie krzyża wpisanego w kwadrat, który wieńczy kopuła z otworem w środku przez który wpada światło. Klasztor Geghard w latach największego rozkwitu w XII – XIII w był nie tylko miejsce modlitwy, ale również intelektualnym centrum kraju z licznymi manuskryptami. W klasztorze przechowywane były relikwie św. Andrzeja i św. Jana oraz fragmenty Arki Noego i Włócznia Przeznaczenia (obecnie w muzeum w Eczmiadzynie). W 2000 roku klasztor został wpisany na listę UNESCO.

GARNI – jeden z najdawniej zamieszkałych terenów w Armenii. Zbudowana tu twierdza obejmowała cały kompleks zabudowań, z których najbardziej znanym jest zbudowana z bazaltu świątynia poświęcona indoirańskiemu bogu słońca Mitrze [I w. n.e.). Jest jednym z nielicznych przykładów architektury z kolumnami korynckimi rodem z Grecji. Pełniła funkcję letniego pałacu królewskiego i być może ten fakt uchronił świątynię przed zniszczeniem podczas chrystianizacji Armenii. Świątynia w obecnym stanie jest rekonstrukcją gdyż pierwotna budowla została zniszczona podczas trzęsienia ziemi w XVII w. Sama twierdza istniała tu już w III w. p.n.e. i służyła jako siedziba królewska i miejsce przebywania wojsk o czym świadczą ruiny pałacu i łaźni rzymskich z mozaikami.

GATA – słodkie ormiańskie pieczywo pieczone na Nowy Rok, wesela i inne specjalne okazje. Samo ciasto jest bez cukru. Słodkie jest tylko nadzienie. Do nadzienia można dodać orzechy, wanilię, rodzynki lub skórkę pomarańczową

GAUMARDŻOS – nieodzowny element każdej supry; to gruzińskie pozdrowienie, które oznacza "na zdrowie!" lub "niech zwycięża!" używane podczas wznoszenia toastów

21/07/2025

F jak flaga, Fontanna Kolchidy

FLAGA ARMENII - składa się z trzech równych, poziomych pasów: czerwonego, niebieskiego i pomarańczowego. Czerwony symbolizuje krew przelaną przez Ormian w walce o wolność, niebieski – niebo i nadzieję, a pomarańczowy – ormiańską ziemię i ciężką pracę. Flaga została oficjalnie przyjęta przez Radę Najwyższą Armenii 24 sierpnia 1990 roku, a jej wygląd i kolory zostały potwierdzone ustawą o fladze państwowej Republiki Armenii. Ostateczne przyjęcie flagi nastąpiło 1 września 1991 roku.

FLAGA GRUZJI - Flaga złożona z pięciu czerwonych krzyży na białym tle, z czerwonym krzyżem św. Jerzego (patrona Gruzji) w centrum flagi i czterema krzyżami Bolnisi. Kolor biały był gruzińską barwą narodową w średniowieczu i symbolizuje czystość i niewinność. Układ krzyży na fladze symbolizuje Jezusa Chrystusa i czterech ewangelistów lub też wszystkie pięć krzyży mają symbolizować pięć ran zadanych Chrystusowi na krzyżu. Po rewolucji róż pojawiła się dodatkowa interpretacja, w której boczne krzyże symbolizują prowincje zamieszkane przez mniejszości etniczne (Abchazja, Adżaria, Osetia Południowa, Dżawachetia) zjednoczone w silnym państwie gruzińskim, symbolizowanym przez krzyż w centrum flagi. Flaga Gruzji w obecnej formie jest obok flagi Danii najstarszą flagą świata.

FONTANNA KOLCHIDY – jeden z symboli Kutaisi oraz najpopularniejsze miejsce spotkań mieszkańców. Zbudowana w latach 50 XX w. na cześć starożytnego królestwa Kolchidy gdzie Jazon i Argonauci poszukiwali Złotego Runa. Zdobią ją złote figurki w kształcie koni, tygrysów, baranów i innych zwierząt. To powiększone kopie malutkich figurek ze złota i brązu, które odnaleziono podczas wykopalisk archeologicznych na terenie całej Gruzji. Pomiędzy nimi siedzi tamada (gruziński mistrz ceremonii podczas tradycyjnej supry), który trzyma róg pełen wina i wita przybywających gości.

18/07/2025

E jak Erywań, Erebuni, Eczmiadzyn

ERYWAŃ – stolica Armenii i jedno z najstarszych miast w tym regionie założone jako Erebuni prawie 2800 lat temu. Najstarsze i najmłodsze patrząc na obecną architekturę miasta. Założone w 782 r p.n.e., wielokrotnie przechodzące z rąk do rąk Scytów, Arabów czy Persów, złupione i spalone przez Tamerlana, zniszczone trzęsieniem ziemi i od XIX w przejęte przez Rosjan. Główna rozbudowa miasta nastąpiła w 1920 r wg planu Aleksandra Tamaniana. To jemu miasto zawdzięcza swą obecną architekturę – szerokie drogi, place, parki i budynki w socjalistycznym stylu oraz lokalny materiał - różowo- fioletowa tufa. To właśnie dlatego stolica sprawia wrażenie kolorowego miasta nad rzeką Hrazdan z górującym nad wszystkim szczytem Araratu.

EREBUNI - starożytne miasto-twierdza wzniesiona przez urartyjskiego króla Argisztiego I w782 r p.n.e. Obecnie znajduje się w granicach Erywania.

ECZMIADZYN – Ormiański Watykan – najstarsza i najważniejsza świątynie ormiańska wybudowana przez Grzegorza Oświeciciela na miejscu pogańskiej świątyni w latach 301 - 303 stając się równocześnie najstarszą katedrą chrześcijańską na świecie. Wg legendy otrzymał on wskazówki dotyczące założenia katedry od samego Jezusa, a nawa Eczmiadzyn pochodzi od słów „Edz Miacin” – zstąpienie Niepokalanie Poczętego. W skarbcu katedralnym przechowywane są cenne ikony, manuskrypty, krucyfiksy, fragmenty Arki Noego i najważniejsza relikwia – Włócznia Przeznaczenia wg podań przywieziona tu przez Apostoła Judę Tadeusza. W 2000 r wpisana na listę UNESCO i jest siedzibą Katolikosa Wszystkich Ormian.

17/07/2025

D jak Dawid IV Budowniczy, Dżwari, Dawit Garedża, Droga Wojenna, Dilidżan

DAWID IV BUDOWNICZY – jeden z największych władców gruzińskich i kaukaskich panujący w latach 1079 – 1125.Doprowadził do zjednoczenia ziem kaukaskich i wypędzenia Turków seldżuckich. Objął tron mając 16 lat ale szybko zaczął wprowadzać reformy wojska i administracji. Zmusił do posłuszeństwa świeckich i duchownych panów feudalnych i centralizował swą władzę by móc przeciwstawić się najazdom Turków seldżuckich. Ufundował Monastyr Gelati oraz liczne szkoły i akademie, a wybrane dzieci wysyłał na nauki do Bizancjum.

DŻWARI – jeden z najstarszych gruzińskich klasztorów którego nazwę można tłumaczyć jako „monastyr krzyża”. Według tradycji św. Nino w drodze do ówczesnej stolicy Mcchety, zatrzymała się na najwyższym okolicznym wzniesieniu i postawiła tam krzyż na znak przyjęcia przez króla Miriana II chrześcijaństwa. W V w. na tym miejscu zbudowano mały kościółek a w VI wybudowano obok drugi, większy. Freski niestety nie zachowały się do naszych czasów, ale za to fasadę zdobią rzadko spotykane płaskorzeźby. Znajdują się tam również szczątki krzyża św. Nino. Ciekawostką jest istnienie tunelu łączącego katedrę Sweti Cchoweli w Mcchecie z monastyrem Dżwari. W 1994 r. wpisany na listę UNESCO. Z monastyru rozpościera się piękny widok na Mcchetę leżącą u ujścia dwóch rzek Kury (Mtkwari) i Aragwi.

DAWIT GAREDŻA – słynny gruziński klasztor wykuty w skałach na pograniczu gruzińsko – azerskim. Kompleks zajmuje przestrzeń ok 20 km i składa się z 13 klasztornych jaskiń. Nazwa kompleksu związana jest z mnichem Dawidem Garedżelim, który przybył do Gruzji z Antiochii w VI w. Po czasie spędzonym w klasztorach w Zedazeni i Tbilisi, udał się wraz ze swoim uczniem na tereny półpustynne gdzie oddawali się wierze i drążeniu jaskini w której zamieszkali. Wkrótce dołączyli do nich kolejni uczniowie drążąc następne kompleksy świątynne. Mnisi zapoczątkowali również własny, oryginalny styl malowania fresków, których kopie można podziwiać w muzeum w Signagi. Od XIII w kompleksy klasztorne byłe najeżdżane przez Mongołów, manuskrypty palone oraz mordowani żyjący tu mnisi. Obecnie trwa proces mający na celu przywrócenie go do życia i udostepnienie na potrzeby turystyczne co nie jest takie proste gdyż część jaskiń znajduje się już po stronie Azerbejdżanu.

DROGA WOJENNA – najsłynniejsza droga w Gruzji łącząca Tbilisi z rosyjskim Władykaukazem. Droga ma ok 200 km długości i stanowi główną arterię przecinającą pasma Północnego i Południowego Kaukazu. Nikogo zatem nie dziwi wyjątkowy ruch na tym odcinku i kolejki tirów ciągnące do granicy. Trasa ta słynie również z majestatycznych widoków a najwyższy punkt przez który droga przebiega znajduje się na wysokości 2379 m n.p.m. – Przełęcz Krzyżowa. Szlak znany był już w starożytności i od początku wykorzystywały go armie m.in. perskie, rzymskie czy mongolskie, kupcy czy ludy wędrujące między Europą i Azją. Gruntowna przebudowa drogi nastąpiła z początkiem XIX w kiedy tereny te zastały przyłączone do Rosji. Poszerzono, wzmocniono, wybudowano żelazne mosty i mury zabezpieczające tak, by mogły tą drogą jeździć dyliżanse pocztowe przez cały rok. W ówczesnych czasach była to najlepiej utrzymana droga w całej Rosji.

DILIDŻAN – jeden z 4 parków narodowych Armenii oraz miasto uzdrowiskowe. Piękny, zielony, porośnięty lasem dębowym i bukowym teren z licznie bijącymi tu źródełkami leczniczej wody. W granicach parku znajdują się liczne pasma górskie sięgające 2300 m n.p.m., łąki alpejskie, jeziora oraz ponad 900 gatunków flory w tym gatunki endemiczne i dzikorosnące drzewa owocowe.