Stargard Nieznany

24/07/2026

Rok 1952. Młodzi sportowcy Zrzeszenia Sportowego "Kolejarz" na stadionie przy ul. Łużyckiej.
Zdjęcie z kolekcji p. Mirosława Mazańskiego.
Koloryzacja własna.

M.M.

19/07/2026

Rok 1955.
Zakładowa drużyna PCK przy ZNTK Stargard.
Oto rozpoznane i zapamiętane osoby:
Górny rząd od prawej: NN, Lidia Nowacka, NN, Danuta Szymańska, NN, Jadwiga Burak, NN, Genowefa Mazańska, NN, Daniela Sikorska, NN, NN, Irena Samulska.
Dolny rząd od prawej: NN, NN, Franciszek Kalapeta, Zbigniew Andrys, Janina Golisz, Janina Karaś, NN, NN, Władysława Adamczewska, NN, NN.
Zdjęcie z albumu rodzinnego p. Mazańskich.
Koloryzacja własna.

M.M.

17/07/2026

Rok 1951. Uczniowie Państwowego Liceum Mechanicznego, klasa IIA, na tle szkoły.
Drugi od prawej stoi pan Kowalczyk, późniejszy kierownik warsztatów szkolnych. Pierwszy od prawej w dolnym rzędzie pan Stanisław Mazański, jeden ze współzałożycieli KP 'Neptun" Stargard oraz wieloletni sędzia i działacz pływacki.

Zdjęcie z kolekcji p. Mirosława Mazańskiego.
Koloryzacja własna.

M.M.

06/06/2026

Archiwalny już dzisiaj film o Stargardzie i okolicach z 1992 r.

Produkcja: ALFA TV

Polska Telewizja Internetowa to własny kanał telewizyjny w Internecie zarządzany przez Województwo, Gminę, Miasto, Powiat lub Instytucję.

24/12/2025

Jest to centralne miejsce Stargardu, na którym przez szereg dziesięcioleci odbywały się manifestacje i defilady o charakterze oficjalnym i nie tylko. Początkowo nazwany został pl. Sądowym (Gerichtplatz), później Hitlera, po zdobyciu Stargardu przez Armię Czerwoną placowi nadano imię Stalina. W latach 50. zyskał obecną nazwę. W roku 1958, po tzw. "odwilży gomułkowskiej", władze PRL-u zdecydowały się usunąć naukę religii ze szkół i zdjąć krzyże z sal lekcyjnych. W akcie protestu 4 września 1958 r., na Placu Wolności zgromadziło się ok. 3000 osób. Żądano cofnięcia ich zdaniem krzywdzącej decyzji. Wybuchły zamieszki i władza "ludowa" musiała sięgnąć po posiłki milicyjne ze Szczecina. Użyto pałek i gazów łzawiących w celu rozpędzenia tłumu. Kiedy w latach 90-tych podjęto decyzję o przeniesieniu mauzoleum żołnierzy radzieckich na cmentarz wojenny przy ul. Reymonta wydawać się mogło, że kolejnym krokiem będzie przeniesienie również kolumny z placu. Tak się jednak nie stało i pomnik przez 20 następnych lat stał na "swoim" miejscu, wzbudzając niesamowite emocje i kontrowersje wśród mieszkańców Stargardu. Dopiero w listopadzie 2017 roku został rozebrany.
Zamieszczone zdjęcia pochodzą ze zbiorów prywatnych, folderów turystycznych z tamtych lat oraz książek pt. "Album Rodzinny" wydanej staraniem parafii Św. Józefa, przy kościele Św. Jana oraz "Stargard i jego mieszkańcy" wydawnictwa ARTPRESS (M.M)

19/03/2024

Dla przypomnienia

Do 1945 roku Stargard był miastem średniej wielkości. Dynamiczny rozwój gospodarczy miasta rozpoczął się w połowie XIX wieku wraz ze wzrostem liczby mieszkańców. W 1846 roku uruchomiono kolej, co było rzeczą naturalną w sytuacji położenia miasta na skrzyżowaniu głównych traktów komunikacyjnych. Konsekwencją budowy linii kolejowych stała się konieczność naprawy taboru kolejowego. W 1859 roku powstały Warsztaty Kolejowe (Ausbesserungswerk Stargard), powojenne Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego (patrz osobny album). W 1856 roku uruchomiono gazownię miejską. Gaz służył wówczas w głównej mierze do oświetlenia ulic i placów, stopniowo jednak zaczął z niego korzystać węzeł kolejowy i inni odbiorcy. Już w 1857 roku gazem oświetlono pocztę, dom gildii strzeleckiej (Schützenhaus) oraz synagogę. Z innych obiektów gospodarczych – w latach 1896-97 wybudowano wodociągi miejskie z wieżą ciśnień, zaś w 1 listopada 1899 roku przy Bahnhofstrasse otwarto elektrownię miejską. Pierszą linię elektryczną doprowadzono do dworca kolejowego.
W tymże 1899 roku powstała miejska kanalizacja i oczyszczalnia ścieków.
Z innych zakładów liczne były browary (osobny album), wytwórnie alkoholi i rozlewnie win (Mampe - gdzie w 1857 r. po raz pierwszy użyto maszyny parowej -Wolter, Winkelhausen), fabryka tytoniu i tabaki (Goldfarb), fabryka papy, rzeźnia, cukrownia w Kluczewie. Liczne były zakłady metalowe, było kilka odlewni i kuźni.
Lata wojny przyniosły ogrom zniszczeń, przybyli do Stargardu nowi ludzie podjęli trud odbudowy przemysłu i infrastruktury gospodarczej miasta.

02/12/2023

Stargard w latach 70-tych XX wieku. Szary, brudny, zapyziały...
I uwaga do autorów filmu - dzisiejsza I Brygady nazywała się wówczas Bohaterów Stalingradu a nie Obrońców Stalingradu ...

M.M.

Tak czasami wyglądał Stargard w latach 70 - tych ubiegłego wieku. Brudny śnieg od pobliskich kotłowni, domy niczym po wojennej pożodze, budynki do rozbiórki ...

29/10/2023

Piękny album ze starymi zdjęciami miast z terenu Pomorza.
Na okładce króluje - a jakże - kolegiata NMP w Stargardzie.

(M.M)

15/07/2023

Widok na Kolegiatę Mariacką, ze skrzyżowania ul. Płatnerzy i Mieszka I, pod koniec lat 50.

Zdjęcie przekazał nam Pan Jarek Smaczniak z Opola - serdeczne dziękujemy. Nie był on w stanie wskazać, kto znajduje się na fotografii, prawdopodobnie jego dziadek, który przybył do Stargardu w 1955 r. Może Państwo rozpoznajecie tych Panów?

Przy okazji zachęcamy Państwa do przejrzenia domowych albumów, są one niezrównanym źródłem informacji o mieście. (KS)

03/07/2023

Rok 1959, ulica Mariana Buczka - dzisiejsza Kardynała Wyszyńskiego.
Z lewej widoczny gmach przedwojennego kina Capitol (z balkonem). Wkrótce zostanie wyburzony, w trakcie budowy Osiedla 1000-lecia.

M.M.