23/08/2026
Wszystko na odwrót: Polska pod wodą, wschodni Bałtyk lądem, głębokie morze w górach. W takim świecie powstawał nasz bursztyn.
Ponad 40 milionów lat temu, w epoce eoceńskiej, na teren środkowej Europy wkroczyło morze. Jednocześnie zbiorniki morskie zwiększały swój zasięg na terenie obecnych Karpat, zalewając między innymi dzisiejsze Podhale.
Na brzegach morza (nazywanego Pramorzem Północnym - bo zajmowało ono również z grubsza obszar współczesnego Morza Północnego) rosły bujne lasy szpilkowe. Klimat był cieplejszy niż obecnie: było to jeszcze przed początkiem epoki zlodowaceń. Wśród drzew rosnących na wybrzeżach Pramorza były między innymi modrzewniki chińskie, sośnice oraz araukarie.
To najprawdopodobniej te właśnie drzewa dostarczały żywicy, która, po przebyciu drogi do Pramorza, stała się w jego wodach bursztynem bałtyckim, poprawniej nazywanym sukcynitem. Nazwa "bałtycki" jest myląca, ponieważ bogate złoża znajdują się w Polsce w okolicach Lublina. Ten nietypowy układ złóż bursztynu (Gdańsk - Lublin - południowo-wschodnie Niemcy), widoczny na załączonej mapie, staje się zrozumiały gdy spojrzymy na topografię Pramorza sprzed 40 milionów lat. Bursztyn bałtycki nie powstał też oczywiście w Bałtyku - historia naszego morza to zaledwie ostatnie 10 tysięcy lat!