23/09/2026
#മരണം മറവിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കരുത്
നമ്മുടെയെല്ലാം ജീവിതയാത്രക്ക് ഒരു അർദ്ധവിരാമമുണ്ട്.
അതിന്റെ പേരാണ് 'മരണം'.
അതൊരു ഒടുക്കത്തെ യാത്രയല്ല.
മറിച്ച്, ഒരു മടക്കയാത്രയുടെ തുടക്കം മാത്രമാണ്!
ലക്ഷ്യസ്ഥാനം ഒന്നുമാത്രം - സ്രഷ്ടാവിന്റെ സന്നിധി !
ആ നിമിഷത്തെക്കുറിച്ച്
നാം ഓർത്തു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ?
നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെന്നേക്കുമായി അടയുന്ന,
നമ്മുടെ ശബ്ദം എന്നന്നേക്കുമായി നിലക്കുന്ന,
നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ നമ്മെച്ചൊല്ലി കണ്ണീർവാർക്കുന്ന
ആ നിമിഷം...
ഓർക്കണം സഹോദരാ,
മരണം എന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കാൾ വലിയൊരു സത്യം
ഈ ജീവിതത്തിൽ വേറെയില്ല.
ഖുർആൻ എത്ര വ്യക്തമായാണത്
നമ്മോടു പറയുന്നത്:
"كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ"
"ഓരോ
ആത്മാവും മരണം ആസ്വദിക്കുന്നതാണ്. പിന്നീട്
നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ നിങ്ങൾ മടക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും."
(സൂറത്തുൽ അൻകബൂത്ത്: 57)
ഈ
ലോകം
ഒരു മാർക്കറ്റ് പോലെയാണ്.
എല്ലാവരും
ഇവിടെ കച്ചവടക്കാരാണ്. ചിലർ
നാളേക്കുള്ള
ലാഭം കൊയ്യാനായി കച്ചവടം ചെയ്യുന്നു.
മറ്റു ചിലർ
ഇന്നത്തെ ലാഭത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.
അതെ, ബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യർക്ക് ലക്ഷ്യസ്ഥാനമെത്താനുള്ള
ഒരു ഇടത്താവളം മാത്രമാണ്
ഈ ലോകം.
കിട്ടിയ അവസരം മുഴുവൻ ഭൗതിക ജീവിതത്തെ പ്രണയിച്ചവൻ മരണശയ്യയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ... അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തീയായിരിക്കും. താൻ പടുത്തുയർത്തിയ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ, വെട്ടിപ്പിടിച്ച അധികാരങ്ങൾ, കൂട്ടി വെച്ച സമ്പാദ്യം, സ്ഥാനമാനങ്ങൾ ... എല്ലാം
ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകണമെന്നോർക്കുമ്പോൾ
അവൻ്റെ നെഞ്ചുപൊട്ടും. ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന മക്കളെയും
ഭാര്യയെയും
നോക്കി അവൻ അലമുറയിടും.
പക്ഷേ,
ആരും കേൾക്കില്ല.
മരണത്തിന്റെ മാലാഖ വരുമ്പോൾ അവൻ ഭയന്നുവിറക്കും.
തന്റെ കർമ്മങ്ങളുടെ ഭീകരരൂപം കണ്ട്
അവൻ നിലവിളിക്കും: "റബ്ബേ, എനിക്കല്പം സമയം തരൂ... ഞാൻ ദാനധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാം, ഞാൻ നല്ലവനായി ജീവിക്കാം..."
പക്ഷേ, അല്ലാഹു പറയും: "ഇല്ല, സമയം കഴിഞ്ഞുപോയടോ..."
ആത്മാവിനെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പറിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ വേദനയും
അവൻ ഒറ്റക്ക് അനുഭവിക്കും.
അത്യധികം നിരാശയോടെ
അവൻ ഈ ലോകത്തോട് വിട പറയും.
എന്നാൽ, പരലോകത്തിന് വേണ്ടി ജീവിച്ച മനുഷ്യന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളോ...
അതൊരു സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റുപോലെയാണ്.
അവൻ്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടരും. മരണത്തിന്റെ
മാലാഖയെ
ഒരു സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ അവൻ സ്വാഗതം ചെയ്യും.
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ
തനിക്കായി
ഒരുക്കിയ
ഇരിപ്പിടം കാണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവൻ്റെ ആത്മാവ് റബ്ബിനെ കാണാൻ കൊതിക്കും.
ഒരു പഞ്ഞിക്കെട്ടിൽ നിന്ന് നൂലെടുക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ
ആ റൂഹിനെ മലക്കുകൾ കൊണ്ടുപോകും.
ചുറ്റുമുള്ളവർ കരയുമ്പോഴും
ആ മുഖത്ത് സമാധാനത്തിന്റെ നിലാവൊളി പരക്കും.
ഖബർ! ഒന്നുകിൽ സ്വർഗ്ഗ പൂന്തോപ്പുകളിലൊന്ന്. അല്ലെങ്കിൽ നരകക്കുഴികളിലൊന്ന്.
ദുനിയാവിന്റെ അടിമയായി ജീവിച്ചവന്റെ ഖബർ ഇടുങ്ങിയിടുങ്ങി വാരിയെല്ലുകൾ പരസ്പരം കോർക്കും. കൂരിരുട്ട്,
ഭയാനകമായ ഏകാന്തത. മുൻകർ, നകീർ മലക്കുകളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ വിയർത്തുപോകും. "എന്റെ റബ്ബേ, എനിക്കറിയില്ല" എന്ന് വിലപിക്കും.
ഖബറിലെ ശിക്ഷയുടെ ആദ്യഘട്ടം അവൻ അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങും.
മറ്റേ മനുഷ്യനോ? അവന്റെ ഖബർ വിശാലമാക്കപ്പെടും. കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പ്രകാശം നിറയും.
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെടും.
അതിന്റെ സുഗന്ധവും കുളിർമ്മയും
അവൻ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.
മലക്കുകളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ലാതെ അവൻ പറയും: "റബ്ബിയല്ലാഹ്(എന്റെ റബ്ബ് അല്ലാഹുവാണ്.)" ഖിയാമത്ത് നാൾ വരെ അവൻ ആനന്ദനിദ്രയിലായിരിക്കും.
പ്രിയപ്പെട്ടവരേ,
ഇതാണ് സത്യം!
ആ മണ്ണിലേക്ക് ഒരുനാൾ ഞാനും നിങ്ങളും പോകും.
നമ്മുടെ
ഖബറുകൾ പ്രകാശപൂരിതമാവണമെങ്കിൽ,
ഈ ലോകത്ത്
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഈമാനിന്റെ പ്രകാശം നിറയണം.
കൈകൾ
ദാനധർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് ധന്യമാകണം.
നെറ്റിത്തടം
സുജൂദിന്റെ പാടുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടണം.
രാത്രികൾ
കണ്ണുനീരിൽ കുതിർന്ന പ്രാർത്ഥനകളാൽ ജീവസ്സുറ്റതാകണം.
അതെ,
കണ്ണടക്കും മുമ്പ് നമുക്ക് കണ്ണ് തുറക്കണം.
ആത്മാവ് തൊണ്ടക്കുഴിയിലെത്തും മുമ്പേ
നമുക്ക് റബ്ബിലേക്ക് മടങ്ങണം.
ഇനിയും എത്ര സമയമുണ്ട് എന്ന് നമുക്കറിയില്ല ...
നമ്മുടെ എല്ലാ ബലഹീനതകളും അറിയുന്ന ഒരുവനുണ്ട് - നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവ്.
അവന്റെ തിരു സന്നിധിയിൽ പശ്ചാത്താപ മനസ്സോടെ നമ്മുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന്
ഇറ്റിവീഴുന്ന കണ്ണുനീരിന് എന്തുമാത്രം ശക്തിയുണ്ടെന്നോ?
ഭൂമിയിൽ വീഴുന്ന ആ ചെറു തുള്ളിക്ക്, ഏഴാനാകാശങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള, റബ്ബിന്റെ കാരുണ്യത്തെ തൊട്ടുണർത്താനാവും.
വഴിതെറ്റിപ്പോയ
തന്റെ അടിമ, തിരിച്ചറിവിന്റെ കണ്ണുനീരുമായി
തിരികെ വരുമ്പോൾ റബ്ബിനുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം എത്ര വലുതാണെന്നോ !
ആ ഒരൊറ്റത്തുള്ളി മതി, നമ്മുടെ
ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്തുകൂട്ടിയ പാപക്കറകളെ കഴുകിക്കളയാൻ!
പാപങ്ങൾ പൊറുക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കാരുണ്യവാനായ റബ്ബ്
നമ്മെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.
റബ്ബ് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ ❤️
💕💕💕