04/01/2023
Eunectes murinus
Anaconda/water boa
Sur: Aboma
Niet giftig
Ashok Pherai
De anaconda is de grootste slang van Zuid-Amerika en de zwaarste ter wereld. Hij heeft een stevig, glanzend, rond lichaam. De kop is groot. Kenmerkend is dat de ogen en de neusgaten boven op de kop zijn geplaatst. Hierdoor kan de slang met de rest van het lichaam onopvallend onder water liggen. De relatief korte tanden zijn scherp en staan naar achteren gericht. De kaken zijn zeer krachtig. De kleur is donker olijfgroen of olijfbruin met aan de rugzijde ronde zwarte vlekken. Op de flanken zit een rij zwart afgezette geel tot geeloranje ronde vlekken. De grootste anaconda die ooit aan wal werd gebracht, was 8,5 meter lang en woog 227 kilo. Gemiddeld heeft het dier een lengte van zo'n 3-6 meter. Een volwassen anaconda van 6 meter lengte kan wel 200 kilo zwaar worden. Zijn diameter bedraagt gemiddeld 30 cm. De vrouwtjes zijn veel langer en zwaarder dan de mannetjes.
De langste slang op onze aardbol is de netpython; hij kan wel meer dan 8 meter lang worden. De anaconda is wegens zijn gewicht en lengte niet zo snel op het land, maar des te sneller in het water. Op zijn menu staan: capibara's(kapua), herten, tapirs, schapen, schildpadden, eenden, vissen, amfibieën, vogels en kaaimannen. De beet van de anaconda is niet giftig, maar dat maakt het beest niet minder gevaarlijk. Zijn scherpe tanden gebruikt hij om zijn prooi vast te houden in zijn bek. Intussen wikkelt hij zijn lange lijf rond zijn prooi. Iedere keer als deze uitademt, trekt de slang zijn lichaamskronkels iets strakker. De prooi sterft uiteindelijk door versmachting(ademnood), of door verdrinking als de anaconda zijn buit onder water weet te sleuren. De anaconda kan zijn bek 180 graden openen. Dit betekent dat hij theoretisch ook mensen zou kunnen verzwelgen, vooral kinderen, maar er bestaat geen enkel bewijs dat een mens ooit door een anaconda werd opgegeten.
(slot)
Nadat een anaconda een flinke maaltijd heeft opgeschrokt(bijvoorbeeld een kapuwa), kan hij weer een maand of langer zonder eten. De soort maakt zich ook schuldig aan kannibalisme; nadat ze hun jongen gebaard hebben, eten vrouwtjes weleens kleinere manneljjke anaconda's. Ze hebben een vreemde paringsgedrag. Om te paren met een vrouwtje moeten de mannelijke anaconda's flink wat moeite doen en veel geduld uitoefenen. Over het algemeen zijn er veel mannetjes die met hetzelfde vrouwtje willen paren. De mannelijke kandidaten kronkelen zich rond het vrouwtje en vormen zo een paringsbal. Zo'n paringsbal kan wel 12 mannetjes(en natuurlijk één vrouwtje) bevatten. Het sterkste mannetje wringt zich uiteindelijk in de juiste positie om met het vrouwtje te paren( foto onder).
Vele slangen leggen eieren, maar een vrouwelijke anaconda baart haar jongen. Het vrouwtje draagt gedurende 8-12 weken circa 20-30 bevruchte eieren in haar lichaam; dit kan oplopen tot 80. Het aantal nakomelingen is afhankelijk van de grootte van het vrouwtje en haar voedselreserve. Tijdens haar "zwangerschap" gaat het vrouwtje niet op jacht en eet al die tijd dus niets. Als de eieren na 6 maanden uitkomen, verlaten ze het lichaam van de moeder en zo komen de jongen ter wereld. Pasgeboren anaconda's, zo'n 80 cm lang, zijn onmiddelijk zelfstandig en gaan metéén op jacht. De moeder kijkt er verder niet meer naar om. Mannetjes worden na 3 jaar geslachtsrijp, terwijl vrouwtjes na 4-5 jaar geslachtsrijp worden. Kleine en jonge anaconda's hebben ook natuurlijke vijanden zoals vossen, kaaimannen, hagedissen, vogels en volwassen anaconda's.
Er wordt ook wel op anaconda's gejaagd omwille van de begeerde slangenhuid. Deze soort kan in het wild ongeveer 20 jaar oud worden.
