ชีวิตหลังนรก - Life After Hell

ชีวิตหลังนรก - Life After Hell ข้างนอกก็ทุกข์อย่างหนึ่ง ข้างในก็อย่างหนึ่ง // ต่างคนต่างทุกข์ แต่อยากให้มองในมุมของอีกคนบ้าง

-- วันที่ได้ออกมาใช้ชีวิต --วันนี้พ่อออกมาเเล้ว....ถึงเราจะไม่ได้อยู่ใกล้กันพ่อคิดถึงลูกเสมอ...รูปลูกทุกรูปพ่อเก็บไว้เสม...
07/08/2026

-- วันที่ได้ออกมาใช้ชีวิต --

วันนี้พ่อออกมาเเล้ว....
ถึงเราจะไม่ได้อยู่ใกล้กันพ่อคิดถึงลูกเสมอ...
รูปลูกทุกรูปพ่อเก็บไว้เสมอ...
ถึงแม้ว่าในอนาคตพ่อกับแม่อาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน...
และลูกอาจจะไม่ได้อยู่กับพ่อ เพราะแม่เลี้ยงลูกมา...
พ่อดีใจที่แม่เลี้ยงลูกมาดีขนาดนี้...
แต่พ่อเสียใจที่พ่อรักษาเราสามคนไว้ไม่ได้...
พ่อไม่อยากให้ลูกโตมาแบบที่พ่อเจอ...

ครั้งหนึ่งพ่อเคยเขียนจดหมายออกมา คำว่า "ลูก"
คำแรกที่พ่อเขียน มันมาพร้อมกับน้ำตาที่หยดลงบนกระดาษนั้น

น้ำตาจะไม่เสียเปล่า...
พ่อจะทำทุกอย่าง จะเป็นทุกอย่างให้ลูก...
ไม่ว่าลูกจะรับรู้หรือไม่ก็ตาม...
และพ่อจะรักแม่ของลูก ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม...

วันนี้พ่อมีเงิน 19,000 จากงานขุดท่อระบายน้ำตอนอยู่ในคุก....พ่อให้ลูกหมด แม่ลูกอาจจะรังเกียจมัน
แต่มันคือความภูมิใจหนึ่งของคนเป็นพ่อ....

Admin ชีวิตหลังนรก - Life After Hell

วิ่งหลังกำแพงคุกเมื่อครั้งเท้าได้ก้าวเข้าไปยืนอยู่ในนรกบนดินแห่งนั้นเเล้ว มีทางเดียวที่จะรอดนั่นคือ.....ห้ามตาย !!!ความท...
04/08/2026

วิ่งหลังกำแพงคุก

เมื่อครั้งเท้าได้ก้าวเข้าไปยืนอยู่ในนรกบนดินแห่งนั้นเเล้ว มีทางเดียวที่จะรอดนั่นคือ.....ห้ามตาย !!!

ความทุกข์มนุษย์เกิดขึ้นจากทั้งภายนอกเเละภายใน

ภายนอกนั้นคือสภาพความเป็นอยู่ สิ่งแวดล้อมและผู้คนกฏระเบียบบางอย่างที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เราเป็นไปตามครรลอง

ส่วนภายในเกิดจากความคิดคำนึงห่วงหาอาวรณ์ บางคนเป็นพ่อ เป็นลูก เป็นสามี/ภรรยา ภาระที่ตนเคยแบกรับวันนี้กลับเป็นอีกคนที่รับต่อ คิดว่าคนข้างนอกนั่นจะทุกข์แค่ไหน

ความทุกข์จริงๆเเล้วเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวชั่วขณะนั้น แต่ที่มันดูเหมือนยาวนานเพราะเราดันกำมันไว้ในมือ

เพื่ออกจากความทุกข์ พระท่านว่าให้ดูทุกข์จนเห็นทำ

เนลสัน แมนเดล่า บอกว่า ที่เขาผ่านคุก 27 ปีมาได้เพราะเขาสร้างพื้นที่เล็กๆให้ตนได้จมจ่อมอยู่กับมัน....กับสวนผักของเขา

ส่วนเรา.... เราเลือกแล้ว เราเลือกที่จะเริ่มวิ่ง วิ่งทั้งๆที่ลานวิ่งภายในคุกก็มีเพียงสนามวอลเลห์บอลที่ต้องจัดตารางเวลาใช้สอยแบ่งกันอย่างกระเบียดกระเสียน

เราเลือกเพียงเพื่อให้มีสิ่งที่ต้องทำทุกๆวัน เวลาเดิม เพื่อให้แต่ละวันคิดว่าจะทำอะไรน้อยลง เมื่อถึงเวลาก็ทำตามแผนที่วางไว้ เพื่อให้ผ่านพ้นไปแต่ละวัน จนวันสุดท้ายจะมาถึง..ไม่ว่าจะเมื่อใดก็ตาม

กุมภาพันธ์ 2563 ...4 เดือนหลังเข้าคุก
ผมออกวิ่งด้วยน้ำหนัก 125 กิโลกรัม ....

ท่ามกลางสายตาคนรอบข้างที่มองเราแปลกๆว่าได้กังฟูแพนด้านี่ มาจากไหน จู่ๆก็มาวิ่ง...

บางคนก็บูลลี่เล็กๆน้อยๆ เช่น โอ้ย วิ่งแค่นี้ แดกที 10 โล จะเอาที่ไหนไปผอม บ้างก็วิ่งมาดันตูดเราเข็นให้เราวิ่งไวๆซึ้งเราก็แทบจะม้วนหน้าไป.....การบูลลี่เป็นการบั่นทอนจิตใจอย่าหนึ่งที่ค่อยข้างได้ผลในหลายๆคน แต่ผมบอกตัวเองเสมอว่า เราต้องทำ และเราวิ่งแซงคนที่นั่งอยู่เสมอ "สิ่งที่ท่านต้องฟังมิใช่เสียงคนรอบข้างแต่เป็นเสียงหัวใจท่านเอง"

หลายคนแซงเราไปหลายรอบ หลายคนวิ่งได้เร็วจนน่าทึ่ง แต่เราวิ่งไปในจังหวะเริ่มต้นแบบว่า 1 รอบสนามวอลเล่ห์ เดิน 1 รอบ ในสัปดาห์แรกๆ และขยับไปเป็น 2เดิน1 ขยับเป้าไปเรื่อยๆ ทุกๆเดือน ...ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่ผมเทียบตัวเองกับคนอื่น ใจมันอยากจะหยุด บอกตัวเองจะวิ่งทำไมวะ ไม่รู้จะปล่อยวันไหน แต่อีกใจมันไม่ให้ยอม

"เพราะเราแข่งกับตัวเรา... จงชนะตัวเองให้ได้ในทุกๆวันก็พอ"

วิ่ง 6 วัน พัก 1 ..... จนในที่สุด 1 ปี ให้หลัง ผมสามารถวิ่งได้ 45 นาทีโดนไม่พัก ผมภูมิใจในตัวเองมากที่ทำได้

สิ่งสำคัญสองสิ่งที่ทำให้มาถึงวันนี้ได้คือ

มีวินัยในตนเอง....วินัยคือตัวที่จะเข็นเราออกไปลุยทั้งๆที่ไม่อยากไป

แข่งกับตัวเองเท่านั้น....เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่แข่งกับคนอื่น คุณจะหาเหตุผลมาให้ตัวเองดูด้อยกว่าเเละหยุดไป

บางคนถามว่าวิ่งเเล้วได้อะไรวะ...
ผมก็เคยถามเหมือนกัน แต่วันนี้
คำถามนั้นได้คำตอบเเล้ว

เมื่ออ่าน Homofinisher ของ @นิ้วกลม จึงทำให้รู้ว่าบางทีมันก็แค่วิ่งเเล้วมีความสุขน่ะ.....

เมื่ออ่าน 42.159 ของ @อิทธิพล สมุทรทอง ตอนท้ายเขาบอกว่าเขาอยากวิ่งกับลูกของเขา ส่วนช่างภาพคนหนึ่งที่ใกล้ชิดกัน ชอบซื้อรองเท้าเด็กๆไว้ให้ลูกเสมอ เพราะเขารักลูกของเขา แต่เขายังคงสูบบุหรี่... พี่ป๊อก เลยบอกว่า ถ้ารักลูกก็ออกไปวิ่งสิ จะได้อยู่กับลูกไปนานๆ...... คำว่า อยากวิ่งกับลูก และอยากอยู่กับลูกไปนานๆ มันกลายเป็นเป้าของผมไปแล้ว ณ วินาทีที่วางหนังสือนั่นลง

เช้า 10/7/69 วันที่ต้องปล่อยตัว ผมวิ่งอย่างมีความสุข..สุขที่ได้วิ่ง สุขที่จะได้กอดลูก แม้จะไม่ได้กอดเมียก็ตาม(อย่างน้อยก็ยังอยู่ให้รัก)

5 ปี 10 เดือน
ที่วิ่งทุกๆวัน...วิ่งจนได้กอดลูก
ที่จากลูกมา เมื่อลูกจำความแทบไม่ได้...
วันนี้ในนรกบนดิน ...มันจบลงเเล้ว
125 เหลือ 85 กิโล +-

วันนี้ 4/8/69 ว่างเว้นจากงานสวน หัวใจที่โหยหารองเท้าเเล้วลู่วิ่ง ก็สั่งให้เราออกไปรีดเหงื่อ...

มีความสุขที่ได้วิ่ง...
จะได้อยู่กับลูกนานๆ...
จะได้อยู่รักเมียนาน ๆ (แม้จะเป็นการรักข้ายเดียวก็ตาม)

จะวิ่งรอวันที่ลูกวิ่งด้วย....
จะวิ่งจนวันที่วิ่งไม่ได้...
จะต้องชนะตัวเองทุกๆวันให้ได้...เท่านั้นพอ

หวังว่าทุกท่าที่อ่านจะได้อะไรไปบ้าง
เเละประยุกต์ใช้ในชีวิตเพื่อการพัฒนาที่ดีขึ้นนะครับ

Admin - Life After Hell

ปล.ท่านใดอยากลงเรื่องเล่า เรื่องราว ทุกแง่คิดจากหลังกำแพงสูงฝากมาได้ทางข้อความนะครับ

ที่อยู่

South
Amphoe Pai
107000

เวลาทำการ

จันทร์ 10:00 - 22:00
อังคาร 10:00 - 22:00
พุธ 10:00 - 22:00
พฤหัสบดี 10:00 - 22:00
ศุกร์ 10:00 - 22:00
เสาร์ 10:00 - 22:00
อาทิตย์ 10:00 - 22:00

เบอร์โทรศัพท์

0870599096

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ ชีวิตหลังนรก - Life After Hellผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ติดต่อ ธุรกิจของเรา

ส่งข้อความของคุณถึง ชีวิตหลังนรก - Life After Hell:

ทางลัด

แชร์