28/09/2026
Są takie podróże, których się nie planuje… a potem okazuje się, że właśnie takich było trzeba. ❤️
Od wczoraj gości mnie moja koleżanka razem ze swoją rodziną. I kiedy dowiedzieli się, że… ja, dziewczyna, która tyle jeździ po świecie, nigdy nie była w Solinie, jednogłośnie stwierdzili:
„To my Ci pokażemy Solinę!” 😄
No i pokazali! I to nie tylko Solinę, ale kawałek Bieszczad, który zachwycił mnie od pierwszych kilometrów. 🤩
Nasza trasa prowadziła przez Jasło – Krosno – Sanok – Solinę.
💚 SOLINA Z GÓRY
W Solinie zaczęliśmy od kolejki gondolowej na Górę Jawor. I powiem Wam jedno – dopiero z góry można zobaczyć, jak niezwykłe jest to miejsce.
Kolej gondolowa ma około 1,5 km długości, a w najwyższym miejscu gondole znajdują się aż 102 metry nad terenem. Na Górze Jawor czeka 55-metrowa wieża widokowa, z której panorama Jeziora Solińskiego i bieszczadzkich wzgórz naprawdę robi ogromne wrażenie.
A młody Bartuś syn koleżanki oczywiście nie mógł sobie odmówić kolejnej atrakcji – Bieszczadzkiej Furii! 😄
To zjeżdżalnia grawitacyjna o długości około 580 metrów, poprowadzona zboczem Góry Jawor. I patrząc na jego minę po zjeździe, chyba mogę powiedzieć, że Bieszczady zdały egzamin! 😂
Na miejscu jest też Tajemnicza Solina, czyli park rodzinnej rozrywki inspirowany bieszczadzkimi legendami. Są atrakcje dla dzieci, można zjeść lody, napić się kawy czy zatrzymać się na regionalny posiłek w Karczmie Jawor.
Czyli spokojnie można tutaj spędzić naprawdę kilka godzin – i każdy znajdzie coś dla siebie.
💙 A POTEM ZAPORA…
Zjechaliśmy na dół i ruszyliśmy na spacer po zaporze solińskiej.
I tutaj pojawiło się kolejne zaskoczenie.
Wody jest naprawdę bardzo mało.
Widać wyłaniające się z jeziora fragmenty lądu i wyspy, których wcześniej przy normalnym poziomie wody po prostu nie było widać. To niesamowity widok, ale też mocno uświadamiający, jak bardzo zmienia się krajobraz zbiornika.
A pod powierzchnią tego ogromnego jeziora żyje całkiem sporo ryb – między innymi szczupaki, sandacze, sumy, karpie, leszcze, płocie, okonie i węgorze.
I tak, w Solinie naprawdę pływają ogromne karpie. W zawodach karpiowych odnotowywano ryby, dzięki którym łączny wynik trzech największych karpi przekraczał 32 kg. 🐟
Przeszliśmy zaporę tam i z powrotem, zatrzymując się co chwilę, bo widoki zwyczajnie nie pozwalały iść dalej.
A potem jeszcze kramy, pamiątki, bieszczadzkie akcenty… i ruszyliśmy dalej.
🏔️ W GŁĄB BIESZCZADÓW
Im dalej jechaliśmy, tym bardziej miałam wrażenie, że wjeżdżamy do zupełnie innego świata.
Stare domy, niewielkie wioski, drewniane zabudowania, pagórki, na których pasły się owce i barany. A czasami całe stada krów przechodzące przez drogę, jakby to właśnie samochody musiały poczekać. 😄
Tutaj życie wygląda inaczej.
Spokojniej.
Bliżej natury.
Ale wcale nie znaczy, że łatwiej.
I właśnie dlatego ta podróż miała dla mnie jeszcze jeden szczególny wymiar.
Jechałam śladami „Przystanku Bieszczady”.
To dokumentalny serial Discovery Channel pokazujący codzienne życie mieszkańców Bieszczad – drwali, węglarzy, ludzi żyjących i pracujących z dala od wielkich miast. Pierwszy odcinek miał premierę 25 kwietnia 2016 roku na Discovery Channel. Kolejne serie pokazywały między innymi pracę drwali oraz wypalaczy węgla drzewnego. (Bieszczadzki Oddział Straży Granicznej)
I nagle bohaterowie programu, których wcześniej znałam tylko z ekranu, zaczęli mieć dla mnie zupełnie inny wymiar.
🦊 I NAGLE… LISEK!
Spotkaliśmy też słynnego Liska, czyli Tomasza Barzyckiego – jednego z bohaterów „Przystanku Bieszczady”, pracującego jako pilarz w ekipie drwali. W programie obserwowaliśmy jego pracę i kolejne próby, którym poddawani byli młodzi drwale.
A ja miałam takie trochę dziwne uczucie:
„Kurczę… ja naprawdę jestem w tym Bieszczadzkim świecie, który wcześniej oglądałam w telewizji!” 😄
🖤 BIESZCZADZKA KOPALNIA… TYLKO ŻE WĘGLA DRZEWNEGO
Na Wypale - Ekomuzeum Węgla Drzewnego
I wtedy trafiliśmy w miejsce, które dla mnie – Ślązaczki – było prawdziwym zaskoczeniem.
Eko-Muzeum Węgla Drzewnego „Na Wypale” w Radoszycach.
I uwierzcie mi… określenie „muzeum” zupełnie nie oddaje tego miejsca.
Bo tutaj nie tylko się ogląda.
Tutaj naprawdę czuć historię.
Są działające retorty, czyli szczelne metalowe piece, w których z drewna powstaje węgiel drzewny. W muzeum znajdują się trzy retorty o pojemności około 8 m³ każda. Drewno zostaje w nich poddane działaniu wysokiej temperatury przy ograniczonym dostępie tlenu – zamiast normalnie się spalać, przechodzi proces pirolizy. W efekcie powstaje węgiel drzewny, a także gazy i produkty uboczne procesu. Cały cykl trwa około trzech dni: przygotowanie i załadunek, wypał, a następnie studzenie.
Można zobaczyć także stare wyposażenie węglarzy, barak, fotografie dawnych wypałów, stosy drewna, tzw. metrówki, a nawet elementy związane z tradycyjnym mielerzem – dawną metodą wypalania węgla drzewnego.
I właśnie z tym miejscem związany był Zbigniew Balcerzak – Zbyszek, jeden z najbardziej znanych bieszczadzkich węglarzy, który przez około 40 lat zajmował się tym trudnym fachem.
Był jednym z bohaterów „Przystanku Bieszczady”.
Zmarł 15 kwietnia 2024 roku. Jego obecność nadal jest jednak częścią tego miejsca .
I chyba właśnie to zrobiło na mnie największe wrażenie.
Bo człowiek przyjeżdża z Górnego Śląska, gdzie słowo „węgiel” ma zupełnie inne znaczenie… a tutaj nagle odkrywa świat ludzi, którzy z drewna, ognia, dymu i ciężkiej pracy stworzyli swój sposób na życie.
❤️ BIESZCZADY
To był dopiero jeden dzień.
A tyle zobaczyliśmy.
Solina z góry.
Zapora.
Jezioro, które teraz pokazuje swoje ukryte fragmenty.
Stare bieszczadzkie wsie.
Owce na pagórkach.
Krowy przechodzące przez drogę. 😄
Ślady bohaterów „Przystanku Bieszczady”.
Lisek.
I wreszcie Zbyszek Balcerzak oraz świat bieszczadzkich smolarzy.
I wiecie co?
Chyba właśnie za to kocham podróże.
Bo czasami nie trzeba lecieć na drugi koniec świata.
Czasami wystarczy, że ktoś powie:
„Agnieszka, skoro nigdy nie byłaś w Solinie, to jedziemy. Pokażemy Ci Bieszczady.” ❤️
I dobrze, że pojechałam.
Bo okazało się, że kawałek Polski, którego dotąd nie znałam, potrafi zachwycić równie mocno jak najpiękniejsze miejsca, które odwiedzałam daleko stąd. 🇵🇱🏔️💚
Dziękuję Wam za ten dzień. ❤️
A Bieszczady?
Jeszcze do Was wrócę. Zdecydowanie. 🤩
